Leaderboard


Popular Content

Showing most liked content since 07/26/19 in all areas

  1. 29 likes
    Συνεχίζοντας την συμβίωση, μετά το πρώτο σέρβις έφυγα ξανά για βόλτα το σκ επ ευκαιρία ενός γάμου στην Λαμία. Εννοείται πήγα από την κλασσική βόλτα του Παρνασσού όπου και την έκανα στον 2πλασιο χρόνο γιατί σταματούσα για φωτογραφίες. Από εντυπώσεις...ξεκίνησα να χρησιμποιώ το quickshifter. Για την ομολογουμένως μικρή μοτοσυκλετιστική ζωή μου, είναι ότι πιο κ@υλωτικό έχω ζήσει επάνω σε μηχανή. Ήθελα να μου πείτε και εσείς γνώμη, εάν είναι νωρίς να το χρησιμοποιώ όταν ακόμα είμαι σε φάση στρωσίματος. Το εγχειρίδιο δεν αναφέρει τίποτα, το όριο στροφών που έχω είναι πλέον οι 11κ μέχρι τα 2500 χλμ. Κάηκε και το αριστερό φλας, δεν δίνω σημασία, προχωράμε.
  2. 27 likes
    Συνέχεια με το Transfagarasan της Βραζιλίας και κλασσικό μοτο-προορισμό, το Serra do Rio do Rastro. 284 kurwas curvas απόλαυσης και καλής ασφάλτου. Από την άσφαλτο στο χώμα την ίδια μέρα, και δη 130 χλμ αυτού. Αν δεν είχαμε βρει πεσμένες γέφυρες και αν δεν είχαμε χαθεί κάμποσες φορές ανάμεσα στα γελάδια θα ήταν λιγότερα, αλλά τα τζιπιέσια δεν λειτουργάν εκεί.
  3. 26 likes
    Μετά απο 4 μήνες με το KLE 500 και 5.000χμ σε όλα τα τεραίν εκτός απο το χώμα (που ήταν ένας απο τους λόγους που το πήρα) αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα να πάρω ένα πιο ασφάλτινο μηχανάκι, κατά προτίμηση injection, αν έχει και τίποτα ουσιαστικά extra ακόμα καλύτερα. Πέφτουμε με τα μούτρα λοιπόν στο car και ΠΑΠΑΡΔΕΛΕΣ! Ο καθένας τον μακρύ του και τον κοντό του, βαφτισμένα μηχανάκια, βαφτισμένα χιλιόμετρα, βαφτισμένα μοντέλα, οι δε σοβαροί πωλητές που πουλάνε σωστό μηχανάκι στον κόσμο τους. Τρανό παράδειγμα κάτι vstrom 650 με 70-80 χιλιάδες χιλιόμετρα στα 4 χιλιάρικα (15 χρονών χωρίς abs κλπ). Κάπου εκεί το παίρνω απόφαση και εγώ και λέω τέλος, με το KLE θα γεράσουμε (ή τέλος πάντων θα βγάλουμε μαζί το καλοκαίρι και βλέπουμε για το επόμενο). Έλα όμως που η μοίρα έπαιξε τα παιχνίδια τους και βρίσκω BANDITARA! (ναι αυτόν τον βαρύ τάφο που δεν πάει βήμα και δεν κάνει για τίποτα) σε τιμή παρόμοια με crypton x, με ABS, πολύ κάτω απο 30.000χμ και πρώτο χέρι. Αφού λοιπόν το είδα απο κοντά και τράβαγα τα μαλλιά μου (ή τελος πάντων ότι έχει μείνει) απο την χαρά το πήρα. Δεν ξέρω τι να πώ. Εντυπώσεις απο την μετάβαση; Απο τα αλόνια στα σαλόνια. Πολύ ωραία λειτουργία κινητήρα με δύναμη παντού (σε σχέση με το kawasaki που αν και δικύλινδρο ήθελε να σηκώσεις στροφές για να τσουλήσει αξιοπρεπώς). Φρένα; Δεν ξέρω! Μου έφταναν και αυτά του κλε αν και στα πολλά χιλιόμετρα τράβαγε λόγω της μονής τεράστιας δισκόπλακας. Πάντως αυτό έχει δύο τετραπίστονες δαγκάνες μπροστά και ABS, μερικές δοκιμές που έκανα με χιλιόμετρα (ακόμα και στα 180+) μου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις. Φώτα; Πολύ καλή δέσμη με τις εργοστασιακές λάμπες και στις δύο σκάλες, μοιάζουν πολύ με αυτοκινήτου. Εμφάνιση; Για πολλούς (για τους περισσότερους), για μένα είναι εδώ και χρόνια ίσως στην θέση του dreambike μου, το μεγάλο του αδερφάκι, ο γορίλας το 1250, οπότε πιστεύω να σας κάλυψα. Πάμε στα αρνητικά τώρα; Πάμε! Η εξάτμιση του που ενώ είναι τέλεια και δεν κάνει θόρυβο, είναι ογκώδης και με ρωτάνε όλοι αν είναι χιλιάρι, ΑΛΛΑ, όποιος ανεβαίνει πάνω (ή κατεβαίνει) καίγεται, επίσης όταν το σβήνω σκάνε τα ποπ κορν αλλά θα δούμε τι θα κάνουμε, θα πάρει πόδι ενδεχομένως. Αυτά, φωτογραφία δεν έχει.
  4. 24 likes
    Την έπλυνα, την γυάλισα και την λάδωσα σήμερα Αλλά το Σάββατο είχε ρύθμιση του sag από τον μάστερ του είδους ksino1100 με τις απαραίτητες δοκιμές κατά το σετάρισμα των αναρτήσεων. Γαμήθηκε ο πούστης άφησε το μισό λάστιχο στην άσφαλτο και μου δήλωσε ότι δουλεύει το ABS Αλλά μετά αλλάξαμε και τις λάμπες $%@#&#@$%^&*$$**@*((%$ Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης είχε βάλει led H4 με δυνατό φως αλλά είχε χάλια δέσμη. Μετά από την σχετική αναζήτηση βρήκα λάμπα που είναι κοντά στο σχεδιασμό με τις Η4 αλογόνου και ήταν ευκαιρία να τις αλλάξουμε. Έλα που δεν χώραγε να βγει η λάμπα και φάγαμε πολλές ώρες, βγάλαμε όλη την μούρη, βίδες που ήταν στραβωβιδωμένες, εργαλεία που κλώτσαγαν...... ............ζήσαμε ένα όνειρο μέσα στην κωλοζέστη Και σαν αν μην φτάνει αυτό σταμάτησε να δουλεύει η αντλία βενζίνης λόγω immobilizer............ΚΑΥΛΑΑΑΑΑ Εδώ οι σκλάβοι της kawasaki παλεύουν να δουν πως σκατά θα ξεβιδώσουν το σύμπαν και αναρωτιούνται πόσα κιλά μπλε μπογιά χρειάζονται για να κάνει μπλουμ στην θάλασσα το CB. Αλλά το team Honda lovers τα κατάφερε και μόλις βράδυασε έκανα μια μικρή τσάρκα να δω τα φώτα. Πριν ήταν έτσι η μικρή και η μεγάλη σκάλα. Και βρεθήκαμε με την νέα λάμπα στο παρακάτω. με αλφάδι δέσμη και ακόμα περισσότερο φως. ΠΡΟΣΟΧΗ Έχω πειράξει τις φωτογραφίες για να τις φέρω όσο πιο κοντά στο πραγματικό, γιατί από το πολύ φως ο αισθητήρας της κάμερας τα έκανε όλα υπέρλαμπρα σαν μέρα. Το κουφό της υπόθεση είναι ότι βάλαμε την παλιά λάμπα στο YBR του Γιάννη και η πουτάνα της κενωνίας κάθησε ΤΕΛΕΙΑ με εξαιρετική δέσμη. Οπότε τώρα το yamapa έχει λάμπα honda και ο ksino μετάνοιωσε που έμπλεξε με τα μπουρδέλα της Kawasaki. Σκλάβε Γιάννη σε ευχαριστώ πολύ για όλα όπως και τον σκλάβο Κυριάκο, το μηχανάκι στην στροφή της τριών Ναυάρχων έδωσε ρέστα από την εξωτερική και επιπλέον είναι απίστευτα smooth με τις ανωμαλίες του δρόμου από 0χλμ. Βάλε μια φωτογραφία τα φώτα του YBR πως είναι τώρα. ΥΓ O Shoichiro σε περιμένει στην αγκαλιά του.
