Leaderboard


Popular Content

Showing most liked content since 09/09/19 in all areas

  1. 58 likes
    Καλημέρα σας Οπως καταλαβαίνετε τα λόγια είναι περιττά..πήγα και την πήρα από την αντιπροσωπεία χωρίς να την έχω οδηγήσει καθόλου και έχοντας ένα πραγματικό άγχος για το αν θα είμαι οκ επάνω της, αν θα φτάνω ικανοποιητικά τα πόδια κάτω, αν θα μου αρέσει η θεση οδηγησης, αν αν αν... Ταιριάζεις επάνω της λες και την εφτιαξαν για εσένα.. Έκανα μία μικρή βόλτα μέχρι σαρωνίδα, νίωθεις ότι με την σκεψη σου στρίβει.. Ο θόρυβος που κάνει ο κινητήρας είναι απλά εκπλητικός!!! Όπου και να σταματήσω, κάθομαι σαν χαζός και την χαζεύω.. Ασυνάρτητες σκέψεις γραμμένες, δεν είμαι καλός στο γράψιμο και ο ενθουσιασμός της στιγμής το κάνει ακόμα χειρότερο.. Υ.Γ. ξεκίνησα το στρώσιμο, θέλω να της το κάνω σε μία μέρα να μπορέσω να ακουσω πως κάνει ο κινητήρας σε ψηλότερες στροφές
  2. 35 likes
    Λοιπόν, μια και δε βρήκα κάτι αντίστοιχο με μια αναζήτηση, ας ποστάρω και εγώ ένα θέμα τεχνικής φύσης που πιστεύω θα φανεί χρήσιμο σε πολλούς, μια και τα σκούτερ αυξάνονται συνεχώς, καταλαμβάνουν μεγάλο μερίδιο της αγοράς και κάθε πληροφορία θα είναι χρήσιμη για τους χρήστες τους... Διότι γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε, τα σκούτερ χρησιμοποιούν ένα αρκετά ενδιαφέρον σύστημα μετάδοσης, που δεν έπιασε πολύ γενικά στην αγορά του μηχανοκίνητου οχήματος αλλά έκανε θραύση στα δίτροχα...και σιγά σιγά εξελίσσεται και περνάει και στις μεγαλύτερες μοτο...Σύστημα CVT, ladies and gents... Τι είναι το CVT; Τα αρχικά προέρχονται από τις λέξεις continuously variable transmission, δηλαδή συνεχώς μεταβαλλόμενη μετάδοση. Πρόκειται για έναν τύπο αυτόματης μετάδοσης όπου δεν υπάρχουν καθορισμένες σχέσεις, αλλά μεταβάλλονται συνεχώς μεταξύ δύο ακραίων τιμών. Η μετάβαση καθορίζεται είτε μηχανικά (στα περισσότερα δίκυκλα), είτε ηλεκτρονικά (σε πιο εξελιγμένα συστήματα και στις περισσότερες εφαρμογές σε αυτοκίνητα). Στην υλοποίησή του, είναι ένα σχετικά απλό σύστημα. Τι αποτελεί το cvt; Στη συντριπτική πλειοψηφία των εφαρμογών σε μοτό, το cvt είναι: οι δυο τροχαλίες των σχέσεων (τα βαριατόρ όπως είναι γνωστά), ο ιμάντας της μετάδοσης, ο φυγοκεντρικός συμπλέκτης και ένα τελευταίο στάδιο μειωτήρα που συνδέει την έξοδο της μετάδοσης με τον τροχό. Τέρμα αριστερά, είναι η τροχαλία που συνδέεται απευθείας με τον στρόφαλο, δεξιά βλέπουμε την τροχαλία της τελικής μετάδοσης με τον συμπλέκτη σε πρώτο πλάνο, και ανάμεσα τον ιμάντα. Τι κάνει το cvt να λειτουργεί; Πως τα εξαρτήματα μπλέκονται στη λειτουργική τους χορογραφία; Λοιπόν...Αρχικά, να αναφέρω ότι σχεδόν όλο το σύστημα είναι απευθείας συνδεδεμένο με τον κινητήρα. Ο φυγοκεντρικός συμπλέκτης αναλαμβάνει να συνδέσει το σύστημα με τον τροχό όταν λάβει στροφές ανώτερες απο αυτές στις οποίες είναι ρυθμισμένος να εμπλέξει. Μόλις εκκινήσουμε τον κινητήρα λοιπόν, η τροχαλία του στροφάλου αρχίζει να περιστρέφεται. Μαζί της συμπαρασύρει και τον ιμάντα, όπου αυτός μεταδίδει την κίνηση στην επόμενη τροχαλία. Τι ιδιαίτερο έχουν αυτές οι τροχαλίες όμως;; Μπορούν να μεταβάλλουν την εσωτερική διάμετρό τους, άρα και τη σχέση μετάδοσης. Χρησιμοποιώντας τη φυγόκεντρο δύναμη και τις λεγόμενες μπίλιες στο εσωτερικό του, ο βαριατός αλλάζει την εσωτερική διάμετρό του όταν αυξηθούν οι στροφές, και την αυξάνει, η δε τροχαλία της εξόδου της εξόδου τη μειώνει. Τα κυλινδράκια στο κάτω μέρος είναι οι μπίλιες, όπου ολισθαίνοντας μέσα στα κοιλώματα του βαριατόρ, ο οποίος όπως βλέπουμε είναι διαιρούμενος, ωθούν η έλκουν τα δυο της μέρη από και προς το ένα το άλλο, και έτσι διαφοροποιούν τη διάμετρο του αυλακιού του ιμάντα. Η μεταβολή αυτή γίνεται τελείως αυτόματα, χωρίς ο οδηγός να παρέμβει καθόλου. Ο δε συμπλέκτης είναι ένας γνωστός σε όλους φυγοκεντρικός συμπλέκτης, με σιαγόνες και καμπάνα, όπου οι σιαγόνες εξέρχονται λόγω της φυγοκεντρικής δύναμης και αρπάζουν την καμπάνα, παρασύροντας τον τροχό σε κίνηση. Στην πράξη, και χρησιμοποιώντας ως οδηγό μας αυτό το βίντεο: 0:00 μέχρι 0:08. Βάζουμε μπροστά το σκούτερ μας. Ο κινητήρας ξεκινά να λειτουργεί, και ο βαριατόρ παρασύρει σχεδόν όλο το σύστημα σε κίνηση. Τον ιμάντα, την πίσω τροχαλία. Ο συμπλέκτης όμως δε λαμβάνει αρκετές στροφές νια να εμπλέξει, και έτσι έχουμε ρελαντί και ηρεμία. Το μοτό δεν πάει πουθενά. Το βλέπουμε στο βίντεο, όπου σχεδόν όλα γυρίζουν εκτός από την διάτρητη καμπάνα πίσω. Αυτή είναι συνδεδεμένη με την τελική σχέση μετάδοσης (που είναι σταθερή) και κατ επέκταση με τον τροχό. Εμείς όμως θέλουμε να φύγουμε. Άρα πατάμε γκάζι. Ο κινητήρας αυξάνει στροφές, συμπαρασύροντας όλο το σύστημα και κάποια στιγμή, ο φυγοκεντρικός συμπλέκτης απλώνει, αρπάζει την καμπάνα και ξεκινά να μεταδίδει ισχύ στον τροχό. Αυτό το βλέπουμε στό 0:08, όπου η καμπάνα αρχίζει να γυρνά και μαζί της και ο τροχός. Όσο εμείς, τώρα που κινούμαστε, πατάμε γκάζι, ζητάμε ταχύτητα, τόσο το σύστημα ανταποκρίνεται. Καθώς ο κινητήρας αυξάνει ταχύτητα, οι μπίλιες στο εσωτερικό του βαριατόρ ωθούν το μισό της τροχαλίας προς τα μέσα. Η διάμετρος λοιπόν του αυλακιού του ιμάντα αυξάνεται. Αυτό σημαίνει ότι η μετάδοση αλλάζει σχέση, μακραίνοντας την και άρα δίνοντας μας μεγαλύτερη ταχύτητα στις ίδιες στροφές κινητήρα. Ταυτόχρονα, λόγω της έλξης από τον ιμάντα, η διάμετρος της πίσω τροχαλίας μικραίνει, συμβάλλοντας και άλλο στην μάκρυνση της σχέσης. Έτσι, ενώ ξεκινάμε με μια κοντή σχέση (όπως η πρώτη) για να ξεκινήσουμε το μοτό από ακινησία πολλαπλασιάζοντας τη ροπή, όσο βρισκόμαστε σε κίνηση η σχέση σταδιακά μακραίνει. Αυτό είναι που δημιουργεί στα σκούτερ τη χαρακτηριστική συμπεριφορά του κινητήρα, ο οποίος κρατά σταθερές στροφές ενώ κερδίζουμε ταχύτητα. Σταδιακά λοιπόν, και όσο δίνουμε γκάζι, η σχέση μεταβάλλεται από μια κοντή, σε σχεδόν 1:1 και ίσως και λίγο overdrive. Σε φουλ άνοιγμα των τροχαλιών λοιπόν, έχουμε θεωρητικά χαμηλόστροφη λειτουργία κινητήρα, με υψηλή ταχύτητα, όπου είναι το ίδιο αποτέλεσμα με τις τελευταίες σχέσεις μιας συμβατικής μετάδοσης. Στο βίντεο μπορούμε να δούμε τι συμβαίνει από το 0:09 μέχρι το 0:35. Βλέπουμε ότι όσο ο αναβάτης δίνει γκάζι, αυξάνοντας τις στροφές του μοτέρ, οι τροχαλίες παίζουν μακραίνοντας τη μετάδοση και πετυχαίνοντας υψηλές στροφές τροχού, ενώ στο άφημα του γκαζιού οι τροχαλίες επανέρχονται, κονταίνοντας τη σχέση και προετοιμάζοντας τη μετάδοση να αυξήσει τη ροπή του κινητήρα στην επόμενη επιτάχυνση. Στο υπόλοιπο βίντεο βλέπουμε και κοντινότερα πλάνα από τις τροχαλίες και το πως δουλεύουν ανάλογα με το τι κάνουμε με το γκάζι. Όταν τώρα αφήσουμε το γκάζι, η τάση στον ιμάντα πέφτει, γιατί ο κινητήρας παύει να τον έλκει. Αυτό προκαλέι ένα "κόντυμα" στη σχέση της μετάδοσης, που την ετοιμάζει για την επόμενη επιτάχυνση. Τι κερδίζουμε με το cvt;; Ξεκινάμε με την ευκολία οδήγησης. Καθώς δεν μας απασχολεί να αλλάζουμε ταχύτητες, εμείς ασχολούμαστε μόνο με το γκάζι και το φρένο. Τα υπόλοιπα τα αφήνουμε στον αυτόματο. Επιπλέον, μιλάμε για σημαντική ομαλότητα στη σύμπλεξη και στην μεταβολή των σχέσεων. Όλοι ξέρουμε τον τρόπο με τον οποίο "ανοίγουν" τα μεγάλα σκούτερ. Όλοι ξέρουμε την ομαλή σύμπλεξη και την δυνατή, στρωτή επιτάχυνση των συστημάτων cvt. Γιατί συμβαίνει αυτό, Διότι ο κινητήρας μπορεί να λειτουργεί σε μια βέλτιστη περιοχή, και οι σχέσεις να αλλάζουν συνεχώς. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι αν ο κινητήρας μας ροπιάζει πχ στις 5000 στροφές, να κρατήσουμε την περιστροφή του εκεί με το γκάζι, έχοντας τον πάντα να δίνει τη μέγιστη ροπή, και το cvt θα μακραίνει τη σχέση δίνοντας μας ταχύτητα, χωρίς όμως να κομπιάζει το μηχανάκι, μια και ο κινητήρας αποδίδει τα μέγιστά του και αντιμετωπίζει άμεσα το επιπλέον φορτίο που δέχεται. Κάτι που στη συμβατική μετάδοση δεν μπορούμε να το πετύχουμε, μια και εκεί δουλεύουμε με περιοχή στροφών και όχι σταθερές, συγκεκριμένες στροφές, όπου πρέπει να προσπεράσουμε το σημείο της μέγιστης ροπής, προκειμένου να πέσουμε πάλι πάνω του μόλις επιλέξουμε την επόμενη σχέση και να κρατήσουμε το μοτόρι να επιταχύνει. Ενδιάμεσα όμως, παρεμβάλλεται αποσύμπλεξη, άρα και απώλεια ροής ισχύος. Τρίτον, μιλάμε για ένα πολύ απλό σύστημα που προσφέρει μικρό βάρος, αλλά και μικρό κόστος για όσα προσφέρει, καθώς συμπεριλαμβάνει όλα όσα κάνουν 14 συνολικά γρανάζια στους δύο τους άξονες σε ένα συμβατικό κιβώτιο, σε δυο τροχαλίες και έναν ιμάντα. Έχει μειονεκτήματα; Ναι. Όπως κάθε σύστημα, έχει τα υπέρ και τα κατά. Πρώτον, λόγω ιμάντα (ο οποίος έχει μια ολίσθηση, άρα ποτέ δεν μεταδίδει ΟΛΗ την ισχύ που δέχεται) και φυγοκεντρικού συμπλέκτη (που επίσης ολισθαίνει, σε αντίθεση με τον συμβατικό ο οποίος ολισθαίνει ελάχιστα έως καθόλου), το σύστημα έχει απώλειες ισχύος. Αυτό σημαίνει ότι τα μέρη του ζεσταίνονται, συμβάλλοντας στην επιτάχυνση της φθοράς τους, και ότι ακόμη και αν μας φαίνεται ότι "το εργαλείο τραβάει", δεν πάει όλη η ισχύς στον τροχό. Λόγω αυτών των απωλειών, τα σκούτερ εμφανίζουν υψηλότερη κατανάλωση από ίδιου κυβισμού παπί ή μοτό. Επιπλέον, λόγω της σχεδόν καταστρεπτικής ( :Ρ ) απλότητας του συστήματος μετάδοσης, τα σκούτερ δεν έχουν πλήρες φρένο κινητήρα. Αυτό συμβαίνει γιατί, όταν αφήσουμε το γκάζι, ο κινητήρας που τείνει να μειώσει ταχύτητα πολύ γρηγορότερα από την μοτό, κόβει και παρασύρει μαζί του όλο το σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι ο φυγοκεντρικός συμπλέκτης δεν πατάει με την ίδια δύναμη στην καμπάνα, απο ότι θα πάταγε αν ήταν σε πλήρεις στροφές, άρα δεν έχουμε πλήρες φρένο κινητήρα. Κάτι το οποίο επιβαρύνεται από το ότι η καμπάνα δεν μπορεί να μεταδώσει τόσο αποτελεσματικά την αντίστροφη δύναμη προς τον συμπλέκτη και προς τον κινητήρα αντίστοιχα. Στην πράξη, αυτό μεταφράζεται ως αρκετά διαφορετική συμπεριφορά ενός σκούτερ από μια μοτο, καθώς όταν αφήσουμε το γκάζι, το σκούτερ τείνει να "φύγει" ενώ η μοτό "μαζεύει". Οι ίδιες κατασκευαστικές ιδιαιτερότητες, οδηγούν στο τρίτο μειονέκτημα του σκούτερ: αν σου μείνει, δεν μπορείς να το βάλεις μπροστά με σπρώξιμο. Επειδή όταν ο κινητήρας δεν περιστρέφεται, δεν μπορεί να υπάρξει σύμπλεξη, απλά ο τροχός δεν μπορεί ποτέ να μεταδώσει κίνηση στον κινητήρα, σε περίπτωση ανάγκης! Τρίτον: όπως κάθε αυτόματη μετάδοση, μπορεί να χάσεις τον έλεγχο. Αν τυχόν κολλήσει το γκάζι δηλαδή, απλά φεύγεις. Τα δυο τελευταία χαρακτηριστικά είναι που δημιουργούν δυσαρέσκεια στους περισσότερους που προτιμούν τη μοτό, διότι στο σκούτερ δεν έχεις έλεγχο της σύνδεσης κινητήρα-μετάδοσης, καθώς και δεν έχεις την επιλογή της σχέσης. Όπως και να έχει όμως, είναι ένα σύστημα που έχει μεγάλη έκταση σήμερα και αξίζει μια αναφορά και μια "ανάλυσή" του, καθώς όλο και περισσότεροι το χρησιμοποιούν καθημερινά. Cheers
  3. 28 likes
    Συνέχεια με το Transfagarasan της Βραζιλίας και κλασσικό μοτο-προορισμό, το Serra do Rio do Rastro. 284 kurwas curvas απόλαυσης και καλής ασφάλτου. Από την άσφαλτο στο χώμα την ίδια μέρα, και δη 130 χλμ αυτού. Αν δεν είχαμε βρει πεσμένες γέφυρες και αν δεν είχαμε χαθεί κάμποσες φορές ανάμεσα στα γελάδια θα ήταν λιγότερα, αλλά τα τζιπιέσια δεν λειτουργάν εκεί.
