GavriilVet

Μέλη
  • Δημοσιεύσεις

    3029
  • Εγγράφηκε

  • Τελευταία επίσκεψη

  • Days Won

    10

Όλο το περιεχόμενο του μέλους GavriilVet

  1. Μόλις είχα κατέβει από την R1200RS. Δεν είχα εντυπωσιαστεί, όχι ομως γιατι δεν ηταν ωραία μοτοσυκλέτα, κάθε άλλο. Μοτοσυκλέτα με μ κεφαλαίο η RS, την όποια περίμενα πως και πώς να δοκιμάσω. Είχα μια ουδέτερη αίσθηση, όπως σε κάθε test ride. Και μου ξεπαρκάρει τούτη. Την είχα ξανακαβαλήσει σβηστή στα μέγαρα, πέρυσι. Το ήξερα ότι είναι όμορφη, όμορφη σα μοντέλο. Στην άκρη του μυαλού μου είχα ότι ισως ηταν μια μοτοσυκλέτα – σχεδιαστική άσκήση, για κάποιον που θέλει να τη κυκλοφορεί για να κοιτάει στον εαυτο του στη βιτρίνα. Από την άλλη μετά το οδοιπορικό του Λεωνιδίου, νοιώθω πως θέλω μια γυμνη μοτοσυκλέτα, και ο μόνος ουσιαστικός λόγος που διάλεξα αυτή μετα το RS ηταν για μια δευτερη βολιδοσκόπηση μετα τη δοκιμη του ΜΤ 09. Είχα λοιπόν ξεκαβαλήσει την RS και μου λέει ο υπάλληλος «εδώ εχει μόνο τα βασικά». Ταυτόχρονα κοιτάω το πανεμορφο τιμόνι, και βλέπω με μια ανακούφιση όχι τα 15 κουμπία που είχαν οι άλλες bmw (και τα ειχα βρεί πρακτικοτατα και χρήσιμα παρακαλώ) αλλα τα βασικά 2-3 κουμπιά που έχει η δική μου. Δεν έχει ουτε ηλεκτρονικές αναρτήσεις, ουτε αντισπιν. Τα βασικά λέμε μόνο. Και το αναντικατάστατο abs. Ανεβαίνω. Λιτό μηχάνημα, ελαφρύ. Άλλη αίσθηση, όμορφη. Γυρναω το συμβατικό κλειδί, οι βελόνες των οργάνων κάνουν τη κλασσική κίνηση του αυτοελέγχου. Βάζω μπροστά τον αερόψυκτο old school boxer. Αργεί να πάρει λίγο, θαρρείς επίτηδες, για να εντείνει την αναμονή σου. Μπράπ, παιρνει μπροστά, με λίγους κραδασμούς, αντρικούς κραδασμούς, και να σου και το περίφημο τράβηγμα της μηχανής στη δεξια μεριά αν ρίξεις ξερογκαζιά. Το βρίσκω ωραίο και ιδιαίτερο. Από εκεινη τη στιγμή και μετά, κατι είχε συμβεί μέσα μου. Βάζω πρώτη, αλλά κάτι περίεργο συνέβη, γιατι δεν άκουσα καθόλου το κλασσικό κλάκ. Στον λιτο και πανέμορφο πινακα οργάνων (μόνο ένα συμβατικο ψηφιακό πλαισιο να σου δειχνει απαραιτητες ενδειξεις, όπως σχέση στο κιβώτιο) οντως έδειχνε 1. Μάλιστα, έτσι γίνεται εδώ. Ξεκινάω. Στα 5 μέτρα, ενώ πάω κάτω από 20km/h, αρχίζω να χαμογελάω σα χαζος μεσα από το κράνος με το τίποτα. Κανένας κινητήρας δεν ούρλιαξε , καμία αίσθηση κτηνώδους επιτάχυνσης, κι όμως . Μόνο η αίσθηση της λιτότητας, η θέα των στρογγυλών οργάνων, μου χάραξε