  5. 21 likes
    Εδώ και ένα χρόνο... λάλησα καθώς το περσινό καλοκαίρι πούλησα την Transalp που είχα αγοράσει το προπέρσινο! Όταν είχα πάρει αυτή την Transalp 600 που ήταν η τελευταία μου μηχανή, έψαχνα (με μικρότερο βέβαια διαθέσιμο μπάτζετ απ' αυτό που είχα τώρα - τότε ήταν ως 1.500 ευρώ ενώ τώρα ως 3.500 βαριά) για... δυο μήνες περίπου! Είχα δει τότε ΑΠΕΙΡΕΣ μηχανές, κυρίως BMW F 650, Suzuki Freewind και Honda Transalp, οι οποίες στις φωτογραφίες ήταν... ολόφρεσκες και λαχταριστές και αυτοί που τις πούλαγαν έγραφαν ΟΛΟΙ ότι ήταν "σε άριστη κατάσταση", "δε θέλει τίποτα" κλπ., κλπ. Όταν όμως τις έβλεπες από κοντά... σου ερχόταν να βάλεις τα κλάματα! Με μεγάλη δυσκολία κατέληξα σε εκείνη την Transalp που τελικά αγόρασα, η οποία πραγματικά ήταν προσεγμένη σε σχέση με τις άλλες που είχα δει! Κι όμως μου έβγαλε κάμποσα μικρά αλλά σπαστικά θεματάκια, μια που κάηκε ο ανορθωτής (διότι ήταν κινέζικος καθώς αυτόν είχε τοποθετήσει ο προηγούμενος όταν του κάηκε κάποια στιγμή ο εργοστασιακός...), μια που διαπίστωσα διαρροή λαδιού από κάπου και χρειάστηκε επισκευή, μια που ήθελε αλλαγή μπροστινής δισκόπλακας, μια που άλλαξα λάστιχα επειγόντως - συν κάτι μικροβαψίματα και επισκευές που κόστισαν μόνο αυτά 250 ευρώ κλπ.! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΠΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ Η ΑΝΕΥΡΕΣΗ ΚΑΛΟΥ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΟΥ ΜΕ ΧΑΜΗΛΟ/ΜΕΤΡΙΟ ΜΠΑΤΖΕΤ! Για αυτούς λοιπόν τους λόγους, επειδή όλο κάτι ήθελε αλλά και επειδή έκαιγε χειρότερα από αυτοκίνητο, τελικά την πούλησα... Όταν πουλήσεις όμως μια μηχανή... δεν είναι καθόλου απλό στις συνθήκες της κρίσης να αγοράσεις άλλη! Μόνο τώρα έγινε δυνατό! - αφού στο μεταξύ είχα φτάσει να βλέπω στο δρόμο τις μοτοσυκλέτες και να απελπίζομαι! Αν και είχα αποφασίσει μέσα μου ότι δεν θα ξανααγόραζα μεταχειρισμένη, είπα παρ' όλα αυτά να ξανακοιτάξω και τώρα για καμιά "καλή ευκαιρία" (εμένα μου λες...) - και οι πρώτες μοτοσυκλέτες που έτυχε να δω ήταν μια Aprilia Mana GT του 2011 με 22.000 χιλιόμετρα κι μια Honda Hornet 650S του 2005 με 30.000 χιλιόμετρα. Για άλλη μια φορά στις φωτογραφίες έλαμπαν και στην πράξη... αφήστε καλύτερα (ειδικά η Honda ήταν πραγματικά για τον παλιατζή... απορώ με το θράσος του μαγαζιού που ήθελε και 2.600 ευρώ!!!). Αν και οπαδός των νεορετρό και προσανατολισμένος στη Daytona Rockstar 400, διάβασα όλα αυτά που γράφατε (και όσα γράφτηκαν και σε άλλο φόρουμ) για τις κινεζοκινέζικες μηχανές όπως αυτή και διαπίστωσα κιόλας ότι ο Γκοργκόλης... την παράτησε, δεν θα την ξαναφέρει! Είναι και αμφίβολο αν υπάρχει κάποια διαθέσιμη - σε όσα καταστήματα ήταν ανοιχτά και ρώτησα, δεν την είχαν παρόλο που υπήρχε στις αγγελίες τους! Ίσως βέβαια κάπου να υπάρχει ακόμα. Αφού λοιπόν είδα και την τελευταία μεταχειρισμένη, κατάλαβα ότι... θα ξαναπερνούσα τα ίδια με πρόπερσι το καλοκαίρι αν επέμενα και έτσι, μετά απ' όλα αυτά, κατέληξα... ... ΣΤΗ BENELLI BN 251!!! Έχοντας και το παράδειγμα ενός προσωπικού φίλου μου ο οποίος έχει τη Benelli BN 302 και δεν του έχει βγάλει ΤΙΠΟΤΑ (και δεν είναι κι ο καλύτερος χρήστης πρέπει να πω)! Στα λεφτά που κόστιζε... τη θεωρώ ευκαιρία. Με 2.990 ευρώ δεν βρίσκεις "κανονική" και επώνυμη μηχανή - ίσως όχι Honda, Yamaha, Suzuki, Kawasaki αλλά ένα κλικ αμέσως πιο κάτω απ' αυτές και σίγουρα πιο πάνω από τη Daytona! Επίσης στην απόφασή μου με οδήγησε... το δικό μου παράδειγμα, δηλαδή ότι σε κάποια άλλη στιγμή είχα αγοράσει, πάλι με χαμηλό μπάτζετ, τη Yamaha YBR 125 καινούρια για να αποφύγω τα μεταχειρισμένα και δεν το μετάνοιωσα καθόλου! Όταν την πάρω στα χέρια μου (την άλλη Τετάρτη διότι στο μεταξύ θα απουσιάσω... ΠΩΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΟΙ ΜΕΡΕΣ;;;;;;;;; ), θα ανεβάσω και φωτό και θα γράψω και εντυπώσεις!
  6. 20 likes
  7. 19 likes
    Το ΣΚ τελείωσες ο πρώτος κύκλος εργασιών. Συνολικά έγιναν οι παρακάτω εργασίες : Αλλάχτηκαν σχεδόν όλα τα ρουλεμάν, τσιμούχες αποστάτες, τροχών, ψαλιδιού, μπλα μπλα μπλα. Καθαρισμός καρμπ. Καθαρισμός φούσκας και κολλήσεις όπου χρειάζονταν. Καθαρισμός "αυλού" και νέος "βάμβακας" Κόλληση πλαστικών και αυτοκόλλητα. Επιδιόρθωση καλωδιώσεων (α' φάση). Καθαρισμός και πολυ τρίψιμο γενικότερα... και διάφορα ψιλό-συμμαζέματα. Μπορώ να πω, πως από τριμπούρδελο τώρα είναι σκέτο μπ@υρδέλο. ΣΚ ελπίζω λαδόξυδα και βουρ, πάμε να τσακίσουμε κάνα πλευρό να γουστάρουμε...
  8. 18 likes
    Ολίγη από φλαταδούρα ακολουθεί, αλλά σιγά-σιγά εμφανίζονται οι πινακίδες για Δολομίτες και οι κορυφές κάνουν την εμφάνισή τους στον ορίζοντα. Πω ρε φίλε, είμαι εδώ! Ανάμεσα στα βουνά υπάρχει μια μικρή πεδιάδα, προφανώς ο δρόμος περνάει από εκεί, Πολύ μ’ αρέσει που στα μέρη αυτά το τοπίο ορίζει τόσο την χάραξη. Και φυσικά, όταν είσαι ΜΕΣΑ στην πεδιάδα οι όγκοι είναι επιβλητικοί. Τι σχήματα! Σχεδόν ειδυλλιακή εικόνα, γκαζόν, ποδήλατα, ξύλινες περιφράξεις. Τα σύννεφα συγκρούονται με τις τεράστιες μάζες, πέντε λεπτά να έμενες και να παρατηρούσες την κίνηση τους καταλάβαινες πόσο επηρεάζουν (και) τον καιρό τα βουνά. Στην κορυφή του Passo Tre Croci γίνεται ο κακός χαμός από σταθμευμένα αυτοκίνητα, μάλλον από εδώ ξεκινούν τα πεζοπορικά μονοπάτια. Αυτοκινούμενα και ποδηλάτες, η ταχύτητα κίνησης είναι πολύ χαμηλή. Η λίμνη της Misurina είναι το κάτι άλλο. Μάλλον κοστίζει πολύ, αλλά κάποια στιγμή μια βραδιά θα ‘θελα πολύ να την περάσω εδώ πάνω. Βέβαια η Cortina d’ Ampezzo είναι ισχυρότατη εναλλακτική! Ερωτευμένοι, εδώ να τις φέρετε!
  9. 18 likes
    Ο προορισμός μου γι’ απόψε δεν είναι χωριουδάκι, αλλά κωμόπολη, το Landeck. Τακτοποιούμαι στο AirBnB (που έχει θέα στρατώνες και στίβο μάχης!) και φεύγω κουτρουβαλώντας σχεδόν για το κέντρο: Συνηθισμένος από τα ωράρια της Ελβετίας φοβήθηκα ότι εννέα το βράδυ άντε να βρω ανοιχτό κανένα κεμπαμπτζίδικο της κακιάς ώρας. Πόσο λάθος έκανα, τα πάντα ανοικτά ως τα μεσάνυκτα. Ωρε λες οι Αυστριακοι να έχουν πάθος για τη ζωή όσο το εκφράζουν στα ΚΤΜ τους; Εστιατόριο με μπαλκόνι και τιμές στο 1/3 της Ελβετίας, κοντά στις εληνικές. Με χορτάτο στομάχι βολτούλα στην πόλη. Χασάπικο με στυλ! Το κάστρο δεσπόζει φωταγωγημένο στην γωνία, το νερο του ποταμιού όσα πειράματα και αν έκανα με διάφραγμα και ISO δεν το αποτύπωσα καλά, είχε ένα χρώμα ίδιο με… νερωμένο ούζο! Στο βάθος, στο βουνό κρέμεται ένα καμπαναριό, με προσπάθεια ίσως φαίνεται. Μπράβο στην Αυστρία, ήρθα με μικρότερες προσδοκίες γι’ αυτό το ‘εισαγωγικό’ κομμάτι, αλλά έκανα λάθος. Αύριο βέβαια είναι τα καλά! (Aύριο ξέρω προκαταβολικά ότι δεν θα ‘χω χρόνο να γράψω, Τρίτη βράδυ η συνέχεια)
  10. 18 likes
    Χθες αποφάσισα να πάω κάπου που είχα βάλει σκοπό εδω και καιρό, η μηχανή μέσα στην εβδομάδα φόρεσε καινούργιο ψυγείο και Αλυσιδογράναζα οπότε ήμουν κομπλέ. Προορισμός το ακρωτήρι Σιθωνίας που το ονομάζουν 2 θάλασσες, διάβασα ότι είναι χωματόδρομος που πάνε μόνο τζιπάκια οπότε θεωρητικά δεν θα είχα ιδιαίτερο θέμα. Ο προορισμός: https://goo.gl/maps/UKWySeX6AP8uQnwW6 Τελικά αποδέιχθηκε πολύ δύσκολο κομμάτι γύρω στα 5 χλμ. με πολύ πέτρα και τεράστια νεροφαγώματα, αφου την γλύτωσα με ενα μικρο στατικο πέσιμο θεωρώ οτι είμαι πολύ τυχερός, δεν παίζει να το ξανακάνω για κανένα λόγο η επιστροφή ήταν πιο δύσκολη γιατι άρχισε να με πιάνει ο φόβος αν θα καταφέρω να ανέβω όλες τις κατηφόρες που πέρασα. Το μόνο που μου ερχόταν στο μυαλό ήταν απο βίντεο απο μαθήματα στο χώμα ενος Έλληνα και ιδιαίτερα η λεξη momentum. https://ibb.co/BPY75sS Πως το κατέβηκα και πως το ανέβηκα ούτε που το θυμάμε απο τον φόβο μου. https://ibb.co/TgJ9JJF https://ibb.co/hRJk9Cc http://ibb.co/m4VkQDY Ενα γρήγορο μπάνιο εκει και μετά αποφάσισα να πάω σε ποιο φιλόξενες παραλίες. https://ibb.co/bdmfPGx Το μέρος απο φηλά. https://ibb.co/ts0xbyj
  11. 17 likes
    Όπως κάθε φορά, οι ελβετικοί αυτοκινητόδρομοι είναι χάλι μαύρο. Οι οδηγοί απρόσεκτοι και με τεράστια δυσκολία στο ποια-λωρίδα-χρησιμοποιώ’, ο δρόμος καθαυτός με εξόδους ανά δέκα χιλιόμετρα που προκαλούν μποτιλιάρισμα και με μεταβλητά όρια ταχύτητας που παίζουν από 80 (!) μέχρι μέγιστο 120. Τουλάχιστον αυτή τη φορά δεν έχω τις πλαϊνές βαλίτσες και ελίσσομαι ευκολότερα ανάμεσα στα σταματημένα αυτοκίνητα τριγύρω από τη Ζυρίχη. Η θέα γύρω από την λίμνη Walensee είναι φανταστική, τουλάχιστον το τοπίο μου κρατά το ενδιαφέρον ώσπου να φύγουν τα 200 χιλιόμετρα ως τα σύνορα. Στάση για αγορά αυστριακής βινιέτας και άσε την Ελβετική σημαία να κρέμεται ξέπνοη στη νηνεμία. Βουνάρες πάντως ε; Η Βέφα στο φυσικό της περιβάλλον, βολτάροντας ‘κάπου’. Την γέφυρα από πάνω δεν ήταν ανάγκη την φτιάξουν ξύλινη. Αλλά πόσο πιο όμορφη έτσι; Κάνω λιγάκι αυστριακή Autobahn, αλλά δεν μου κεντρίζει το ενδιαφέρον, κοντά στο Stallehr παίρνω τον επαρχιακό. Κινείται παράλληλα κατά μήκος της κοιλάδας με τον αυτοκινητόδρομο, αλλά είναι σαφώς πιο ενδιαφέρον οδηγικά και περνά από φανταστικά χωριουδάκια. Ψοφάω για την αισθητική και την αρχιτεκτονική αυτών των μερών. Σπιτάκια σπαρμένα στα πράσινα λιβάδια, απόκρημνα βουνά από πάνω και μια διαδρομή μούρλια, αφήστε με εδώ! Ο ήλιος χάνεται νωρίς και μένεις στην σκιά των κορυφών, αλλά δεν πειράζει ιδιαίτερα. Να ‘μαι στο Stuben. Και αν το γενικό πλάνο δεν μπορεί να αποδώσει την εικόνα, ιδού ο λόγος που σταμάτησα για φωτογραφία: Αριστερά κατεβαίνουν οι γαλαρίες το βουνό και δεξιά η ανάβαση που έχω να κάνω. Ε ρε γλέντια! Ξύλινα καλυβάκια αγνώστου χρήσης, κόκκινα καμπαναριά και το τελευταίο (άμεσο) φως στην βουνοκορφή. Πρώτη φορά με μοτοσυκλέτα στην Αυστρία και η θεωρητικά ‘διαδικαστική’ διαδρομή με έχει κερδίσει. Η διαδρομή μες στο έλατο συνεχίζεται, κοντά στο χιονοδρομικό θέρετρο του St Anton πέτυχα μια εικόνα που θεωρούσα ότι θα είναι η καλύτερη του ΣΚ, αλλά δυστυχώς η φωτογραφία που έβγαλα είναι μέτρια: Η χαράδρα με το ποτάμι και τον δρόμο χαμηλά, μια τεράστια μεταλλική γέφυρα με πέτρινες αψίδες που οδηγεί σε κάστρο και βουνά πίσω. Ακούγεται υπέροχο. Κάποιοι στο google το απεικόνισαν και υπέροχα, Wiesberg Castle.
