Leaderboard


Popular Content

Showing most liked content on 09/18/19 in all areas

  1. 15 likes
    https://postimg.cc/gallery/29s7qapm8/
  2. 12 likes
    Τελικά το ζήτημα λύθηκε με επανεκκίνηση του τηλεφώνου, αλλά επειδή είχε μεσημεριάσει για τα καλά αποφάσισα να αράξω λίγο μέχρι να πέσει ο ήλιος. Απογευματάκι λοιπόν ξεκίνημα για Ilica με το gps να δουλεύει κανονικά. Πρώτος ανεφοδιασμός και ο υπάλληλος τα είδε όλα όταν έπρεπε να περάσει ηλεκτρονικά τις ελληνικές πινακίδες (είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν σε κάθε όχημα). Το αντιμετώπισε με χιούμορ πάντως και χωρίς καμία δόση εκνευρισμού. Η πόλη της Ilica είναι γνωστή για την παραλία και τα ακριβά τουριστικά θέρετρα της. Συμπαθητική πόλη και ωραία η παραλία. Συνέχισα προς τα κοσμοπολίτικα Αλάτσατα με τις τσιμπημένες τιμές για δεδομένα Τουρκίας. Αρχικά περιπλανήθηκα στις κεντρικές λεωφόρους βλέποντας μια πράσινη και τακτοποιημένη πόλη. Αφού ρώτησα ένα ζευγάρι για το που επιτρέπεται το παρκάρισμα άφησα το παπί και ξεκίνησα το περπάτημα στον κεντρικό πεζόδρομο των Αλατσάτων. Είναι ένας λιθόστρωτος πεζόδρομος γεμάτος κόσμο και ζωντάνια. Εκατέρωθεν υπάρχουν souvenir shops, ποτάδικα με μουσική αλα Κιάμος στα τούρκικα, φαγάδικα και ζαχαροπλαστεία. Το μέρος έσφυζε από ζωντάνια και ωραίες παρουσίες. Οι Τουρκάλες πραγματικά πανέμορφες. Τελικά κατέληξα σε ένα μπεργκεράδικο στο τέλος του πεζόδρομου που εφάγα ένα νοστιμότατο μπέργκερ με διπλό μπιφτέκι. Μαζί με ένα νερό το γεύμα κόστισε 15 ευρώ και θεωρείται από τα φτηνά εστιάτορια των Αλάτσατων. Είχε νυχτώσει πλέον και η κούραση έκανε την εμφάνιση της όποτε βουρ για ξενοδοχείο και ύπνο. Την βραδινή οδήγηση δεν σας την προτείνω γιατί υπάρχουν αρκετά κομμάτια μη φωτισμένα. https://goo.gl/maps/ExdTDtJjJDB9PwrT6
  3. 12 likes
    Η ώρα είχε περάσει και δεν είχα ακούσει τα καλύτερα για το δρόμο βορειότερα, όποτε κατευθύνθηκα νότια προς Καρφά που θεωρείται το πιο τουριστικό μέρος στη Χίο. Τέτοια μέρη δεν με εντυπωσιάζουν συνήθως. Η παραλία του ήταν συμπαθητική με λίγο κόσμο. Μια βαβούρα παραπάνω πάντως την είχε σε σχέση με τα χωριά στο βόρειο κομμάτι. Μετά συνέχισα παραλιακά προς Αγία Ερμιόνη. Όμορφη διαδρομή, θάλασσα και βράχια σύριζα με το δρόμο. Επόμενη στάση το μουσείο Κίτρου με πέρασμα από το χωριό των Θυμιάνων. Μεσημέριασε για τα καλά πλέον, η κοιλιά ξεκίνησε να γουργουρίζει και η ώρα για το πολυπόθητο πέρασμα στην Τουρκία πλησίαζε, οπότε επιστροφή στη Χίο. Έφαγα σε ένα από τα μαγαζιά δίπλα στο λιμάνι σουτζουκάκια, τα οποία ήταν αξιοπρεπέστατα αν αναλογιστεί κανείς ότι σε τέτοια σημεία το φαγητό συνήθως είναι ακρίβο και δυσαναλόγης σε σχέση με την τιμή ποιότητας. Περπατητή βόλτα στη χώρα για χώνεψη και στάση για λουκουμάδες. Ο κόσμος της Χίου μου έκανε πολύ καλή εντύπωση, αρκετά εξυπηρετικοί και με καμιά διάθεση υπερεκμετάλλευσης όπως συμβαίνει σε άλλα νησιά. https://goo.gl/maps/auZbamZvXoZUPdpa7 Επειδή είναι χρονοβόρα διαδικασία θα προσπαθήσω να ανεβάζω μια ημέρα ταξιδιού κάθε βράδυ μετά τη δουλειά.
