Leaderboard


Popular Content

Showing most liked content since 05/19/19 in Μηνύματα

  1. 34 likes
    Ουδεμία σχέση ο καιρός σήμερα με μόλις επτά μέρες πριν, βουρ για το πρώτο πάσο της ημέρας, Grosse Scheidegg. Θεόστενος δρόμος μέσα στο δάσος, μια διαρκής ανηφόρα. Από τα μέσα της διαδρομής πληρώνεις προκαταβολικά 8 φράγκα για το γεγονός ότι κάπου θα παρκάρεις και συνεχίζεις για τα σαλέ πριν την κορυφή. Ήλπιζα ότι εδώ πάνω θα συναντούσα μόνο ποδηλάτες και περιπατητές τέτοια ώρα, Ξέχασα το αναθεματισμένο το Postbus, τα αντίστοιχα ΚΤΕΛ που οι Ελβετοί έχουν βάλει σε κάθε ορεινή διαδρομή και έχουν απόλυτη προτεραιότητα έναντι άλλων οχημάτων, όπως νευριασμένα μου υπενθύμισε ένας οδηγός τους. Μα πώς μπορείς να έχεις νεύρα εδώ πάνω με αυτή τη θέα; Και άνευ Βέφας στο πλάνο, νομίζω αυτή η κορυφή αξίζει έξτρα φωτό. Χαρά στα πνευμόνια σου αδερφέ! (Για τον ποδηλάτη λέω). Το σύρμα είναι ελαφρώς ηλεκτροφόρα περίφραξη αγελάδων. Να που χρησίμευσε και η προϋπηρεσία στη limbo! Στην κορυφή του Πάσου κάτι σαν πολύ πρωινός αρραβώνας / γάμος δεν κατάλαβα ακριβώς. Ωραία η Τριχωνίδα που παντρεύτηκε φίλη μου προσφάτως, αλλά τούτη εδώ η νύφη έκανε μάλλον καλύτερα κουμάντα. Από εδώ που η κορυφή είναι πιο κοντά συνειδητοποιείς τα μεγέθη του χιονιού, εκείνοι οι κατακόρυφοι όγκοι που περιμένουν να πέσουν μπορεί να είναι και 30 μέτρα σε ύψος.
  2. 21 likes
    Αφήνοντας το Interlaken με τον κακό τουρισμό του πίσω μου μπαίνω σε πιο μικρές διαδρομές επιτέλους, η παραλίμνια διαδρομή της Brienersee είναι το κάτι άλλο. Ακολουθεί το επίπεδο του νερού, περνάει από χωριουδάκια με ξύλινες καλύβες και από θέα; Αρκετά καλά νομίζω! Αυτή η περιοχή είναι γεμάτη καταρράκτες που πέφτουν συχνά από πολλές δεκάδες μέτρα ψηλά, ο ορίζοντας είναι γεμάτος Το περασμένο (βροχερό) Σαββατοκύριακο επισκέφθηκα το γειτονικό Lauterbrunnen με το φαράγγι και τους καταρράκτες του να είναι από τα εντυπωσιακότερα θεάματα που έχουν δει τα μάτια μου.
  3. 20 likes
    Το μαγαζάκι κλειστό, δυο περίεργοι πύργοι έρημοι, εγώ, ένας τσοπερας και τρεις γαλλιδούλες που φωτογραφίζονταν ανασηκώνοντας τις φουστίτσες τους, σουρεάλ σκηνικό. Στο πεντάλεπτο είχαν εξαφανιστεί άπαντες, είπα να τεστάρω τις μπότες μου στο χιόνι και περπάτησα λίγο τριγύρω. Δεν σταματάει να με εκπλήσσει αυτή η χώρα με τα διαφορετικά είδη ομορφιάς της. Πόσο γαλανό μπορεί να είναι αυτό το ρυακι; Ησυχία απόλυτη, μαγεία. Χάζεψα λίγο ακόμη, ο ήλιος ζέσταινε λιγότερο στο βάθος και πλέον χρειαζόμουν και επένδυση, έκανε ψόφο εδώ πάνω. Κατηφορίζοντας προς υψόμετρα πολιτισμού ένιωσα εντελώς ακαριαία τις δυνάμεις μου να με αφήνουν. Ήμουν πάνω από δώδεκα ώρες στο δρόμο έχοντας καταναλώσει μόνο έναν καφέ βενζινάδικου και μισό λίτρο νερό. Επίσης είχα προσπεράσει φανταστικό ιταλικό φαγητό και τέτοια ώρα στην Ελβετία δεν έπαιζε να βρω ανοικτό στην εξοχή ούτε βενζινάδικο. Καλά τα κανόνισα! Τελευταία φωτογραφία της βόλτας, μετά απλά έβαλα τον αυτόματο πιλότο ώσπου να βρω μια σοκολάτα σε βενζινάδικο με κανένα τρίωρο οδήγησης να με περιμένει. Σε τέτοιες περιστάσεις εκτιμώ άπειρα το VFR, ναι δεν είναι ότι πιο σπορ υπάρχει, αλλά καλύπτει ξεκούραστα μεγάλες αποστάσεις με μικρή ‘συμμετοχή’ από τον αναβάτη του και σε νυκτερινή οδήγηση είναι απολαυστικότατο. Λίγο πριν τα μεσάνυχτα έφτασα σπίτι, περίπου 850 χιλιόμετρα σε κατά κανόνα ορεινά τεραίν, χαμόγελο μέχρι τα’ αυτιά. Μας περιμένει καλό καλοκαίρι! Ελπίζω και εσάς το ίδιο.