  4. 25 likes
    #pappoudiera_racing_team Ειναι πολλα τα αλογα μαγκες. Σηκωνεται στην αλλαγη απο τεταρτη σε πεμπτη το ατιμο...
  5. 25 likes
    Μετά από ένα χρόνο και κάτι παραπάνω από 12000χλμ με το μικρό είπα να γράψω εντυπώσεις, μιας και δεν υπάρχουν γενικότερα πληροφορίες για το συγκεκριμένο μοντέλο. Αγοράστηκε πέρυσι το Μάιο με σκοπό να είναι το δεύτερο για μετακινήσεις εντός πόλης, μιας και κάνω περίπου 70χλμ την ημέρα για τη δουλειά. Προτιμήθηκε από παπί γιατί τα περισσότερα από αυτά τα 70 είναι στην εθνική οδό. Θα έπερνα πάλι κάποιο street αλλα υπάρχει ένα στην οικογένεια (CBR 125) οπότε και προτιμήθηκε κάποιο ψηλότερο. Διαβάζοντας περί κατανάλωσης και κόστος συντήρησης από ξένα φόρουμ αποφάσισα να το πάρω. Ψάχνωντας μεταχειρισμένο βρήκα μόνο ένα (!) και δεν το εμπιστεύτηκα. Ψάχνοντας κι άλλο είδα ότι είχε ξεμείνει σε στοκ ένα μοντέλο του 2008 και η τιμή του ήταν 1000€ από τον κατάλογο οπότε και το πήρα. Προφανώς δεν έδωσαν και πολύ σημασία από εκεί που το πήρα στο ότι το μηχανάκι καθόταν για 5 χρόνια και απλά μου το παρέδωσαν. Έμεινε (ναι έμεινε) τη δεύτερη μέρα στα χέρια μου από τροφοδοσία, ήρθαν το φόρτωσαν, καθάρισαν καρμπυρατέρ και όλα καλά από τότε. Από αυτό το περιστατικό στην αρχή ομολογώ πως δεν του είχα και πολύ εμπιστοσύνη. Σιγά σιγά με κέρδισε όμως... Επιδόσεις: Είναι μονοκύλινδρο, υδρόψυκτο με καρμπυρατέρ και ηλεκτρονική ανάφλεξη και βγάζει 15 ονομαστικά γαϊδούρια. Η αλήθεια είναι ότι στα χαμηλά δε βάζει και φωτιά στο δρόμο... Πρέπει να δουλεύει ψηλά για να κινηθεί σβέλτα. Εθνική πάει άνετα με 105-110, που τα διατηρεί και σε ανηφορικούς δρόμους, και τελική έχει τα 125. Είναι πολύ ελαφρύ για το μέγεθός του (115kg). Κατανάλωση: Καίει γύρω στα 4.0lt/100km. H αλήθεια είναι ότι μετά το τελευταίο σέρβις που αλλάχτηκε το φίλτρο αέρα έχει πέσει περίπου στα 3.6. Σερβις: Η μαμά Derbi (βλέπε Piaggio) λέει ανα 6000χλμ που στα θυμίζει και το κοντέρ στο γύρισμα του κλειδιού, αλλά στις ενδιάμεσες 3000 του αλλάζω λάδια. Λάστιχα: Από το εργοστάσιο φοράει VeeRubber τα οποία είναι βεντούζες!! Οι κλίσεις που έπαιρνε με αυτά ήταν εξωφρενικές. Το πρόβλημα ήταν ότι λόγω ακινησίας τόσα χρόνια ήθελαν αλλαγή. Ψάχνοντας για λάστιχα διαπίστωσα ότι πρέπει να ανέβω σε δείκτες τελικής/βάρους γιατί τα συγκεκριμένα δεν έρχονται Ελλάδα. Κατέληξα σε Metzeler Tourance που πάνω κάτω είχαν την ίδια χάραξη με τα προηγούμενα και είμαι πολύ ευχαριστημένος. Το Πάσχα τόλμησα να πάω στο χωριό μαζί του που είναι 200χλμ από την Αθήνα. Η διαδρομή είχε μόνο επαρχιακό οδικό δίκτυο. Μπορώ να πω ότι το καταευχαριστήθηκα και κινήθηκα στους ρυθμούς που κινούμαι με το μεγάλο. Η σέλα του είναι πολύ άνετη και μεγάλη και δύσκολα θα κουράσει. Εδώ με φόντο τη Γκιώνα Μιας και το ανέβασα στο χωριό το έβαλα και λιγουλάκι στο χώμα... Συμπέρασμα: Είναι τίμιο μικρό μηχανάκι σε μέγεθος μοτοσυκλέτας. Ταξιδεύει άνετα σε μια εμβέλεια 250χλμ αν αποφασίσεις να πας από επαρχιακούς. Στα μείον το κόστος απόκτησης (καινούριου) αν και όταν το πετύχεις σε καμια αγγελία η τιμή του θα είναι χαμηλή λόγω χαμηλής εμπορικότητας, άρα και χαμηλή τιμή μεταπώλησης. Επίσης η τσιμπημένη για 125cc κατανάλωση. Το σίγουρο είναι ότι δεν έχω μετανιώσει που το πήρα και το συνιστώ για δεύτερο ανεπιφύλακτα.
  6. 22 likes
    Εδώ και ένα χρόνο... λάλησα καθώς το περσινό καλοκαίρι πούλησα την Transalp που είχα αγοράσει το προπέρσινο! Όταν είχα πάρει αυτή την Transalp 600 που ήταν η τελευταία μου μηχανή, έψαχνα (με μικρότερο βέβαια διαθέσιμο μπάτζετ απ' αυτό που είχα τώρα - τότε ήταν ως 1.500 ευρώ ενώ τώρα ως 3.500 βαριά) για... δυο μήνες περίπου! Είχα δει τότε ΑΠΕΙΡΕΣ μηχανές, κυρίως BMW F 650, Suzuki Freewind και Honda Transalp, οι οποίες στις φωτογραφίες ήταν... ολόφρεσκες και λαχταριστές και αυτοί που τις πούλαγαν έγραφαν ΟΛΟΙ ότι ήταν "σε άριστη κατάσταση", "δε θέλει τίποτα" κλπ., κλπ. Όταν όμως τις έβλεπες από κοντά... σου ερχόταν να βάλεις τα κλάματα! Με μεγάλη δυσκολία κατέληξα σε εκείνη την Transalp που τελικά αγόρασα, η οποία πραγματικά ήταν προσεγμένη σε σχέση με τις άλλες που είχα δει! Κι όμως μου έβγαλε κάμποσα μικρά αλλά σπαστικά θεματάκια, μια που κάηκε ο ανορθωτής (διότι ήταν κινέζικος καθώς αυτόν είχε τοποθετήσει ο προηγούμενος όταν του κάηκε κάποια στιγμή ο εργοστασιακός...), μια που διαπίστωσα διαρροή λαδιού από κάπου και χρειάστηκε επισκευή, μια που ήθελε αλλαγή μπροστινής δισκόπλακας, μια που άλλαξα λάστιχα επειγόντως - συν κάτι μικροβαψίματα και επισκευές που κόστισαν μόνο αυτά 250 ευρώ κλπ.! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΠΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ Η ΑΝΕΥΡΕΣΗ ΚΑΛΟΥ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΟΥ ΜΕ ΧΑΜΗΛΟ/ΜΕΤΡΙΟ ΜΠΑΤΖΕΤ! Για αυτούς λοιπόν τους λόγους, επειδή όλο κάτι ήθελε αλλά και επειδή έκαιγε χειρότερα από αυτοκίνητο, τελικά την πούλησα... Όταν πουλήσεις όμως μια μηχανή... δεν είναι καθόλου απλό στις συνθήκες της κρίσης να αγοράσεις άλλη! Μόνο τώρα έγινε δυνατό! - αφού στο μεταξύ είχα φτάσει να βλέπω στο δρόμο τις μοτοσυκλέτες και να απελπίζομαι! Αν και είχα αποφασίσει μέσα μου ότι δεν θα ξανααγόραζα μεταχειρισμένη, είπα παρ' όλα αυτά να ξανακοιτάξω και τώρα για καμιά "καλή ευκαιρία" (εμένα μου λες...) - και οι πρώτες μοτοσυκλέτες που έτυχε να δω ήταν μια Aprilia Mana GT του 2011 με 22.000 χιλιόμετρα κι μια Honda Hornet 650S του 2005 με 30.000 χιλιόμετρα. Για άλλη μια φορά στις φωτογραφίες έλαμπαν και στην πράξη... αφήστε καλύτερα (ειδικά η Honda ήταν πραγματικά για τον παλιατζή... απορώ με το θράσος του μαγαζιού που ήθελε και 2.600 ευρώ!!!). Αν και οπαδός των νεορετρό και προσανατολισμένος στη Daytona Rockstar 400, διάβασα όλα αυτά που γράφατε (και όσα γράφτηκαν και σε άλλο φόρουμ) για τις κινεζοκινέζικες μηχανές όπως αυτή και διαπίστωσα κιόλας ότι ο Γκοργκόλης... την παράτησε, δεν θα την ξαναφέρει! Είναι και αμφίβολο αν υπάρχει κάποια διαθέσιμη - σε όσα καταστήματα ήταν ανοιχτά και ρώτησα, δεν την είχαν παρόλο που υπήρχε στις αγγελίες τους! Ίσως βέβαια κάπου να υπάρχει ακόμα. Αφού λοιπόν είδα και την τελευταία μεταχειρισμένη, κατάλαβα ότι... θα ξαναπερνούσα τα ίδια με πρόπερσι το καλοκαίρι αν επέμενα και έτσι, μετά απ' όλα αυτά, κατέληξα... ... ΣΤΗ BENELLI BN 251!!! Έχοντας και το παράδειγμα ενός προσωπικού φίλου μου ο οποίος έχει τη Benelli BN 302 και δεν του έχει βγάλει ΤΙΠΟΤΑ (και δεν είναι κι ο καλύτερος χρήστης πρέπει να πω)! Στα λεφτά που κόστιζε... τη θεωρώ ευκαιρία. Με 2.990 ευρώ δεν βρίσκεις "κανονική" και επώνυμη μηχανή - ίσως όχι Honda, Yamaha, Suzuki, Kawasaki αλλά ένα κλικ αμέσως πιο κάτω απ' αυτές και σίγουρα πιο πάνω από τη Daytona! Επίσης στην απόφασή μου με οδήγησε... το δικό μου παράδειγμα, δηλαδή ότι σε κάποια άλλη στιγμή είχα αγοράσει, πάλι με χαμηλό μπάτζετ, τη Yamaha YBR 125 καινούρια για να αποφύγω τα μεταχειρισμένα και δεν το μετάνοιωσα καθόλου! Όταν την πάρω στα χέρια μου (την άλλη Τετάρτη διότι στο μεταξύ θα απουσιάσω... ΠΩΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΟΙ ΜΕΡΕΣ;;;;;;;;; ), θα ανεβάσω και φωτό και θα γράψω και εντυπώσεις!