  4. 11 likes
    Δεύτερη ημέρα στην Τουρκία και επόμενος προορισμός η χερσόνησος του Karaburun, η οποία βρίσκεται ανάμεσα από Τσεσμέ και Σμύρνη και είναι δημοφιλής προορισμός για τους Τούρκους μηχανόβιους. Η αρχική μου σκέψη ήταν να κάνω περιμετρική διαδρομή αλλά με προβλημάτιζε η έλλειψη βενζινάδικου μετά από κάποιο σημείο της διαδρομής. Τα χιλιόμετρα βγαίνανε αλλά τυχόν μπέρδεμα στη διαδρομή θα οδηγούσε σε οριακές καταστάσεις. Οπότε κατέληξα να ανέβω μέχρι το μεγαλύτερο χωριό το Karaburun ακολουθώντας τον παλιό παραλιακό δρόμο που περνάει μέσα από διάφορα χωριουδάκια και να επιστρέψω από τον κεντρικό δρόμο που παρακάμπτει τα χωριά μέχρι ενός σημείου όπου θα έστριβα για να βρεθώ στην άλλη πλευρά της χερσονήσου. Ξεκίνημα λοιπόν πρωί πρωί παίρνοντας τον παλιό δρόμο Τσεσμέ Σμύρνη. Ο δρόμος είναι οδός ταχείας κυκλοφορίας με 2 λωρίδες ανά ρεύμα και νησίδα με εξαίρεση ένα κομμάτι 25 km ημιορεινής διαδρομής. Η άσφαλτος εκτός αυτοκινητόδρομων και πόλεων μαύρο χάλι. Δεν συνάντησα ιδιαίτερη κίνηση μιας και οι περισσότεροι προτιμούν τον νέο αυτοκινητόδρομο που πληρώνεις διόδια. To gps με το που ξεκίνησαν τα βουνά πάλι βγήκε off, οπότε αποφάσισα να βασιστώ στον εαυτό μου μιας και είχα μελετήσει τη διαδρομή και είναι σαφώς ευκολότερο να πλοηγηθείς εκτός αστικού ιστού. Μετά από 40 km πήρα την έξοδο για Karaburun και στα καπάκια στο κυκλικό κόμβο πήρα την έξοδο για τον δευτερεύοντα δρόμο. Στη διαδρομή μέχρι το Karaburun πέρασα από διάφορα χωριουδάκια που αν άλλαζες τις πινακίδες με ελληνικές θα θεωρούσα ότι είμαι Ελλάδα. Εκτός των χωριών η διαδρομή ήταν πραγματικά πανέμορφη. Στροφιλίκι, θάλασσα, πράσινο και βράχια. Σε όλη τη διαδρομή παρατήρησα αρκετές απόμερες παραλίες όπου υπήρχαν στημένες σκηνές και από όσο διάβασα το μέρος ενδείκνυται για ελεύθερη κατασκήνωση. Πέραν αυτού λόγω του φυσικού πλούτου ενδείκνυται επίσης για πεζοπορία, ορειβασία και ποδηλασία. Μετά από 50 km έφτασα στον προορισμό μου. Λίγος κόσμος κυκλοφορούσε μιας και γενικά όλα αυτά τα χωριά ζωντανεύουν το καλοκαίρι και ερημώνουν την υπόλοιπη περίοδο. Παρκάρωντας το πάπι ένας ηλικιώμενος κύριος ήρθε να με χαιρετήσει και με ρώτησε από που είμαι (σε τουρκίκα+νοηματική). Όταν του είπα Γιουνάνισταν του έκανε εντύπωσε που πήγα ως εκεί πάνω και με χαιρέτησε εγκάρδια. Ήταν μια από τις πιο όμορφες στιγμές του ταξιδιού. Περπάτησα λίγο στο χωριό το οποίο ήταν στο ίδιο μοτίβο με τα υπόλοιπα, δηλαδή άνετα θα μπορούσε να είναι σε κάποιο από τα νησιά μας. Τελικά κατέληξα σε ένα καφέ που περισσότερο έμοιαζε με καφενείο. Οι ντόπιοι δεν ασχολήθηκαν ιδιαίτερα με την παρουσία μου και έτσι απόλαυσα τον καφέ μου με θέα τη θάλασσα. https://goo.gl/maps/VxnDPHoi5xQp8BMK7
