Ευδηλιώτης

Νέα Μέλη
  • Δημοσιεύσεις

    5
  • Εγγράφηκε

  • Τελευταία επίσκεψη

Πόντοι

2 Neutral

Σχετικά με το μέλος Ευδηλιώτης

  • Κλάση
    Περιμένει την οδική

Η Μοτοσικλέτα μου

  • myBike: Κατασκ/ής
    KTM
  • myBike: Μοντέλο
    SX
  • myBike: Κυβισμός
    380

Ο Εξοπλισμός μου

  • Κράνος
    Nolan N 90

Η Μοτοσικλέτα των Ονείρων μου

  • dreamBike: Κατασκ/ής
  1. Dy 125

    Αντρέα, τα ηλεκτρολογικά προβλήγματα που αναφέρεις νομίζω ότι είναι κοινά σε όλα τα μηχανάκια, των οποίων τα φώτα είναι διαρκώς ανοιχτά. Ακόμα και το σαφώς πιό ποιοτικό X 135 που είχα παλιότερα έκαιγε συχνά λάμπες, μέχρι που του έβαλα extra διακόπτη, ώστε να κλείνει ο προβολέας, αλλά όχι και τα φώτα πορείας μπρος - πίσω. Όσο για την μπαταρία, όπως και σε όλα ανεξαιρέτως τα οχήματα, ..."ότι πληρώσεις παίρνεις". Μιά καλή μπαταρία σαφώς και θα αντέξει παραπάνω από της φτηνιάρικες, αρκεί βέβαια να δουλεύει σωστά ο ανορθωτής του εκάστοτε μηχανακιού... Όσο για την τελική που αναφέρεις είναι λίγο "ψηλά" από το συνηθισμένο, αλλά μπας και κάνεις γκαζωμένος μεγάλες συνεχόμενες πορείες, π.χ. για δουλειά; Αν ναι, τότε υπάρχει εξήγηση για τις αισιόδοξες ενδείξεις που βλέπεις στο ταχύμετρο... Σωστός ο Dim_87. Κανονικά όλα τα Dy, Sprinter kai Velos μετά τα 90 κοντερίσια ζορίζονται, διότι είναι "κοντό" γραναζωμένα. Π.χ. το Innova και το Χ 135 έχουν πολύ πιό "μακρύ" γρανάζωμα. Ιδίως το Yamaha στις μεγάλες ανηφόρες δεν ξεκινάει με τίποτα αν είναι δικάβαλο, ενώ τα Daytona ξεκινάνε για πλάκα!
  2. Dy 125

    DY devan, αν όντως το μηχανάκι σου φτάνει τα 110 χωρίς καμία τροποποίηση, τότε είσαι πάρα πολύ τυχερός. Τα δικά μας εδώ στο νησί στα 90 κοντερίσια "λαχανιάζουν". Για να "ανοίξουν" χρειάζονται aftermarket εξάτμιση, ή να αλλάξεις το μαμίσιο τελικό γρανάζωμα με "μακρύτερο". Μήπως αναφέρεσαι στο καρμπυλατεράτο...; Τα injection των υπολοίπων στα πόσα φτάνουν; Διότι αν και τα άλλα"μαμίσια" πάνε 110, τότε αύριο πρωΐ πρωΐ επιβάλλεται να πάρω ένα τηλεφωνάκι στα κεντρικά του κυρίου Γκοργκόλη...
  3. Dy 125

    arisxios, ο κινητήρας μας παίρνει 800 ml περίπου σε κάθε αλλαγή, αλλά είναι περιττό να παλεύεις με τα γραμμάρια. Τσέκαρε ώστε η στάθμη του καινούργιου λαδιού να βρίσκεται ενδιάμεσα των δύο παράλληλων γραμμών από το "ματάκι" στο πλάι του κινητήρα και όλα ο.κ. Απλά να έχεις βάλει για μερικά δευτερόλεπτα σε λειτουργία το μοτέρ λίγο πριν το τελικό τσεκάρισμα, ώστε να "τραβήξει" λάδια. Η εταιρεία προτείνει 15-40 για το καλοκαίρι και 5-30 για τον χειμώνα. Συγκεκριμένα, στις οδηγίες χρήσης λέει: "When you change engine oil should add:800cc, Oil specs:summer SG15W-40;winter:SG5W-30". Αυτό τυπικά είναι λίγο μπέρδεμα, διότι σε κάθε αλλαγή λαδιού με διαφορετικό ιξώδες, θα πρέπει να αδειάζουμε τελείως τα προηγούμενα, καθώς -θεωρητικά πάντα- δεν "ενώνονται" μεταξύ τους... Υπερβολή μάλλον, μιάς και έχω φίλο που χρησιμοποιεί όλα τα μηχανόλαδα που περισσεύουν από τους κολλητούς του και το μηχανάκι του, το πρώτο μοντέλο Kawasaki Kazer του 1992, εξακολουθεί να δουλεύει ακόμα απροβλημάτιστα! Προσωπικά πάντως, σε όλα τα "παπάκια" που είχα εδώ και 20+ χρόνια, χρησιμοποιώ όλο τον χρόνο λάδια 15-50, που πιστεύω ότι υπερκαλύπτουν τις κλιματικές συνθήκες της χώρα μας...
  4. Dy 125