ένα τέραστιο χαμόγελο. Σχεδόν δε μπορούσα να το εξηγήσω. Αρχίζω να ανηφορίζω προς πεντέλη, και τούτο στρίβει για πλάκα. Ο κινητήρας είναι ροπάτος, δε κοιτάω καθόλου το στροφόμετρο, απλά χαζέυω αριστερά και δεξια λες και ανέβηκα πρώτη φορά σε μοτοσυκλέτα. Ανεβαίνω στη πεντέλη και αρχίζω να φαντάζομαι τον εαυτό μου να ταξιδευει σε στριφτερούς δρόμους με τη πάρτη της. Είναι η πρώτη μοτοσυκλέτα που δοκιμάζω, αλλα δεν είναι απλά μια αποστασιοποιημένη δοκιμη. Θα έπρεπε δηλαδή, αλλά έτσι είναι οι έρωτες. Εδω θα κάνω μια παρένθεση, διαδικαστικού χαρακτήρα: Οι αναρτήσεις μου φάνηκαν άψογες, για ρυθμους γρήγορης βολτάς. Στις λακούβες αντιδρούσε άψογα. Το κιβωτιο ήταν φα-ντα-στικό. Καμια σχέση με το θορυβώδες του rs και του gs αν θυμάμαι καλά. Η θέση οδήγησης στην αρχη μου φάνηκε λιγο περίεργη, όχι τοσο άνετη οσο του rs, κυριως στα γόνατα, αλλά προσαρμόστηκα γρήγορα. Μέσα στη κίνηση, κινείται ευέλικτα, οπως οφείλει μια μοτοσυκλέτα της κατηγορίας της. Οπως είπα πρίν, σε δρόμο με καμπές, στρίβει, και στρίβει πολυ καλά. Τα σπορ γονίδια που αναφέρουν οι δοκιμές του ειδικού τύπου, ειναι εκεί. Δε μιλάμε για μια μοτοσυκλετα με ρετρό σχεδίαση και ραθυμή οδική συμπεριφορά. Η εξάτμιση εχει τον απαραίτητο μπάσο ήχο, χωρίς να είναι υπερβολικός σε ένταση, ο οποιος αλλάζει χροιά και αγριέυει, οταν ανέβουν οι στροφες. Η ποιότητα κατασκευής της μοτοσυκλέτας είναι σαφώς ανώτερου επιπέδου, η βαφή άψογη. Τα φρένα ηταν πολύ δυνατά, οπως ακριβως χρειάζεται να είναι, αν και το μονο που με ξένισε, ηταν η αρχική μεγάλη νεκρή διαδρομή της μανέτας του φρένου. Οσο κι αν άλλαξα τη θεση της, δε βελτιωθηκε πολυ το φαινόμενο. Ο κινητήρας, εκτός απο ροπάτος, μου άρεσε γιατι δεν ήταν τραχύς στη λειτουργεία του, οπως ήταν ο αερόψυκτος του gs. Κλείσιμο παρένθεσης. Η ώρα είχε περάσει και έπρεπε να πάρω το δρόμο της επιστροφής, αλλά άνοιξα κι άλλο το γκάζι, και μερικές στροφές παρακάτω σταμάτησα να τη χαζέψω. Λιτές γραμμές, καμπύλες, ομορφιά να ξεχειλίζει. Αρμονία παντού. Η η ομορφιά της απλότητας σε δύο ρόδες. Το άτιμο το τεπόζιτο που ήταν άβαφτο, μόνο βουρτσισμένο (η ετσι νομίζω) αλουμίνιο, ήταν άψογο. Απλωνα τη ματιά μου πάνω της. Ξεκίνησα να πηγαίνω προς τα πίσω, αλλού χαλαρά, και αλλου πιο σβέλτα. Όλα τα στυλ της οδηγησης ήταν όμορφα εκει πάνω. Σε μια ευθεία έπιασα 130, κάπου τόσα θα είναι λογικά και το όριο που