  7. 22 likes
  8. 21 likes
    Μιχάλη, επέτρεψέ μου να επαναλάβω τα λόγια μου, αυτά των πμ. Σαφώς διανθισμένα όμως Μόνο και μόνο για να βοηθήσουμε και κάποιους άλλους, που πιθανότατα θα σκέφτονται όπως εσύ, αλλά δε βρίσκουν πληροφορίες. Οπότε: MV Agusta Turismo Veloce Νομίζω δε χρειάζεται να μιλήσουμε για εμφάνιση. Τα λόγια είναι περιττά. Και αν κάποιος εντυπωσιάζεται από την εμφάνιση της από τις φωτογραφίες, ειλικρινά, από κοντά το πράγμα ξεφεύγει. Είναι μια λουσάτη ντίβα, μια ερωτική κυρία, γεμάτη καμπύλες και λεπτομέρειες να σου κλειδώνουν το βλέμμα. Αν το target fixation το αποφεύγουμε όσο μπορούμε, εδώ απλά δε γίνεται. Κάθε στρίψιμο της ματιάς μας, είναι και ένα νέο κλείδωμα στις απίστευτες λεπτομέρειές της. Παντού στο κορμί της βασανίζεσαι. Ακόμα και οι άχαρες βίδες που βλέπουμε σε κάθε μηχανάκι, εδώ υπάρχουν σα πινελιές του Μικελάντζελο, που δε μπήκαν από λάθος ή κατά τύχη. Αλλά βρίσκονται σε αυτόν τον μεταλλικό καμβά να ανεβάζουν τον πήχη σε δυσθεώρητα ύψη για κάθε κατασκευαστή. Πολλά μηχανάκια θα γίνουν κλασικά στο μέλλον. Κάποια άλλα θα αναπαλαιωθούν για να ξαναζωντανέψουν. Κάποια άλλα για να παρκάρουν σε μουσεία. Και κάποια άλλα πρέπει να παραμείνουν όπως είναι για να τα θαυμάζουν σε 20 και 40 και 100 χρόνια γιατί απλά μας τίμησαν με την ύπαρξή τους. Και η Turismo Veloce είναι άνετα στις επικρατέστερες υποψίες για το θρόνο. Τελεία. Θα ακολουθήσουν μερικές φωτογραφίες της, αφενός γιατί τα λόγια μου είναι φτωχά για να περιγράψουν την τέχνη αυτής της ιταλίδας. Με μια επισήμανση: στην πραγματικότητα η μοτοσυκλέτα είναι πολύ καλύτερη!!! Και αφού εν τέλει ηρεμήσει λίγο η αναστάτωση στη βουβωνική χώρα, αφού γέμισαν τα μάτια, το μυαλό και τα ακροδάκτυλα από εικόνες και αφές, για να δούμε τι άλλο κάνει... Ανεβαίνεις στο...μπιμπελό. Πως είναι? Πληρώνεις 15Κ μεταχειρισμένο / 20(φεύγα)Κ για καινούριο, μόνο για την κ@ύλα? Το θεαθήναι? Ή έχει ουσία? Τόση ώστε να πεις...χαλάλι ρε σατανά.... Εύκολο, λεπτό στα πόδια, καλοζυγισμένο, καλό σε ύψος. Με σούπερ σέλα, στενή εμπρός για να πατάνε γερά τα πόδια ακόμα και μεσαία αναστήματα. Καλοζυγισμένο, ελαφρύ. Λίγη προσοχή παρακαλώ στο ανέβασμα στο αλογάκι. Είναι κρίμα να πληγώσουμε εκείνη την υπέροχη ουρά με τις μπότες μας. Εργονομία σωστή και προσεγμένη. Με ποιοτικούς διακόπτες, εύκολους στην πρόσβαση, στη σωστή θέση. Δε δείχνει ούτε είναι ογκώδης. Η ζωή θα είναι εύκολη, είτε στην πόλη, είτε περιαστικά είτε στην εθνική. Και οι καθρέπτες στη σωστή θέση, έχουν ικανοποιητικό εύρος κάλυψης. Το κλειδί στον διακόπτη (ανάμεσα στην τάπα και το κεντρικό παξιμάδι της τιμονόπλακας), κλικ, να η οθόνη να δίνει άπειρες πληροφορίες. Πλούσια, πολλή πληροφορία, θέλει συνήθεια και χρόνο για να δέσει στα μάτια του αναβάτη. Πολλά μπλιμπλίκια και ρυθμίσεις, θέλει χρόνο και υπομονή. Δεν είναι κακό βέβαια, θέλει τα...προκαταρκτικά της η γυναίκα. Να της αφιερώσεις ώρες και κουβεντούλες (και κανένα μπινελίκι που και που) Να ακούσουμε την καρδιά της. Πατάς τη μίζα και, ωωωω, εντυπωσιακό. Η γυναίκα είναι γκόμενα βαρβάτη. Δεν είναι ψιψίνα. Έχει άγριο δούλεμα, τραχύ αλλά συνάμα γλυκό. Πως είναι εκείνες οι ωραίες γυναίκες, που σου μιλούν με λίγη βραχνάδα, τόσο όσο, που γαργαλάει αυτιά και...βουβωνική? Ε κάπως έτσι. Την έπλασε ο θεός να σε μαγεύει με την εμφάνισή της αλλά και τις κουβέντες της. Είναι δεδομένο πως σε κάθε φανάρι μερικές χαλαρές ξερογκαζιές θα είναι μαζί σου στην καθημερινή ρουτίνα της αναμονής του πράσινου! Αρκετά λίτρα και κιλά CO2 θα απελευθερώνονται μόνο και μόνο για να την ακούς να σου γλυκομιλάει. Χμμμμμ Αφήνω τα μέλια. Βάζω πρώτη. Το παράκανα με τα προκαταρκτικά. Πως είναι στο σεεεε......στο δρόμο? Μήπως είναι μια ακόμα ντίβα κρύα και άχαρη? Πρώτη στο σασμάν, με μεγάλη ευκολία τόσο από τον (υδραυλικό) συμπλέκτη, όσο και από τον λεβιέ. Όλα μαλακά και χαλαρά. Και τσουπ...έφυγες! Ελαφριά, τόσο σε μανούβρες όσο και στο δρόμο. Έχει μια ανάλαφρη αίσθηση που την κάνει πολύ ευχάριστη στην οδήγηση. Δε κόβει πολύ το τιμόνι για επιτόπου αναστροφές αλλά δε θα προβληματίσει κιόλας. Τουλάχιστον όχι όσο τα Triumph (πχ 675SF, Tiger 1050) πχ Δε κοπανάει, δε χαζολογάει, ακούγεται όμορφα, σε κοιτούν πάααρα πολλοί!!! Όποιος θέλει να βολτάρει σε χαμηλούς τόνους, είναι ακατάλληλη συνοδός. Λογικό. Δε πας για καφέ με τη Μπελούτσι και περιμένεις να μη σε κοιτούν!! Πολύ καλή σε αναρτήσεις και φρένα. Στη συγκεκριμένη υπάρχει ηλεκτρονική ρύθμιση αναρτήσεων που γενικά δουλεύουν πολύ καλά και βοηθούν πολύ στην άνεση χωρίς να χάνουν σε απόδοση στην αθλητική οδήγηση. Δεν υπάρχουν αναπηδήσεις, ούτε χαζογλιστρήματα, ίσως να τις ήθελα λίγο πιο σφικτές αλλά μάλλον υπερβάλλω. Τα φρένα είναι απλά σούπερ....Σωστό δάγκωμα, εξ αρχής, θα το ήθελα λίιιγο πιο δυνατό για φουλ απόδοση στην αθλητική οδήγηση. Αλλά επίσης υπερβάλλω. Η συνεργασία τους με τις αναρτήσεις είναι άριστη, το πίσω απλά κάνει την τυπική διαδικασία του. Από τα πρώτα 500μ οδήγησης τα ξέχασα συνολικά. Κάτι που σημαίνει πως κάνουν τη δουλειά τους σωστά. Τελεία. Βέβαια, έχει πολλά ηλεκτρονικά. Πέρα από αναρτήσεις έχει και Traction control που το ρυθμίζεις εσύ σε σκαλοπάτια (πολλά), πόσο θες να επεμβαίνει. Το ίδιο και το abs. Το ίδιο και η χαρτογράφηση του κινητήρα (αν θυμάμαι εδώ έχουμε 3 επιλογές). Γενικά μέσω ηλεκτρονικών το φέρνεις στα μέτρα σου. Αφενός για να καλύψεις τις οδηγικές σου προτιμήσεις (ή αδυναμίες), αφετέρου τις συνθήκες περιβάλλοντος (ποιότητα ασφάλτου, κίνηση δρόμου, βροχή κοκ). Το καλό είναι πως είναι δίπλα σου αλλά χωρίς να αποτελούν εμπόδιο στην οδήγηση. Ένας φύλακας άγγελος, αλλά διακριτικός. Γίνονται αντιληπτά αλλά είναι διακριτικά, δεν ενοχλούν. Και θα βοηθήσουν πάρα πολύ τον άπειρο αναβάτη. Οδηγείς και απολαμβάνεις και σκέφτεσαι πόσο ωραία και γλυκά γίνονται όλα. Μέχρι που θυμάσαι πως μπορείς να τα απενεργοποιήσεις. Και.....ωωωωω....πήρε φωτιά το κρεβάαα......ο δρόμος!!! Και τέλος οι γλύκες, τα σουξουμουξου, ο έρωτας. Καιρός για...αεροπλανικά. Και ναι, τα κάνει όλα, όμορφα και αβίαστα. Το μοτέρ ακούγεται διαβολικά όμορφα, στροφάρει και γαζώνει, σουζάρει, φρενάρει, ροπιάζει... Ακούς το φιλτρόκουτο να μπασάρει, να συντονίζει και να συντονίζεται με την εξάτμιση και τα κεφάλια να γυρίζουν να δουν τι είναι αυτό που έρχεται έτσι!! Γλιστράει γλυκά, προοδευτικά, μπορείς να προσληφθείς από το δήμο να καθαρίζεις τους δρόμους και ταυτόχρονα να παίζεις την μουσική του i3 για να χαμογελούν οι δημότες! Πλασάρεται εύκολα, μπορείς όλη μέρα να κάνεις σφήνες, να φρενάρεις οριακά, να χαστουκίζεις την καρατιμόνα, να χώνεσαι, να σουζάρεις και να αλλάζεις λωρίδα, να παίζεις συνεχώς με το σασμάν χωρίς να ασχολείσαι με συμπλέκτη και τα αυτιά να ακουν τα σκασίματα, να φουσκώνεις από αδρεναλίνη, να ανεβάζεις παλμούς, να στεγνώνει το στόμα, να ιδρώνεις. Όλη μέρα. Να σβήνεις στο βενζινάδικο, να ακούς τα μέταλλα να τραγουδούν λόγω συστολών όσο η αντλία γεμίζει χημική ενέργεια το ρεζερβουάρ και εσύ εκεί, να ανυπομονείς να φύγεις και πάλι. Για τα ίδια... Ουφ. Σταμάτα. Πάμε χαλαρά. Να ηρεμήσει το μηχανάκι. Κι εμείς... Mode commuting... Να μιλήσουμε για τα απλά, τα καθημερινά. Με τσιγαράκι, χαμένο βλέμμα, after... Γενικά είναι ένα οικονομικό εργαλείο στη καθημερινή οδήγηση, προσωπικά θα έλεγα πως απαιτεί κλειστό χώρο στάθμευσης τόσο στο σπίτι όσο και στη δουλειά. Τραβάει βλέμματα γιατί είναι μια καρακουκλάρα. Και όχι πάντα τα βλέμματα θαυμασμού...... Θα του έβαζα asap ένα supersport ελαστικό (πχ S21/S22) κ θα έστριβα του θανατά. Έχει το στήσιμο και τα περιφερειακά για να το κάνει. Και θα το κάνει. Το μοτέρ του είναι πολύ εύστροφο και με τρομερό...soundtrack. Δεν ειναι βελούδινο σα του tracer πχ αλλά έχει μια αγριάδα/τραχύτητα που προκαλεί τον αναβάτη να παίζει. Βοηθά και το σασμάν βελούδο, με στάνταρ το quickshifter που κάνει τις αλλαγές χωρίς συμπλέκτη παιχνιδάκι. Θα ήθελα λίγο μεγαλύτερο πίνακα οργάνων. Έχει πάρα πολλή πληροφορία και χανόμουν. Αν και είναι θέμα συνήθειας, ώστε το βλέμμα να ξέρει που κοιτάει και που θα βρει ό,τι αναζητά. Απλά σκέψου πως έχει δεκάδες ενδείξεις και μέχρι να γίνει συνήθεια χάνεται το βλέμμα (bluetooth, θερμαινόμενα γκριπ, καταναλώσεις, αυτονομία, χάρτης μοτέρ, αναρτήσεις, tc, abs κλπ κλπ) Ταξιδεύει καλά εν τέλει? Ωωω ναι. Δυστυχώς δοκίμασα και ως συνοδηγός και ακόμα πονάω. Όχι. Δε φταίει το μηχανάκι. Φταίω εγώ (1.90μ γορίλας) που καθόμουν πίσω από τον ιδιοκτήτη κατηγορίας φτερού και 10++ πόντους μικρότερο ανάστημα. Βάλτε και υψομετρική διαφορά. Βάλτε και την μη ύπαρξη βαλίτσας για στήριξη και....άντε γεια. Όσοι θέλετε να ταξιδέψετε με συνεπιβάτη, βάλτε βαλίτσα. Τέλος. Αν θέλετε να σας αγαπάει ο συνεπιβάτης, αν θέλετε να οδηγήσετε και αν δε θέλετε να νιώσετε στους ώμους σας την υγρασία από τα δάκρυα πόνου ενός ανθρώπου που κάθεται πίσω σας. Παρένθεση τέλος. Στο ταξίδι οι αναρτήσεις δείχνουν μαγικό χαλί. Σχεδόν άριστες αποσβέσεις και σκληρότητα. Θα ήθελα λίγο παραπάνω απόσβεση συμπίεσης, λογικά με λίγο ψάξιμο παραπάνω θα βρεθεί. Ακούραστη, εύκολη, πολύ ωραία προστασία από τον αέρα (λεπτομέρεια: ΔΕΝ είμαι υπέρμαχος των μεγάλων παρμπρίζ τύπου φλορέττα του παππού κολλημένη στο μούτρο του GS για προσομοίωση αυτοκινήτου σε ρυθμούς 130km/h. Μου αρκεί ο αέρας να έρχεται στρωτά στο κεφάλι και τους ώμους, να με βοηθά ο αέρας στο να με βοηθά να μη ρίχνω βάρος στα χέρια, να μη στροβιλίζει και κουνάει και εμένα και τον συνεπιβάτη στην ξεροκεφάλα μας). Ωραία φώτα, θα ήθελα κάπως πιο παχιά/γεμάτη δέσμη σε γρήγορη νυχτερινή οδήγηση. Στο ταξίδι που έκανα, δικάβαλος, όταν οδήγησα εγώ (200+χλμ), ήταν απολαυστικό, ξεκούραστο, πούπουλο στο στρίψιμο, τα φρένα στο ύψος τους, το σασμάν σωστό σε αίσθηση και κλιμάκωση. Θέλει προσοχή με μπότες, να ρυθμιστεί σωστά ο λεβιές. Γιατί είχα 3-4 χαμένες αλλαγές γιατί η μπότα ήταν κοντά στο λεβιέ και κάτι το σίφτερ, κάτι οι μπότες....τσουπ....