GavriilVet

Μέλη
  • Δημοσιεύσεις

    3045
  • Εγγράφηκε

  • Τελευταία επίσκεψη

  • Days Won

    11

GavriilVet last won the day on July 7 2018

GavriilVet had the most liked content!

Πόντοι

2404 Excellent

1 Παρακολουθητής

Σχετικά με το μέλος GavriilVet

  • Κλάση
    Δε μπορώ να στρίψω λέμε
  • Γενέθλια 01/24/82

Άλλα Στοιχεία

  • Φύλο
    Άνδρας
  • Τόπος
    Αθήνα

Η Μοτοσικλέτα μου

  • myBike: Κατασκ/ής
    Kawasaki
  • myBike: Μοντέλο
    ZR7(S)
  • myBike: Κυβισμός
    750

Η Μοτοσικλέτα των Ονείρων μου

  • dreamBike: Κατασκ/ής
    Αλλος
  • dreamBike: Μοντέλο
    ποιος ξερει

Πρόσφατοι επισκέπτες στο προφίλ

10825 προβολές προφίλ
  1. Δηλαδή, είναι λογικό να τρίβεις το ψαλίδι με το πράσινο από το σφουγγάρι και να ξεβαφει; πιο εύκολα από ότι καθαρίζεις κατσαρόλα; τι σκατα;
  2. Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας! Παρακαλώ ένα άλλο μπροστινό και ένα βαψιματακι για αρχη
  3. Ήταν κι αυτό τρανσαλπ κάποτε;
  4. Μεγεια! Απλά κοίτα να μη σου είναι πολύ εφαρμοστό και στενό, γιατι το δικό μου (Bering) έχει ανοίξει εκεί που ενώνεται το πωστολενε υλικό με το δέρμα! Πολυ όμορφο! Ωχ. Πολύ ωραια!
  5. Από άποψη κινητήρα προς το παρόν είμαστε οκ. Αν και δεν εχω μετρήσει συμπίεση. Ρυθμίστηκαν καρμπυρατερ και πετάει προς το παρόν. Τα θέματα του είναι χαζομαρες, σκουριτσες, βιδουλες, η μπροστινή ανάρτηση θέλει σερβις (και θα γούσταρα να την άλλαζα /αναβαθμιζα). Αυτά, κατά τα άλλα είναι μια χαρά το καημένο. Σίγουρα όμως τα επόμενα χρόνια να μη θέλει κάτι στο κινητήρα; ελατήρια μαλακιες; Το διχιλιαρο το σκέφτηκα σε φάση ένα καλο σερβις κινητήρα, κανα φρεσκάρισμα σε σκουριές ακόμα και μπροστινό θα άλλαζα Κυρίως βαρέθηκα να θέλει μαζεματακια
  6. Απο την άλλη , είναι και ο δηκηγορος του διαβόλου που λέει ότι αν χώσω 2?, ζει άλλο τόσο το zr, και ανανεωμένο. Είμαι σίγουρος για αυτό. Μιχάλη είναι σίγουρος ότι το ktm θα το αντιστάθμισει με το πως στρίβει, συν το ότι δε κάνω ταξιδαρες. Παρόλα αυτα το kawasaki συνεχίζει να με ικανοποιεί οδηγικα, και θα συνεχίζει για πολυυυυ καιρό
  7. Σίγουρα θα έχει κουβεντιαστει το θέμα, αλλά έφαγα φλασια. Η αγαπημένη μου ζενια (zr750) πλέον γίνεται 17 ετών και στα δυόμιση χρόνια που την έχω, μόνο καλά λόγια έχω να πω καθώς συνεχίζει να με ευχαριστεί στα πάντα. Παρά τα χρόνια της καμία σοβαρή ζημιά. Απλά μου ήρθε η εξής καθόλου πρωτότυπη σκέψη. Από τη μια έχουν αρχίσει και με κουράζουν τα μικρομαζεματα που θέλει συχνά λόγω ηλικίας η