  5. 9 likes
    Πήγα εκεί: Έβαλα αυτά: Και πλέον είμαι παγκόζμιος!!!!!
  6. 8 likes
    Επόμενη στάση η πόλη της Βουρλά, μια πόλη 50000 κατοίκων. Όπως όλες οι πόλεις της Τουρκίας το πράσινο στοιχείο ήταν έντονο. Ένα ακόμη σημείο που χρήζει μνείας είναι οι πολύ μεγάλοι δρόμοι σε σχέση με το μέγεθος των πόλεων. Σαν πόλη είχε μπόλικη φασαρία και κίνηση. Πάρκαρα σε κεντρικό σημείο και περπάτησα λίγο στην αγορά. Οι ρυθμοί των Τούρκων μοιάζουν αρκετά με τους δικούς μας. Τσαμπουκάδες και βιασύνη στο τιμόνι αλλά τα καφέ και τα φαγάδικα γεμάτα. Όταν πήγα να ξεπαρκάρω ένας Τούρκος ντελιβεράς ενδιαφέρθηκε για το πόσο ικανοποιημένος είμαι με το sprinter. Φάνηκε μάλλον απογοητευμένος όταν του έδειξα ότι η βελόνα στο κοντέρ φτάνει μέχρι τα 100 Το πρόγραμμα είχε επιστροφή, ξεκούραση και απογευματινή βόλτα στη μαρίνα του Τσεσμέ. Έκατσα για φαγητό σε ένα από τα κοντινά εστιατόρια που σέρβιρε τούρκικη κουζίνα. Παρήγγειλα ένα πιάτο με κεφτέδες, κασέρι, σάλτσα ντομάτας και πιπεριές. Όσο και αν τα υλικά ήταν υποσχόμενα, το γευστικό αποτέλεσμα ήταν μέτριο. Ίσως και να ευθυνόταν το τουριστικό σημείο. Το κιουνεφέ που πήρα ως επιδόρπιο ήταν απίστευτο και έσωσε την παρτίδα. https://goo.gl/maps/PxVY9K8hijMo97rS8
  7. 6 likes
    Αν νομίσατε οτι το "έργο" έφτασε στο τέλος του τοτε θα σας το χαλάσω!!! Αυτό το μηχανάκι έχει αρκετό δρόμο μπροστά του, είνα μια διαρκείς μάχη. Απο το τελευταίο ποστάρισμα πρίν 2 χρόνια έχουν γίνει κάποιες αλλαγές: YAMAHA T50 - 106cc -->110cc Κυλινδρος-πιστονι 51mm --->52mm γιατι τι 51 εκαιγε λαδια απο την κούτα, Κινεζοι... Στροφαλος απο YFM 100 με διαδρομη 52 mm. Καρμπυρατερ, κεφαλη, σαζμαν μαμα Τ80. ---> το καρμπυρατέρ αντικαταστάθηκε με ενα 25αρι Καμπανα απο Τ50 με αλλαγμένο γραναζι απο καμπανα Τ80 (μακρυτερο βημα). ---> καμπάνα μπήκε μαμα 22Κ Βολαν και αντιβαρο στροφάλου απο T50 (μικροτερη διατομη και βαρος). Τελικη μεταδωση (¨διαφορικο¨) 12-35 με σχεση 2,91 προς 1 (το πιο μακρυ μαμα). Εξάτμηση GL Racing, μαμα εκεντροφορος και κοκοράκια απο Crypton 105, ενισχυμενη καδένα χρονισμου RK, μαμα φιλτρο αέρα.---> αλλαχτηκε ο εκκεντροφορος με ενα πιο "αγριο" και το μαμα φιλτρο πηγε βόλτα.