γραααπππ.... Με το κοντέρ σταθερά στα 160-->180km/h όλα ήταν πολύ εύκολα. Ο συνοδηγός δε παραπονέθηκε (δείγμα πως εγώ είμαι περίεργος με όσα έγραψα παραπάνω), ούτε φοβήθηκε σε όλη τη φάση, ακόμα και σε κάτι περίεργα στριψίματα με 200+ που δε πήρε είδηση ευτυχώς (μου είχε βάλει απαγορευτικό να μείνω σε σταθερά 160...) Πάντως, σε άλλη βόλτα, μόνος, το μηχανάκι μπαίνει εύκολα με πάααρα πολλά σε καμπές και με μπόλικη κλίση. Σταθερό, δοκιμασμένο ακόμα και με κοφτές εγκάρσιες ανωμαλίες / σαμαράκια, όσο το γκάζι παραμένει ανοικτό (δε ξέρω αν κλείσει τι θα κάνει, αν και λογικά θα τα πάει μια χαρά). Εν τέλει, είναι μουλτιμίξερ. Τα κάνει όλα πάρα πολύ καλά, χωρίς να ζορίζεται ή να ζορίζει τον αναβάτη!!! Shut up and take my money? Ακριβό? Σαφώς. Αλλά πληρώνεις μοναδικότητα, υπεργαμάτο design, πολύ σοβαρή κατασκευή σε κάααααθε σημείο της, απίστευτη ποιότητα κατασκευής (λεπτομέρειες σε κάθε σημείο, πιθανό και απίθανο) και εντυπωσιακή ποιότητα υλικών. Τα αξίζει? Δε ξέρω/δεν απαντώ. Αυτό εξαρτάται από την τσέπη και τα θέλω του υποψήφιου...εραστή. Ναι, σαν καινούριο, είναι κάπου 7Κ πάνω από το tracer gt. Στην πραγματικότητα είναι 50% ακριβότερο, έτσι είναι καλύτερα αντιληπτό. Αλλά στη ζωή το χαμόγελο δεν έχει κοστολόγιο. Και ευτυχώς το συγκεκριμένο είναι φτιαγμένο για να σε κάνει να χαμογελάς. Πάντα? Δε το ξέρω. Ούτε μπορώ να ξέρω αν η ποιότητα των υλικών θα δώσει αξιοπιστία και σε βάθος χρόνου. Αλλά σε ποια ερωτική σχέση ξέρεις αν θα βρεις αξιοπιστία? Και εδώ μιλάμε για ερωτική σχέση. Καθαρά..... Θέμα με τη συντήρηση θα έχεις αν σκεφτείς να κάνεις σε άλλο εκτός εξουσιοδοτημένου. Γιατί χρειάζεται κάποια περίεργα εργαλεία κ λόγω ηλεκτρονικών θα θέλει οπωσδήποτε σύνδεση στο lap top για ελεγχο κοκ Άρα θα είναι κάπως ακριβότερο το πακέτο συντήρησης.... Σίγουρα θα παίξουν κ καθυστερήσεις σε κανένα περίεργο ανταλλακτικό. Γενικά θα μπορούσαμε να πούμε πως θα ρολλάρει το θέμα. Ακριβότερα αλλά θα ρολλάρει. Το ρίσκο? Σαφέστατα η πιθανότητα βλάβης. Ιδιαίτερα με τόσα ηλεκτρονικά πάνω της. Ιδιαίτερα πχ με ηλεκτρονικές αναρτήσεις (που αν πχ χαλάσει κάποια ηλεκτροβαλβίδα δε ξέρω κόστος επαναφοράς. Τρέμω δε, στην ιδέα κόστους κομπλέ αμορτισέρ......) αλλά και έγχρωμη οθόνη κλπ Τρέμω επίσης στο αν σπάσει κάποιο πλαστικό, αν χτυπήσει η εξάτμιση-έργο τέχνης που παίζει να κοστίζει κανένα 2χιλιαρο, τρέμω αν παραβιάσει κάποιος μλκς στοπ και έπεφτα πάνω του και χωρίς δικό μου τραυματισμό έπρεπε να αντικαταστήσω μούτρο/led φαναρι/πιρούνι/ψυγείο/όργανα/ζάντα/δισκόπλακα κλπ. Που θα φτάνουν ΑΝΕΤΑ το 6χιλιαρο κ η ασφαλιστική του μλκ θα μου λέει πάρε 3.5 και καλά να λες.... Την αναφορά μου στο ατύχημα δεν την έκανα για να αγχώσω και να μην οδηγήσεις. Αλλά σκέψου πως ένα λουλούδι τύπου Turismo Veloce Lusso θέλει κάθε μέρα να είναι πένα. Πάντα πλυμένο κ καλογυαλισμένο, ακόμα κ οι ζάντες πεντακάθαρες, το μοτέρ κλπ κλπ Είναι τόσο μπιμπελό που οφείλεις να το έχεις έτσι κάθε μέρα. Επομένως και σε κάθε μικρή πιθανότητα χαζοατυχήματος θα πρέπει να αλλάξεις ανταλλακτικά που θα πληρώσεις πολλά και ίσως δε βρεις. Και ίσως περιμένεις 5 κ 6 μήνες και θα αναρωτιέσαι "μα η πουτάνα η Ιταλία δίπλα είναι....Wtf? Να πάω ρε παιδιά να τα πάρω μόνος μου". Χώρια που 5 κ 6 μήνες θα ντρέπεσαι να την κυκλοφορείς γρατσουνισμένη ή με σπασμένο πλαστικό κοκ Επιπλέον, αμφιβάλω πόσο μεγάλη database εμπειρίας έχουν σε θέματα βλαβών στο συνεργείο της. Πρόσεξε: ΣΤΟ συνεργείο της. Και καλά να μένεις κάπου σε λογική απόσταση. Αλλά φαντάσου να σου βγάλει κάποια στιγμή ένα check engine και να πρέπει να επισκεφθείς 4 κ 5 φορές την αντιπροσωπεία επειδή το lap top δε βρίσκει βλάβη όταν συνδεθεί με την ecu του μηχανήματος. Και επιπλέον, είναι τόσο λίγες οι πωλήσεις της που δεν υπάρχει βάση δεδομένων για προβλήματα/εργονομικά λάθη κλπ κλπ Έ ολα αυτά, σε μηχανάκι των 20+Κ€ μου βγάζουν ρίσκο. Και στοχεύουν περισσότερο έναν αναβάτη που έχει γερό και υπέρβαρο πορτοφόλι ώστε να έχει στο γκαράζ του άλλα 3 και 4 μηχανάκια και αγοράζει την MV για μπιμπελό. Στην MV του φίλου μου δεν είχε κάνει κιχ. Αλλά είχε λίγα χιλιόμετρα. Είναι πολύ ήπιος αναβάτης και βεβαίως είναι πολύ νωρίς για να είμαστε βέβαιοι αν θα βγάλει κάτι ή όχι. Έχει κ πολλά ηλεκτρονικά...... Να την κυκλοφορείς λιγότερο? Ή παράλληλα με κάποιο (πχ) scooter? Αν είναι να πάρεις τον έρωτά σου για να φοβάσαι να τον κυκλοφορείς, μη τον πάρεις. Είναι σα να παντρευτείς τη γυναίκα των ονείρων σου, που είναι και κουκλάρα κ καλό παιδί και νοικοκυρά, αλλά εσύ τα βράδια να κοιμάσαι στο σαλόνι..... Κακό. Πολύ κακό.... Να βάλουμε στη κουβέντα αξιοπιστία? Πως? Πολύ μικρό στατιστικό δείγμα η 3ετία. Πολλώ δε μάλλον όταν έχει πουλήσει, πόσα? 5 κομμάτια στην Ελλάδα? 200 στην Ευρώπη? Στατιστική δημοτικού θα κάνουμε με τέτοια νούμερα. Τα υπόλοιπα μηχανάκια έχουν πολλές παραπάνω πωλήσεις. Οι bmw έχουν πολύ σοβαρή αντιπροσώπευση (ιδιαίτερα after sales εντός εγγύησης) και η Ducati έχει πολλά μαστόρια να ασχολούνται και μια συνέχεια σε βάθος ετών, ώστε να ξέρεις από πριν τι προβλήματα βγάζουν και τι πρέπει να προσέξεις. Και στις bmw ομοίως. Στις MV μιλάμε για λευκή επιταγή. Ελάχιστα μηχανάκια, ελαχιστότερα στο παρελθόν, ένα συνεργείο+αντιπρόσωπος στην Αττική, άγνωστη υποστήριξη, παρακαταθήκη ανταλλακτικών κλπ κλπ. Ναι, η turismo veloce είναι μια κούκλα, είναι πολύ ευχάριστη στο δρόμο, τρέχουν τα σάλια όσων τη βλέπουν. Ναι, θα σε καυλώνει κάθε μέρα μέχρι να έρθει η πρώτη ξενέρα, δεν ξέρουμε από που θα σου έρθει (προβληματάκι? Πρόβλημα? έλλειψη υποστήριξης? έλλειψη ανταλλακτικών? επανάληψη ηλεκτρονικού προβλήματος που αδυνατεί η αντιπροσωπία να βρει?). Aπό την άλλη, η αγάπη, ο έρωτας, λευκή επιταγή απαιτούν. Αντιλαμβάνομαι πως το βλέπεις. Βλέπεις την κουκλάρα και ΔΕ σκέφτεσαι τα λεφτά, αλλά πως θα την κάνεις δική σου!!! Και οφείλω να πω πως είτε στατικά, είτε απλά με το μοτέρ να γουργουρίζει στο ρελαντί, είτε με σένα να βολτάρεις πάνω της, το συγκεκριμένο μηχανάκι είναι απολύτως ερωτεύσιμο, απολύτως καυλωτικό και το κυριότερο είναι ΚΑΙ αποτελεσματικό χωρίς ανάγκη να κάνεις υποχωρήσεις σε κάτι. Win Win δηλαδή...... ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ θα σου έλεγα οπωσδήποτε να οδηγήσεις ένα Tracer GT 2018 (Τονίζω το GT λόγω καλύτερου εξοπλισμού και κυρίως αναρτήσεων) που θα αγοράσεις καινούριο, με τις εγγυήσεις του και την καύλα του καινούριου. Το μηχανάκι είναι υπεργαμάτο, υπερευχάριστο, δε σπάει, δε χαλάει, κάνει τα πάντα παντού και πάντα. Αν μάλιστα θέλεις κι άλλα, πήγαινε οπωσδήποτε να δεις το MT10 touring edition (και SP) που είναι εξαιρετικό στο δρόμο!!!! Θα σου έλεγα και για άλλο ένα εξαιρετικό μηχανάκι, το Tuono V4R 1100, αλλά νομίζω ξεφύγαμε στα λ7. ΚΑΝΕΝΑ από αυτά δεν είναι Turismo Veloce. Κυρίως σε εμφάνιση. Και κανένα δεν είναι η λαχτάρα σου, ναι έχεις απόλυτο δίκιο. Απλά προτιμώ να σου δώσω και εναλλακτικές ώστε αν τελειώσει η μέρα της κρίσης σου, να καταλήξεις συνειδητά στην Turismo!!! Και πριν σας ξενερώσω. ΔΕΝ ξέρουμε ΑΝ χαλάσει ή ΌΧΙ. Μπορεί απλά να υπάρχει η ανησυχία και τελικά να είναι όντως μαλακία που το σκεφτόμαστε έτσι. Ποιοτικά το μηχανάκι είναι σούπερ ουάου. Το έχω δει άπειρες φορές από κοντά και τα πάντα πάνω του είναι εξαιρετικά. Από πλαστικά και φινίρισμα μέχρι και την τελευταία βίδα. Και μάλιστα την τελευταία βίδα σε κρυφά σημεία, όχι απλά στα εμφανή. Όσο την είχε ο κολλητός μου, το μηχανάκι δεν είχε κάνει κιχ. Τυπικά σερβις είχε κάνει, μόνο μια εξαέρωση πίσω φρένου χρειάστηκε έξτρα στο τελευταίο σέρβις. Όλα ακούγονταν και φαίνονταν άψογα. Στατιστικά δε μπορώ να πω κάτι. Δε θέλω να χαϊδέψω αυτιά αλλά και ούτε να αποτρέψω. Και για τα καλύτερα ιαπωνικά (MADE in Japan) έχουμε ακούσει βλάβες και περίεργες πανάκριβες ζημιές. Το μηχανάκι αξίζει τα λεφτά του, σαφώς. Απλά μη περιμένουμε να πω πως δε θα χαλάσει ή πως θα χαλάσει. Είναι άγνωστο. Τα μέχρι τώρα δείγματα είναι εξαιρετικά. Λογικά και η συνέχεια. Αυτά τα λίγα... Ακολουθεί φωτορομάντζο!!! ALBUM
  9. 17 likes
  10. 16 likes
    Μετά το οικόπεδο που αγόρασα στα Μέγαρα και με άφησε με 2 σπασμένους σπονδύλους ήρθε η ώρα να δώσω παραπάνω βάρος στην προστασία, γιατί καλά τα γκάζια και τα γκατζετάκια αλλά σαν την υγεία δεν έχει.... Επομένως μετά από εκτεταμένη έρευνα αγοράς κατέληξα με την Alpinestars. Στην αρχή κοιτούσα για Dainese Mugello R D-Air αλλά για τα λεφτά που είχε περίμενα περισσότερη προστασία σε σχέση με την λύση της Alpinestars που και πιο φθηνή είναι σαν στολή (δέρμα από καγκουρό και οι 2) και ο αερόσακος προστατεύει μεγαλύτερη επιφάνεια. Επίσης το Tech Air έχει ένα βασικό πλεονέκτημα σε σχέση με το D-Air όπου σε περίπτωση πτώσης το πρώτο σου επιτρέπει να συνεχίσεις το track day ή τον αγώνα και να είσαι προστατευμένος μιας και μπορεί να ανοίξει και δεύτερη φορά σε αντίθεση με τον D-Air που μπορεί να ανοίξει μόνο μια. Το γεγονός ότι το Tech-Air είναι χωριστό σε σχέση με τη στολή, δίνει τη δυνατότητα να στείλεις μόνο τον αερόσακο για επισκευή ή για προληπτική συντήρηση και να συνεχίσεις να χρησιμοποιείς τη στολή με συμβατική προστασία σε σχέση με της Dainese όπου ο αερόσακος είναι ενσωματωμένος και πρέπει να στείλεις ολόκληρη την στολή πίσω. Bonus για το Tech Air της Alpinestars το γεγονός ότι με ένα απλό flashάρισμα μπορεί να επεναπρογραμματιστεί για χρήση στο δρόμο (σε συνδυασμό με συμβατό μπουφάν) κάτι που δεν είναι δυνατό με το D-Air. Σαν βάρος για το νούμερο 58 στη στολή και 2XL για το Tech Air στο σύνολο ζυγίστηκε στα 8.15 Kg που μάλλον είναι λίγο πιο βαρύ από το Mugello R. Ένα μεγάλο αρνητικό στην περίπτωση της Alpinestars είναι ότι όταν πήγα στην αντιπροσωπεία για να ρωτήσω για το Tech Air μου απάντησαν ότι δεν έρχεται στην Ελλάδα και σε δεύτερη ερώτηση στο τι γίνεται σε περίπτωση που κάποιος έχει τον αερόσακο και χρειαστεί service, μου απάντησαν ότι δεν το αναλαμβάνουν από τη στιγμή που δεν το φέρνουν Ελλάδα.