    Φίλε Africaptan, το DY 125i μαμίσιο φθάνει τα 90 κοντερίσια με το ζόρι, διότι η εξάτμιση του είναι πολύ κλειστή. Μόλις απελευθερώσεις τα καυσαέρια με κάποια πιό ανοικτή εξάτμιση, η απόδοση του μεταμορφώνεται κατά πολύ προς το καλύτερο. Στο δικό μου βλέπω πλέον 110 κοντερίσια στην ευθεία. Για το σασμάν τι ακριβώς θέλεις να μάθεις; Κλασσικό 4άρι είναι, πολύ καλά κλιμακωμένο, δηλαδή δεν είναι επίτηδες πολύ "μακρύ" σεταρισμένο (στοχεύοντας στην απόλυτη οικονομία), όπως π.χ. το Χ 135 ή το Innova 125i...
  5. Dy 125

    Γειά σε όλους! Πριν δύο χρόνια είχα πρωτοδεί σε αυτήν την ιστοσελίδα τα θετικά σχόλια του "NIKOS NIKON" και των άλλων παιδιών για το συγκεκριμένο μηχανάκι, ψήθηκα, αγόρασα ένα DY 125i του 2018 και χθες κλείσαμε ήδη 8.000 χλμ. Το μηχανάκι αγοράστηκε "κούτα", αλλά δεν πρόλαβε ποτέ να στρωθεί. Από την πρώτη ημέρα άλλαζα 3η στα 60 κοντερίσια και κράταγα 4η μέχρι τα 80. Δεν ήταν ότι καλύτερο για το στρώσιμο αλλά δεν γίνονταν αλλιώς. Τουλάχιστον όταν είναι κρύο το μοτέρ πάντα το ζεσταίνω λίγο στο ρελαντί, ώστε να προλάβει να "ανεβάσει λάδια"... Μετά την πρώτη μας κι όλας βόλτα πήγα κατευθείαν σε ένα συνεργείο και αντικατέστησα τα λάστιχα με τα Michelin City Pro, αφαίρεσα λίγα από τα εργοστασιακά αυτοκόλλητα που ήταν περισσότερα από ότι ήθελα και φυσικά αλλάξαμε και τα εργοστασιακά λάδια τα οποία είχε μέσα το μοτέρ με τα έμπιστα 15-50 της Motul. Τα άλλαξα πάλι στα 1000 και μετά στα 2000. Από τότε τα αλλάζω κάθε 2000 χλμ (4000, 6000 και 8000), διότι δεν διαθέτει φίλτρο λαδιού, παρά μόνο μία απλή μεταλλική σίτα για τυχόν σκουπίδια ή ρινίσματα. (Εδώ το μηχανάκι μας -και μαζί του όσα άλλα ακόμα έχουν το ίδιο σύστημα- μειονεκτεί λίγο των υπολοίπων, στα οποία άνετα κρατάς τα λάδια για 1000 χλμ ακόμη). Ταυτόχρονα αλλάξαμε τα ελάχιστα πατατόλαδα που υπήρχαν μέσα στις μπουκάλες του πολύ ενδοτικού πηρουνιού, με άλλα καλής ποιότητας ενδεδειγμένα λάδια και στην αρμόζουσα ποσότητα. Επειδή έχω συνηθίσει να οδηγώ με σωστής σκληρότητας μπροστινό σύστημα, πρόσθεσα μία χοντρή βίδα με φαρδύ "κεφάλι" ως αποστάτη ελατηρίου. Τώρα το μπροστινό έχει γίνει σχεδόν τέλειο (για την κατηγορία του...) και μάλιστα με ελάχιστο κόστος. Τα πίσω διπλά αμορτισέρ προς το παρών απλά τα ρύθμισα 1 σκάλα σκληρότερα. Πλέον το εμπιστεύομαι άφοβα τόσο σε μπασίματα, όσο και στα δυνατά φρεναρίσματα. Κάποια στιγμή άλλαξα την εργοστασιακή σχάρα αποσκευών με μία του εμπορίου, διότι η πρώτη δεν με βόλευε στην τοποθέτηση της βάσης για την μπαγκαζιέρα, αλλά και επειδή ήθελα να έχει και αντηρίδες, μιάς και το φορτώνω ανελέητα, ενώ έβαλα και μία πολύ πρακτική σχάρα στην κεντρική ποδιά (κόστος μόνο 8 €). Λίγο πριν το καλοκαίρι αντικατέστησα την μαμίσια εξάτμιση με μία NOB1, λίγο φασαριόζικη για τα γούστα μου, αλλά με μισό βάρος από την εργοστασιακή. Οπτικά το νεανικό τελικό δεν πολυταιριάζει με το κλασσικό σχήμα του παπακιού, αλλά δεν με ενοχλεί, καθώς το ζητούμενο ήταν να βελτιωθεί η απόδοση του κινητήρα στις υψηλές στροφές, όπου και δυσκολεύονταν να αποδώσει. Π.