δικά μου. Επίσης τα επόμενα χρόνια θα χρειαστεί κάποιο ακριβή επισκευή όσο αξιόπιστη κι αν είναι η καημένη. Απο την άλλη πλέον πάω καμία μικρή βόλτα, αν πάω. Κυρίως είμαι μέσα στη πόλη, και νομίζω ότι τα 400cc είναι ιδανικά. Σκέφτηκα λοιπόν ότι αν γίνεται τίποτα με δοσεις πολλές και μιλάμε για πόσο της τάξης των 100 το μήνα μήπως συμφέρει καταρχάς οικονομοτεχνικα η αγορά καινούριου οχήματος, μιας και στα επόμενα δέκα χρόνια, αν μείνω με μεταχειρισμένο πάλι θα χρειστεο να αλλάξω δύο (;) μεταχειρισμένα οχήματα ανά 5ετια. Τουλάχιστον τώρα θα έχω ένα σύγχρονο (καβλερο) όχημα που καλύπτει τις ανάγκες μου με μεταπωλητικη αξία. Ακούω σκέψεις, ειδικά τα έξοδα χρήσης του 400ριου Υγ. Μου λείψατε, κι ας μη μπαίνω συχνά
  8. Aπο χτεσινη βολτα, στο χιονδρομικο του Παρνασσού, που δεν ειχε ψυχή!
  9. Συμφωνώ απόλυτα στο τελευταίο! Στο κάτω κάτω, ότι μας φαίνεται συνηθισμένο τώρα κάποτε φαινόταν περίεργο!
  10. Μετά έμαθα να καταλαβαίνω ποτέ είναι καρβουνακια από μακριά!
  11. Η ΚΛΑΙΡΗ Ήθελα μηχανή. Θα ήταν η πρώτη μου στις τρεις και βαλε δεκαετίες που μετρούσα. Δίπλωμα είχα πάρει πριν μερικούς μήνες. Ο δάσκαλος οδήγησης μου είχε πει ότι θα ήταν καλό ένα Κle. Έτσι έψαχνα για ένα τέτοιο. Είχα απορρίψει xt,transalp και λοιπά. Βρήκα ένα σε αγγελίες, φαινόταν σε καλή κατάσταση. Στο τηλέφωνο ο ευγενικός κ. Σταμάτης από τα Μελίσσια, είπε ότι το όχημα θα μπορούσε να με πηγαινοφέρνει στη δουλεία αξιόπιστα. Πήρα τη μεγάλη απόφαση και πήγα να τη δω. Δυσκολεύτηκα να βρω το σπίτι, καθυστέρησα . Ο πωλητής τσατισμένος, μου είπε ότι έχει λίγο χρόνο. Πηγαίνω στην αυλή. Την είχε πλύνει κι ολας, γυάλιζε. Ήταν ωραία από κοντά. Είχε ωραία θέση οδήγησης. Πάω να τη βάλω μπροστά, κατι δεν έκανα προφανώς καλά με το κουμπί της μίζας. -Δε το πατάς σωστά, να έτσι. Το πατάω με το σωστό τρόπο και πήρε μπροστά . Ωραίος ήχος. -Έχει αλλαγμένη εξάτμιση να ξέρεις μου λέει, με τον ίδιο στόμφο που θα μου έλεγε ότι έχει και πυρηνικό αντιδραστήρα. Φαντάσου μόνο η εξάτμιση, κάνει τριακόσια ευρώ. Τη περιτριγύριζα. Για εξακόσια ευρώ μόνο, έμοιαζε ευκαιρία. Έτσι κι αλλιώς δε θα μπορούσα να μαζέψω πολύ περισσότερα. Είχε μερικές γρατζουνιές εδώ και κει, αλλά τίποτα το ιδιαίτερο. Επίσης ο καλός κύριος μου είπε ότι βασικά το μόνο που ήθελε ήταν λάστιχα, γιατί αυτά ήταν ξεραμένα. Φάνηκε να τα λέει με αληθινό ενδιαφέρον. Το εκτίμησα. Το επόμενο πρωί ήμουν εκεί για να τη κάνω βόλτα. Την είχε βγάλει ήδη στο πεζοδρόμιο . Την βάζει εκείνος