  12. 17 likes
    Έχοντας φτάσει αισίως τα 3000 κάτι χλμ είπα να φτιάξω ένα θέμα που να φιλοξενεί λίγες πληροφορίες για το SYM CRUISYM 300. Το scooter αυτό αγοράστηκε καινούριο για ''μεικτή'' χρήση και άνετες μετακινήσεις. Δεν θα κάτσω να πω τώρα όλο το σκεπτικό της αγοράς του σκούτερ έναντι της μοτοσυκλέτας , ας το κουβεντιάσουμε κάποια άλλη στιγμή σε άλλο θέμα. Θα προσπαθήσω να μεταφέρω τις εμπειρίες και εντυπώσεις που έχω αποκομίσει μέχρι τώρα, όσο πιο αντικειμενικά μπορώ ώστε να ενημερωθεί όποιος ενδιαφέρεται. Εμφάνιση: Η εμφάνιση όπως όλοι γνωρίζουμε είναι υποκειμενικό κομμάτι και δεν μπορούμε να συμφωνούμε όλοι με όλα. Το μηχανάκι αυτό έχει μια σχετικά ακραία εμφάνιση, κατα την γνώμη μου υπερβολική σε αρκετά σημεία. Πολλές γραμμές και γωνίες, καμιά καμπύλη πουθενά. Παρόλα αυτά σαν γραμμή μ αρέσει, και τα κομμάτια που θεωρώ υπερβολικά κατά κάποιο ποσοστό δεν τα βλέπω πολύ οπότε οκ! Μοιράζεται γραμμές απο το XMAX 300-400, ειδικά στα όργανα. Κινητήρας-Μετάδοση: Ο κινητήρας που φοράει το CRUISYM είναι ο κλασσικός 300άρης που χρησιμοποιεί η SYM τα τελευταία χρόνια, από όσο γνωρίζω έχει αποδείξει την αξιοπιστία του και δεν υπάρχουν σε γενικές γραμμές παράπονα από τους κατόχους. Κυκλοφορεί άνετα μέχρι τα 110-120 χλμ, μετα δεν ... Πάει παραπάνω αν το ζορίσεις αλλά χάνει σε αίσθηση και στιβαρότητα και γενικά έχεις κραδασμούς 60-100χλμ τα κρατάει άνετα και επιταχύνει επίσης άνετα και ξεκούραστα . Χωρίς επιπλέον κραδασμούς κλπ Το μόνο που άλλαξε είναι ότι έγινε EURO 4 Θεωρητικά έχει τον δυνατότερο 300άρη κινητήρα της κατηγορίας με 27,5 άλογα αν θυμάμαι καλά , αλλά εγώ δεν το καταλαβαίνω τόσο μιας και είναι αρκετά βαρύ σαν μηχανάκι, πχ σε σχέση με το citycom300 ή το beverly 300, που τα θεωρώ πιο σβέλτα μιας και τα έχω οδηγήσει όλα . Βέβαια ανήκουν σε διαφορετικές κατηγορίες αυτά τα δύο. Δεν ξέρω πως αποδίδει ένα maxi scooter 300αρι άλλης εταιρίας Παρόλα αυτά άλλαξα στις 2000 χλμ τα ράουλα του φυγοκεντρικού με 1γραμμ. λιγότερα γιατί ήθελα να κερδίσω λίγο επιτάχυνση χωρίς να χάσω πολλά απο τελικές. Σαν να άλλαξα γρανάζι μπροστινό σε μο/τα και να έβαλα 1 δόντι λιγότερο φανταστείτε. Ευτυχώς με το πρώτο ''πείραμα'' πέτυχα αυτό που ακριβώς ήθελα. Μπήκαν ράουλα Tech Pulley 17gr. Φρένα - αναρτήσεις: Στα φρένα λοιπόν συναντάμε εμπρός μονή δισκόπλακα με 4 πίστονη δαγκάνα και πίσω με 2 πίστονη με σωληνάκια υψηλής πίεσης και στα 2 μέρη. Τα φρένα με έχουν κερδίσει σαν αποτέλεσμα αλλά όχι σαν αίσθηση στην μανέτα. Και θα αναλύσω τι εννοώ. Στο μπροστινό μέρος υπάρχει πολύ δύναμη για να σταματήσει το μηχανάκι, όποτε και όσο θές, αλλά στην μανέτα η αίσθηση που έχεις είναι κάπως ξερή. Λογικά είναι θέμα της τρόμπας, αλλά παράλληλα θα ήθελα όταν χρειαστεί τακάκια να βάλω πάνω τα EBC HH, που τα ξέρω καλά και τα γουστάρω. Το ABS μπάινει όποτε πρέπει και όχι σε χαζές στιγμές, εκτός αν τύχει την ώρα που φρενάρεις να μπεις ταυτόχρονα και σε λακούβα όπου εκεί μπερδεύονται τα πράγματα . Το πίσω σύστημα είναι κάπως αδύναμο, όπως στις περισσότερες μηχανές και μπαίνει σχετικά ευκολά το ABS. Καλή αίσθηση στην μανέτα αλλά μέτριο φρένο λοιπόν. Γενικά όμως δεν με έχουν προβληματίσει πουθενά. Όταν τα χρειάστηκα ήταν εκεί και με το παραπάνω Στο θέμα των αναρτήσεων ..... τι να πώ.. Κλασσικό σκούτερ με διπλες αναρτήσεις πίσω. Αλλά εδώ έρχονται τα παράλογα του πράγματος. Ο αναβάτης την ακούει πιο εύκολα απο την πίσω ανάρτηση, παρά ο πίσω. Αυτό τουλάχιστον κατάλαβα εγώ όταν με πήρε ο Gee και πήγαμε βόλτα. ¨Εκατσα συναναβάτης και τελικά ήμουν πιο άνετα απο ότι οδηγώ ( θα το αναλύσουμε και αυτό) Η μπρόστινή ανάρτηση θεωρώ οτι έχει κάποιο θέμα με την ποσότητα του λαδιού στις μπότες. Έχω ζητήσει να το τσεκάρουν ( για να μην βάλω εγώ χέρι και χάσω εγγυήσεις κλπ) και πως ακούω τα ελατήρια εντός, και η απάντηση που παίρνω είναι οτι δεν είναι τα ελατήρια αλλά τα καλώδια στην μάσκα που τρίβονται μεταξύ τους κλπ . ( Υπενθυμίζω πως γνωρίζω απο τεχνικά θέματα έτσι;) Αν το ξεπεράσουμε το παραπάνω θα έλεγα οτι είναι σχετικά καλή η μπροστινή ανάρτηση , αλλά πιστεύω πως πρέπει να κάνω κάτι με την απόσβεση επαναφοράς. Νομίζω είναι αργή . Το μηχανάκι λοιπόν στρίβει και έχει κρατήματα. Δυστυχώς οι κλίσεις τελειώνουν λίγο απότομα και τρομακτικά μιας και βρίσκει εύκολα το στάντ κάτω. . Ταλαντώσει και τρέμουλο θα δείς απο τα 120 και άνω( μέχρι 145-150 ) Τα λάστιχα που φοράει είναι μέτριας ποιότητας, εταιρίας MAXXIS. Νταξ δεν είναι και τραγικά . Τα περίμενα κατά πολύ χειρότερα. Δεν ξέρω πως συμπεριφέρονται στο βρεγμένο μιας και δεν έχω πατήσει πολλά νερά, αλλά στο στεγνό η απόδοση τους είναι αρκετά καλή. Όποιος έχει αλλάξει έχει πει οτι το μηχανάκι αλλάζει παρα πολύ στην συμπεριφορά, προς το καλό φυσικά Σέλα και χώρος κάτω απο αυτή: Σέλα.. σελάρα. . Μεγάλη και φαρδιά. ( μαζέψου για σέλες μιλάμε μην κρυφογελάς) Μεγάλη και φαρδιά λοιπόν με ''σκαλοπατάκι'' για να στηρίζει την μέση του ο αναβάτης. Μέχρι 175 είναι καλά. Εγώ που είμαι 185+0,5 θα ήθελα να είναι το μαξιλαράκι 4-5cm πιο πίσω απο ότι είναι τώρα. Δεν ενοχλεί τόσο, απλά εκεί θα ήταν το τέλειο. Σκληρό υλικό εμπρός που εμένα με κουράζει μετά απο κάποια ώρα. Στο τμήμα του συναναβάτη τα πράγμα όλως περιέργως είναι αρκετά πιο καλά. Γενικά ο πίσω κάθεται ΑΝΕΤΑ. Αντιολισθητικό καλυματάκι στην σέλα και καλές ραφές. Ο χώρος κάτω απο την σέλα χωράει δυο κράνη, αλλά καλού κακού πρέπει να το επιβεβαιώσεις πριν την αγορά αυτό, μιας και όλα τα σκουτερ τάζουν οτι χωράνε διάφορα και τελικά είναι όλα υπο προυποθέσεις που ο άσχετος στα σκούτερ ( σαν εμένα) δεν θα σκεφτεί να τα τσεκάρει. Ευτυχώς εγώ το τσέκαρα καλά. Αν βάλεις λοιπον το κράνος μέσα μπορέις να βάλεις άλλο ένα, ή πχ το μπουφάν σου ( το καλοκαιρινό) και περισσεύει χώρος για γάντια κλπ. Η σέλα ανοίγει με 3εις τρόπους. Με κουμπί και 2 μηχανικούς απο την κλειδαριά. Φώτα: Καλά φώτα θα έλεγα αλλά θέλω να σηκώσω την δέσμη πιο ψηλά. Φλάς και πίσω φώτα όλα LED και ειδικά τα πίσω. ΑΝ σε χτυπήσει απο πίσω λέγοντας πως δεν είδε φλάς ή φρένα, απλά κατεβαίνεις και του δίνεις λευκό μπαστουνι. Ανάβουν με το που γυρνάς το κλειδί, πράγμα που εμένα με ενοχλεί και για αυτό έκανα δικιά μου εγκατάσταση με ρελέ-καλωδίωση κλπ για να τα ανάβω εγώ και όχι αυτόματα. Μελλοντικό πρότζεκτ είναι να τα κάνω ( τα μεσαία) να ανάβουν αυτόματα. Πάρτε μια γεύση Πρίν Και μετά Θέση οδήγησης: Ταξιδιάρικη σχετικά θέση οδήγησης με τα πόδια και τα χέρια να είναι σε καλές γωνίες θεωρώ. Τα πόδια μπορείς να τα βάλεις σε διάφορες θέσεις μιας και το πάτωμα βοηθάει σε αυτό. Η ζελατίνα ρυθμίζεται σε 2 θέσεις λύνοντάς απλά 4 βίδες εύκολα. Πολύ καλή προσασία στο στήθος και εμένα με χτυπάει ο αέρας στο πάνω μέρος του κράνους. Στιβαρή, χωρίς ταλαντώσεις και χωρίς διαθλάσεις Τα χειριστήρια είναι πολύ ποιοτικά με μόνο παράπονο το κουμπί της κόρνας που εύκολα το μπερδέυεις με αυτό που ανοίγει την σέλα. Οι καθρέπτες δεν είναι πάνω στο τιμόνι οπότε είναι σχετικά χαμηλά και στην κίνηση πρέπει να δώσεις προσοχή και στο τιμόνι σου αλλά και στους καθρέπτες. Επίσης και κατά το παρκάρισμα σε στενά σημεία... Γενικά θεωρώ οτι είναι μια πολυ αξιόλογη κατασκευή, με πολύ καλή ποιότητα εφαρμογής των πλαστικών στο σύνολο και καλή ποιότητα ηλεκτρολογικών συνδέσεων και μονώσεων. Αυτά. σόρυ για το σεντόνι αλλά ήθελα να τα μεταφέρω όσο γίνεται πιο ρεαλιστικά Μας πήγε και διακοπές με τον Alarm εφέτο... Και όπως είπε ο R3negade.. 2άτομα 33+ρηδες σε κόκκινο σκούτερ??? - Δεν γ@μάτε ούτε με αίτηση Τα σέβη μου !!!