μπορεις να κινηθείς άνετα στην εθνική μαζί της. Αψογα, ετσι κι αλλιως στις στροφές είναι η ομορφιά μωρο μου σκέφτηκα. Μάλιστα, αρχισα να της μιλάω με γλυκόλογα όπως μιλάω στη δική μου. Άσχημα τα πράγματα, πολύ άσχημα. Κατηφορίζοντας κι άλλο προς την αντιπροσωπεία, κοιτάω το ρολόι, και βλέπω ότι είχα πέντε λεπτά ακόμα. Κατευθύνομαι σε ένα φούρνο. Σταματάω στο πλάτωμα, και τη παρκάρω μπροστά από το τραπεζάκι. Παίρνω ένα κουτάκι μπύρας. Κάθομαι να πιώ τη μπύρα αλλά τώρα δεν επιστρέφω από ένα test ride. Βλέπω ένα σάκο δεμένο στη σέλα πίσω της, και έχω σταματήσει να ξεκουραστώ γιατί ταξιδεύω. Τη γύρισα πίσω, όχι με βαριά καρδία, αλλά με χαρά που τη δοκίμασα. Ελπίζω η επόμενη μοτοσυκλέτα μου, να βγάζει κάτι από την αίσθηση που έβγαζε τούτη, γιαυτο καλά θα κάνει να είναι γυμνή. Και στρογγυλοφάναρη ίσως. Ρε πώς να είναι το R1200R;
  2. Εμ.... Οσο μπορείς να θεωρήσεις commuter μια μηχανή 1.2lt! Και όχι, είναι αρκετά σπορ η θέση οδήγησης, με μηδενική έμφαση στη.. Πρακτικότητα!
  3. Ε λοιπόν, εγω νομίζω ότι καθε τοσο αλλάζω και την υποψία ερωμένη με την οποία θα αντικαθιστουσα τη μηχανή μου. Μάλιστα εχω και κατηγορίες. Αυτη που θα ειχα αν ειχα ενα ρεαλιστικό πόσο για τα δεδομένα μου, αυτη που θα ειχα εαν ειχα αρκετά λεφτά, και πάει λέγοντας. Αν υπάρχει και αλλος κοσμος που το κάνει αυτό, λεω να γράφουμε εδω τις φαντασιωσεις μας! Εγω αυτη τη βδομάδα μιας και ανακαλυπτω και το χώμα, είμαι μεταξύι Και Ως πιο όμορφο... Μετά πάλι σκέφτομαι ότι τα βουνά πιο πολύ στη φαντασία μου θα είναι, δεν παίρνω - στη φαντασία μου- ενα τετοιο; Ευχαριστώ γιατρέ για την κατανόηση
  4. Θα κάνω απόπειρα να γράψω μια παρουσίαση του συγκεκριμένου μοντέλου, με μιας και δεν υπάρχουν και πολλά που έχουν κυκλοφορήσει, μιας και πρόκειται για ένα μοντέλο που όσοι το είχαν το έχουν σε μεγάλη εκτίμηση. Πάμε λοιπόν. (αποστειρωμένο mode γραφής ΟΝ) Πρωτοπαρουσιαστηκε το 1999. Πρόκειται για μια μοτοσυκλέτα που δεν έχει τίποτα το εντυπωσιακό στη κατασκευή της, αλλά όλα μαζί λειτουργούν πολύ καλά ως σύνολο. Κινείται απο τον γνωστό αερόψυκτο τετρακύλινδρο οκταβάλβιδο 750 που κινούσε και το zephyr, και οι ρίζες του χάνονται στις προηγούμενες δεκαετίες! Απο άποψη μεγέθους, διαφοροποιείται απο τα fazer-hornet , καθώς ειναι μεγαλύτερο, και πλησιάζει πιο πολύ στα cbf-bandit , τα οποια πιστεύω οτι ειναι ο πραγματικός ανταγωνισμός