  4. 20 likes
    Λίγο μετά τις έξι ο ήλιος με είχε ξυπνήσει, καμιά ώρα μετά τα πάντα φορτωμένα, σπρώξιμο το VFR στο στενάκι να μην ξυπνήσω την σπιτονοικοκυρά και φύγαμε! Ο καιρός θεσπέσιος, αυτή η χώρα ομορφαίνει απίστευτα αυτή την εποχή, γρασίδι στα λιβάδια, τα δέντρα δεν είναι πια γυμνά από φύλλα, οι αρχές καλοκαιριού είναι η αγαπημένη μου περίοδος. Κάπου προς την Βέρνη χάζεμα για την πρώτη φωτογραφία της ημέρας. Ο ουρανός πίσω μου γεμάτος αερόστατα, ο κόντρα ήλιος δεν επέτρεψε απεικόνιση τους. Δεν υπήρξε το ίδιο πρόβλημα με τα βουνά στο βάθος! Για αρχή κινούμαι στην Εθνική για να βγει η απόσταση από την περιοχή μου ως τα πρώτα ‘καλά’ κομμάτια. Οι ελβετικές autobahn είναι βασανιστικές, το μέγιστο όριο είναι 120 απαράβατα (αν σε πιάσουν προβλέπεται μέχρι και κατάσχεση, συνάδελφος έχασε το ER6F του, εκτός των 2 ετών χωρίς δίπλωμα), ενώ σε πολλά κομμάτια το όριο πέφτει στα 100 ή και τα 80 για μεγάλες αποστάσεις. Πλήξη. Για καλή μου τύχη πέτυχα μια κατακίτρινη Alfa 4C, οπότε κάτι όμορφο για τα αυτιά και τα μάτια ενώ σέρνομαι χωρίς καν να σηκώνουν οι ταχύτητες μια 6η. Στην πορεία αποκαλύφθηκε ότι επρόκειτο για κάποιο meeting των απανταχού alfisti στο Interlaken. Από τις αναρίθμητες GTA ή 4C πιο πολύ ξεχώρισα ένα κομβόι με προπομπό μια Giulia Quadrifoglio με αυτοκόλλητα, αεροτομές και τα συναφή, στο κέντρο καμιά δεκαριά από τις παλιές Giulia (καμμένο λάδι αλα NSR!) και για σκούπα ένα καθημερινό αυτοκινητάκι, μια 8C Competizione. Πρώτη υπενθύμιση της ημέρας για το ποια είναι τα μεγέθη σ’ αυτή τη χώρα! Ο κύριος @ksino1100 να μαζέψει τα σαλάκια παρακαλώ! Στέλιο δεν ήξερα ότι είσαι (σχεδόν) κοντά. Πέθανα με το Bombardier που έχεις βάλει
  5. 20 likes
    Μια και εδώ είναι ακόμα forum μοτοσυκλέτας, άρα συναφές προς τους αγώνες, ακόμα και την παλιά F1 κι ας μην είναι μοτοσυκλέτα, δεν μπορούσα να μην ποστάρω κάτι για το θάνατο του Niki Lauda προχθές. Εξαιρετικό κείμενο, από τον Dimitris Vasilipoulos που εγώ απλά αντέγραψα εδώ. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΦΤΙΑΧΤΗΚΕ ΑΠΟ ΠΑΓΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕ ΜΙΑ ΠΥΡΚΑΓΙΑ. Ο Νίκι την 1η μέρα που μεταγράφηκε στην "πολύ" Ferrari και οδήγησε την 312Τ άγνωστος, άσημος, το πολύ φέρελπις όταν ρωτήθηκε από τον ίδιο τον Ενζο Φεραρι πώς του φάνηκε το αμάξι, απάντησε με αυτοπεποίθηση και θράσος μεγατόνων: "βαρύ, δυσκίνητο, βασικά σκουπίδι". Όταν 25 χρονών στην 1η σου επαφή με τον πατριάρχη του μηχανοκίνητου αθλητισμού, αντί να κάνεις "κοκοκο" λες αυτό που πιστεύεις ή είσαι τρελός ή επρόκειτο να γίνεις θρύλος του σπόρ. Προφανώς στην περίπτωση του Νικι Λάουντα πραγματώθηκε το 2ο. Βέβαια επειδή η ζωή ζητάει πάντα λύτρα για την επιτυχία, ο Νικι Λάουντα ανήκε σε αυτούς που πλήρωσαν από τα ακριβότερα. Τον Αύγουστο του 1976 μέσα στο Νιρμπουργκριν ή Πράσινη Κόλαση για τους μυημένους, χάνει τον έλεγχο, καρφώνεται στις μπάρες και η Φεραρι του αναφλέγεται άμεσα. Ο ίδιος παλεύει για σχεδόν 10 λεπτά με τις φλόγες πριν τον βγάλουν απο το κοκπιτ οι άλλοι πιλότοι. Όσοι έχετε δει το ακριβέστατο "Rush" ξέρετε τι επακολούθησε. Πέραν των εγκαυμάτων που τον παραμόρφωσαν, δυστυχώς ανέπνευσε πριν απεγκλωβιστεί αναθυμιάσεις εκατοντάδων βαθμών Κελσίου από την φλεγόμενη βενζίνη με αποτέλεσμα να