  8. 5 likes
    5η ημέρα το μηχανάκι έμεινε στο parking του ξενοδοχείου. Το πρόγραμμα περιελάμβανε επίσκεψη στη Σμύρνη. Προτίμησα να πάρω λεωφορείο για να δω την πόλη περπατώντας χωρίς να φορώ τον άβολο μοτοεξοπλισμό. Η διαδρομή Τσεσμέ-Σμύρνη είναι περίπου μιάμιση ώρα με το λεωφορείο. Κατέβηκα στην περιοχή Balcova, όπου και πήρα το μετρό για να βρεθώ στο κέντρο της πόλης. Κατεβαίνοντας είδα πως τα εκδοτήρια ήταν κλειστά και τα αυτόματα μηχανήματα ήταν μόνο στα τούρκικα. Ζήτησα βοήθεια από ένα παλικάρι στην ηλικία μου. Με ενημέρωσε ότι στα αυτόματα μηχανήματα γίνεται μόνο φόρτιση και θα έπρεπε να περιμένω να ανοίξουν τα ταμεία ή να ψάξω σε κάποιο μαγαζί έξω να αγοράσω την izmirimkart (εισιτήριο). Προθυμοποιήθηκε όμως να περάσω με το δικό του εισιτήριο. Όταν έκανα κίνηση να του δώσω το αντίτιμο δεν το δεχόταν με τίποτα γιατί ήμουν επισκέπτης από Ελλάδα. Πραγματικά ευγενέστατος και με πολύ καλά αγγλικά. Πιάσαμε την κουβέντα στο μετρό, όπου με ρώτησε για προορισμούς στην Ελλάδα, συζητήσαμε για σπουδές και δουλειά και μου έδωσε κάποιες συμβουλές για αξιοθέατα στην πόλη. Γενικά όταν του είπα ότι είμαι Έλληνας έδειξε συμπάθεια και φιλική διάθεση, γεγονός που αποδεικνύει ότι οι νεότερες γενιές οφείλουμε να πάψουμε να συντηρούμε έχθρες και προκαταλήψεις του παρελθόντος. Μετά από αυτή την ευχάριστη συνάντηση κατέβηκα στη σταση Ucyol. Περπάτημα για κανένα δεκάλεπτο και βρέθηκα στο ασανσέρ που κατασκευάστηκε για να διευκολύνει την κάθοδο στην παραλία. Προτίμησα να κατέβω με τα πόδια για να δω την θέα από ψηλά. Τα σκαλοπάτια ήταν ατελείωτα και η κλίση του εδάφους πολύ απότομη. Μετά την κοπιαστική κάθοδο βρέθηκα στην τεράστια παραλία. Περιμετρικά της παραλίας υπάρχει πεζόδρομος, ποδηλατόδρομος και μπόλικο πράσινο. Μετά από 15λεπτο περπάτημα παράλληλα στην παραλία βρέθηκα στην πλατεία Konak που θεωρείται από τα πιο τουριστικά σημεία της Σμύρνης. Εκεί βρίσκονται ο πύργος της Σμύρνης και το Konak τζαμί. Έφυγα από την παραλία και κατευθύνθηκα προς το παζάρι Kemeralti. Πρόκειται για μια τεράστια υπαίθρια αγορά που μπορείς να βρεις ότι τραβάει η όρεξη σου. Επειδή επικρατεί συνωστισμός θέλει να είσαι σε εγρήγορση για πορτοφολάδες. Σχετικά κοντά είναι και η αρχαία αγορά που δυστυχώς ήταν κλειστή για συντήρηση. Έβγαλα κάποιες φωτογραφίες από έξω. Περιπλανήθηκα λίγο στη γύρω περιοχή όπου και σταμάτησα για φαγητό σε ένα πωλητή του δρόμου. Με 10 λίρες (ούτε 2 ευρώ δηλαδή) έφαγα tavuk doner σε αραβική