χ. παρόλο που ζυγίζω 65 κιλά, με το ζόρι έβλεπα 90 κοντερίσια, ενώ τώρα βλέπω 110 (σε ευθεία πάντα...) Το μόνο αρνητικό είναι πως στις πολύ χαμηλές στροφές δουλεύει πλέον λίγο άρρυθμα. Ίσως αν "ανέβω" κάποια στιγμή στην Αθήνα να το πάω για ένα ρυθμισματάκι στην τροφοδοσία του ψεκασμού. Η σέλα του είναι απρόσμενα καλή και βολική για τα κιλά μου και ελπίζω να παραμείνει το ίδιο άνετη, αν και έχω την τάση να τους βάζω πρόσθετο υλικό για πρόσθετο πάχος και πλάτος. Τα φώτα του είναι πολύ καλά για την κατηγορία του. Αρχικά με ανησύχησαν λίγο καθώς κάηκε η μεγάλη σκάλα σχετικά γρήγορα (στους πρώτους 4 μήνες...), αλλά από τότε που την άλλαξα με μία επώνυμη δεν έχει ξανακαεί. Κατά την αλλαγή παιδεύτηκα λίγο, διότι φοβόμουν μην σπάσω τα κουμπώματα των πλαστικών του τιμονιού, αλλά τελικά όλα πήγαν εντάξει. Τα "συνδυασμένα" φρένα αν και είναι οικονομικής σειράς αποδίδουν πάρα πολύ προοδευτικά και δυνατά και τα εμπιστεύομαι απόλυτα. Στο παρελθόν άκουγα παράπονα για τα δισκόφρενα στα παλαιότερα μοντέλα, αλλά στο συγκεκριμένο παπί εδώ και σχεδόν ενάμιση χρόνο που το έχω λειτουργούν απροβλημάτιστα. Οπτικά θα προτιμούσα ζάντες με ακτίνες, αλλά και οι χυτές που έχει είναι ομορφούτσικες, ενώ έχουν αποδειχθεί σκληροτράχηλες, μιάς και στο νησί μου (Ικαρία) οι δρόμοι μας μοιάζουν λίγο με βομβαρδισμένοι. Όσοι το έχουν επισκεφθεί ξέρουν... Κατανάλωση έχω περίπου 2 λίτρα στα 100 χλμ, η οποία αντικειμενικά είναι πάρα πολύ καλή. Ενδεικτικά αναφέρω πως το KAZER μου έκαιγε 2.5 λίτρα στα 100 χλμ, όσο και το Χ 135. Το ντεπόζιτο είναι λίγο μικρότερο απ΄ ότι άλλα παπάκια, διότι πλέον εμπεριέχει την αντλία βενζίνης, αλλά η λιγοστή κατανάλωση ισοφαρίζει την μείωση της χωρητικότητας. Το μόνο μειονέκτημα που δεν έχει ακόμη αντιμετωπιστεί στο DY είναι το δυσδιάκριτο ταχύμετρο... Δεν είναι κάτι το σημαντικό, αλλά είναι ενοχλητικό το βράδυ να μην μπορείς να δεις τον δείκτη ταχύτητας (εκτός κι αν κυκλοφορείς σε μέρη με πολλά φώτα). Εδώ στην επαρχία απλά δεν την ξεχωρίζεις. Αν κάποιος έχει καμιά ιδέα βελτίωσης γι αυτό, ας την πει. Αυτά προς το παρών για τον "εργάτη" μου, ο οποίος προς το παρών με έχει αφήσει πολύ ικανοποιημένο, ιδίως για τα λεφτά που τον αγόρασα. Καλά να περνάμε και πάντα με κράνος. Τα λέμε...