πάθουν εγκαύματα εσωτερικά οι πνεύμονες του. Οι γιατροί είπαν οτι θα ήταν δυνατόν να σταθεί στα πόδια του σε κάνα χρόνο. Ο Νίκι όμως 4 μήνες μετά ξαναμπήκε και οδήγησε την Φεραρι. Χάνοντας στο νήμα το Πρωτάθλημα από τον Θρυλικό Τζειμς Χάντ. Κανείς δεν ξέρει πως το έκανε. Κάθε φορά που έβαζε και έβγαζε το κράνος του η μπαλακλάβα ήταν κοκκινη από το αίμα μιας και τα εγκαύματα στο κεφάλι του και ειδικά στα αυτιά του δεν είχαν επουλωθεί. Μετά βέβαια πήρε 2 πρωταθλήματα στην F1 και έγινε μύθος πραγματικός. Ερχόμαστε λοιπόν στο ερώτημα, "από τί ήταν φτιαγμένος ο Νικι Λάουντα ;; ". Προφανώς όχι από το υλικό που φτιαχτήκαμε εμείς που μας στεναχωρεί αν το ποστάρισμα μας δεν πήρε τα likes που έπρεπε.. Ο Νίκι Λάουντα ήταν ένας από τους τελευταίους σκληρούς καριόλιδες - σοφούς δασκάλους - ατρόμητους μαχητές - παρανοϊκά γρήγορους και συγχρόνως απόλυτα ψυχρούς και εγκρατείς ήρωες μιας εποχής που περνάει ανεπιστρεπτί και στις οποίας το πτώμα ασελγεί πια η νέα τάξη πραγμάτων τoυ Politically correctness υποκριτικού καθωσπρεπισμού με νιφάδες σοσιαλμιντικής αποδοχής. Η αδυναμία που του είχα οφείλεται στην εξής ατάκα του - βιοθεωρία του : "Θα προσπαθήσω να βγω 1ος οδηγώντας όσο πιο αργά γίνεται". Αν δεν έχεις νιώσει το Need for Speed μπορείς εύκολα να παρερμηνεύσεις την φράση αυτή ως ένδειξη μαλθακότητας και δειλίας. Βέβαια η πραγματική μετάφραση της είναι πολύ πιο βαθειά. Ο Λάουντα ανήκε στο πολύ κλειστό κλάμπ των οδηγών όπου πήγαινε "μπάλα - έκοβε τα μάρμαρα" χωρίς να ασελγεί πάνω στο αμάξι του. Ήταν ευγενής με το μέσο. Ήταν κύριος ακόμα και με το τελευταίο μικρό γρανάζι. Δεν ήταν σιδεροφάγος. Δεν αντλούσε χαρά και ηδονή μεταχειριζόμενος το αυτοκινητό του σαν σάκο του μποξ. Συνεργαζόταν με αυτό για να πάει όσο πιο γρήγορα και με ασφάλεια γίνεται. Ο Σένα ήταν έτσι και μαζί και ο Σουμάχερ και ο Τζιμι Κλαρκ. Πάρα πολλοί που δεν ήταν έτσι χάθηκαν στην αφάνεια. Ο Μικελ Αλμπορέτο πχ ήταν πανγρηγορος (πιο γρήγορος από τον Σουμαχερ οι φήμες λένε στις δόκιμες) αλλά τον ξέρω μόνο εγώ και η μάνα του γιατί διέλυε το αυτοκίνητο μέσα σε 2 ώρες.Ο Αντρέα Ντε Τσέζαρις επίσης. Άνεμος πλην όμως καταστροφέας. Ακόμα και ο Ναιτζελ Μάνσελ στερησε από τον εαυτό του αλλά 2-3 πρωταθλήματα διότι συμπεριφερόταν στα μονοθέσια του όπως τα πιτσιρίκια στην Βουτα που αν δεν ακούσουν τον κοφτη 25 φορές δεν την αλλάζουν την ταχύτητα. Αυτό βεβαια ειναι χουλιγκανισμός και συμπλέγματική διαταραχή και όχι αγάπη προς τον μηχανοκίνητο αθλητισμό ακριβώς. Από σήμερα το πρωί ο Νικι Λάουντα, ο άνθρωπος που φτιάχτηκε από πάγο και του έλαχε να καταπιεί μια πυρκαγιά και να επιβιώσει, δεν είναι πια μαζί μας. Τελικά η πυρκαγιά νίκησε μετά από 2 μεταμοσχεύσεις νεφρών και μια πνεύμονα. Της πήρε της καριολας όμως 43 ολόκληρα χρόνια να γονατίσει έναν από τους τελευταίους παιδικούς μου ήρωες εν ζωή. Νίκι, ο Τζειμς Χαντ σε περιμένει πως και πως να σε πειράξει μετά από χρόνια βαρεμάρας. Πες του Αϊρτον οτι μας λείπει, πες του Κολιν Μακρει οτι μας λείπει επίσης, πες του Ζιλ Μπιανκί του Ριτσαρντ Μπέρνς και του Μάρκο Σιμονσέλι οτι βιάστηκαν να φύγουν γαμώτο. Όλοι εμείς, οι ζώντες υπό την παράνοια και την ηδονή της μόνης που μπορεί να κερδίσει τον χρόνο, της ταχύτητας, σε χαιρετούμε. Ήταν τιμή μας να είσαι το είδωλό μας.