πίτα συνοδευόμενο από αριάνι (ξινόγαλο). Νοστιμότατο το street food. Κατέβηκα πάλι στην παραλία κατευθυνόμενος προς το Kordon, ένα σημείο δίπλα στην παραλία με πολύ πράσινο και μαγαζιά εκατέρωθεν. Περιττό να σας πω πόσο μου θύμισε Σαλόνικα εξαρχής το όλο σκηνικό. Στη συνέχεια πήρα το καραβάκι για να βρεθώ στην απέναντι πλευρά στην περιοχή Bostanli. Περπάτησα πάλι παραλιακά για 30 λεπτά και βρέθηκα στη Καρσιγιάκα. Εκεί είχε ένα πεζόδρομο με μαγαζιά που θύμιζε πάρα πολύ την Ερμού. Δοκίμασα και τον ξακουστό μπακλαβά με φιστίκι σε ένα από τα πιο γνωστά μαγαζιά της Σμύρνης το Agam Baklava. Τον συνόδεψα με μερακλήδικο τούρκικο καφέ. Από τις πιο ωραίες γαστρονομικές εμπειρίες που είχα στο ταξίδι μου και εννοείται πήρα προμήθειες και για Ελλάδα. Μετά από τόσο ποδαρόδρομο πήρα αποκαμωμένος τον δρόμο της επιστροφής. Η Σμύρνη είναι πολύ ενδιαφέρουσα πόλη τόσο λόγω αξιοθέατων, όσο και λόγω του ανοιχτόμυαλου κόσμου και σίγουρα θα επιστρέψω κάποια στιγμή για να αποκτήσω πιο σφαιρική εικόνα για την πόλη.
  9. 4 likes
    @AbyssD Το πρόβλημα της (όποιας) καζούρας ξεκινά από το ύφος σου. Κανείς δε θα κρίνει την επιλογή σου. Εσύ πληρώνεις, εσύ αποφασίζεις. Όλοι όμως μπορούν να κρίνουν τα κριτήριά σου, ιδιαίτερα αν αυτά βασίζονται σε φανταστικές υποθέσεις ή καταστάσεις. Όταν αυτή η σαφής έλλειψη επιχειρημάτων όμως, συνοδεύεται από ύφος καρδιναλίου, διανθισμένο με ειρωνεία και επιμονή, είναι λογικό να ακολουθηθεί από καζούρα. Και για να είμαστε και ειλικρινείς, καλύτερη η καζούρα από την αδιαφορία. Κάτι θα βγει απο την καζούρα (βελτίωση των απόψεων σου ή της στάσης σου), σε αντίθεση με την αδιαφορία (νεκρά thread, μηδέν απαντήσεις). Θα σου πρότεινα να σταματήσεις να ψάχνεις που θα ρίξεις ευθύνες (συντονιστές, μέλη, άδικη κοινωνία που άλλους τους ανεβάζεις κι άλλους τπυς κατεβάζεις κοκ). Αλλά να ακούσεις, να συζητήσεις και να δεχθείς (επιτέλους) πως κάποιοι συνομιλητές σου είναι πιο έμπειροι απο εσένα και επιπλέον ΔΕΝ είναι μέτοχοι σε ιαπωνικές εταιρίες. Το ποιοι ειναι πιο έμπειροι από εσένα είναι το δύσκολο της φάσης. Εκεί πρέπει να προσέξεις. Πρέπει να παρακολουθείς το φόρουμ, να διαβάζεις, να ζυγίζεις μέλη και απόψεις και τρόπο γραφής. Και όταν κρίνεις ποιος ή ποιοι είναι αξιόπιστοι ως κριτές, τότε αποφασίζεις τι θα κάνεις. Χρονοβόρο? Σαφώς... Αν δεν έχανες τόσο καιρό να κράζεις υπερασπίζοντας μια άγνωστή σου κινέζικη εταιρία, θα είχες ήδη βγάλει συμπεράσματα. Οπότε, μην αργείς. Βάλε μπροστά.