  11. 14 likes
    Μέλος του forum για μια 10ετία όχι ιδιαίτερα ενεργό αλλά πάντα με εξίταρε αυτή εδώ η κατηγορία και πάντα ταξίδευα νοητά με τις ταξιδιωτικές εμπειρίες των σύντροχων. Όσο πιο "περίεργος" ο προορισμός τόσο περισσότερο μου κέντριζε το ενδιαφέρον. Από τότε λοιπόν μπήκε το μικρόβιο της μοτοεκδρομής μέσα μου. Με το μικρό cbfάκι που είχα τότε σαν φοιτητής είχα γυρίσει αρκετές από τις γνωστές μοτοδιαδρομές πλησίον Αττικής με αποκορύφωμα το τόλμημα να πάω Καρδίτσα από Αθήνα. Επόμενο όχημα ένα ninja 250 το οποίο συνέπεσε με τα χρόνια της κρίσης οπότε χρόνος και χρήμα για ταξίδι δεν υπήρχαν. Σε συνδυασμό με μια γερή τούμπα αποφάσισα να το πουλήσω και πήρα το sprinter της Daytona. Το μικρόβιο του μοτοταξιδιού συνέχιζε να υπάρχει οπότε φέτος το πήρα απόφαση να ταξιδέψω ακόμα και με κάτι τόσο μικρό όσο το sprinterακι. Η Τουρκία έμοιαζε ιδανική επιλογή μιας και είναι σχετικά εύκολο το πέρασμα μέσω των νησιών μας. Η αρχική μου σκέψη ήταν να περάσω από Κω ή Χίο Τουρκία και να επιστρέψω από Μυτιλήνη. Ο χρόνος που είχα στη διάθεση μου ήταν μια εβδομάδα και σε συνδυασμό με την οικονομική παράμετρο αποφάσισα το πέρασμα να γίνει από Χίο για Τσεσμέ και η επιστροφή από το ίδιο σημείο. Λόγω του μικρού χρόνου αλλά συνυπολογίζοντας και το κόστος αποφάσισα να μείνω όλες τις μέρες Τσεσμέ και να το χρησιμοποιήσω σαν βάση για εκδρομές. Το ταξίδι το πραγματοποίησα σόλο όποτε ήθελε προσεκτική προετοιμασία γιατί αν είσαι μόνος τα πιθανά προβλήματα που θα προκύψουν διογκώνονται. Αρχικά έγινε λεπτομερής έλεγχος από το μηχανικό μου και αλλαγή ελαστικών. Αγόρασα πλαϊνά σαμάρια 40 L και σε συνδυασμό με τη μπαγκαζιέρα των 35 L που ήδη είχα από αποσκευές ήμουν κομπλέ. Προμηθεύτηκα αφρό για περίπτωση που πάθω φούιτ και ένα φορητό κομπρεσεράκι αέρος. Αγόρασα επίσης καλοκαιρινά γαντάκια γιατί με τα χειμερινά δεν θα την πάλευα. Στα διαδικαστικά έβγαλα πράσινη κάρτα και επέκτεινα την οδική βοήθεια για κάλυψη στην Τουρκία. Μπορείς να ταξιδέψεις κανονικά με το νέο δίπλωμα-κάρτα οπότε δεν χρειάστηκε έκδοση διεθνούς. Τα εισιτήρια για Χίο πήγαινε έλα κόστισαν 114, Τα εισιτήρια για το πέρασμα στην Τουρκία κόστισαν 65.
  12. 14 likes
  13. 12 likes
    Ξεκίνημα για την επιστροφή από τον κεντρικό δρόμο ο οποίος κινείται παράλληλα και ψηλότερα σε σχέση με τον παραλιακό. Η θέα ήταν εξίσου όμορφη. Στο χωριό Balikliova βγήκα από τον κεντρικό δρόμο ώστε να βρεθώ στο Ildir, ένα παραλιακό χωριό στην άλλη πλευρά της χερσονήσου. Η άσφαλτος έγινε χειρότερη και η διαδρομή πιο απότομη αλλά η θέα ήταν απίστευτη. Μετά από περιπού 15 km έφτασα στο Ildir. Το πλάνο ήταν να κινηθώ παραλιακά μέχρι την Ilica και μετά Cesme, αλλά σε κάποιο σημείο ο παραλιακός δρόμος γινόταν πεζόδρομος. Οπότε μπήκα μέσα στο χωριό και οι πινακίδες με οδήγησαν από άλλη διαδρομή η οποία δεν είχε καθόλου πράσινο και ήταν βραχώδης και ερημική. Συνάντησα ένα μόνο μηχανάκι σε διαδρομή 20 km. Φωτο δεν τράβηξα γιατί η κούραση είχε κάνει την εμφάνιση της και είχα αρχίσει να ανησυχώ αν πήγαινα προς τη σωστή κατεύθυνση. Τελικά, κατέληξα στο Τσεσμέ κατά τις 4. Η ημέρα έκλεισε με μπανάκι στην παραλία Boyalik και βόλτα με τα πόδια στο κέντρο του Τσεσμέ. Δοκίμασα και το ντόπιο street food το kumru, που είναι σάντουιτς με κασέρι ντομάτα και αλλαντικό της επιλογής σου. Δοκίμασα με σουτζούκι και σαλάμι. Και τα 2 ήταν άπαιχτα. Όποιος πάει στην περιοχή πρέπει να δοκιμάσει. https://goo.gl/maps/LeRv9BRCiG4y9aXH8
  14. 12 likes
  15. 12 likes
    Πάαααλι Σούγια. Πάρκαρα δίπλα σε ένα ΑΚΡΙΒΩΣ ίδιο με το δικό μου. Μοντέλο, χρώμα, έτος, παρόμοια πινακίδα. και λέω γιά ιδέ ένα ινσέψιο Βόλτα στο βουνό. Για να δείτε οτι έχω αληθινή φωτογραφική τώρα. και άραγμα στο καφέ
  16. 12 likes
    Υπάρχει κάτι περίεργο σε αυτή την εικόνα; Με την πρώτη ανάγνωση όχι. Αυτές οι δυο γέφυρες τρένου αποτελούν μέρος της ίδιας γραμμής. Ε και; Τα τρένα λοιπόν μιας και βασίζονται στην τριβή μεταλλικού τροχού και μεταλλικής ράγας για την πρόσφυση τους δεν μπορούν να ανέβουν απότομες ανηφόρες. Επειδή η τριβή είναι σχετικά μικρή, οι κινητήριοι τροχοί θα σπίναραν ατελείωτα την ώρα που τα βαγόνια θα κυλούσαν προς τα πίσω. Αν κάτι σαν οδοντωτός όπως στα Καλάβρυτα δεν είναι εφικτό, η λύση είναι η κατασκευή κάτι σαν σπιραλ τροχιάς. Με αυτό τον τρόπο σε μικρή οριζόντια απόσταση επιτυγχάνεται η ‘απότομη’ αλλαγή υψομέτρου. Από αεροφωτογραφία φαίνεται το εντυπωσιακό της κατασκευής. Από χρόνια είχα σταμπάρει αυτά τα κατασκευάσματα, επιτέλους τα αντικρίζω από κοντά. Ξέρω πώς η φωτό δεν αποδίδει καλά την είκονα, αλλά αυτά τα τρια σπιράλ πρέπει να τα διασχίσω με τρένο μια μέρα! Και ο… παροξυσμός των πολιτικών μηχανικών τέλος δεν έχει: Αυτή η δεξαμενή συγκεντρώνει το νερό του ποταμού, είναι ντυμένη με πλαστικό χρώματος… πισίνας και κυρίως γεμίζει από τον πυθμένα σχηματίζοντας πίδακες. Η από πάνω είναι η τελευταία εικόνα της βόλτας. Το υπόλοιπο είναι κάκιστη, πηγμένη Εθνική οδός στην οποία πρέπει έτσι και αλλιώς να οδηγεί κανείς ‘Παναγία’. Λίγο με πειράζει, το Σαββατοκύριακο ήταν κάτι σαν 1300km γεμάτα εικόνες, στροφές, άγρια βουνά και ξεχωριστά μέρη που καιρό ήθελα να δω, τι άλλο να ζητούσα; Έ, μην τολμήσει να πει κανείς ‘καλό Χειμώνα’, έχουμε ακόμη! Καλές βόλτες παιδιά!
  17. 12 likes
  18. 11 likes
    Τελικά το ζήτημα λύθηκε με επανεκκίνηση του τηλεφώνου, αλλά επειδή είχε μεσημεριάσει για τα καλά αποφάσισα να αράξω λίγο μέχρι να πέσει ο ήλιος. Απογευματάκι λοιπόν ξεκίνημα για Ilica με το gps να δουλεύει κανονικά. Πρώτος ανεφοδιασμός και ο υπάλληλος τα είδε όλα όταν έπρεπε να περάσει ηλεκτρονικά τις ελληνικές πινακίδες (είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν σε κάθε όχημα). Το αντιμετώπισε με χιούμορ πάντως και χωρίς καμία δόση εκνευρισμού. Η πόλη της Ilica είναι γνωστή για την παραλία και τα ακριβά τουριστικά θέρετρα της. Συμπαθητική πόλη και ωραία η παραλία. Συνέχισα προς τα κοσμοπολίτικα Αλάτσατα με τις τσιμπημένες τιμές για δεδομένα Τουρκίας. Αρχικά περιπλανήθηκα στις κεντρικές λεωφόρους βλέποντας μια πράσινη και τακτοποιημένη πόλη. Αφού ρώτησα ένα ζευγάρι για το που επιτρέπεται το παρκάρισμα άφησα το παπί και ξεκίνησα το περπάτημα στον κεντρικό πεζόδρομο των Αλατσάτων. Είναι ένας λιθόστρωτος πεζόδρομος γεμάτος κόσμο και ζωντάνια. Εκατέρωθεν υπάρχουν souvenir shops, ποτάδικα με μουσική αλα Κιάμος στα τούρκικα, φαγάδικα και ζαχαροπλαστεία. Το μέρος έσφυζε από ζωντάνια και ωραίες παρουσίες. Οι Τουρκάλες πραγματικά πανέμορφες. Τελικά κατέληξα σε ένα μπεργκεράδικο στο τέλος του πεζόδρομου που εφάγα ένα νοστιμότατο μπέργκερ με διπλό μπιφτέκι. Μαζί με ένα νερό το γεύμα κόστισε 15 ευρώ και θεωρείται από τα φτηνά εστιάτορια των Αλάτσατων. Είχε νυχτώσει πλέον και η κούραση έκανε την εμφάνιση της όποτε βουρ για ξενοδοχείο και ύπνο. Την βραδινή οδήγηση δεν σας την προτείνω γιατί υπάρχουν αρκετά κομμάτια μη φωτισμένα. https://goo.gl/maps/ExdTDtJjJDB9PwrT6
  19. 11 likes
    Η ώρα είχε περάσει και δεν είχα ακούσει τα καλύτερα για το δρόμο βορειότερα, όποτε κατευθύνθηκα νότια προς Καρφά που θεωρείται το πιο τουριστικό μέρος στη Χίο. Τέτοια μέρη δεν με εντυπωσιάζουν συνήθως. Η παραλία του ήταν συμπαθητική με λίγο κόσμο. Μια βαβούρα παραπάνω πάντως την είχε σε σχέση με τα χωριά στο βόρειο κομμάτι. Μετά συνέχισα παραλιακά προς Αγία Ερμιόνη. Όμορφη διαδρομή, θάλασσα και βράχια σύριζα με το δρόμο. Επόμενη στάση το μουσείο Κίτρου με πέρασμα από το χωριό των Θυμιάνων. Μεσημέριασε για τα καλά πλέον, η κοιλιά ξεκίνησε να γουργουρίζει και η ώρα για το πολυπόθητο πέρασμα στην Τουρκία πλησίαζε, οπότε επιστροφή στη Χίο. Έφαγα σε ένα από τα μαγαζιά δίπλα στο λιμάνι σουτζουκάκια, τα οποία ήταν αξιοπρεπέστατα αν αναλογιστεί κανείς ότι σε τέτοια σημεία το φαγητό συνήθως είναι ακρίβο και δυσαναλόγης σε σχέση με την τιμή ποιότητας. Περπατητή βόλτα στη χώρα για χώνεψη και στάση για λουκουμάδες. Ο κόσμος της Χίου μου έκανε πολύ καλή εντύπωση, αρκετά εξυπηρετικοί και με καμιά διάθεση υπερεκμετάλλευσης όπως συμβαίνει σε άλλα νησιά. https://goo.gl/maps/auZbamZvXoZUPdpa7 Επειδή είναι χρονοβόρα διαδικασία θα προσπαθήσω να ανεβάζω μια ημέρα ταξιδιού κάθε βράδυ μετά τη δουλειά.