  6. 19 likes
    Ευτυχώς που όλοι το είχαν ρίξει στη μάσα και η κατάβαση στο πίσω μέρους του πάσου έγινε άνευ κίνησης. Σ’ αυτό το κομμάτι το VFR ήταν στο στοιχείο του, γέμιζες μια δευτέρα, κατέβασμα σε πρώτη για την φουρκέτα, άφηνες τον V4 να απλώσει την ροπή του από χαμηλά, αλλαγή μια ταχύτητα και ξανά φουρκέτα, για χιλιόμετρα αυτή η δουλειά. Ανοιχτή ζελατίνα και ‘φχαριστιόμουν παγωμένο αεράκι μαζί με τον ήχο του γραναζωτού μοτέρ.Αν διάβαζα καλά τις χαρακιές στην άσφαλτο, οι ικανότεροι από ‘μενα υπέγραφαν με τα μαρσπιέ μια-μια τις στροφές. Πριν καμιά δεκαετία, όταν ακόμη μάζευα χρήματα να αγοράσω το CBF250 μου, είχα πετύχει μια από τις (δημοφιλείς τότε) motivational posters. Απεικόνιζε έναν τύπο σε παρεμφερές τοπίο να έχει σταματήσει με το μηχανάκι και να αγναντεύει τη θέα. Η λεζάντα ήταν ‘Work. This is why you do it’. Αυτή την πρώτη μέρα του Ιούνη δεν μπορούσα να μην χαμογελάω με την ανάμνηση αυτή. Το πλάνο βέβαια περιελάμβανε και φιλαράκια παρέα, αλλάάάά… Στην πρώτη βόλτα μου με το mybike είχαμε πάει με το πατρινό τιμ στο φράγμα του Μόρνου, πάνω στο φράγμα θυμάμαι καβάλησα χιλιοτρομαγμένος από τον ήχο του για πρώτη φορά το CB400 του klab. Σ’ένα παρόμοια επισκέψιμο φράγμα ήμουν και τώρα λίγο πριν το Lukmanier. Από την μια μεριά το γρασίδι έκανε την εμφάνιση του και από την άλλη ρεμματιές εξέβαλλαν στην τεχνητή λίμνη με μια περίεργη σιδηροκατασκευή στον ορίζοντα. Παιχνίδι και με την εστιάση, επιτέλους άφησα πίσω μου τις κάμερες των κινητών. Αλλά νομίζω εκεί έπεφτε περισσότερο γέλιο!
  7. 18 likes
  8. 18 likes
    Για το επόμενο σετ πάσων δυστυχώς μεσολαβεί αρκετή Εθνική. Μεσημέρι και το θερμόμετρο της μηχανής κολλημένο στους 29 βαθμούς, με το χειμερινό μπουφάν έχω βγάλει την μπέμπελη που γλαφυρά λέμε στο Αγρίνιο. Όσο και να ανοίγω την ζελατίνα με 80 χιλιόμετρα την ώρα δροσιά ούτε γι’ αστείο. Πρέπει να ανέβω υψόμετρο επειγόντως! Στις ανηφόρες τα αυτοκινούμενα ζορίζονται να κρατήσουν πάνω από 50, ουρές καθώς τα υπόλοιπα αυτοκίνητα δεν προσπερνούν, με τέτοιο ρυθμό το VFR βράζει, το βεντιλατέρ απλά ξερνάει καυτό αέρα στα πόδια μου. Κωλο-autobahn της πλάκας! Στάση σε βενζινάδικο για νερό στην βάση του San Bernadino. Αραγμένοι δίπλα μου με ΜΤ07 οι ιταλόφωνοι ελβετοκάγκουρες στα εικοσι-λίγο τους με φουτεράκια και βαριά – βαριά κράνος. Ο αρχηγός της παρέας έχει Super Duke το οποίο κρατά για ώρα στον κόφτη με νεκρά ενώ χαζεύει στο κινητό. Κάτι μου λέει ότι ο πατέρας του είχε TDM, αν και υποθέτω ότι το δίχαλο το φορούσε με κάλτσα! :) Τους αφήνω να φύγουν για να χαρώ την ανάβαση με την ησυχία μου. Δυστυχώς ο δρόμος είχε τόσο μικρό πλάτος που η στάση για φωτογραφίες είναι δύσκολη χωρίς να εμποδίζεις ή να θέτεις τους πάντες σε κίνδυνο, αρκέστηκα στο να φτάσω σε κάτι σαν απόκοσμο μετεωρολογικό σταθμό / ραντάρ για να αγνατεύσω. Δεν το αποκλείω βέβαια να είναι και κάποια στρατιωτική εγκατάσταση η συγκεκριμένη, τα βουνά είναι σκαμμένα και γεμάτα πυροβολικό, οι γέφυρες όλες είναι παγιδευμένες με εκρηκτικά (κλοπιράιτ Γοργοπόταμου) και η αεροπορία τους διαθέτει F18 Hornet, σε μια χώρα που έχει να ανοίξει ρουθούνι από τότε που ο ελβετικός σουγιάς ήταν high tech! Έπρεπε να το έχω τραβήξει με περισσότερο ζουμ, το σημείο όπου ο μεσημεριανός ήλιος σκάει πάνω στο χιόνι και το λιώνει επιφανειακά του έδινε μια εμφάνιση… υποβρυχίου (όχι Κουρσκ, ούτε τα στραβά τα δικά μας, βανίλια, πώς το λένε; ) Πιο ψηλά, μια παγωμένη λίμνη