  10. 4 likes
    Την επόμενη ημέρα πολύ πρωινό ξύπνημα και αναχώρηση από το ξενοδοχείο για να περάσω έγκαιρα τις διαδικασίες στο τελωνείο. Στο τελωνείο θέλει να το ψάξεις μόνος σου γιατί οι οδηγίες των υπαλλήλων είναι ελλειπείς. Χαρακτηριστικό είναι ότι είχα περάσει έλεγχο διαβατηρίου, οχήματος και αποσκευών και είχα κάνει check in με την εταιρεία του πλοίου αρκετή ώρα πριν την αναχώρηση και δευτερόλεπτα πριν επιβιβαστώ τελωνειακός μου ζήτησε τα χαρτιά μου και έφυγε προς άγνωστη κατεύθυνση με τον υπάλληλο του πλοίου να μου κάνει σήμα να μπω. Τελικά τέλος καλό και μετά από κανένα 5λεπτο μου επέστρεψε τα χαρτιά και μπήκα στο πλοίο τελευταίος και καταιδρωμένος. Έφτασα Χίο κατά τις 11 και έφαγα καμιά ώρα στο ελληνικό τελωνείο που η ουρά για τον έλεγχο ήταν τεράστια. Το πλοίο για Πειραιά έφευγε στις 2 τα ξημερώματα από το λιμάνι των Μεστών που βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού. Πήρα το δρόμο για το λιμάνι των Μεστών που περνάει από τα γνωστά μαστιχοχώρια. Ο δρόμος για τα μαστιχοχώρια είναι πολύ καλής ποιότητας. Καμία σχέση με αυτόν της βόρειας Χίου. Τα highlights της διαδρομής το Πυργί και τα Μεστά με την μοναδική αρχιτεκτονική τους. Κανένα 5λεπτο απόσταση από τα Μεστά βρίσκεται ο Λιμένας Μεστών το οποίο είναι ξεχωριστό χωριό με 3 μαγαζιά και λίγους κατοίκους. Επειδή έφτασα πολύ νωρίς και δεν πέρναγε με τίποτα η ώρα πήρα πάλι πίσω το δρόμο για Μεστά. Εκεί βρήκα μια ταμπέλα για Μερικούντα και έστριψα να δω τι υπάρχει προς τα εκεί. Μετά από 15λεπτη διαδρομή (είχε και λίγο χωματόδρομο) βρέθηκα σε μια πανέμορφη έρημη παραλία μόνο για την πάρτη μου. Η συνέχεια δεν είχε κάτι το ενδιαφέρον απλά αναμονή για την αναχώρηση για Πειραιά. Και του χρόνου να είμαστε καλά... THE END
  11. 4 likes
    Δεξί κλιν στην εικόνα copy image (αντιγραφη εικόνας) και paste εδω πέρα να το κάνεις και είσαι γαμπρός!