του, μιας και αποδίδει παρόμοια υποδυναμη με αυτά (76hp στις 9.5k rpm και 6,5 kg περίπου στις 7, 5k rpm) Οι αναρτήσεις του θεωρούνται μαλακές, και η εκδοση s (εκεινη με το fairing) είχε διαφορετικά ρυθμισμένες αναρτήσεις, μια πιο σφιχτές ρυθμίσεις. Το πλαίσιο ειναι σωληνωτό διπλό, αλλά θεωρείται οτι ειναι αρκετά άκαμπτο για το χαρακτήρα και τις επιδοσεις της μοτοσυκλέτας. Στον τομέα τον φρένων έχουμε δύο δίσκους 300mm μπροστά με διπίστονες δαγκάνες, και ενα δισκο με 240mm πίσω. Πώς μεταφράζονται ομως όλα αυτά στο δρόμο; (αποστειρωμένο mode γραφής off) Πως μεταφράζονται στο δρόμο; έλα μου ντε, πάντα έχει σχέση με ποιό τρόπο θέλει να κινηθεί κάποιος, τις εμπειρίες και τις απαιτήσεις του εκάστοτε χρήστη. Στις διάφορες δοκιμές και συγκριτικά που μπορεί να διαβάσει κάποιος, πέφτει κι αυτό στη κατηγορία των άχρωμων και βαρετών οχημάτων (είπαμε, παρέα με cbf, bandit ). Ολοι διαμαρτύρονται για την έλλειψη ξεσπάσματος ψηλά, για τις μαλακές αναρτήσεις, και τον παλαιάς σχεδίασης κινητήρα. Εμένα πάλι δε μου φαίνεται τίποτα απο όλα αυτά. Διευκρινίζω πως είναι η πρώτη μεγάλη μου μηχανή, πριν απο αυτό είχα ενα kle 400. Θέλω ενα όχημα που να είναι δυνατό, θέλω τον ήχο και τη βελούδινη λειτουργεία ενος 4κ, θέλω να μπορώ να κινηθώ γρήγορα οταν θέλω, αλλά γενικά ο ρυθμός με τον οποίο κινούμαι είναι ήπιος θα έλεγα, αλλά θέλω οταν ανοίγω το γκάζι να νοιώθω οτι υπάρχει δύναμη, και να ξέρω οτι μπορω να κινηθώ και σβέλτα στις στροφές, όποτε το θελήσω. Καταρχάς κάθεσαι σε μια φαρδία σέλα, και ειδικά αν είσαι πάνω απο 1.80, δε νοιώθεις οτι κουλουριάζεσαι πάνω απο μια μικρή μηχανή οπως γίνεται πχ με το πανέμορφο hornet. Τα όργανα έχουν τα βασικά που σε ενδιαφέρουν για να βολτάρεις και να γουστάρεις: στροφόμετρο, ταχύμετρο, (απαισιόδοξο) δείκτη βενζίνης, και το λαμπάκι για τη στάθμη λαδιού. Ουτε θερμόμετρο, ουτε καν ένδειξη υψηλης θερμοκρασίας!Πατάς τη μίζα. Ο παλιομοδίτικος 4κ, έρχεται αμεσα στη ζωή, και ακούγεται πιο "μηχανικός" σε σχέση με ενα σύγχρονο i4. Ο όμορφος ήχος ειναι εκεί όμως, καθώς και ελάχιστοι κραδασμοί σε σχέση με κινητήρα με λιγότερους κυλίνδρους. Οταν το έκανα τη πρώτη βόλτα, δέν ήξερα τι να περιμένω, μιας και οι σχολιασμοί για παλιομοδίτικο κινητήρα, και η εμπειρία με τον κινητήρα του kle (τουλαχιστον του δικου μου) , με προδιάθεταν για κάτι που θα ήταν σχετικά διστακτικό στο να