  13. 16 likes
    Με την ευκαιρία της παρουσίας του καινούργιου Daytona moto2 765 limited edition της Triumph για το δρόμο και για την πίστα βρήκα αφορμή για να κάτσω να μαζέψω όλες τις αλλαγές που χρειάστηκε να γίνουν ώστε να μετατραπεί ένα 675 του 14 από street bike σε καθαρόαιμο track bike (οι αλλαγές έγιναν βάση των κανονισμών της κατηγορίας supersport του ελληνικού πρωταθλήματος) και να γίνει μια σύγκριση στο τέλος ανάμεσα στα δυο μηχανάκια. 765 moto2 limited edition Περιορισμένη παραγωγή στα 765 κομμάτια για Αμερική κ Καναδά και άλλα τόσα για τον υπόλοιπο κόσμο. 765 cc, 128 άλογα (+2 σε σχέση με τα 126 του 675 '13+) τα οποία δεν διευκρινίζουν αν είναι τροχό ή στρόφαλο, αλλά επειδή η πλειοψηφία των κατασκευαστών αναφέρεται στο στρόφαλο παίρνουμε ως δεδομένο ότι και σε αυτήν την περίπτωση μιλάμε για στρόφαλο, κόφτης αυξημένος κατά 600 στροφές σε σχέση με το street triple 765 στις 13250, ride by wire και traction control και καινούργια Brembo Stylema φρένα/τακάκια σε σχέση με το 675R του '13. Ανθρακονημάτινα fairings, καινούργια ECU και dash, ride by wire με riding modes και κάπου εδώ είναι που τελειώνουν οι διαφορές με το 675 του 13+ έχοντας την ίδια γεωμετρία, πλαίσιο και αναρτήσεις και όπως και το προηγούμενο μοντέλο έτσι και το 765 δεν είναι Euro 5 compliant. Αναφορικά οι τιμές για το απλό 675 ήταν 8.899 Αγγλίας που στην Ελλάδα μεταφραζόταν σε 13.500 ευρώ ενώ για το 675R ήταν 10599 λίρες Αγγλίας που στην Ελλάδα μεταφραζόταν σε 15.500 ευρώ. Το 765 moto2 στην Αγγλία είναι στις 15.765 λίρες, μια διαφορά των 5.000 λιρών σε σχέση με το 675R '13+. Dayton 675 14' (non ABS) track bike conversion Bodywork Sebimoto body και Pro Fiber tail: €540 Motoholders Subframe: €410 Triumph Cover protector kit: €252 Triumph frame sliders: €260 Triumph Decals: €150 Triumph chainguard: €45 Seat pad: €34 Double Bubble Screen: €26 SES Rearset : €437 Race fuel cap: €71 Dzeus fasteners: €19 Levers guard: €16 Handlebar aluminum 3 buttons switch: €11 Engine Triumph kit Arrow Titanium exhaust: €1800 BDK Race kit Generator: €976 Triumph kit Exhaust cam: €580 Triumph kit valve springs: €430 Triumph kit Titanium exhaust valves: €300 Arrow Titanium tail pipe: €310 Ventury Systems velocity stucks: €280 Triumph kit Camchain tensioner: €150 DNA Air filter: €96 Triumph kit idle adjuster: €87 Triumph Kit head gasket: €67 Sai blanking kit: 25 Triumph Quick action throttle body: €20 Suspension K-Tech DDS Pro: €1650 K-Tech RDS: €1190 Transmission AFAM aluminum sprockets (-1 +1): €50 DID X'Ring ERV3 G&G 520 chain conversion: €195 Electronics Triumph Race ECU: €1500 Triumph Race Harness: €711 Gripone Leone Traction control: €960 Bazzaz (ZFI k Z-AFM): €650 Full Spectrum Pulse P2 Lithium Battery: €308 Triumph Race Quickshifter: €281 Μαμά το μηχανάκι με Arrow τελικό και το αντίστοιχο πρόγραμμα της Triumph είχε μετρηθεί σε Dynojet δυναμόμετρο στα 115 τροχό (126 άλογα στρόφαλο δίνει ο κατασκευαστής, που σημαίνει περίπου 10% απώλειες λόγω μετάδοσης), μετά τις αλλαγές δυναμομετρήθηκε σε Fuchs δυναμόμετρο (χωρίς το race generator και τα velocity stucks) στα 124 τροχό, με τις τελευταίες αλλαγές περιμένω να έχει πάρει 2-3 άλογα ακόμα άρα πάμε κοντά στα 127 άλογα τροχό (που αντιστοιχούν σε περίπου 140 άλογα στρόφαλο). Θα μπορούσε να πάρει και άλλα 2-3 άλογα αν αυξηθεί πιο πολύ η συμπίεση (πχ 14.0:1) με πλανάρισμα της κεφαλή και αλλαγής της φλάτζας στη βάση του κινητήρα, αλλά θεωρώ ότι δεν αξίζει το ρίσκο. Ο χρονισμός των εκκεντροφόρων έγινε με γνώμονα το όριο στροφών και συγκεκριμένα να πέφτει η ιπποδύναμη στο προηγούμενο όριο στις 14.400 αντί να στοφάρει μέχρι τις 15.500 που είναι ο κόφτης τώρα με τον αγωνιστικό εγκέφαλο ούτως ώστε να διατηρηθεί η αξιοπιστία και η συχνότητα ανακατασκευής του κινητήρα στα προηγούμενα επίπεδα. Τώρα όσον αφορά το 765 , η εντύπωση μου είναι ότι η Triumph εκμεταλλευόμενη τη δημοσιότητα λόγω moto2 προσπαθεί να ξεστοκάρει ότι δεν πούλησε όλα αυτά τα χρόνια με το 675 απλά κοτσάροντας στο παλιό μηχανάκι έναν καινούργιο κινητήρα και χρεώνοντας ένα premium 5000 λιρών. Δεν την ενδιαφέρει πραγματικά να επενδύσει στους αγώνες και φαίνεται από το line up των καινούργιων μοντέλων της. Το μηχανάκι, λογικό μεν, είναι φιμωμένο λόγω ρύπων και για χάρη της αξιοπιστίας δε, μιας και είναι κατά κύριο λόγω μηχανάκι δρόμου και χρειάζεται να διατηρήσει την ίδια συχνότητα service όπως και το προηγούμενο μοντέλο. Απευθύνεται σε πολύ περιορισμένο κοινό όχι τόσο λόγω τιμής, αλλά κυρίως λόγω κυβισμού. Επίσης η βελτίωση ενός 675 με το αγωνιστικό κιτ για να φτάσει σε απόδοση στα επίπεδα που μπορεί να φτάσει ένα 765 με πρόγραμμα, φίλτρο και ολόσωμη εξάτμιση είναι πιο ακριβή και δεν αξίζει, αυτό που ίσως αξίζει για κάποιον που θέλει ένα Daytona 765 αλλά δεν πρόλαβε να δώσει την προκαταβολή είναι να αγοράσει κινητήρα, εγκέφαλο, πλεξούδα και να τα βάλει σε ένα 675 που μπορεί πλέον να βρει αρκετά φθηνά. Επίσης υπάρχει και η επιλογή του F3 800 που για μένα είναι πιο όμορφο μηχανάκι (αλλά ολίγον τι ζημιάρικο...) :D
  14. 16 likes
  15. 16 likes
    Στην πρώτη είναι απλυτο, στην δεύτερη πρόχειρα πλυμένο
  16. 15 likes
    Sorry αλλά εγώ γελάσα
  17. 15 likes