με φανταστικά γαλάζια χρώματα, κρίνοντας από τις βάρκες σε κανένα μήνα θα είναι πολύ διαφορετικά εδώ. Άχτι το ‘χα να βγάλω μια αναμνηστική με αυτές τις πινακίδες με το όνομα και το υψόμετρο, αλλά…. GS παντού! Και το San Bernardino είναι από τα τουριστικά πάσα, οπότε ούτε εδώ φαγητό / στάση. Δε βαριέσαι! Στην κατάβαση ένας περισσότερο-από-εμένα-ψαρωμένος με F800 κρατάει όόόλα τα αυτοκίνητα πίσω του με αποτέλεσμα να βρω όλο τον δρόμο για πάρτη μου. Ευκαιρία για προπόνηση! Δεν μπορώ να εξοικειωθώ με το γεγονός ότι ο δρόμος απλά κρατάει και φοβάμαι να ανοίξω γενναία το γκάζι στη στροφή. Αν θες να γίνει καλύτερος ωστόσο σε ορεινές διαδρομές, η πίσω μεριά του… Αγίου Βερνάρδου είναι εξαιρετική ευκαιρία. Αλλά τι είναι αυτό στο τέλος της ειδικής; Μπλόκο της τροχαίας και μου κάνουν νόημα να σταματήσω, υπέροχα. Με ΚΤΕΛ θα γυρίσω σπίτι.
  9. 17 likes
    Μετά από αρκετή δουλειά, οικονομία, υπομονή, υποχωρήσεις το πήρα! Dainese hawker ddry
  10. 17 likes
    Όταν είσαι κ@λοφαρδος και πετυχαίνεις τζαστ ραιτ την αστραπή
  11. 17 likes
    Κατάβαση από τον ίδιο δρόμο, ξάκρισμα στις μπαριέρες για το γαμω-postbus και ώρα για το επόμενο πάσο. Παρότι τα είχαμε συμφωνήσει την προηγούμενη μερα, το tomtom επέμενε να περάσω από κλειστό πάσο. Κοιτώντας τον χάρτη κατανοητό γιατί ο αλγόριθμος τρελάθηκε, ο κύκλος είναι χιλιομετρικά τεράστιος. Τσεκάροντας σταματημένος στην άκρη τη διαδρομή, να σου περιπολικό. Σίγουρα κάποια μαλακία έκανα. Σε άπταιστα αγγλικά ‘Γεια σας κύριε, κλειστός από εδώ ο δρόμος, πηγαίνετε μέχρι την μέση αν θέλετε να δείτε την θέα και γυρίστε πίσω, καλή σας ημέρα’. Τσέκαραν ταυτόχρονα κάτι άλλο; Δεν ξέρω, ευγενέστατοι πάντως. Όπως και να έχει ο κύκλος μου έδωσε την ευκαιρία να διασχίσω το πέρασμα του Güpfi, σαφώς καλύτερα με το VFR σε σχέση με το νοικιάρικο Fabia! Τούνελ, τούνελ και ξαναμανατούνελ μέχρι λίγο πριν το Gotthard. Στο σημείο αυτό βρίσκεται ένα από τα μεγαλύτερα τούνελ του κόσμου με μήκος σχεδόν 17 χιλιόμετρα και σχεδόν ίδιο μήκος ουράς στην είσοδο του αργίες σαν την σημερινή. Όταν το διέσχισα τον Απρίλη περίπου 5 το πρωί έξω λυσσομανούσε βροχή και στο κέντρο του η θερμοκρασία του ήταν στους 30οC με αποπνικτική συγκέντρωση καυσαερίων. Ευτυχώς για σήμερα θα το απέφευγα, ώρα για μια από τις ξεχωριστές διαδρομές, το Oberalp Pass. Στο πρώτο κομμάτι γίνεται ο κακός χαμός από κίνηση, φαίνεται πως όποιος είχε μηχανάκι από τις τριγύρω χώρες βρίσκεται εδώ σήμερα, πήρε το μάτι μου μέχρι και το ολοκαίνουριο V85TT της Guzzi. Και νομίζω δικαίως βρίσκεται τόσος κόσμος εδώ πάνω, ότι άκουγα τόσα χρόνια για αυτά τα βουνά δεν είναι επ’ ουδενί υπερβολή. Ανοιχτές καμπές, άσφαλτος άψογη, θέα όσο φτάνει το μάτι και μια γραφική γραμμή τρένου να πλαισιώνει το δρόμο. Δυστυχώς δεν πρόλαβα το κατακόκκινο βαγόνι εν κινήσει. Μωρέ ποιος το ‘γραψε, ‘ο παράδεισος του Ευρωπαίου μοτοσυκλετιστή’, πολύ καλά το ‘πε. Το χιόνι βέβαια στα άκρα του δρόμου καλά κρατεί και με το παραπάνω. Κοντεύει πια δώδεκα όταν φτάνω στην κορυφή με τον χαρακτηριστικό κόκκινο φάρο. Οι Ελβετοί, αηδιαστικά συνεπείς με τα ωράρια έχουν κατακλύσει το σαλέ για το μεσημεριανό τους γεμίζοντας το parking με ότι μοτοσυκλέτα τραβάει η όρεξη σου, από choppers, ZZR μετατροπή σε σχεδόν apehanger μέχρι και το H2SX. Η (πολύ) γλυκιά Ιταλίδα με τα κόκκινα έσκασε με Monster πάντως Παραείχε πολυκοσμία για να μείνω περισσότερο, οπότε βουρ για το επόμενο, Lukmanier Pass.