ανεβάσει στροφές, και γενικά κατι σχετικά ήπιο. Εντυπωσιάστηκα όμως, γιατι ο κιντήρας αντιδρούσε άμεσα στο άνοιγμα του γκαζιού (όντως δουλευει λιγο άγαρμπα κατω απο τις 3k στροφές, αλλα οχι κατι το δραματικό), με ωραίο ήχο, και για τα δικά μου δεδομένα, και σε σχεση με τα πολύστροφα πιο συγχρονα του 600ρια, με πολύ μεστή δύναμη, απο τις 3χιλιαδες στροφές, η οποια παραμένει αναλλοίωτη χωρίς ξεσπάσματα, μεχρι τις 9k. Λίγο μετα απο εκεί αρχίζουν και τα κόκκινα (9.500k). Δε μπορώ με τίποτα να συμφωνήσω οτι είναι βαρετό ενα τέτοιο μηχάνημα. Ρε φίλε, για το 0-100 θέλει περίπου 4sec. Ανοίγεις το γκάζι και απο πολύ χαμηλά, και εκσφενδονίζεσαι μπροστά. Σίγουρα οι πιο πολύστροφοι κινητήρες έχουν πιο πολύ ενδιαφέρον ψηλά ειδικά για κάποιον πιο έμπειρο (εμένα προς το παρόν με τρομάζει η ιδέα να πρέπει να φτάσω στις 8k και μετά να γίνει χαμός) , αλλά δε μπορείς να πείς τούτον εδώ τον κινητήρα άψυχο, ούτε αργο το συγκεκριμένο όχημα. Δώρο έκπληξη, η πολυ λιγότερη ζέστη που σου φέρνει ο αερόψυκτος κινητήρας οταν έχει καυσωνα, μιας και δεν υπάρχει βεντιλατέρ να φυσάει ολον τον καφτό αέρα στα ποδια σου! Το κιβώτιο του είναι ενα αναχρονιστικό 5ρι, αλλά η επαρκής ροπή του κινητήρα, βοηθάει στο να έχεις ξεχασμένη μια 3η (που φτάνει κάπου τα 150 στο κόφτη) και με αυτή ξεχασμένη στο κιβώτιο, να ανεβοκατεβαίνεις ολη μέρα τα βουνά. Στην εθνική με 6k έχεις 140 χλμ/ωρα , επαρκέστατο νουμερο για να ταξιδέυεις όλη μέρα, με το κινητήρα να μη δουλεύει ιδιαίτερα ψηλά. Η τελική είναι γύρω στα 220, και μέχρι τα 200, ανεβάζει πρόθυμα. Αν ειχε και μια 6η, θα ηταν καλυτερα τα πράγματα, αλλα και έτσι μια χαρά ταξιδεύεις. Στις στροφές έαν δεν έχεις απαιτήσεις για ακράια πράγματα, όλα λειτουργόυν όπως θα πρεπε, χωρίς δράματα. Δεν είναι το πιο γρήγορο στο πως θα πέσει, άλλα είπαμε, δεν ειναι φτιαγμένο για ακρότητες. Μετά είναι αυτό το τεράστιο τεπόζιτο, των 22lt, που σε συνδιασμό με τη χαμηλή κατανάλωση (θυμηθείτε οτι δε χρειάζεται να στροφάρει ψηλά ο κινητήρας για να επιταχύνεις, καθως και επισης οτι έχει ηλεκτρονικο έλεγχο της ανάφλεξης και της θεσης των slides των καρμπυρατερ το λεγόμενο K-TRIC) της ταξης των 5lt εκτός πόλης και λίγο παραπάνω ως ελάχιστη εντός της πόλης αν είσαι λίγο εγκρατής, σου δίνει αυτονομία για πολλά χιλιόμετρα. Τέλος υπάρχουν μικρές λεπτομέρειες, οπως το διπλό σταντ, οι χειρολαβές, και