  12. 3 likes
    H Kawasaki έδωσε στη δημοσιότητα ένα teaser video το οποίο προϊδεάζει για την έλευση ενός νέου υπερτροφοδοτούμενου μοντέλου, πιθανότατα του νέου Z1000 .
  13. 3 likes
    Grande Punto Tjet (1.4 Turbo χωρίς multiair), 120hp. Πολύ όμορφο, σωστό πάτημα, λογικές τιμές, οικονομικό σε χρήση/συντήρηση, πωλείται κ εύκολα αργότερα. Το κύριο θέμα που ίσως βγάλει είναι ηλεκτρομοτέρ στο σύστημα διεύθυνσης που διορθώνεται με νορμάλ κόστος (από 150 ως 250) Στο δε μέλλον, οταν θέλετε παραπάνω γκάζι, ένα 1ο στάδιο θα σας δώσει το απαραίτητο γκάζι για ανανέωση της σχέσης, εύκολα και αξιόπιστα!!
  14. 3 likes
    Τέταρτη ημέρα και επόμενος προορισμός ήταν το Seferhisar και το Sigacik. Για ακόμα μια μέρα πήρα τον γνωστό πλέον δρόμο για Σμύρνη. Αυτή τη φορά έφτασα στις παρυφές της Σμύρνης όπου και πήρα την έξοδο για Seferhisar. Ο δρόμος μετά την έξοδο για Iskele είναι αυτοκινητόδρομος με πυκνή κίνηση. Παίρνοντας την έξοδο για Seferhisar ακολουθούσε ένας πολυσύχναστος κυκλικός κόμβος. Θέλουν τεράστια προσοχή γιατί πρακτικά δεν τηρείται η προτεραιότητα αλλά περνάς περισσότερο με συνεννόηση. Αν πας με τη λογική έχω προτεραιότητα θα τρακάρεις. Στο δρόμο για το Seferhisar συνάντησα πολλά χωριουδάκια εκατέρωθεν του κεντρικού δρόμου σε κάποια από τα οποία έκανα μια βόλτα. Πραγματικά μου θύμισαν τα χωριά στη γενέτειρα μου την Καρδίτσα. Ήταν πολύ οικείες εικόνες για μένα. Άφιξη στο Seferhisar, μια πόλη 45000 με αρκετό πράσινο, θορυβώδη αγορά και μποτιλιάρισμα όπως όλες οι τούρκικες πόλεις που συνάντησα ως τώρα. Αφού διένυσα λίγα χιλιόμετρα προς τα δυτικά βρέθηκα στο παραλιακό χωριό του Sigacik, Στην παραλία του χωριού υπάρχουν 3-4 καφέ και συνεχίζοντας στον ίδιο δρόμο φτάνεις στο παλιό κομμάτι της πόλης που βρισκόταν το κάστρο στο παρελθόν. Το Sigacik αποδείχθηκε διαμαντάκι και αξίζει σίγουρα μια παράκαμψη από όσους βρεθούν στην περιοχή. Επόμενη στάση η αρχαία πόλη της Teos. Η διαδρομή άξιζε τον κόπο λόγω θέας, αλλά ο αρχαιολογικός χώρος ήταν απογοητευτικός. Τα αρχαία ευρήματα είναι άτακτα τοποθετημένα όπως ξεθάφτηκαν. Πρακτικά αν δεν είσαι αρχαιολόγος δεν αξίζει να την επισκεφτείς. Μετά από μια μέρα γεμάτη από χιλιόμετρα πήρα το δρόμο της επιστροφής κόβοντας δρόμο μέσω Bademler για να βγω πιο γρήγορα στο δρόμο Τσεσμέ-Σμύρνη. Επέστρεψα κατά τις 5 το απόγευμα με ελαφρά συμπτώματα ηλίασης, όποτε έφαγα κάτι πρόχειρο και ταβλιάστηκα. https://goo.gl/maps/GCZ737t5Z76zJU1b7
  15. 3 likes
  16. 2 likes
    Το τεποζιτο οχι γιατι ηθελε αμμοβολη γρατζουνιες πολλες κ χτυπηματα... Το υπολοιπο το μηχανακη μονς.. Το χρωμα ειναι μεταλλικο διπλης
  17. 2 likes
    https://postimg.cc/gallery/19y5td04w/ κ τελειωμενο το τεποζιτο!!