  20. 10 likes
    Καφές με θέα στο Σαν Μαρίνο!
  21. 10 likes
    Δεύτερη ημέρα στην Τουρκία και επόμενος προορισμός η χερσόνησος του Karaburun, η οποία βρίσκεται ανάμεσα από Τσεσμέ και Σμύρνη και είναι δημοφιλής προορισμός για τους Τούρκους μηχανόβιους. Η αρχική μου σκέψη ήταν να κάνω περιμετρική διαδρομή αλλά με προβλημάτιζε η έλλειψη βενζινάδικου μετά από κάποιο σημείο της διαδρομής. Τα χιλιόμετρα βγαίνανε αλλά τυχόν μπέρδεμα στη διαδρομή θα οδηγούσε σε οριακές καταστάσεις. Οπότε κατέληξα να ανέβω μέχρι το μεγαλύτερο χωριό το Karaburun ακολουθώντας τον παλιό παραλιακό δρόμο που περνάει μέσα από διάφορα χωριουδάκια και να επιστρέψω από τον κεντρικό δρόμο που παρακάμπτει τα χωριά μέχρι ενός σημείου όπου θα έστριβα για να βρεθώ στην άλλη πλευρά της χερσονήσου. Ξεκίνημα λοιπόν πρωί πρωί παίρνοντας τον παλιό δρόμο Τσεσμέ Σμύρνη. Ο δρόμος είναι οδός ταχείας κυκλοφορίας με 2 λωρίδες ανά ρεύμα και νησίδα με εξαίρεση ένα κομμάτι 25 km ημιορεινής διαδρομής. Η άσφαλτος εκτός αυτοκινητόδρομων και πόλεων μαύρο χάλι. Δεν συνάντησα ιδιαίτερη κίνηση μιας και οι περισσότεροι προτιμούν τον νέο αυτοκινητόδρομο που πληρώνεις διόδια. To gps με το που ξεκίνησαν τα βουνά πάλι βγήκε off, οπότε αποφάσισα να βασιστώ στον εαυτό μου μιας και είχα μελετήσει τη διαδρομή και είναι σαφώς ευκολότερο να πλοηγηθείς εκτός αστικού ιστού. Μετά από 40 km πήρα την έξοδο για Karaburun και στα καπάκια στο κυκλικό κόμβο πήρα την έξοδο για τον δευτερεύοντα δρόμο. Στη διαδρομή μέχρι το Karaburun πέρασα από διάφορα χωριουδάκια που αν άλλαζες τις πινακίδες με ελληνικές θα θεωρούσα ότι είμαι Ελλάδα. Εκτός των χωριών η διαδρομή ήταν πραγματικά πανέμορφη. Στροφιλίκι, θάλασσα, πράσινο και βράχια. Σε όλη τη διαδρομή παρατήρησα αρκετές απόμερες παραλίες όπου υπήρχαν στημένες σκηνές και από όσο διάβασα το μέρος ενδείκνυται για ελεύθερη κατασκήνωση. Πέραν αυτού λόγω του φυσικού πλούτου ενδείκνυται επίσης για πεζοπορία, ορειβασία και ποδηλασία. Μετά από 50 km έφτασα στον προορισμό μου. Λίγος κόσμος κυκλοφορούσε μιας και γενικά όλα αυτά τα χωριά ζωντανεύουν το καλοκαίρι και ερημώνουν την υπόλοιπη περίοδο. Παρκάρωντας το πάπι ένας ηλικιώμενος κύριος ήρθε να με χαιρετήσει και με ρώτησε από που είμαι (σε τουρκίκα+νοηματική). Όταν του είπα Γιουνάνισταν του έκανε εντύπωσε που πήγα ως εκεί πάνω και με χαιρέτησε εγκάρδια. Ήταν μια από τις πιο όμορφες στιγμές του ταξιδιού. Περπάτησα λίγο στο χωριό το οποίο ήταν στο ίδιο μοτίβο με τα υπόλοιπα, δηλαδή άνετα θα μπορούσε να είναι σε κάποιο από τα νησιά μας. Τελικά κατέληξα σε ένα καφέ που περισσότερο έμοιαζε με καφενείο. Οι ντόπιοι δεν ασχολήθηκαν ιδιαίτερα με την παρουσία μου και έτσι απόλαυσα τον καφέ μου με θέα τη θάλασσα. https://goo.gl/maps/VxnDPHoi5xQp8BMK7
  22. 9 likes
    Καλημέρα από την πίστα του Misano! Καλό αγώνα να έχουμε!
  23. 9 likes
    Οι διαδικασίες στο ελληνικό τελωνείο κύλησαν ομαλά και η αναχώρηση με το πλοίο για Τσεσμέ έγινε στην ώρα της. Μισή ώρα εν πλω και πάτησα Τουρκία. Στο τούρκικο τελωνείο είχε κίνηση εκείνη την ώρα και έφαγα άλλο ένα μισάωρο με τα διαδικαστικά. Βγαίνοντας βρέθηκα σε μποτιλιάρισμα που μου θύμισε Κηφισίας. Με τα μπαγκάζια δεν ήταν εύκολες οι διηθήσεις οπότε κινήθηκα υπομονετικά όπως τα αυτοκίνητα. Ευτυχώς αφήνοντας τον κεντρικό δρόμο που η συνέχεια του είναι ο αυτοκινητόδρομος για Σμύρνη η κίνηση αραίωσε. Οδηγικά οι Τούρκοι είναι λίγο πιο κάφροι από εμάς χωρίς να σε φοβίζει κάτι. Οι περισσότερες διασταυρώσεις έχουν μια κυκλική νησίδα στη μέση τους με φανάρια περιμετρικά. Δεν είχα ξανασυναντήσει κάτι αντίστοιχο και δεν πρέπει να μπερδευτείς και να τα αντιμετωπίσεις σαν κυκλικούς κόμβους. Άφιξη στο ξενοδοχείο κατά τις 8 και ξεκούραση. Ξύπνημα, πρωινό στο ξενοδοχείο (συμπεριλαμβανόταν στην τιμή) και βουρ για βόλτα. Την πρώτη ημέρα την αφιέρωσα για γνωριμία με τις περιοχές πλησίον του Τσεσμέ. Πρώτη στάση στη περιοχή Boyalik. Στη παρακάτω φώτο απεικονίζεται και η ομώνυμη παραλία, την οποία προτίμησα για τα μπάνια μου μιας και ήταν ένα μισάωρο περπάτημα από το ξενοδοχείο. Συνέχισα προς την περιοχή Ayayorgi γνώστη για τα μπιτσόμπαρα και τα νυχτερινά της κέντρα. Δεν βρήκα κάτι ενδιαφέρον, οπότε συνέχισα για τη Dalyan Marina. Κινήθηκα βόρεια στην ανατολική μύτη από τις δύο που εκτείνονται σε εκείνη την περιοχή και βρέθηκα στην πανέμορφη παραλία Kocakari. Πραγματικά μετάνιωσα που δεν κουβάλησα μαγιό. Επόμενη στάση μια άλλη πανέμορφη παραλία η Ali Bostan. Τα νερά ήταν πραγματικά πανέμορφα και κινήθηκα παραλιακά μέχρι την κορυφή της δυτικής μύτης. Όλη η διαδρομή ήταν χάρμα ιδέσθαι. Στη συνέχεια πέρασα από το λιμάνι του Τσεσμέ όπου βρήκα αρκετή κίνηση και κινήθηκα προς το ενυδρείο που υπάρχει στην άλλη μεριά της πόλης. Το ενυδρείο δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο αλλά η διαδρομή για το ενυδρείο και η συνέχεια της παραλιακά είχε όμορφες εικόνες. Στη συνέχεια σκόπευα να κινηθώ προς την πόλη της Ilica που βρίσκεται βόρεια του Izmir-Cesme Yolu (ο παλιός δρόμος που ενώνει Τσεσμέ-Σμύρνη χωρίς διόδια). Ξαφνικά ακούω από το hands free το σήμα gps χάθηκε. Λέω του πούστη θα το βρει σε πόλη είμαι και το ξεχνάω συνεχίζοντας να οδηγώ στον αυτοκινητόδρομο. Αφού έχω κινηθεί για αρκετή ώρα στον αυτοκινητόδρομο υποψιάζομαι ότι έχω χάσει την έξοδο για Ilica. Η υποψία έγινε βεβαιότητα όταν είδα πινακίδα Αλάτσατα που βρίσκονται ανατολικότερα. Κάνω στην άκρη και βλέπω ότι το gps έχει μείνει στο σημείο που χάθηκε πριν ώρα. Επανεκκίνηση του google maps καμία απόκριση. Σταματάω ένα Τούρκο να ρωτήσω στα αγγλικά πως πάω Ilica. Ανλαμιγιορούμ κατευθείαν και άρχισε τα τούρκικα. Με νοηματική προσπάθησα να του δείξω ότι θέλω οδηγίες για Ilica. Καμία προσπάθεια για απάντηση στη νοηματική και συνέχισε τα τούρκικα, οπότε κατάλαβα ότι ήταν ανώφελο και κινήθηκα προς το ξενοδοχείο για να λύσω το τεχνικό θέμα που προέκυψε. https://goo.gl/maps/sCjzQ11wBExUUGQ88
  24. 9 likes
    Πήρα το δρόμο για βόρεια Χίο. Πρώτη στάση στους 3 ανεμόμυλους της Χίου. Δεύτερη στάση σχετικά σύντομα στο Βροντάδο. Ανεβαίνοντας στο χωριό είχα πανοραμική θέα της χώρας. Συνέχεια ακόμα βορειότερα μέχρι την παραλία Μυρσινιδίου. Η διαδρομή ήπια ορεινή με σχετικά καλή άσφαλτο. Επόμενες στάσεις τα γραφικά χωριουδάκια Παντουκιός και Λαγκαδά. Στον Παντουκιό είχα και την πρώτη στενή επαφή με λίλιγκα (σφήκα), ευτυχώς χωρίς συνέπειες. Επειδή είχα διαβάσει ότι είναι μεγάλο το θέμα με τις σφήκες στο νησί περίμενα επιθέσεις στούκας. Καμία σχέση, η κατάσταση ήταν η κλασσική της υπαίθρου. Συνέχεια στο κεντρικό δρόμο μέχρι Καρδάμυλα. Η διαδρομή έγινε λίγο πιο απότομη με ωραία ισορροπία πέτρας και πράσινου. Στη συνέχεια βγήκα από το κεντρικό δρόμο και κατευθύνθηκα στο χωριό του Μάρμαρου, συνεχίζοντας παραλιακά μέχρι την παραλία Βλυχάδας. Ο δρόμος στενός και η άσφαλτος κακή αλλά το τοπίο άξιζε τον κόπο. https://goo.gl/maps/XrhRXnmPdtGmu15Q8
  25. 9 likes
  26. 8 likes
    Μια χαρά θα σε πάει παντού, οι περιορισμοί είναι μόνο το πόσο αντέχεις εσύ. Το έχω 1 χρόνο με 9000 χλμ μέχρι τώρα, κάθε μέρα πέρα δώθε για δουλειά και τα της καθημερινότητας, του έχω σκίσει τα ράμματα και δεν κάνει κιχ, με συντήρηση ευλαβική βέβαια. Λάδι θα βάζεις 20W-50 οτιδήποτε άλλο το καίει σαν νερό, είναι οικονομικό για σκούτερ με όγκο και βάρος, έχω δει καταναλώσεις από 2.46 μέχρι 3.45 με φορτίο και σκίσιμο. Με 9 ευρώ κάνω περίπου 220 χλμ, αλλά δεν έχω και βαρύ χέρι έτσι κι αλλιώς. Φέτος το καλοκαίρι με πήγε ένα μικρό τουρ στην Ιταλία, μερικές μέρες στη Νάξο και κάμποσες μέρες σε ένα μικρό γύρο της Πελοποννήσου χαλαρά και αξιόπιστα για τα 168cc του, ενώ κάθε ΣΚ με πάει στο Λουτράκι για να κάνω τα ιαματικά μου μπάνια όλο το χρόνο. Δεν θα το μετανιώσεις για τα λεφτά που θα δώσεις...Αν θέλεις τίποτα ρώτα με.
  27. 7 likes
    Πήγα εκεί: Έβαλα αυτά: Και πλέον είμαι παγκόζμιος!!!!!
  28. 7 likes
    Πήρα το μικρό γιατί ήθελα να "αγριέψουν" λίγο τα λάστιχα στην καλή άσφαλτο της πίστας. Το οδηγούσα όλο το καλοκαίρι μόνο πόλη και είχαν γυαλίσει απ'την χάλια άσφαλτο. Ε, μετά με έπιασε η γνωστή μαλακία...
  29. 7 likes
    Και φτάνει η πολυπόθητη ημέρα της αναχώρησης βράδυ 30 Αυγούστου μετά από μέρες ανυπομονησίας. Πρώτη αναποδιά με το καλημέρα. Το καλοκαιρινό παντελόνι μηχανής που είχα κανένα χρόνο να φορέσω απλά δεν κούμπωνε. Όποτε αναγκαστικά ξεκίνημα με τζινάκι, μπουφάν μηχανής, μποτάκια και γάντια (κράνος αυτονόητο). Βουρ για Πειραιά λοιπόν. Άφιξη στη χώρα της Χίου ξημερώματα και είχα μπόλικο χρόνο μέχρι την αναχώρηση για Τουρκία στις 17:30. Ευκαιρία για μια γρήγορη βόλτα στο νησί της Χίου.
  30. 6 likes
    οι καθρευτες ειναι κατι αντιθετο με τα γουστα μου. επισης καλως η κακως εχω συνηθισει πλεων χωρις αυτους και με "ενοχλουνε" λιγο πριν τη Μονη Προυσου, Ευρυτανια
  31. 6 likes
    Όχημα Magirus, έτοιμο για TEOTWAWKI..... Ο τυρανοσαυρος Ρεξ των SUV! Έξω από τα Μικέλ στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας!