τα καγκελάκια που εχει απο τον κατασκευαστή στη πίσω θέση, που σου επιτρέπουν να ρίξεις ενα ζευγάρι σαμάρια πίσω και να φύγεις χωρίς να κανεις κατι άλλο, που προσθέτουν στο χαρακτήρα της. Είναι μια μηχανή που μαζί της μπορείς να γυρνάς και να ταξιδεύεις όλη μέρα, όταν το θελήσεις γρήγορα εως πολύ γρήγορα, αλλά που γενικά σε βάζει σε συγκρατημένους ρυθμούς. Για κάποιον που θέλει να κινείται με το συγκεκριμένο τρόπο είναι παραπάνω απο ιδανική. Αν έβγαινε και εν έτη 2016 με ηλεκτρονική ανάφλεξη και abs, για μενα θα ηταν η τέλεια μηχανη! (η γυμνη και η ντυμενη εκδοση μαζι) Και τα τεχνικά χαρακτηριστικά :
  5. θα παω και θα πω: θελω ενα φανάρι, τον κινητήρα και το μπροστινο, και το ψαλίδι, απο το z900, να τα βάλετε στο δικό μου... το υπολοιπο δε το θελώ υπάρχει βεβαια και το ενδεχομενο να πάθω κοκομπλόκο, αλλα για καποιο λογο πιστεύω το καινουριο cb1000r θα μου προκαλέσει μεγάλυτερη εκκριση σιέλου..
  6. εμενα λες ;
  7. Χμ. πρεπει να το δω απο κοντά, γιατι φοβάμαι οτι δε θα μαρέσει ισως τελικά.. Κάτι με χαλάει, μου φαίνεται άτολμο.
  8. MT-07

    αντε αντε, αλλαξε φωτο προφιλ ναουμε...
  9. Δίνοντας μου το μηχανάκι ο υπάλληλος στην αντιπροσωπεια για το test ride, μου ρωτάει τι μηχανάκι οδηγάω. Αφου του λέω, συμπληρώνει με μια υποψια απολογίας, ε,αυτό ειναι το μικρό, δεν ειναι δυνατό, εννοωντας οτι δε θα χω θέμα να με τρομάξει. Το συγκεκριμένο δεν ηταν το ασπρο μπλέ που έχουμε συνηθίσει, αλλα αυτο: φανερές οι επιρροές απο τα μεγάλα αδερφάκια του. Η θέση οδήγησης πολύ καλή, και το μονο που σε κάνει να ψιλιαστεις οτι ειναι ειναι ενα μικρό μηχανάκι, ειναι το οτι δεν ειχα καθόλου χώρο στη σέλα να κανω πισω. Η σέλα ανετη ομως, και αρκετα φαρδια. Με κέρδισε με τη μια πριν καν ξεκινησω, απο τη ποιοτητα που ενεπνεε (σε σχεση με τη σχετικα χαμηλη τιμη των περιπου 5000 ευρω), με το μικρο σηματακι της bmw στο τιμονι. Το κοντερ εχει τα παντα απο ενδειξεις, και ειναι αρκετα ευαναγνωστο, ακομα και με ηλιο. Στα φανάρια μου εσβησε σχετικα ευκολα μεχρι να το συνηθισω, μιας και εχει ψηλα το ρελαντι, και δυσκολευομουν να βρω λιγο τη νεκρα. Επίσης το κιβωτιο στα ανεβασματα ειχε σχετικα μεγαλες διαδρομες, αλλα εγω οδηγαω kawasaki 15ετιας, οποτε δε μασάω. Ξεκινωντας τη βολτα, δοκιμαζω να το πλαγιασω στην ευθεια, να δω ποσο ευελικτο ειναι, και τρομαξα στιγμιαια. Αυτο γέρνει ΠΟΛΥ ευκολα! Εντυπωσιατηκα