  12. 17 likes
    Επέκταση φτερού για το cb και βόλτα με την μάνα μου στην Ναύπακτο. Πρώτη φορά την πάω εκδρομούλα με δίκυκλο. Γούσταρε η mother, κοίτα που έγινε μηχανόβια στα γεράματα της
  13. 16 likes
    Μιχάλη, επέτρεψέ μου να επαναλάβω τα λόγια μου, αυτά των πμ. Σαφώς διανθισμένα όμως Μόνο και μόνο για να βοηθήσουμε και κάποιους άλλους, που πιθανότατα θα σκέφτονται όπως εσύ, αλλά δε βρίσκουν πληροφορίες. Οπότε: MV Agusta Turismo Veloce Νομίζω δε χρειάζεται να μιλήσουμε για εμφάνιση. Τα λόγια είναι περιττά. Και αν κάποιος εντυπωσιάζεται από την εμφάνιση της από τις φωτογραφίες, ειλικρινά, από κοντά το πράγμα ξεφεύγει. Είναι μια λουσάτη ντίβα, μια ερωτική κυρία, γεμάτη καμπύλες και λεπτομέρειες να σου κλειδώνουν το βλέμμα. Αν το target fixation το αποφεύγουμε όσο μπορούμε, εδώ απλά δε γίνεται. Κάθε στρίψιμο της ματιάς μας, είναι και ένα νέο κλείδωμα στις απίστευτες λεπτομέρειές της. Παντού στο κορμί της βασανίζεσαι. Ακόμα και οι άχαρες βίδες που βλέπουμε σε κάθε μηχανάκι, εδώ υπάρχουν σα πινελιές του Μικελάντζελο, που δε μπήκαν από λάθος ή κατά τύχη. Αλλά βρίσκονται σε αυτόν τον μεταλλικό καμβά να ανεβάζουν τον πήχη σε δυσθεώρητα ύψη για κάθε κατασκευαστή. Πολλά μηχανάκια θα γίνουν κλασικά στο μέλλον. Κάποια άλλα θα αναπαλαιωθούν για να ξαναζωντανέψουν. Κάποια άλλα για να παρκάρουν σε μουσεία. Και κάποια άλλα πρέπει να παραμείνουν όπως είναι για να τα θαυμάζουν σε 20 και 40 και 100 χρόνια γιατί απλά μας τίμησαν με την ύπαρξή τους. Και η Turismo Veloce είναι άνετα στις επικρατέστερες υποψίες για το θρόνο. Τελεία. Θα ακολουθήσουν μερικές φωτογραφίες της, αφενός γιατί τα λόγια μου είναι φτωχά για να περιγράψουν την τέχνη αυτής της ιταλίδας. Με μια επισήμανση: στην πραγματικότητα η μοτοσυκλέτα είναι πολύ καλύτερη!!! Και αφού εν τέλει ηρεμήσει λίγο η αναστάτωση στη βουβωνική χώρα, αφού γέμισαν τα μάτια, το μυαλό και τα ακροδάκτυλα από εικόνες και αφές, για να δούμε τι άλλο κάνει... Ανεβαίνεις στο...μπιμπελό. Πως είναι? Πληρώνεις 15Κ μεταχειρισμένο / 20(φεύγα)Κ για καινούριο, μόνο για την κ@ύλα? Το θεαθήναι? Ή έχει ουσία? Τόση ώστε να πεις...χαλάλι ρε σατανά.... Εύκολο, λεπτό στα πόδια, καλοζυγισμένο, καλό σε ύψος. Με σούπερ σέλα, στενή εμπρός για να πατάνε γερά τα πόδια ακόμα και μεσαία αναστήματα. Καλοζυγισμένο, ελαφρύ. Λίγη προσοχή παρακαλώ στο ανέβασμα στο αλογάκι. Είναι κρίμα να πληγώσουμε εκείνη την υπέροχη ουρά με τις μπότες μας. Εργονομία σωστή και προσεγμένη. Με ποιοτικούς διακόπτες, εύκολους στην πρόσβαση, στη σωστή θέση. Δε δείχνει ούτε είναι ογκώδης. Η ζωή θα είναι εύκολη, είτε στην πόλη, είτε περιαστικά είτε στην εθνική. Και οι καθρέπτες στη σωστή θέση, έχουν ικανοποιητικό εύρος κάλυψης. Το κλειδί στον διακόπτη (ανάμεσα στην τάπα και το κεντρικό παξιμάδι της τιμονόπλακας), κλικ, να η οθόνη να δίνει άπειρες πληροφορίες. Πλούσια, πολλή πληροφορία, θέλει συνήθεια και χρόνο για να δέσει στα μάτια του αναβάτη. Πολλά μπλιμπλίκια και ρυθμίσεις, θέλει χρόνο και υπομονή. Δεν είναι κακό βέβαια, θέλει τα...