μπροστά. - Κύριε Σταμάτη είναι φυσιολογικό που μυρίζει βενζίνη; - Ναι εννοείται, έτσι κάνουν αυτά με το τσόκ . Εν τάξει σκέφτομαι , λογικό ακούγεται. Επίσης μου είπε ότι έχει αλλάξει λάδια και τακάκια. Ξεκινάω να τη κάνω βόλτα, αλλά μου λέει να προσέχω το φρένο, να μη το πατώ πολύ δυνατά, γιατί έχει υγρασία και γιατί δεν έχουν πατήσει καλά τα καινούρια τακάκια. Μπροστά από το σπίτι είχε έναν άδειο ίσιο δρόμο. Κάνω τη βόλτα, τσεκάρω ότι δουλεύουν τα φρένα. Είχαν λίγο περίεργη αίσθηση. Είπαμε. Καινούρια τακάκια. Με ξένισε μόνο το γεγονός ότι έτριζαν τα πλαστικά, αλλά ας μη τα θέλω όλα από ένα μηχανάκι τόσων ετών. Έτσι κι αλλιώς είχα διαβάσει ότι τα kle ήταν γνωστά για τους τριγμούς τους. Το μεσημέρι πριν πάω στη δουλεία έχω σταματήσει σε ένα απομονωμένο σημείο της περιοχής. Το σκέφτομαι. Όλοι έβρισκαν ηλίθιο αυτό που ήθελα να κάνω. Να πάρω μηχανή, παλιά, χωρίς να έχω πολλά χρήματα. Μέχρι και σε τοπικό συνεργείο ρώτησα, κατά ποσό είναι εύκολο να μου πουλήσουν κλεμμένο . Η τώρα η ποτέ σκέφτηκα και ο κύβος ερρίφθη. Εικοσιτέσσερις και κάτι ψιλά ώρες μετά, ήμουν στου κυρίου Σταμάτη. Τσεκάρω αριθμούς πλαισίου και κινητήρα. Ήταν σωστά. Ελέγχω ότι δουλεύουν φώτα-φλας-κόρνα. Το ένα λαμπάκι του φλάς δε δούλευε και μου το άλλαξε. Ωραία πράγματα, τακτοποιημένα. Λίγες ώρες μετά, έπαιρνα τα κλειδιά στο χέρι μου. Ήταν Δεκέμβρης με συννεφιά και κρύο. Ήταν δική μου, είχα μηχανή. Συγκίνηση. Ο καλός κύριος όμως ήταν στα Μελίσσια και εγώ πήγαινα στο Παγκράτι. Δεν είχα οδηγήσει ποτέ μέσα στη κίνηση της Αθήνας. Τρόμος. Στη Κηφισίας πήγαινα με 50. Άπειρος εγώ, κακός καιρός, χάλια λάστιχα. Ιδανικός συνδυασμός. Εχω φτάσει στη Μιχαλακοπούλου. Προσπαθώ να αφομοιώσω τα γεγονότα. Η απαγορευμένη και επικίνδυνη φαντασίωση χρόνων, δεν είναι πια φαντασίωση. Πάω για βενζίνη, σε μια μεγάλη BP. Moυ είχε πεί ο Σταμάτης ότι δεν εχει πολύ. Σταματάω περήφανα. Γεμίζω το ντεπόζιτο. Πάω να πατήσω τη μίζα και να ξεκινήσω αγέρωχος. Πατάω το κουμπί. Τίποτα. Με λίγη κλίση είπαμε το διακόπτη. Πάλι τίποτα. Βγάζω το κράνος, με λούζει κρύος ιδρώτας. Δε μπορεί να έχει πάθει κάτι μόλις τώρα τη πήρα. Ξαναπατάω το κουμπί, ακούγεται ένα κλικ από κάπου (τι να είναι αυτό το κλικ;) και μετά από καμποσες προσπάθειες παίρνει μπροστά αμέσως. Όλες οι αμφιβολίες εξαϋλωθήκαν μόλις άκουσα τον όμορφο ήχο από την εξάτμιση. Φτάνοντας σπίτι, σταματάω σε ένα περίπτερο. Πάω να ξεκινήσω, αλλά ξεχνάω το σταντ ανοιχτό . Βρήκε κάτω και κόντεψα να πέσω πάνω στα