απο την ελαφρια αισθηση (θα μου πειτε, τι περιμενεις ρε φιλε απο τη χοντρη που καβαλας, και ειναι πανω απο 200 κιλα) και ανυπομονουσα να ανεβω προς το βουνο. Το μοτερ των 310cc δεν εβαζε προφανως φωτια στην ασφαλτο και δε σε τρομαζε, αλλα ηταν ικανο να σε κινησει σβέλτα. Οι αναρτήσεις ηταν πολύ πολύ καλες, καθως και τα φρένα. Ο μονος δισκος μπροστά με την τετραπιστονη δαγκάνα μπροστά που έγραφε bybre(!) και οι καλες αναρτήσεις μου θυμησαν τη σφιχτή αίσθηση που ειχε ο μεγαλος αδερφος του το xr , και γενικα σε εκανε να νοιωθεις οτι οδηγας ενα σωστά στημενο και ασφαλες οχημα. Αναποφευκτα η σκεψη μου πηγε στο πως να ειναι το duke 390, και πως θα ηταν πολυ διασκεδαστικο τουτο το μικρο bmw στα πολυ στενα στροφιλικια στα βουνα, η σε μια πιστα καρτ. Οσο περναγε ο χρόνος, τοσο με επιανα να διασκεδάζω με το μικρο βαρος και την ευελιξια του. Μου άρεσε η μανέτα του φρένου που ήταν πιο φαρδια απο τις συνηθισμένες, και ειχε πιο ωραια ασθηση οταν πιεζες με το δαχτυλο για να σταματησεις. Μου άρεσε που το ειχε σωληνακια υψηλης για το φρένο και μου άρεσε που με 6η και 100χλμ/ωρα το μοτερ δουλευε χαλαρά. Αν μπορεις να συμβιβαστεις με τετοια ταχυτητα κινησης σε εθνικη, τοτε ταξιδευεις άνετα. Επιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται οτι θα μπορουσα να ταξιδεψω με ενα τετοιο μηχανακι ευκολα και μαλιστα θα ειχε τη γοητεια του, καθως θα προλαβαινα θα χαζεψω το τοπιο λιγο παραπανω. Οι γενικές εντυπωσεις μου ηταν παρα πολυ καλες και πλεον δε βρισκω παράλογη την ιδεα της αποκτησης καινουριου ενος τετοιου μικρου (η οποιας αλλης μαρκας, βλεπε το duke 390) αντι να πάρεις καποιο μεταχειρσμένο μεγαλύτερο.
  10. Άλλαξα δισκοπλακες και ναι έχω πρώτη φορά φρένα σε μοτοσυκλέτα. Άλλαξα μπουζοκαλωδια μπουζί φίλτρο αέρα, τακάκια
  11. Κομματάκι τζάμπα δεν ειναι; 5.5k δύο χρόνων μόντελο;; ουαο
  12. Χρόνια πολλά αγόρι, να τα χιλιάσεις και πάντα κεφάτος! Πουθαμουπαειγμτθακατεβωπατρα
  13. Γειά σας τέκνα. Σήμερα μολις άλλαξα δισκόφρενα στη Ζένια. Λογω οικονομικής στενότητας έβαλα μεταχειρισμένα με αρκετό υλικό ακόμα. Τουλάχιστον με πολύ πολυ περισσότερο απο αυτο που είχε απομείνει στα προηγούμενα. Όλα ωραία και καλά, αναμενόμενη η μεγάλη διαφορά στο φρενάρισμα, στη διαδρομή της μανετας, καθώς άλλαξα και τακάκια, ολα οκ. Το θέμα είναι οτι είχα συνέχεια την εντύπωση οτι η μηχανή είναι αρκετά