προκαταρκτικά της η γυναίκα. Να της αφιερώσεις ώρες και κουβεντούλες (και κανένα μπινελίκι που και που) Να ακούσουμε την καρδιά της. Πατάς τη μίζα και, ωωωω, εντυπωσιακό. Η γυναίκα είναι γκόμενα βαρβάτη. Δεν είναι ψιψίνα. Έχει άγριο δούλεμα, τραχύ αλλά συνάμα γλυκό. Πως είναι εκείνες οι ωραίες γυναίκες, που σου μιλούν με λίγη βραχνάδα, τόσο όσο, που γαργαλάει αυτιά και...βουβωνική? Ε κάπως έτσι. Την έπλασε ο θεός να σε μαγεύει με την εμφάνισή της αλλά και τις κουβέντες της. Είναι δεδομένο πως σε κάθε φανάρι μερικές χαλαρές ξερογκαζιές θα είναι μαζί σου στην καθημερινή ρουτίνα της αναμονής του πράσινου! Αρκετά λίτρα και κιλά CO2 θα απελευθερώνονται μόνο και μόνο για να την ακούς να σου γλυκομιλάει. Χμμμμμ Αφήνω τα μέλια. Βάζω πρώτη. Το παράκανα με τα προκαταρκτικά. Πως είναι στο σεεεε......στο δρόμο? Μήπως είναι μια ακόμα ντίβα κρύα και άχαρη? Πρώτη στο σασμάν, με μεγάλη ευκολία τόσο από τον (υδραυλικό) συμπλέκτη, όσο και από τον λεβιέ. Όλα μαλακά και χαλαρά. Και τσουπ...έφυγες! Ελαφριά, τόσο σε μανούβρες όσο και στο δρόμο. Έχει μια ανάλαφρη αίσθηση που την κάνει πολύ ευχάριστη στην οδήγηση. Δε κόβει πολύ το τιμόνι για επιτόπου αναστροφές αλλά δε θα προβληματίσει κιόλας. Τουλάχιστον όχι όσο τα Triumph (πχ 675SF, Tiger 1050) πχ Δε κοπανάει, δε χαζολογάει, ακούγεται όμορφα, σε κοιτούν πάααρα πολλοί!!! Όποιος θέλει να βολτάρει σε χαμηλούς τόνους, είναι ακατάλληλη συνοδός. Λογικό. Δε πας για καφέ με τη Μπελούτσι και περιμένεις να μη σε κοιτούν!! Πολύ καλή σε αναρτήσεις και φρένα. Στη συγκεκριμένη υπάρχει ηλεκτρονική ρύθμιση αναρτήσεων που γενικά δουλεύουν πολύ καλά και βοηθούν πολύ στην άνεση χωρίς να χάνουν σε απόδοση στην αθλητική οδήγηση. Δεν υπάρχουν αναπηδήσεις, ούτε χαζογλιστρήματα, ίσως να τις ήθελα λίγο πιο σφικτές αλλά μάλλον υπερβάλλω. Τα φρένα είναι απλά σούπερ....Σωστό δάγκωμα, εξ αρχής, θα το ήθελα λίιιγο πιο δυνατό για φουλ απόδοση στην αθλητική οδήγηση. Αλλά επίσης υπερβάλλω. Η συνεργασία τους με τις αναρτήσεις είναι άριστη, το πίσω απλά κάνει την τυπική διαδικασία του. Από τα πρώτα 500μ οδήγησης τα ξέχασα συνολικά. Κάτι που σημαίνει πως κάνουν τη δουλειά τους σωστά. Τελεία. Βέβαια, έχει πολλά ηλεκτρονικά. Πέρα από αναρτήσεις έχει και Traction control που το ρυθμίζεις εσύ σε σκαλοπάτια (πολλά), πόσο θες να επεμβαίνει. Το ίδιο και το abs. Το ίδιο και η χαρτογράφηση του κινητήρα (αν θυμάμαι εδώ έχουμε 3 επιλογές). Γενικά μέσω ηλεκτρονικών το φέρνεις στα μέτρα σου. Αφενός για να καλύψεις τις οδηγικές σου προτιμήσεις (ή αδυναμίες), αφετέρου τις συνθήκες περιβάλλοντος (ποιότητα ασφάλτου, κίνηση δρόμου, βροχή κοκ). Το καλό είναι πως είναι δίπλα σου αλλά χωρίς να αποτελούν εμπόδιο στην οδήγηση. Ένας φύλακας άγγελος, αλλά διακριτικός. Γίνονται αντιληπτά αλλά είναι διακριτικά, δεν ενοχλούν. Και θα βοηθήσουν πάρα πολύ τον άπειρο αναβάτη. Οδηγείς και απολαμβάνεις και σκέφτεσαι πόσο ωραία και γλυκά γίνονται όλα. Μέχρι που θυμάσαι πως μπορείς να τα απενεργοποιήσεις. Και.....