    Η ανάβαση για το χιονοδρομικό ξεκινά, οι φουρκέτες είναι αριθμημένες κάθε μια με την ταμπέλα της που σου γράφει και το υψόμετρο σε κάθε στροφή. Ξεκινά η αρίθμηση από το τριαντακάτι μέχρι τον άσσο στην κορυφή. Αποφασίζω να ανέβω μονοκοπανιά μιας και οι ανηφόρες με διασκεδάζουν οδηγικά περισσότερο από τις κατηφόρες και να φωτογραφίσω στην κατάβαση. Το μάτι βέβαια με το ζόρι μένει προσηλωμένο στο δρόμο με τέτοιο τοπίο τριγύρω, αλλά η χάραξη είναι φανταστική. Για πρώτη φορά παρατηρώ οδηγική πρόοδο στον εαυτό μου: Τον Ιούνη που πρωτοβόλταρα στις Ελβετικές Άλπεις το VFR μου ήταν ξένο, βαρύ, μακρύ, δυσκίνητο. Δεκατέσσερις χιλιάδες χιλιόμετρα μετά μπορώ πια να αντιμετωπίζω τις φουρκέτες με μια μικρή αυτοπεποίθηση και να το διασκεδάζω. Μην τα πολυλογώ περεταίρω, φτάνω στην τελευταία φουρκέτα και να σου και το χιονοδρομικό στα 2.750m. Ομολογώ ότι με τον παγετώνα καθ’ αυτόν μια ξενέρα την έφαγα, από την γωνία αυτή μόνο λασπωμένο χιόνι βλέπει κανείς. Μάλιστα κάτω από τα τελεφερίκ (νομίζω δεν υπάγονται στα λιφτ αυτά της φωτό ε; ) έχουν σκεπάσει με λευκούς μουσαμάδες το εναπομείναν χιόνι για να το προστατεύσουν από τον καλοκαιρινό ήλιο. Η γέφυρα με αποχαιρετά και να το ζιγκ ζαγκ που έχω να κατέβω. Από τα ομορφότερα σημεία μια λίμνούλα με υπέροχα γαλάζια σχηματισμένη από τα λιωμένα χιόνια. Κάποιοι μάλιστα έχουν κατασκηνώσει εδώ. Σε πολλά σημεία του δρόμου υπάρχουν ξύλινα αγάλματα, μια ομορφιά πραγματικά. Ίσως από εδώ ο παγετώνας να έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Καταρράκτες κυλούν παντού. Από τα λίγα εμπόδια στη διαδρομή είναι οι τεράστιες αγελάδες που περπατούν στο δρόμο. Όσο πράα και ήπια ζώα αν θεωρούνται το να οδηγείς δίπλα από ένα κτήνος 400 κιλών με κέρατα βασιζόμενος στην ηρεμία του είναι κάπως αγχωτικό. Όπως και το να αποφεύγεις τις σβουνιές τους (αγρινιωτιστί τα… περιτώματα) ενώ είσαι πλαγιασμένος μες στη στροφή. Μόνο σε παραθερισμό μπορώ να αποδώσω την παρουσία δύο και μοναδικών emo αγελάδων με φράτζα που συναντά κανείς πολύ πιο βόρεια συνήθως (άλλο throwback από Highlands!) Έχοντας κατέβει κοντά ένα ολόκληρο χιλιόμετρο κατακόρυφα αποκτά κανείς υπέροχη θέα της τεχνητής λίμνης. Αρχικά σκέφτομαι να επιστρέψω από την αριστερή της όχθη για διαφοροποίηση σε σχέση με την ανάβαση και για να περάσω αυτά τα… παραθυράτα τούνελ, αλλά ο δρόμος είναι δυστυχώς κλειστός. Οι αντανακλάσεις υπέροχες! Αρχίζουν όμως να πλακώνουν πεζοπόροι, πρόσω ολοταχώς για Timmelsjoch Pass!
  18. 15 likes
    Εβγαλα πινακίδες στο Dominator ❤❤❤ Και πήρα τα βουνα. Είναι λιιιγο βαρυ αλλά ΟΚ την παλεύει. Λιβυικό Πελαγος. Στο δρόμο για τη σπηλιά του Πολύφημου.
  19. 13 likes
    Οκτώ χιλιόμετρα ως το Timmelsjoch καθ’ αυτό και γίνεται Ο πόλεμος. Ιταλικά supersport αντιλαλούνε παντού, ένα Tuono σαν του Wolf στρίβει πλασαριζόμενο με τον πίσω τροχό, μάχη κανονική! Σ’ ένα σημείο ο δρόμος έχει κλείσει καθώς μια γελάδα αποφασίζει να κοιμηθεί στη μέση αδιαφορώντας για το μποτιλιάρισμα των αυτοκινήτων που προκαλεί, τον Snorlax στο Pokemon Red μου θύμισε. Μπροστά μου τριβάλιτσο GS LC σβήνει πέντε ολόκληρες φορές καθώς ο αναβάτης δεν μπορεί με την καμία να ελέγξει το συμπλέκτη και να βγει από την ανηφορική φουρκέτα. Στην έκτη μαρσάρει και αμολάει συμπλέκτη, σπινιάρει πίσω και η συνεπιβάτις του σκάει κουτουλιά με το κράνος. Το καλό με τα ιταλικά είναι ότι δεν χρειάζεται να ακούς τι λέγεται για να βγάλεις νόημα, από τις χειρονομίες καταλαβαίνω ότι η κοπελιά του έσυρε τα εξ’ αμάξης Να και η κορυφή στα δυομιση χιλιόμετρα υψόμετρο. Ο αυστριακός αετός ορίζει το άκρο της χώρας. Μέσα από το πολυγωνικο παρατηρητήριο βλέπει κανείς τον μόχθο για να φτιαχτούν αυτά τα περάσματα πριν σχεδόν αιώνα. Από την τζαμαρία και μετά Ιταλία! Όταν νωρίτερα έγραψα ότι έσκαγε κάθε είδους μοτοσυκλέτα, μέχρι και το batbike Vultus της Honda κάνει εμφάνιση κορνάρωντας διαρκώς με το πιο παιχνιδιάρικο κλάξον που μπορούσε να έχει. Και να η ταμπέλα – όριο, τα πανέμορφα βουνά από ‘δω κάτω είναι ιταλικά. Viva Italia λοιπόν!
  20. 13 likes
    Πλέον κοντεύει δέκα και η κίνηση έχει πυκνώσει. Και γίνεται χα-μός από μοτοσυκλέτες, κυριολεκτικά εκατοντάδες συναντώ, ούτε οι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι τόση χαιρετούρα! Ανηφόρα ξανά μετά το Sölden με τον δρόμο να περνά μέσα από ένα δάσος κωνοφόρων. Προσπαθώ να συνταξιδέψω με κάτι Βέλγους με Shiver, αλλά διάολε είναι η πρώτη φορά που νιώθω πιο σβέλτος από τους γύρω μου, αφήνω πίσω τα παιδιά για να τους δω να φτάνουν στον αυχένα κανένα τέταρτο μετά από ‘μένα. Πότς γκένεν; Τι υπάρχει στον αυχένα; Αρχικά ένα μπαλκόνι – παρατηρητήριο με όλη την κοιλάδα πιάτο. Fun fact: Στις γύρω πλαγιές κατέπεσε το ’31 αερόστατο του οποίου την καμπίνα οι ντόπιοι πέρασαν για… UFO! Έπειτα, ένα μουσείο μοτοσυκλέτας! Πηγαίνω μόνο στην καντίνα του για να πιω κάτι, ο διάκοσμος εκπληκτικός. Μα τι τελεφερικ υπό κλίμακα! Έξω από το μουσείο αράζουν ό,τι μοτοσυκλέτες μπορεί να διανοηθεί κανείς, ως ρετρολάγνος ξεχώρισα ένα σπάνιο πια Kawasaki Tomcat. Μια παρέα από σβέλτες 911 είναι παρκαρισμένες δίπλα στα διόδια, με λιγότερη κίνηση πρέπει να είναι φανταστικές σ’ αυτή την ανάβαση. Ναι διόδια είπα, απ’ ότι φαίνεται τα 14€ είναι ταρίφα στα Αυστριακά πάσα. Ώσπου να επιστρέψω στο μηχανάκι για να πάρω σειρά για τα διόδια εμφανίζονται ίσως 30 911 cabrio, όλες με ασορτί μεσήλικες οδηγούς με τζόκει. Τρεις τύποι με αγωνιστικές φόρμες (!) τρέχουν στις προαναφερθείσες 911 λες και έχουμε εκκίνηση του Le Mans για να ξεπαρκάρουν σπινιάροντας. Ήθελαν απλά να είναι πρώτοι από το γκρουπάκι στο πέρασμα των διοδίων! Χαμογελάω, πλάκα θα έχει μια κατάβαση με τόσες Porsche τριγύρω! Δυστυχώς οι τύποι απλά πάρκαραν σε παράταξη και φωτογράφιζαν το γκρουπ. Α ρε γαμώτο, όσο εντυπωσιακά ικανές και να γίνουν οι 911 είναι καταδικασμένες να κουβαλάνε τη ρετσινιά ‘οδοντίατρος με κρίση μέσης ηλικίας’! @Gouky7 υποθέτω περάσατε πέρσυ από τα μέρη αυτά; Το Passo Giovo να σου πω την αλήθεια με εντυπωσίαση οδηγικά πολύ περισσότερο. Γράψε ντε κάάάποια στιγμή εντυπώσεις
  21. 13 likes
    https://postimg.cc/gallery/29s7qapm8/
  22. 12 likes
    Άσφαλτος ξανά αψεγάδιαστη, ευκαιρία να πάει λίγο κάτω το σαντουιτσάκι! Χαμένο μες στους υλοτόμους το VFR. Η ανάβαση ως εδώ πάνω, δεν πα’ να λέει ο Keith Code ‘look where you are going ‘cause you’re going where you’re looking’, η ματιά ξεφεύγει τριγύρω. Βράχια- πριόνια, sierra Nevada σου λέει μετά! Και να ‘μαι στο Passo di Gardena. Κάθισαν όλα υπέροχα εκεί, η πολυκοσμία που έπαψε, το φως που χαμήλωσε, όλα άψογα στο αγαπημένο μου πέρασμα όλης της ημέρας. Επιτρέψτε μου να σπαμάρω μαζεμένες μπόλικες εικόνες, ειλικρινά δεν μπορώ να διαλέξω μία ή δύο. Το τρέχον μου wallpaper. Τριχρωμία αποχρώσεων. Παρεάκια χαίρονται το τοπίο. Μου έλειψε η Ελλάδα και η θάλασσα φέτος το καλοκαίρι, αλλά από βουνά άλλο τίποτα!