  32. 6 likes
  33. 6 likes
    Έβαλα επιτέλους μπαταρία και κόρνα στο KLR μετά από 20 χρόνια! Μιας και απέμεινε η επίσημη μηχανή μου πλέον ήταν καιρός να τη σενιάρω. Καλό το ρεύμα των πηνίων αλλά σαν της μπαταρίας δεν έχει,τα φλας σκοτώνουν,το πίσω φανάρι δουλεύει όπως θα πρεπε και τα όργανα επιτέλους φωτίζουν σαν μοτοσυκλέτα όχι σαν κλεφτοφάναρο!
  34. 6 likes
    Επόμενη στάση η πόλη της Βουρλά, μια πόλη 50000 κατοίκων. Όπως όλες οι πόλεις της Τουρκίας το πράσινο στοιχείο ήταν έντονο. Ένα ακόμη σημείο που χρήζει μνείας είναι οι πολύ μεγάλοι δρόμοι σε σχέση με το μέγεθος των πόλεων. Σαν πόλη είχε μπόλικη φασαρία και κίνηση. Πάρκαρα σε κεντρικό σημείο και περπάτησα λίγο στην αγορά. Οι ρυθμοί των Τούρκων μοιάζουν αρκετά με τους δικούς μας. Τσαμπουκάδες και βιασύνη στο τιμόνι αλλά τα καφέ και τα φαγάδικα γεμάτα. Όταν πήγα να ξεπαρκάρω ένας Τούρκος ντελιβεράς ενδιαφέρθηκε για το πόσο ικανοποιημένος είμαι με το sprinter. Φάνηκε μάλλον απογοητευμένος όταν του έδειξα ότι η βελόνα στο κοντέρ φτάνει μέχρι τα 100 Το πρόγραμμα είχε επιστροφή, ξεκούραση και απογευματινή βόλτα στη μαρίνα του Τσεσμέ. Έκατσα για φαγητό σε ένα από τα κοντινά εστιατόρια που σέρβιρε τούρκικη κουζίνα. Παρήγγειλα ένα πιάτο με κεφτέδες, κασέρι, σάλτσα ντομάτας και πιπεριές. Όσο και αν τα υλικά ήταν υποσχόμενα, το γευστικό αποτέλεσμα ήταν μέτριο. Ίσως και να ευθυνόταν το τουριστικό σημείο. Το κιουνεφέ που πήρα ως επιδόρπιο ήταν απίστευτο και έσωσε την παρτίδα. https://goo.gl/maps/PxVY9K8hijMo97rS8
  35. 6 likes
    Απεκτησα κουτα απο προσφορα στοκ, ενα SR Max 300 τον Ιουνιο του 2015 σε λευκο χρωμα. Δεν το πιστευα οτι θα με βολεψει τοσο. Στα 60000χλμ που το φορτωσα μου εβγαλε τα εξης προβληματα: 1) Ανορθωτης λογω βραχυκυκλωματος πλεξουδας. Ποντικος πεινασμενος, σε παλαιοτερο σπιτι που νοικιαζα και το γκαραζ ηταν τυπου αποθηκης. 2) Αντλια νερου στα 20000 περιπου (εκτιμω λογω ακινησιας και αμελειας μου σχετικα με το παραφλου, ειναι ευπαθη σε αυτο) 3) Βασεις κινητηρας (οδηγαω σαν κανιβαλος + ζουμε στη σεληνη) 4) Εξατμιση πριν μερικες μερες. Ξεκολλησε εσωτερικα ο καταλυτης. Εχει απειρα διαφραγματα. (Επισκευή και Decat σε εξατμισά με 20€) 5) 1 καμμενη πορειας εμπρος 1 καμμενη λαμπα στο κωλοφαναρο και μια ενδεικτικη στο τιμονι (η πρασινη ενδεικτικη για τα φωτα). Με εχει ταξιδεψει δικαβαλο μεχρι και 1800χλμ σε 9 μερες. (μπαγαζιερα 33λ, μικρα σαμαρια εκατερωθεν, φουλ φορτωμα στον κουβα της σελας + 1 σακιδιο πλατης) Στο δε δικαβαλο φορτωμενο, με 120 σταθερα επαρχιακο χωρις τρελες ανωφερειες, εγραψε 360χλμ και γεμισε με 14,2 λιτρα. (4λ/100) Χωρις καποια προθεση για οικονομικη οδηγηση, μοναδικη μεριμνα μην εκκραγει το μοτερ :D Στριβει με ιδιαιτερο τροπο αλλα ικανοποιητικα. Δοκιμαστηκε και σε καρτοπιστα... Το μοναδικο σκουτερ που μου αρεσε οπτικα με "καθαρες γραμμες" ... σχεδιασμενο το 2004 και ακομα δειχνει. Δεν σκεφτομαι να το αντικαταστησω με κατι αλλο, δεν με κρεμασε ΠΟΤΕ!
  36. 6 likes
    Γεια σας και πάλι! Η κούκλα με πήγε διακοπές και φέτος! Συμπλήρωσε τα 18.400χλμ, ενώ στα 18.200χλμ την πήγα για σέρβις, για αλλαγή λαδιών και φίλτρο λαδιού, και ρύθμιση αλυσίδας. Ξεκίνησα από το σπίτι με 16.680χλμ και επέστρεψα με 18.210. Έμεινα στη Μονεμβασιά, και από εκεί γύρισα αρκετά μέρη στο νομό Λακωνίας, αλλά και τα νησιά Ελαφόνησος και Κύθηρα. Θα σας στείλω και φωτογραφίες!
  37. 5 likes
    Καλησπέρα φίλε @AbyssD! Δεν έχεις καταλάβει για ποιο λόγο τρως καζουρα. Όπως λες είσαι άπειρος και λογικό στην ηλικία σου. Αλλά έχεις 40 μυνήματα, στα 30 εκ των οποίων εκθειάζεις κάτι κινεζιες της κακιάς ώρας. Και όχι μόνο αυτό αλλά και κράζεις εμάς ( που υποτίθεται είμαστε πιο έμπειροι, για αυτό και ζητάς τώρα την συμβουλή μας) που σε αποτρέπουμε από την αγορά τους γιατί το συγκεκριμένο έργο το έχουμε δει πολλές φορές. Όλα καλά μέχρι εδώ. Έρχεσαι λοιπόν και ζητάς την γνώμη μας για αγορά πάπιας, παραθέτοντας links τα οποία όλα πλην ενός οδηγούν σε ιαπωνικό παπάκι!!! Λίγο οξύμωρο, δεν νομίζεις; Στο θέμα σου. Αν ήμουν εσύ, θα έπαιρνα ένα dy 50, με τις γνωστές παθογένειες, οι οποίες επισκευάζονται εύκολα. Ρίξε μια ματιά στο θέμα για το dy 50 και το 125.
  38. 5 likes
    Όπως έχω αναφέρει και στο forum πωλείται για να πάω σε KTM 1290 Adventure S. Τα υπόλοιπα copy-paste από το car: Το 2013 βγήκε μόνο σε αυτό το χρώμα, με πορτοκαλί σκελετό και όλες τις βελτιώσεις που έκανε η KTM (ισχυρότερο υποπλαίσιο, ABS, ρυθμιστή προφόρτισης πίσω, αλλαγή θέσης ανορθωτή, νέα σέλα κλπ). Όλα τα άλλα χρώματα που κυκλοφορούν αφορούν μοντέλα παλαιότερης χρονολογίας.Το συγκεκριμένο:- Είναι 1ο χέρι, αγορασμένο από την επίσημη αντιπροσωπεία.- Βρίσκεται σε ΑΨΟΓΗ κατάσταση λειτουργικά και εμφανισιακά. Δεν έχει τρακάρει/πέσει ποτέ.- Χρησιμοποιείται κυρίως για κοντινές βόλτες εκτός αττικής και ταξίδια εξωτερικό/εσωτερικό- Φυλάσσεται από την 1η ημέρα σε κλειστό parking- Έχει κάνει σχολαστικά όλα τα service του σε εξουσιοδοτημένο συνεργείο (υπάρχει service book και αντίστοιχες καταχωρήσεις στο dealer.net της KTM)- 'Εχει κάνει πλήρες service αναρτήσεων μπροστά-πίσω στις 22.000χλμ- Έχει ρυθμιστεί σωστά-χαρτογράφηση- με αποτέλεσμα μέση κατανάλωση 7.5lt/100 (μετρημένη σε αρκετές χιλιάδες χλμ)- Έχει καινούρια λάστιχα metzeler M7rr (μπροστά ~3500χλμ, πίσω ~500)- Έχει αλυσίδα DID zvm-x gold (με ~9.000χλμ χρήσης) χωρίς σημάδια φθοράς- Έχει μεταλλικά τακάκια carbone lorraine μπροστά-πίσω- Θα δοθεί με όλα τα κλειδιά και τα χαρτιά από την επίσημη αντιπροσωπεία.- Δεν χρειάζεται κανένα επιπλέον έξοδο για άμεση χρήση, το επόμενο μικρό service είναι στα 38.000Έχουν τοποθετηθεί extra aftermarket με συνολικό κόστος 4.000€:- KTM κεντρική βαλίτσα και KTM σχάρα- KTM πλαϊνές βαλίτσες και KTM βάσεις με quickrelease- Tank bag KTM- Βάση gps RAM- Διπλό stand KTM- ΚΤΜ Προβολάκια, 3-επιπέδων φωτεινότητας- Ζελατίνα Puig- Ζελατίνα Givi- Ζελατίνα KTM τουριστική (δίνεται και η κοντή εργοστασιακή της KTM)- Τιμόνι φαρδύτερο Renthal fatbar CR-high (δίνεται και το εργοστασιακό της KTM)- Εξατμίσεις LeoVince (δίνονται και οι εργοστασιακές)- Φιλτρο DNA Stage3 MK3 (δίνεται και το εργοστασιακό) με την αντίστοιχη χαρτογράφηση- Κάγκελα προστασίας κινητήρα- Διάφορα ανοδιωμένα καπάκια (δίνονται και τα εργοστασιακά)Το KTM SMT είναι μια από τις πιο ολοκληρωμένες μοτοσυκλέτες στην κατηγορία της ακόμα και σήμερα λόγω του κινητήρα και των ποιοτικών περιφερειακών (ακτινικά φρένα brembo, αναρτήσεις full ρυθμιζόμενες WP, ζάντες marchesini, χαμηλό βάρος κ.α) ξεπερνώντας συνολικά αρκετά από τα σημερινά μοντέλα.Η τιμή είναι με όλα τα extra. Ανταλλαγή μόνο με KTM 1290 adventure S και διαφορά από μέρους μου.Δεκτός κάθε έλεγχος σε δικό σας συνεργείο.
  39. 5 likes
    Τελικά χρειάστηκαν... μπορώ να πω ότι ο αερόσακος όχι μόνο δούλεψε αλλά με ενθουσίασε και η αίσθηση που είχε τη στιγμή της πτώσης αλλά και κατά τη διάρκεια που έφερνα τις τούμπες μου... Το κράνος επίσης το συνιστώ ανεπιφύλακτα... 124.4 χιλιόμετρα έδειξε η τηλεμετρία την ώρα που χτυπούσε το κεφάλι μου στην άσφαλτο...
  40. 5 likes
    Πέρασε σχεδόν ένας χρόνος από το τελευταίο update οπότε τα γράφω πιο πολύ για όποιον έχει klr650 και είναι σε δίλημμα αλλά και για όσους βοηθήσατε με τα λόγια σας.. Τελικά όπως το πήρα το FCR (41MX) έτσι και το έδωσα. Ήταν πολύ μεγάλο σε ύψος και έβρισκε πάνω στη μίζα (το ίδιο και με το απλό fcr41 και fcr39), οπότε για να κουμπώσει θα έπρεπε να καταργήσω τη μίζα και να βάλω kickstarter από Klr600. Επειδή έχω χαλάσει αρκετά παπούτσια και δεν είμαι σε φάση να βαράω μανιβελιές, το πούλησα και πήρα έτοιμο κιτ Mikuni TM42 (42 χιλιοστών) για Klr650 το οποίο κούμπωσε ίσα ίσα. Η διαφορά με το cvk40 είναι τεράστια, το μηχανάκι αρπάζει σα δαιμονισμένο. Μέχρι στιγμής το μοναδικό μειονέκτημα είναι ότι το μηχανάκι συμπεριφέρεται διαφορετικά στις αλλαγές θερμοκρασίας, δηλαδή όταν έξω πέφτει η θερμοκρασία δουλεύει ρολόι, ενώ όταν έχει πολλή ζέστη "διστάζει" για κλάσματα του δευτερολέπτου στο ξεκίνημα. Επίσης διστάζει όταν ανοίγω τέρμα το γκάζι απότομα (WOT position - Wide Open Throttle όπως λένε και οι Αμερικάνοι) για κλάσματα πάλι και μετά αρχίζει το πάρτι. Από αυτονομία έχασα περίπου 5-10 χιλιόμετρα αν το πηγαίνω μόνιμα πατημένο ενώ με νορμάλ οδήγηση κυμαίνομαι στην ίδια κατανάλωση με το cvk. Αυτά! Στο επόμενο επεισόδιο σκέφτομαι να επενδύσω σε εκκεντροφόρους Hotcams Stage 2..