σταματημένα αυτοκίνητα. Τη παρκάρω κάτω από το σπίτι, τη κλειδώνω και με την αλυσίδα που μου έδωσε δώρο – να ναι καλά- ο Σταμάτης. Δε μπορώ να μείνω μέσα. Θέλω να τη ξαναπάω βόλτα. Σε μια μικρή ευθεία από τη πίσω μεριά του Καλλιμάρμαρου, ανοίγω τη πρώτη τέρμα. Αυτή είναι επιτάχυνση, όχι σα το αυτοκίνητο μου. Στάση λίγο παρακάτω. Πάω να βάλω μπροστά. Κλίκ κλίκ. Κλίκ κλίκ. Τίποτα. Πάλι τα ίδια. Αυτή τη φορά είναι ανένδοτη. Κλί κλίκ. Απογοήτευση. Τουλάχιστον έχω μείνει μπροστά σε ένα ηλεκτρολογείο μοτοσυκλετών. Την επόμενη μέρα, πάω πρωί πρωί. Του την αφήνω, ελπίζοντας ότι είναι κάτι απλό ώστε να τη πάρω μια χαρά το μεσημέρι να πάω στη δουλειά. Η ώρα περνούσε, το τηλεφώνημα δεν ερχόταν. Πάω από εκεί. Βλέπω το μηχανικό μπερδεμένο πάνω από την ασφαλειοθήκη της μηχανής να μου λέει ότι πρέπει να ψαχτούν όλα ένα ένα. Είπε ότι θα μου αλλάξει και ανορθωτή γιατί έχει καεί, αλλά θα του πάρει ώρα να βρει τι είναι αυτό που εχει. Όλα κινέζικα μου φαινόταν. Έφυγα. Πέρασε κι άλλο η ώρα, δεν ήξερα τι κάνει ο ασθενής και επέστρεψα στο μαγαζί. Είχε βρει – επιτέλους- τι έφταιγε, ήταν τα καρβουνάκια της μίζας. Κανονικά θέλουν άλλαγμα, αλλά μπορώ να κάνω και το εξής για λίγο καιρό ακόμα. Να χτυπάω τη μίζα με ένα σφυράκι και θα παίρνει. Μόνο που δεν μπορούσε να μου εγγυηθεί για πόσο καιρο θα κρατούσε έτσι. Τι φοβερό, σκέφτηκα, που το βρήκε ότι θα μπορούσες να δώσεις ένα χτύπημα στη μίζα και να πάρει. Τον ευχαρίστησα, χάρηκα που μου είπε ότι με διακοσια περίπου ευρώ θα γινόταν αξιόπιστη για καθημερινή μετακίνηση, και πήρα χαρούμενος τη Κλαίρη. Πλέον είχε και όνομα. Όταν κόντευα να φτάσω στο Χαλάνδρι, μου σβήνει σε ένα φανάρι και δεν ήθελε να πάρει μπροστα. Κλικ κλικ κλικ μου έλεγε πάλι. Περπάτησα πάνω από ένα χιλιόμετρο, για να βρω χρωματοπωλείο και να πάρω ένα σφυρί. Με το χτύπημα πήρε μπροστά. Πήγα με τη μηχανή μου πρώτη φορά στη δουλειά. Είχα αργήσει μια ώρα, είχα γίνει μούσκεμα στον ιδρώτα από το περπάτημα. Δε ξαναπήρε μπροστά αφότου έφτασα. Ούτε με το σφυράκι. Κλίκ κλίκ.
  12. Και τελικά άμα πέσεις σε test ride δε το πληρώνεις; Οσο για το όχημα, είμαι περίεργος αν είναι τόσο άσχημο από κοντά! Και θεωρητικά και γω θα προτιμήσω μια μοτοσυκλέτα αν θέλω... Μοτοσυκλέτα να νοιώθω ότι πηγαίνω σε δύο ρόδες! Κι ας στρίβω με λιγότερα! Αλλιώς ας πάρω mx5
  13. Θα σου πάρω και σένα ένα μαύρο!
  14. Λύστε μου την απορία : το νοιώθεις βαρύ μπροστά; νοιώθεις αδράνεια από όλο αυτό το πράγμα να γειρει; τσου; κακάσχημο;