  23. 12 likes
    Η κατάβαση είναι το κάτι άλλο, φοβερή ροή στη χάραξη, μηδέν λακούβες, θέα από αλλό ανέκδοτο. Είναι ώρα για μεσημεριανό και μάλλον οι περισσότεροι τιμούν τα ντόπια πιάτα, οπότε ο SS44 αδειάζει. Όπου SS μην βάλετε ούτε Panigale και την ομήγυρη, ούτε τα ντόπια ΟΥΚ, αλλά Strada Stratale (στράτα στρατούλα; ), δηλαδή τις ιταλικές επαρχιακές οδούς. Εξαιρετικό κομμάτι η ανάβαση για το passo Giovo που προανέφερα. Παίζουμε με ένα Triple 675 (τι μοτοσυκλέτα!) σε όλη την διαδρομή. Έχοντας τον ως λαγό ευχαριστιέμαι πραγματικά οδήγηση. Ο τύπος πηγαίνει χωρίς πολλά πολλά φρένα, προσπερνάει σαν Έλληνας και όχι Ευρωπαίος, το γλεντάμε μια χαρά Προκειμένου να αποκτήσω την φωτό – σουβενιρ στην κορυφή δυστυχώς χωρίζουμε. Η κατάβαση ουδεμία σχέση δυστυχώς. Μπαλώματα και κακοτεχνίες παντού, την δεύτερη φορά που χάνω το μπροστινό από αναπήδηση σε λακούβα στην έξοδο συνειδητοποιώ ότι ώρα είναι να κόψω λιγάκι. Την στάση την έκανα γιατί με εντυπωσίασε το ξύλινο ‘καμπαναριό’, αλλά συμπτωματικά διακρίνονται τα μπαλώματα στον δρόμο.
  24. 12 likes
    Έχω αφήσει επίτηδες ανοικτά τα στόρια το προηγούμενο βράδυ και ο ήλιος με ξυπνά λίγο μετά τις έξι. Από τα αγαπημένα μου είδη εγερτηρίου, νέοι τόποι και μια γεμάτη μέρα στην σέλα μπροστά μου. Ο καιρός δεν πολυκάνει το χατίρι, αλλά αν μείνει στις συννεφιές και δεν βρέξει ευχαριστημένος θα είμαι. Φορτώνω τα πράγματα και παίρνω δρόμο. Το φιλόδοξο σχέδιο για σήμερα έχει πέρασμα των συνόρων ως την Ιταλία και σουλάτσο στα Δολομιτικά πάσα μέχρι να βραδιάσει. Ανυπομονώ! Πρώτος στόχος της ημέρας ο παγετώνας του Kaunetral. Είχα διαβάσει στο internet ότι πρόκειται για την μικρότερη απόσταση που μπορεί να βρεθεί κανείς σε παγετώνα άνευ πεζοπορίας, αρκετά δελεαστική περιγραφή που δικαιολογεί το ότι η ανάβαση είναι αδιέξοδη και πρέπει να γυρίσει κανείς πίσω, όπως φαίνεται στον χάρτη της ημέρας. Πρωί – πρωί δεν υπάρχει ψυχή στον δρόμο, ο ήλιος δεν έχει ανέβει ακόμη αρκετά ψηλά για να περάσει το φως πάνω από τις κορυφές και έτσι η θερμοκρασία παλεύει να κρατηθεί σε διψήφια νούμερα. Πάλι καλά που δεν υπάρχουν οι μισητές γλιστερές υγρασίες στο δρόμο. Από την άλλη κινδυνεύεις από… τσουνάμι στα ποταμάκια. Στην είσοδο του ‘πάρκου’ πρέπει κανείς να πληρώσει είσοδο, το είχα διαβάσει αλλά δεν ήξερα ότι κοστίζει 14€! Τα αυτοκολλητάκια που σου δίνουν για να διακοσμήσεις τις πλαϊνές βαλίτσες και να πουλάς μούρη δεν αντισταθμίζουν το κόστος, ελπίζω το μέρος καθ’ αυτό να αξίζει. Και οι πρώτες εικόνες είναι κάτι πάνω από ενθαρυντικές. Σύμβολο του πάρκου είναι η … αλπική κατσίκα, εξ’ ου και το γλυπτό με τα κέρατα. Αυτό που μοιάζει με σχάρα υπονόμου είναι ουσιαστικά πύλη που εμποδίζει τα αιγοπρόβατα να περάσουν, καθώς τα πόδια τους μπλέκονται ανάμεσα στις δοκούς. Απλό κολπάκι, το είχα συναντήσει και στην Σκωτία. Τέτοια ώρα είμαι μόνος στο δρόμο, οι μόνοι που συναντώ μια παρέα ορειβατών ντυμένη με παραδοσιακές αλπικές φορεσιές μάλιστα. Τα μονοπατάκια μες στο πράσινο μοιάζουν ιδανικά για την βόλτα τους. Στη μέση της κοιλάδας υπάρχει φράγμα και αναμενόμενα πίσω του τεχνητή λίμνη. Η ομορφιά της άλλο πράγμα. Καταρράκτες, λουλουδάκια και ένα σταθερά ασυνήθιστο για Ελλάδα χρώμα νερού, υπέροχο σκηνικό.
  25. 11 likes
    Το Sella ήταν το τελευταίο πάσο αυτής της γεμάτης μέρας. Είμαι ήδη γεμάτο δωδεκάωρο στη σέλα, ώρα να κατευθυνθώ προς το κατάλυμα καθώς σουρουπώνει. Διαρκής κατηφόρα και πραγματικά νιώθεις την διαφορά στη θερμοκρασία κατεβαίνοντας. Ευτυχώς δηλαδή, γιατί με μόλις ένα κοντομάνικο μέσα από το μπουφάν αρχίζω να μην την παλεύω πάνω από τα 2.000 υψόμετρο. Ο ξενώνας που έχω κλείσει είναι πάνω από την πόλη του Bolzano, η περιοχή δεν δείχνει τουριστική, μικρά δρομάκια που χωρά ένα αυτοκίνητο να περάσει, φάρμες και γραφικά χωριουδάκια. Είναι από αυτά τα κτίσματα με την έντονη σκεπή και τα λουλουδάκια σε ξύλινα μπαλκόνια, πανέμορφος. Δυστυχώς την ώρα που φτάνω η κουζίνα έχει κλείσει, οπότε το βραδινό είναι τοπική μπύρα και παγωτάκι. Οι υπόλοιποι θαμώνες είναι ζευγάρια στα εβδομήντα που παίζουν ένα παιχνίδι με ζάρια σ’ ένα ποτήρι, σασπένς μιλάμε. Βαρέθηκα να πάω με το μηχανάκι ως το επόμενο χωριό απ’ όπου αντηχούσε μέταλ, οπότε μικρή βόλτα ποδαράτη (με φούτερ!) τριγύρω για φωτογραφίες. Έχουν σφηνώσει ένα φανάρι μέσα σ’ αυτή τη ρίζα φτιάχνοντας ένα ιδιαίτερο φωτιστικό. @ΓιωργοςΤΤ, αυτή είναι με τρίποδα, ISO80 και 30’’ ανοικτό διάφραγμα. Με γυμνό μάτι ήταν απόλυτο σκοτάδι πέραν του φράχτη. Παραέβαλε ψύχρα, πάω για βουνίσιο ύπνο με πάπλωμα, καληνύχτα!
  26. 11 likes
  27. 11 likes
    Καθώς πήγαινα στη δουλειά σήμερα μου έφυγε η καινούργια κουκούλα του κράνους από την τσάντα κάπου στην Εγνατία, αλλά αφού σχόλασα και μετά από κάνα 40 λεπτό ψάξιμο κατάφερα και την εντόπισα :)
  28. 10 likes
    Δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο να παίρνουν όλοι άδειες μέσα Αυγούστου. Έτσι και εδώ, από την περασμένη βδομάδα ένας-ένας (ή μάλλον πέντε – πέντε!) συνάδελφοι και παρέα σκόρπισαν. Βοήθησε το ότι και της Παναγίας (Maria Himmelfahrt στα ντόπια) έπεφτε Πέμπτη, οπότε κολλώντας από μια μέρα μέχρι δυο βδομάδες απομείναμε τρεις και ο κούκος. Αυτό σήμαινε από την μία ότι οι εναπομείναντες τρεις στο γραφείο έπρεπε να βγάλουμε δουλειά για δώδεκα, αλλά ακόμη χειρότερα σήμαινε ότι και στο σχόλασμα δεν υπήρχε ψυχή για να κάνεις το παραμικρό. ‘Αν κάνει καλό καιρό το ΣΚ βουτάω το VFR και έφυγα για διήμερο’ σκέφτηκα την Τρίτη. Την Τετάρτη βαριόμουν τόσο που αφαίρεσα την προϋπόθεση του καιρού! Για πού όμως; Ένα από τα μεγάλα καλά του να μένεις στην κεντρική Ευρώπη είναι το ότι μέρη που από την Ελλάδα αποτελούν προορισμούς διακοπών, εδώ βρίσκονται… ένα ντεπόζιτο μακριά. Νταξ, όχι ντεπόζιτο innova, αλλά ούτε και GS Adventure. Μέρος λοιπόν που είχα σταμπάρει από καιρό ήταν η περιοχή Tyrol. Αυτή μοιράζεται μεταξύ Αυστρίας (βόρεια ή Nord Tyrol) και Ιταλίας (νότια ή Süd Tyrol). Η βόρεια Tyrol λοιπόν βρίσκεται στο δυτικότερο κομμάτι της Αυστρίας, δηλαδή το πλησιέστερο στην Ελβετία. Βολικό. Πακετάρω λοιπόν δυο αλλαξιές και αδιάβροχα στο σάκο και βουρ αρματωμένος στην δουλειά την Παρασκευή. Κατά τις τέσσερις χαιρέτησα (τον εαυτό μου, όλοι είχα εξαφανιστεί!) και vamos a la Austria. Πλάνο για την μισή μέρα που απέμενε να φτάσω κατά το δυνατόν κοντινότερα στα ενδιαφέροντα μέρη ώστε να έχω όλο το Σάββατο δικό μου για ενδιαφέρουσες διαδρομές.