πιο πρόθυμη να αλλάξει κατεύθυνση. Και μετά τρώω τη φλασιά. Τα συγκεκριμένα δισκόφρενα ειναι απο ninja 636 του 2002. Κατι μου φάνηκε οτι μου είπαν για αλουμινένια "κέντρα". Η αλήθεια ειναι ομως οτι είμα σχεδον σίγουρος, οτι εναι πολύ πολύ πιο ελαφρια απο αυτά που είχε. Δε μπορώ να βρώ πουθενά όμως τέτοια τεχνικά χαρακτηριστικά. Το ερώτημα που τίθεται λοιπον εναι το εξής: Υπάρχουν λοιπον, όχι μονο καλύτερα κράματα σε αντοχή στη φθορά αλλά και πιο ελαφριά δισκόφρενα, μιλώντας πάντα για τις ίδιες διαστάσεις; Αν ναι, επηρεάζουν όντως αισθητά τη κατευθυντικότητα της μοτοσυκλέτας η εγώ απλα είχα το σύνδρομο της εξόδου από το συνεργείο;
  14. Kαι μένα το μυαλό ακριβως για όλα αυτά που γράφεις, πήγε στο πόσο έμφαση δίνουν στα τεχνικά χαρακτηριστικά στη περιπτωση που υπάρχουν ελαφρύτερες ζάντες. Σκέφτηκα τελικά ίσως δεν ειναι και τοσο διαφημιστική υπερβολή ολο αυτο
  15. Αν δεν εχεις λιγο λαδι δε λεει..
  16. @ChristoforosVer ναι σωστα.. τωρα καταλαβα, που ερχομουν. Δεν ηξερα που θα πηγαινα μετα βέβαια.. :)
  17. στη δουλεια εχουμε γαντια για αυτη τη δουλεια που ειναι απο δερμα κουναβιου. Αλλα μια φορα σκεφτηκα στα σοβαρα να παω να πιασω ενα γατι φορωντας κρανος γιατι εκανε φοβερες επιθεσεις. Επισης τις προαλλες εγω χρησιμοποιησα τα γαντια για γαντια κουζινας για να βγαλω ταψι απο το φουρνο, επισης τα συνιστω!
  18. Και υποπλαισιο χαχα
  19. Ο, τι είπε και ο κάπτεν. Δεν είχα ξανά, αλλά κουρεύομαι μόνος εδώ και σχεδόν είκοσι χρόνια. Ποιότητα κατασκευής επαγγέλματικη θα έλεγα καθώς πανω από αυτό το μοντέλο είναι τα επαγγελματικά μοντέλα της μάρκας. Στιβαρή με σοβαρό κοπτικο, δυνατό μοτέρ. Λείπουν τα μπιχλιμπίδια εντυπωσιασμου που έχουν κάτι φιλιπσ κλπ. 60€
  20. Ξεκουραζει όντως; Εγω μου πήρα αυτό, επιτελους μιας σωστή κουρευτικη
  21. Η μουσική του John wick είναι απίστευτη. Εγώ βάζω μόνο το σάουντρακ της ταινίας και το αφήνω να παίζει
  22. Είπα και εγώ λοιπόν, να κάνω την υπέρβαση και στα 33 μου να πάρω μηχανή. Να τα παλέψω ετσι ωστε το πάσχα να εχω 3ημερο.... Ειπε και ο καιρός να γαμηθεί αναποδα οπως ποτε και να μη κάνει καν άνοιξη, να χιονιζει και το πασχα Θα παω να παρω αδιαβροχο παντελόνι και γω να ησυχάσω και να κοβω βολτες μες τη βροχη... γκρρ ΚΩΛΟΚΑΙΡΕ. :hunter: :hunter: :hunter: Ας τον βρίσουμε ολοι μαζι να ξεθυμάνουμε...
  23. Έλεος. Πα να δω αν βγαίνει για στρογγυλοφαναρο