  41. 5 likes
    Πρακτικά τίποτα δε θα συμβεί. Ούτε σε αναρτήσεις, ούτε σε λαστιχα. Γιατί αν συμβεί, με 3km/h δε θέλω να φανταστώ τι θα συνέβαινε σε σκαλοπάτι της εθνικής ή μικρή γούβα στα 200+++ Όταν πας να ανέβεις στο σκαλοπάτι, επιχειρείς κάθετα ως προς το πεζοδρόμιο (δεν εννοώ με σούζα ) κ πατάς με τα πόδια κάτω ώστε να ανασηκωθεί η μοτοσυκλέτα αφού εξαφανίζεται η μάζα σου. Η εμπειρία θα σε κάνει να ξέρεις (περίπου) αν θα βρεις ή όχι. Προσοχή: το ότι δε βρήκες στο ανέβασμα δε σε εξασφαλίζει. Στο κατέβασμα βρίσκει ευκολότερα η μοτοσυκλέτα, ιδιαίτερα αν έχει καρίνα. Στο κατέβασμα πας πάντα με ρυθμό χελώνας ώστε ο εμπρός τροχός να μη πέσει απο το σκαλοπάτι αλλά να γλιστρήσει αργά ως την άσφαλτο. Υ.Γ.: το παρκάρισμα στο πεζοδρόμιο είναι παράνομο. Προσοχή. Και προς θεού, αν παρανομήσεις, θα σε παρακαλούσα να μη το κάνεις μπροστά σε ράμπες ΑΜΕΑ ή/και ανάγλυφα πλακάκια συνανθρώπων μας με προβλήματα στην όραση
  42. 4 likes
    5η ημέρα το μηχανάκι έμεινε στο parking του ξενοδοχείου. Το πρόγραμμα περιελάμβανε επίσκεψη στη Σμύρνη. Προτίμησα να πάρω λεωφορείο για να δω την πόλη περπατώντας χωρίς να φορώ τον άβολο μοτοεξοπλισμό. Η διαδρομή Τσεσμέ-Σμύρνη είναι περίπου μιάμιση ώρα με το λεωφορείο. Κατέβηκα στην περιοχή Balcova, όπου και πήρα το μετρό για να βρεθώ στο κέντρο της πόλης. Κατεβαίνοντας είδα πως τα εκδοτήρια ήταν κλειστά και τα αυτόματα μηχανήματα ήταν μόνο στα τούρκικα. Ζήτησα βοήθεια από ένα παλικάρι στην ηλικία μου. Με ενημέρωσε ότι στα αυτόματα μηχανήματα γίνεται μόνο φόρτιση και θα έπρεπε να περιμένω να ανοίξουν τα ταμεία ή να ψάξω σε κάποιο μαγαζί έξω να αγοράσω την izmirimkart (εισιτήριο). Προθυμοποιήθηκε όμως να περάσω με το δικό του εισιτήριο. Όταν έκανα κίνηση να του δώσω το αντίτιμο δεν το δεχόταν με τίποτα γιατί ήμουν επισκέπτης από Ελλάδα. Πραγματικά ευγενέστατος και με πολύ καλά αγγλικά. Πιάσαμε την κουβέντα στο μετρό, όπου με ρώτησε για προορισμούς στην Ελλάδα, συζητήσαμε για σπουδές και δουλειά και μου έδωσε κάποιες συμβουλές για αξιοθέατα στην πόλη. Γενικά όταν του είπα ότι είμαι Έλληνας έδειξε συμπάθεια και φιλική διάθεση, γεγονός που αποδεικνύει ότι οι νεότερες γενιές οφείλουμε να πάψουμε να συντηρούμε έχθρες και προκαταλήψεις του παρελθόντος. Μετά από αυτή την ευχάριστη συνάντηση κατέβηκα στη σταση Ucyol. Περπάτημα για κανένα δεκάλεπτο και βρέθηκα στο ασανσέρ που κατασκευάστηκε για να διευκολύνει την κάθοδο στην παραλία. Προτίμησα να κατέβω με τα πόδια για να δω την θέα από ψηλά. Τα σκαλοπάτια ήταν ατελείωτα και η κλίση του εδάφους πολύ απότομη. Μετά την κοπιαστική κάθοδο βρέθηκα στην τεράστια παραλία. Περιμετρικά της παραλίας υπάρχει πεζόδρομος, ποδηλατόδρομος και μπόλικο πράσινο. Μετά από 15λεπτο περπάτημα παράλληλα στην παραλία βρέθηκα στην πλατεία Konak που θεωρείται από τα πιο τουριστικά σημεία της Σμύρνης. Εκεί βρίσκονται ο πύργος της Σμύρνης και το Konak τζαμί. Έφυγα από την παραλία και κατευθύνθηκα προς το παζάρι Kemeralti. Πρόκειται για μια τεράστια υπαίθρια αγορά που μπορείς να βρεις ότι τραβάει η όρεξη σου. Επειδή επικρατεί συνωστισμός θέλει να είσαι σε εγρήγορση για πορτοφολάδες. Σχετικά κοντά είναι και η αρχαία αγορά που δυστυχώς ήταν κλειστή για συντήρηση. Έβγαλα κάποιες φωτογραφίες από έξω. Περιπλανήθηκα λίγο στη γύρω περιοχή όπου και σταμάτησα για φαγητό σε ένα πωλητή του δρόμου. Με 10 λίρες (ούτε 2 ευρώ δηλαδή) έφαγα tavuk doner σε αραβική πίτα συνοδευόμενο από αριάνι (ξινόγαλο). Νοστιμότατο το street food. Κατέβηκα πάλι στην παραλία κατευθυνόμενος προς το Kordon, ένα σημείο δίπλα στην παραλία με πολύ πράσινο και μαγαζιά εκατέρωθεν. Περιττό να σας πω πόσο μου θύμισε Σαλόνικα εξαρχής το όλο σκηνικό. Στη συνέχεια πήρα το καραβάκι για να βρεθώ στην απέναντι πλευρά στην περιοχή Bostanli. Περπάτησα πάλι παραλιακά για 30 λεπτά και βρέθηκα στη Καρσιγιάκα. Εκεί είχε ένα πεζόδρομο με μαγαζιά που θύμιζε πάρα πολύ την Ερμού. Δοκίμασα και τον ξακουστό μπακλαβά με φιστίκι σε ένα από τα πιο γνωστά μαγαζιά της Σμύρνης το Agam Baklava. Τον συνόδεψα με μερακλήδικο τούρκικο καφέ. Από τις πιο ωραίες γαστρονομικές εμπειρίες που είχα στο ταξίδι μου και εννοείται πήρα προμήθειες και για Ελλάδα. Μετά από τόσο ποδαρόδρομο πήρα αποκαμωμένος τον δρόμο της επιστροφής. Η Σμύρνη είναι πολύ ενδιαφέρουσα πόλη τόσο λόγω αξιοθέατων, όσο και λόγω του ανοιχτόμυαλου κόσμου και σίγουρα θα επιστρέψω κάποια στιγμή για να αποκτήσω πιο σφαιρική εικόνα για την πόλη.
  43. 4 likes
    Μετά την χερσόνησο του Karaburun σειρά είχε το Denizli και η πόλη της Βουρλά. Κλασσικό πρωινό ξύπνημα και ξεκίνημα πάλι από τον παλιό δρόμο που ενώνει Τσεσμέ Σμύρνη. Προσπέρασα την έξοδο για Karaburun και συνέχισα με κατεύθυνση προς Σμύρνη μέχρι την έξοδο για Iskele. Εκεί ακολούθησα την παραλιακή διαδρομή. Καμία σχέση με τον φυσικό πλούτο της προηγούμενης ημέρας. Η περιοχή είναι πυκνοκατοικημένη, ενώ προσελκύει και αρκετούς Τούρκους τουρίστες. Οι πρώτες εικόνες βγαίνοντας από τον κεντρικό δρόμο δεν με εντυπωσίασαν. Μια αναξιοποίητη παραλία και κάποια καφέ εκατέρωθεν του δρόμου. Συνεχίζοντας βόρεια συνάντησα την οργανωμένη παραλία Kum Denizli, επίσης όχι κάτι το ιδιαίτερο. Έως εκείνη τη στιγμή ήμουν ελαφρώς απογοητευμένος έχοντας ως μέτρο σύγκρισης τις συγκινήσεις της προηγούμενης ημέρας. Ακόμα πιο βόρεια βρέθηκα στο Iskele. Εκεί το μέρος ήταν σαφώς πιο φροντισμένο. Υπήρχε μια όμορφη μαρίνα και πεζόδρομος με αρκετά παγκάκια δίπλα στην παραλία. Ο κόσμος που κυκλοφορούσε πάντως λιγοστός. Απέναντι από το Iskele υπάρχει το νησί Καραντίνα που όπως σωστά μαντεύετε είχε χρησιμοποιηθεί για αυτό το σκοπό το 19ο αιώνα. Η ιδιαιτερότητα του νησιού έγκειται στο ότι συνδέεται με δρόμο με τη στεριά. Η εικόνα του δρόμου να σχίζει τη θάλασσα ήταν από τις ομορφότερες που συνάντησα στο ταξίδι μου. Εκατέρωθεν του δρόμου υπήρχαν πολλοί ερασιτέχνες ψαράδες που δοκίμαζαν την τύχη τους. Επόμενη στάση στο Denizli, μια παραθαλάσσια φροντισμένη κωμόπολη με αρκετή κίνηση. Στο βορειότερο άκρο του Denizli έκανα διάλειμμα για καφέ σε ένα μαγαζάκι δίπλα στη θάλασσα. Ήταν οικογενειακή επιχείρηση και εκείνη την ώρα έτρωγαν το πρωινό τους. Μοναδικός πελάτης ήμουν εγώ, όποτε απόλαυσα την ηρεμία και την υπέροχη θέα. https://goo.gl/maps/FUy2pjF1jT9ktP3a8
  44. 4 likes
    Για να μη λέτε ότι έχω ρίξει μαύρη πέτρα μου το έφερε ο γιος μου να το δω γιατί έπαιζε λέει το καβούκι του τιμονιού, του έριξα μια ματιά και όντως από την αριστερή μεριά ήταν τελείως στο αέρα και το κρατούσε μια βίδα μόνο, το άνοιξα λίγο με το χέρι και οι φωλιές από τις βίδες είχαν σπάσει και ήταν στον αέρα. Ωραία λέω τον ήπιαμε πάλι θα πληρώνω κερατιάτικα, τον ρώτησα πως έσπασε, μου λέει δεν ξέρω, έγινα μαβής από τη ζοχάδα, εκείνη την ώρα πετάγεται η γυναίκα να υπερασπιστεί τον κανακάρη της, φτιάξε του παιδιού το μηχανάκι όλο κάθεσαι και δεν κάνεις τίποτα... μΠάσει μΠεριπτώσει πάω στο Γκοργκόλα σήμερα το πρωί, πόσο έχει ρε μόρτες το πίσω πλαστικό του τιμονιού, 8 ευρά μου λέγει το παιδί, ευγενής παιδί...φτηνά τη βγάλαμε. Το πίσω καπάκι βγαίνει εύκολα, 4 ξυλόβιδες το κρατάνε στο καβούκι, μία στο τιμόνι, και δύο βίδες κρατάνε το κοντέρ επάνω του. Για να βγεί τελείως όμως πρέπει να βγάλουμε και την ντίζα του γκαζιού, αλλιώς ούτε βγαίνει το παλιό καπάκι, ούτε μπαίνει το καινούριο. Περνάμε το καινούριο πλαστικό καπάκι, βγάζουμε την ντίζα από το κοντέρ γιατί αλλιώς δεν φωλιάζει μέσα στο καπάκι, βιδώνουμε το κοντέρ και ξαναπερνάμε την ντίζα του. Τοποθετούμε ξανά την ντίζα του γκαζιού, επανατοποθετούμε το καβούκι, το προστατευτικό της τρόμπας του φρένου και τους καθρέφτες και έτοιμο το εργαλείο. Σε λίγο καιρό θα φτάσουν τα χιλιόμετρα για το μεγάλο σέρβις και θα έχει και βαλβίδες, θα σας κάνω ένα φωτορομάντζο γιατί το προηγούμενο χάθηκε και ψάχνετε τις φωτογραφίες.
  45. 4 likes
  46. 4 likes
    Στη φωτο ειναι μετα απο καθαρισμο,δεν εχει καποιο σπρει πανω. Αυτη τη στιγμη χρησιμοποιω αυτο και δειχνει οτι δουλευει καλα. Θαναση ειπα να μην βαλω και εσωτερικη πλευρα
  47. 4 likes
    Για να σου φύγει το άγχος θα σου πω το εξής:Τετράχρονο αερόψυκτο μοτέρ είναι ότι πιο αξιόπιστο υπάρχει. Κάηκε η φλατζα κεφαλής; Συνεχίζει κανονικά. Δεν έχεις ψυγείο να σπάσει, να βουλώσει ή να τρυπήσει. Δεν ανησυχείς για παραφλου κλπ. Γενικά λάδια να έχεις (καλά) και βενζίνη και κάνε τον γύρο του κόσμου. Κάποτε όλες οι μοτοσυκλέτες ήταν αεροψυκτες και γύριζαν τον κόσμο. Τα περί υπερθέρμανσης τα αναπαράγουν κάποιοι άσχετοι. Ακόμα και σε κίνηση να κολλήσεις υπάρχει ο ανεμιστήρας στο πλάι που φροντίζει για την απαγωγή θερμότητας από το μοτέρ όσο δεν υπάρχει ροή αέρα. Όσο κινείται το όχημα, προφανώς και δεν τίθεται θέμα θερμοκρασίας. Και μιλάμε για ένα σκούτερ φτιαγμένο να λειτουργεί σε συνθήκες πόλης. Προχώρα άφοβα. Καλές αγορές να έχεις και καλές βόλτες!
  48. 4 likes
    Σημερα ελυσα την μπροστινη ροδα να τσεκαρω τα ρουλεμαν, γιατι εδω και καιρο δεν παταγε καλα μπροστα το παπι (ιδιως στις στροφες), κατι εφταιγε και δεν ηταν ρουλεμαν τιμονιου. Τα ρουλεμαν της ροδας ηταν οκ, και στο δεσιμο λεω μιας και ειχα το ηλεκτρονικο ροποκλειδο διπλα, να σφιξω οσο λεει ο κατασκευαστης (59Νm). Επαθα πλακα γιατι τα 59Νm ειναι ΠΟΛΛΑ, χρειαστηκα την μακρια μανελα για να τα καταφερω, ενω τοσο καιρο το εσφιγγα με πολυγωνο 19αρι ισα-ισα να σφιξει. Βεβαια πλακα επαθα οταν το πηγα βολτα μετα, το μπροστινο εγινε ΒΡΑΧΟΣ , οι ταλαντωσεις που ειχε, ιδιως στις στροφες εξαφανιστηκαν. Γηράσκω αεί διδασκόμενος, συνεχεια το ακουγα αυτο, σημερα το εμπεδωσα
  49. 3 likes
    Πώς τα καταφέρατε και γυρίσατε την κουβέντα πάλι στα Ζόντες είναι να απορείς.
  50. 3 likes
    Ford fiesta 1,6 2006 mod. Αξιοπρεπεστατο στησιμο, γκαζι αυτο που θες και αξιοπιστο. Εγω εχω το 1,4 και ειναι σε ολα τελειο εκτος τα γκαζια. Και ας λεει οτι ειναι κοντα στα 90αλογα. Ο r3negade που έχει το 1.6 και το εχω παρει, μπορει να σου πει πιο πολλα. Γερμανικο 1,4 και γκαζια δεν πανε μαζι