  29. 10 likes
    Το Passo di Sella είναι μια παράκαμψη σκάρτων δέκα χιλιομέτρων, αμαρτία να μην ανέβω, όχι τίποτε άλλο, να δω και συγκριτικά με τα πατρινά Σελλά πώς συγκρίνεται! Ντάξ, καλά τα πάει. Και είμαι ακόμη στη βάση του χιονοδρομικού. Κορυφή; Η θέα σταθερά για χάζεμα. Τρια άτομα είμαστε όλα κι όλα, κουμπώνομαι ως πάνω για το κρυο που ‘χει βάλει και πιάνω ένα παγκάκι. Τα σύννεφα παλεύουν να περάσουν από τα βουνά, είναι τόσο χαλαρωτικό να τα βλέπεις να τυλίγονται τριγύρω. Κατακόρυφος, λείος βράχος που στη χαράδρα γινόταν μαύρος σε ένα χάσμα ίσως εκατό μέτρων. Η εικόνα από το τελεφερίκ που διακρίνεται πρέπει να κόβει την ανάσα είσαι δεν είσαι υψοφοβικός. Τόσο έχει γεμίσει το μυαλό μου εικόνες μες στην ημέρα που καβαλώντας χαμένος στις σκέψεις μου ούτε που κατάλαβαίνω πως κατεβαίνω από την λάθος μεριά του πάσου αντί να γυρίσω πίσω. Ωρύεται το tomtom στα ακουστικά και εγώ εκεί χαμένος να προσπαθώ να χωνέψω πού είμαι αγνοώντας το για πολλά χιλιόμετρα. Πριν πάνω από πενταετία ο Tranten (χρόνια έχω να τον δω να γράφει) παραμιλούσε για την ομορφιά των Δολομιτών. Άδικο δεν του δίνω του ανθρώπου.
  30. 10 likes
    Συνέχεια προς Passo di Giau, καταλαβαίνεις την φήμη του από τον ‘στολισμό’ με αυτοκόλλητα που έχει η πινακίδα, μόνο το υψόμετρο έχει επίτηδες αφεθεί ακάλυπτο. Το πάσο αυτό έχει μια χαρακτηριστική πυραμιδοειδή κορυφή, υπάρχει μονοπατάκι για να την δει κανείς από πιο κοντά. Τα παραπάνω ελάχιστα συγκινούν βέβαια τις αγελάδες που γυρνούν πλάτη και αγναντεύουν τον ορίζοντα. Σχεδόν… POV τους πανοραμικό τραβηγμένο από το εκκλησάκι της κορ’φής. Καταλαβαίνω την ανάγκη πολλών να υπάρχουν εκκλησάκια σ’ αυτά τα μέρη, νιώθεις τόσο μικρός μπροστά σ’ αυτά τα μεγαθήρια της φύσης. Αν ο πίσω βράχος φαίνεται ξεπλυμένος, δεν είναι από λάθος έκθεση στην φωτογραφία, ΕΤΣΙ τον έβλεπε και το γυμνό μάτι, γι’ αυτό και καδράρισα προς τα εκεί. Ο βολικότερος δρόμος για να συνεχίσω προς Passo di Falzarego είναι να γυρίσω από εκεί που ήρθα. Όμως ο βραχόκηπος αυτός προς την άλλη κατεύθυνση είναι ενδιαφέρων, αλλαγή στο GPS και πράγματι ήταν τυχαία καλή επιλογή, το χωριουδάκι Colle Santa Lucia αξίζει. Πετυχαίνω και την εξής καντίνα, ευκαιρία για μια στάση, είναι πέντε και έχω να φάω από το περασμένο βράδυ. Ωραία θέα για να απολαύσεις κάτι γρήγορο! Ιταλικό φαγητό ρε φίλε, πώς το καταφέρνουν αυτοί οι άνθρωποι να σου πετάνε τα πιο απλά υλικά σ’ ένα πιάτο και να ‘ναι τόσο γευστικά! Στην Ελβετία δυο μπουκάλια νερό αγοράζεις με τα ίδια χρήματα. Ψηλά κρατάει αυγουστιάτικα χιόνι, πώς να μην υπάρχουν παντού λίμνες μετά; Στον συγκεκριμένο τόπο πέτυχα κάτι παράξενο, πλαγιές ολόκληρες έστεκαν με τα δέντρα πεσμένα ξερά στο έδαφος, μιλάμε για στρέμματα. Δεν κατάλαβα τον λόγο, τα δέντρα έχασκαν με τις ρίζες στο έδαφος. Δεν ήταν ούτε ανθρώπινο πριόνι ούτε ο αέρας που το προκάλεσαν αυτό. Δεν μπόρεσα να βρω αιτία, άσχημο θέαμα όμως. Από την άλλη, χειρότερα δεν είναι τα καμένα εντός και εκτός Ελλάδας; Στην ανάβαση για Falzaregο πέφτω σε άπειρους ποδηλάτες και αυτοκινούμενα, αν ήμουν με αμάξι θα είχα απηυδήσει να ανεβαίνω με 3 χιλιόμετρα την ώρα έχοντας ένα λευκό κουτί 3x3 ως μοναδική θέα μπροστά μου. Στα πεταχτά για να μην με προλάβουν όσοι προσπέρασα έβγαλα την παρακάτω φωτογραφία, τούνελ αλα Γαλαξίδι (ένας πολιτικός μηχανικός να με διαφώτιζε για το όνομα τους!), αψιδωτή πετρόχτιστη υποστήριξη του δρόμου και ναι στην δεξιά γωνία τούνελ – φουρκέτα λαξευμένο στον βράχο. Είναι τρελοί αυτοί οι Ρωμαίοι! Η κορυφή ήταν λιγότερο εντυπωσιακή από άλλες, δεν με τράβηξε ιδιαίτερα. Πιο ενδιαφέρουσα η αρχιτεκτονική με το χτιστό κατώι και τον ξύλινο πάνω όροφο. Ειδικά με φόντο την μάχη καιρού – γης.
  31. 10 likes
    Ksινούλη, υπενθυμίζω ότι οδηγάς αυτό : Επιβαρύνεις τη θέση σου αποκαλώντας άσχημο το Vitpilen
  32. 10 likes
    Μεταξυ μας. Τα ακουω βερεσε αυτα. Συμφωνω που λετε οτι ειναι θεμα παιδειας. Αμα ο αλλος δεν θελει να βαλει κρανος δεν θα βαλει. Αλλωστε δεν κανουν ολα τα κρανη 400 και 800 ευρω. Το καταλαβαινω να μην εχει καποιος χρηματα να παρει με 350€ πχ αλλα σορρυ, σιγουρα εχει να παρει με 70 πχ. Κουβας; ναι κουβας. Καλυτερα ομως κουβας απο το τιποτα. Επιπλεον πιστευω πως το καλο-ακριβο κρανος πιο πολύ διαφερει στον τομεα ανεσης, αερισμου και θορυβου, παρα στην ασφαλεια. Εκεί έγκειται η διαφορα τιμης (περα απο τα σχεδια). Ευπροσδεκτο το μετρο, αλλα σε εμας που ηδη ετσι κι αλλιως θα αγοραζαμε τον αλλο μηνα πχ
  33. 9 likes
    Το κακόμοιρο το παιδί κοίτα βλέμμα σαν στραβοχυμένος λουκουμάς είναι.
  34. 9 likes
  35. 9 likes
    Τρικύλινδρο θηρίο, 2.458cc, Euro 5, 167 ίπποι/6.000 σ.α.λ., 221 Nm ροπής/4.000 σ.α.λ., βάρος:290 κιλά, δίσκοι 320mm, δαγκάνες Brembo stylema, 4 riding modes, traction control, cruise control, έγχρωμη TFT οθόνη, δύο στρογγυλά φανάρια και όψη θηρίου! Διαθέσιμο από τον Ιανουάριο. Πηγή
  36. 8 likes
    Το τρομπόνι ήρθε χθες και τοποθετήθηκε σήμερα με την βοήθεια του Θεού. Ωραίο είναι i love it
  37. 8 likes
    Να ‘μαι λοιπόν και εγώ εδώ! Δυστυχώς οι υποψίες μου επιβεβαιώθηκαν, δεν είναι μόνο οι παλαβοί μοτοσυκλετιστές που το ‘χουν τάμα το προσκύνημα εδώ, είναι και εκατοντάδες ποδηλάτες που σέρνονται στην ανηφόρα, είναι και αυτοί με τα supercars και είναι και τα καραβάνια των Κινέζων με τα λεωφορεία. Παίζει στη Σαντορίνη ή την Times Square να είναι πιο ερημικά αυτή την Κυριακή. Τουλάχιστον με τη μηχανή προσπερνάς εύκολα τα ποδήλατα, φαντάζεσαι αν έχεις έρθει με το αμάξι ως εδώ και να πρέπει να υπομένεις με πρώτη πατιναριστή στην ανηφόρα; Δεν έχω βέβαια καλύτερη τύχη, καθώς η κοπελίτσα με το F800GS έχει φρικάρει με το κλειστό δασωμένο κομμάτι χαμηλά στο Πάσο. Σε κάθε φουρκέτα μπαίνει με τα πόδια κάτω ως το apex, έπειτα αφήνεται να τσουλήσει πίσω για να μην βγει στο αντίθετο ρεύμα και με την δεύτερη ολοκληρώνει την στροφή. Και η ταμπλέλες δείχνουν ότι έχουμε καμια 40αρια πέταλα για πάνω. Το VFR υποφέρει βεντιλατεριασμένο με τετοιους ρυθμούς καρέτα – καρέτα. Με το χειμερινό μπουφάν ίσως εγώ να υπερθερμαίνομαι περισσότερο από τον V4. Μόνα αξιοσημείωτα γεγονότα το ότι διασταυρώνομαι με το νέο Tenere 700 και ότι μια παρεα 5-6 κεντρομήχανων Α3 (λέγε με R8) δεν ξερει τι σημαίνει ‘μένω στο ρεύμα μου’ και παραλίγο να μας μαζέψει 5-6 μηχανάκια. Καμία διασκέδαση, στάση για θέα και καφέ. Πέρα από σκιουράκια το κατάστημα δεν είχε POS και εγώ δεν είχα μετρητά ευρώ πάνω μου, οπότε άκυρος ο κόφι. Τουλάχιστον το πάνω μέρος του πάσου (το γνωστό από τις φωτό) έχει μεγαλούτσικες ευθείες ανάμεσα στις φουρκέτες, οπότε προσπερνά κανείς και δεν είναι ανάγκη να υπομένει τον ρυθμό άλλων. Επιτέλους φτάνω στο parking λίγο πριν τον αυχένα, η θέα από εδώ πολυφωτογραφημένη! Καλή φάση να βρίσκεσαι σε μέρος ομώνυμο με το όχημα σου. Για αυτή την φορά και μόνο, θα υπερτερούσε ένα Varadero. Αντιπροσωπευτική εικόνα της ανάβασης! Τελευταία πινακίδα από Sud Tirol, στη στροφή αυτή λίγο μετά το κλικ μια κοπέλα σχεδόν στατικά ξάπλωσε Tiger 800 της και μάλιστα άρχισε να χάνει και παραφλού. Μιλάω με δυο φίλους που είναι στο Como μήπως και συναντηθούμε στο Ticino, αλλά ήδη υπάρχουν τέσσερα χιλιόμετρα ουράς στο τούνελ του Gottard, οπότε το σχέδιο πάει άπατο. Σόλο συνέχεια της ημέρας που σημαίνει μετά την κορυφή στροφή δεξιά για Ελβετία. Στην κορυφή πολυκοσμία φουλ, σχεδόν ελληνικό πανηγύρι μου θύμησε με τόσους πάγκους και τόση τσίκνα. Μην έχοντας σεντ τσακιστό στην τσέπη, αποφασίζω να μην αφήσω την μυρωδιά να μου σπάσει την μύτη, αλλά να τα πληρώσω όλα τριπλά με ελβετικά φράγκα λίγο πιο κάτω. Αντίο Stelvio, ciao Italia.