  18. 1 like
    Μπράβο!!!! Πάντα τέτοια.!.!.!
  19. 1 like
    Αλλαγή καδένας εκκεντροφόρου / γλύστρες / βαλβίδες + τσιμούχες, μετα απο 60Κ και 15 χρόνια. Η καδένα, ειχε τερματισει ο αυτοματος τεντωτηρας (και πλέον ακουγόταν). Η βαλβίδα εξαγωγης ειχε ''αρπάξει'' στο κέντρο της, απο θερμοκρασίες. Τα τσιμουχάκια, ηταν υπεύθυνα για μια μικρη καταναλωση λαδιού. Πάμε γι' άλλα !
  20. 1 like
    και απο εμενα ενα μπραβο.δεν μασας να την κανεις με παπι σε ξενη χωρα. οταν λεω οτι μπορει να παει ακομα και με 50cc. οπουδιποτε δεν με ακουνε. απλα θελει χρονο. και του χρονου φιλε παπακια να ταξιδεψεις οπου γουσταρεις και αγαπας.
  21. 1 like
    Μπράβο και πάντα τέτοια. Εύχομαι να χτυπήσεις και μια Σμύρνη αργότερα :)
  22. 1 like
  23. 1 like
    Επανέρχομαι στο θέμα μιας και άλλαξα βαλβολίνη στο σαζμάν, πήγα για αλλαγή σετ χρονισμού και ειπα ας την αλλαξω και αυτη. Η VW λεει οτι η βαλβολίνη ειναι lifetime και δεν την αλλαζεις αν δεν υπαρχει προβλημα ή διαρροη, το κοστος ειναι 27,28 ευρω εργασία και τα 2 λιτρα που παιρνει 38,36.
  24. 1 like
    Wave. ψεκασμός χωρις θέματα και χαζοσβησίματα, 110 κυβικά σε πάνε παντού, φρενο εμπρόσθιο με 1 εμβολο. όσα εχουν καθρέφτες στις αγγελίες, δίνε τους μια καλή ματιά. 1000ε, ειναι καλά
  25. 1 like
    Χαχαχαχχαχαχαχχαχχα ο chuckie το africa twin, η κουκλα μηχανη του Σατανά!
  26. 1 like
    στις δηλώσεις αυτές μετά το συμβάν του Q2 ο ΜΜ έβγαλε στη φόρα πολλά κόμπλεξ από μόνος του και ούτε που το πήρε χαμπάρι - τι σκ@τ@ κολλήματα τραβάει αυτό το παιδί ακόμα και τώρα που είναι αποδεδειγμένα ο πιο γληγορότερος από ούλους τους - α,ρε πατέρα Μαρκέθ, τα έχεις καταστρέψει τα παιδιά και να χ@σω τα πρωταθλήματα μέσα
  27. 1 like
    Όχι φυσικά. Οδηγαρα είναι. Μέχρι όμως να πάει σε ομάδα που έχει χρόνια να πάρει τίτλο και τον κερδίσει την πρώτη του χρονιά, θα θεωρώ τον Ροσσι καλύτερο. Ασχέτως του τι κάνει στα 40 του ο 46. Είναι όπως στο παγκόσμιο ράλι. Όλοι έλεγαν ότι ο Οζιε θα περάσει τον Λεμπ σε τίτλους όμως ανακοίνωσε ήδη την αποχώρηση του στο τέλος του 20. Θέλει κοτσια να τρέχεις τόσα χρόνια και τρόπους να ανανεώνεις το κίνητρο σου.