  38. 8 likes
    Δεν μου αρεσει γενικα σε τοσο ωραια ταξιδιωτικα θεματα να ποσταρω,προτιμω να απολαμβανω και να ταξιδευω κι εγω νοητα στα μερη αυτα. Οταν ομως εχεις περασει πολυ προσφατα απο καποια σημεια και τα εχεις φρεσκα μεσα σου,στην συνεχεια βλεπεις οτι και καποιος αλλος λεει τα ιδια.... λες απο μεσα σου "δεν μπορει ρε φιλε...ολοι τα ιδια σκεφτομαστε αντικριζοντας τετοια μερη"
  39. 8 likes
    Όταν το immobilizer έχει πολύ λεπτά καλώδια που έχουν σπάσει εσωτερικά και κάνουν επαφή όποτε λάχει, επιστρατεύεις τους kawasakiδες. Αφού δοκίμασαν μονόκλωνο χοντρό που δεν κόλλαγε και μετά καλώδιο ηχείων που ήταν λεπτό και αυτό αλλά το τεστάραμε και δούλευε, καταλήξαμε σε καλώδιο ρεύματος από μπαλαντέζα χαχαχα. Τώρα δεν πρόκειται να κοπεί ποτέ ΥΓ τα μπινελίκια που έφαγε ο Soichiro Honda αρκεί να τον αναστήσουν
  40. 8 likes
    Έχει σχέση με μοτοσυκλέτες αλλά δεν είναι μοτοσυκλέτα...δεν μπορούσα να μην το βάλω BMW M8 Moto GP Safety car
  41. 8 likes
    Από την απέναντι όψη, την παράσταση κλέβει το τεράστιο γρανάζι, σχεδόν ίδια διάμετρος με τροχό σκούτερ! Στο υποπλαίσιο αναφέρθηκα ήδη, εδώ φαίνεται πόσο ενισχυμένα είναι και τα πίσω μαρσπιέ (δεν θα τα πώ 'συνεπιβάτη'!) Στην σέλα συνεπιβάτη, όπως συνηθίζεται, υπήρχε σκάψιμο για την μπότα όταν το μηχανάκι είναι λαμπάδα. Λεπτομέρειες που μου τράβηξαν το μάτι: Ασφάλεια αλυσίδας με συρματάκι (πόσους κρίκους να 'χει άραγε; ) Συρματασφάλιση στο φίλτρο λαδιού και (φθαρμένη) αντιολισθιτική επένδυση στα κάγκελα. Ομολογώ με παραξένεψε που δεν έχουν ξηλώσει / αντικαταστήσει το κάλυμμα εμπρος γραναζιού. Κάτω από τα πλαστικά είναι εμφανές το πόση δουλειά έχει γίνει στο υποπλαίσιο, ούτε σε τουριστάδικα τέτοιες ενισχύσεις, κτήνος Και φυσικά, ένα stuntbike χρειάζεται κάτι παραπάνω στο πίσω φρένο. Πέρα από το πεντάλ, προφανώς απαιτείται και μανέτα για το πίσω φρένο για καλύτερο έλεγχο στις σούζες Η οποία μανέτα ελέγχει άλλη δαγκάνα πέραν αυτής του ποδόφρενου. Και τι δαγκάνες είναι αυτές; Τετραπίστονα ακτινικά τερατάκια μάλλον από yamaha! Μα τι δουλειά έχει κάνει ο άνθρωπος στα πλακάκια για να καθίσουν στο ψαλίδι; Και έχει και αναμονή και για τρίτη δαγκάνα. Το ψαλίδι στο σύνολο του μου δίνει την εντυπωση ότι έχει δεχτεί ενισχύσεις στις ραφές, αλλά δεν κόβω και το κεφάλι μου. Κάτω από την μονωτική ταινία διακρίνεται και η τρόμπα. Αυτά τα ολίγα! Με εντυπωσίασε αυτό το μηχάνημα, τόσο με την απόδοση στα χέρια του παλαβού, όσο και με την φιλοσοφία του 'λειτουργικό να είναι και ας δείχνει προχειροδουλειά στις λεπτομέρειες'. Και μια φωτό για φινάλε με τον λόγο που πήγα στο show, αν και δεν πρόλαβα να δω εν πτήσει, P 38 Lightning Thanks βρε Γιάννη, άρα έκανα τελείως λάθος και δεν ήταν δεκάρι. Το κομμάτι του πλαισίου είχε σημάδια από φρέζα και υπέθεσα ότι ήταν εξαρχης φτιαγμένο από το μηδέν, δεν σκέφτηκα ότι είναι κάτι 'μαμά' τροποποιημένο.
  42. 8 likes
  43. 8 likes
    Να μαι και πάλι. Πέρασαν περίπου 3.5 χρόνια για να γράψω αλλα 10000χλμ με την μηχανή μου και να φτάσω τα 70000. Έφτασα σε αυτά τα χιλιόμετρα αλλάζοντας μόνο μια αντλία νερού και αυτή προληπτικά. Συνεχιζω να χρησιμοποιώ την μηχανή μου μόνο για βόλτες κυριακάτικες και σχεδόν ποτέ για καθημερινή χρήση. Κάνω όλα τα σέρβις όπως λέει ο κατασκευαστής και πάντα σε εξουσιοδοτημενο συνεργείο ΚΤΜ. Από τον Ιανουάριο πήρα και ιταλική πινακίδα όποτε έγινε ιταλιδα. Τι να πω άλλο. Είναι μια μοτοσικλέτα που σίγουρα δεν αρέσει πολύ και δεν έκανε καμιά μεγάλη εμπορική επιτυχία αλλά σε εμένα μου ταιριαξε και συνεχίζω μαζί της να καταναλώνω λάστιχα. Η ιταλική άσφαλτος είναι κλάσεις ανώτερη από την ελληνική και έτσι τα λάστιχα μου διαρκούν περίπου 4000 χλμ. Τα λέμε πάλι στα 80000χλμ Καλές βόλτες σε όλους
  44. 8 likes
    Το κοράσιο πάρκαρε απέναντί μου αλλά ξέχασε το χειρόφρενο. Άντε βγάλε άκρη μετά.
  45. 7 likes
    Εισαι στην τρελα και λογικο αλλα κουλ λιγο γιατι εισαι ετοιμος να κανεις μια σειρα απο λαθη. 1. Θα παρεις μηχανη που ουτε καν εχεις δει απο κοντα. 4200€. 2. Κοιταζεις χιλιομετρα και ετος. Οκ. Λογικο αλλα οχι καιριο. Τι εγγυησεις εχεις ομως για το πως θα ερθει η μηχανη και σε τι κατασταση; Το μηχανακι πολυ πιθανον να ειναι πενα και ο εμπορος ξηγημενος φουλ, δεν ξερω τιποτα και κανεναν. Αλλα ολα αυτα χωρις καν μια δια ζωσης επαφη; Δες λιγο εδω την αμεσως επομενη ακριβοτερη: https://www.car.gr/20323964-honda-cbr-500-r-cbr-500-r-abs Και προσεξε τωρα τι γινεται: 1. Παιρνεις το νεοτερο μοντελο με led φωτα, ρυθμιζομενες μπροστα αναρτησεις, ρυθμιζομενη μανετα φρενου, νεα εξατμιση και κυριως ΑΠΕΙΡΩΣ ομορφοτερο απο το προηγουμενο που κοιτας (οκ υποκειμενικο). Ας εχει ημερομηνια κυκλοφοριας ενα χρονο πριν και ας εχει και 10 χιλιαδες χιλ παραπανω. ΔΕΝ ειναι πολλα. Μιλαμε για ασπαστο μοτερ που δεν εχει βγαλει ποτε τιποτα. 2. Μπορεις να πας και ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΣ. Να ανεβεις. Να παρεις και καποιον που ξερει να κανετε εστω εναν στοιχειωδη ελεγχο, να δεις τον εμπορα, να κοψεις τι θα σου πει και πως κτλ κτλ... Και αν το αποφασισεις την καβαλας και εφυγες. Ουτε μεταφορικες, ουτε φορτωματα, ουτε καραβια και 25 ατομα (που χεστηκαν κιολας) και αγχος μεχρι να ερθει. Καλο το συναισθημα και η ορμη κι εγω μαζι σου ειμαι, απλως ξανασκεψου το. Δεν ειναι αναγκη να γινουν ολα την Δευτερα. Καλες αγορες. υγ επειδη συζητηθηκε. Τα cb x f και r ειναι ΟΛΟΙΔΙΑ σε κινητηρα, πλαισιο, ψαλιδι-πισω αναρτηση. Αλλαζουν τα πλαστικα, το υψος του τιμονιου (θεση οδηγησης δλδ αλλα μονο στον κορμο, οχι στα ποδια) και η διαδρομη των μπροστα αναρτησεων με 2-3 εκατοστα παραπανω στο Χ. Το r επειδη εχει εμφανιση δεν σημαινει οτι ειναι και πιο αγριο. Χοντα ειναι.
  46. 7 likes
    τα μονα που κρατησα, μοτερ, πλαισιο-υποπλαισιο, ψαλιδι, αναρτησεις, ζαντες και ντεποζιτο ολα τα αλλα ειναι καινουρια καινουρια χαμηλοτερα κλιπ-ον (εγινε αβολο σε πορεια, αλλα στριβει τεζα), τελικο εξατμισης (σα crf 450 ακουγεται), φερινγκ, φλασακια, μανετες παπαρακια κτλ. συντομα θα αλλαχτουνε και τα λαστιχα, τα angel ct δε κανουν για τπτ
  47. 7 likes
    3+ χρονια μετα, στο ιδιο σημειο (πηγες Αωου) με λιγοτερα αλογα
  48. 7 likes
    Βόλτα σε Άγιο Βλάσιο, Άγιο Γεώργιο και Πινακάτες. Edit: το ποστ αυτό πήγα να το κάνω προχθές αλλά για κάποιο λόγο ξέχασα να πατήσω Αποστολή απάντησης και νόμιζα οτι έφαγε delete...τέλος πάντως να οι φωτός απο εκείνη την μέρα. Συνεπώς συγνώμη για το μεγάλο αυτό σεντόνι. Και σήμερα του τύπωσα αυτοκόλλητα μιας και εντελώς άδειο το μηχανάκι δεν μου άρεσε. 10€ συνολικά και τα 4 μαζί. Μπορώ να πω οτι μου αρέσει αρκετά περισσότερο έτσι.
  49. 7 likes
    Μάντεψε τι έκανα σήμερα με τη μηχανή μου....
  50. 7 likes