ωωωωω....πήρε φωτιά το κρεβάαα......ο δρόμος!!! Και τέλος οι γλύκες, τα σουξουμουξου, ο έρωτας. Καιρός για...αεροπλανικά. Και ναι, τα κάνει όλα, όμορφα και αβίαστα. Το μοτέρ ακούγεται διαβολικά όμορφα, στροφάρει και γαζώνει, σουζάρει, φρενάρει, ροπιάζει... Ακούς το φιλτρόκουτο να μπασάρει, να συντονίζει και να συντονίζεται με την εξάτμιση και τα κεφάλια να γυρίζουν να δουν τι είναι αυτό που έρχεται έτσι!! Γλιστράει γλυκά, προοδευτικά, μπορείς να προσληφθείς από το δήμο να καθαρίζεις τους δρόμους και ταυτόχρονα να παίζεις την μουσική του i3 για να χαμογελούν οι δημότες! Πλασάρεται εύκολα, μπορείς όλη μέρα να κάνεις σφήνες, να φρενάρεις οριακά, να χαστουκίζεις την καρατιμόνα, να χώνεσαι, να σουζάρεις και να αλλάζεις λωρίδα, να παίζεις συνεχώς με το σασμάν χωρίς να ασχολείσαι με συμπλέκτη και τα αυτιά να ακουν τα σκασίματα, να φουσκώνεις από αδρεναλίνη, να ανεβάζεις παλμούς, να στεγνώνει το στόμα, να ιδρώνεις. Όλη μέρα. Να σβήνεις στο βενζινάδικο, να ακούς τα μέταλλα να τραγουδούν λόγω συστολών όσο η αντλία γεμίζει χημική ενέργεια το ρεζερβουάρ και εσύ εκεί, να ανυπομονείς να φύγεις και πάλι. Για τα ίδια... Ουφ. Σταμάτα. Πάμε χαλαρά. Να ηρεμήσει το μηχανάκι. Κι εμείς... Mode commuting... Να μιλήσουμε για τα απλά, τα καθημερινά. Με τσιγαράκι, χαμένο βλέμμα, after... Γενικά είναι ένα οικονομικό εργαλείο στη καθημερινή οδήγηση, προσωπικά θα έλεγα πως απαιτεί κλειστό χώρο στάθμευσης τόσο στο σπίτι όσο και στη δουλειά. Τραβάει βλέμματα γιατί είναι μια καρακουκλάρα. Και όχι πάντα τα βλέμματα θαυμασμού...... Θα του έβαζα asap ένα supersport ελαστικό (πχ S21/S22) κ θα έστριβα του θανατά. Έχει το στήσιμο και τα περιφερειακά για να το κάνει. Και θα το κάνει. Το μοτέρ του είναι πολύ εύστροφο και με τρομερό...soundtrack. Δεν ειναι βελούδινο σα του tracer πχ αλλά έχει μια αγριάδα/τραχύτητα που προκαλεί τον αναβάτη να παίζει. Βοηθά και το σασμάν βελούδο, με στάνταρ το quickshifter που κάνει τις αλλαγές χωρίς συμπλέκτη παιχνιδάκι. Θα ήθελα λίγο μεγαλύτερο πίνακα οργάνων. Έχει πάρα πολλή πληροφορία και χανόμουν. Αν και είναι θέμα συνήθειας, ώστε το βλέμμα να ξέρει που κοιτάει και που θα βρει ό,τι αναζητά. Απλά σκέψου πως έχει δεκάδες ενδείξεις και μέχρι να γίνει συνήθεια χάνεται το βλέμμα (bluetooth, θερμαινόμενα γκριπ, καταναλώσεις, αυτονομία, χάρτης μοτέρ, αναρτήσεις, tc, abs κλπ κλπ) Ταξιδεύει καλά εν τέλει? Ωωω ναι. Δυστυχώς δοκίμασα και ως συνοδηγός και ακόμα πονάω. Όχι. Δε φταίει το μηχανάκι. Φταίω εγώ (1.90μ γορίλας) που καθόμουν πίσω από τον ιδιοκτήτη κατηγορίας φτερού και 10++ πόντους μικρότερο ανάστημα. Βάλτε και υψομετρική διαφορά. Βάλτε και την μη ύπαρξη βαλίτσας για στήριξη και....άντε γεια. Όσοι θέλετε να ταξιδέψετε με συνεπιβάτη, βάλτε βαλίτσα. Τέλος. Αν θέλετε να σας αγαπάει ο συνεπιβάτης, αν θέλετε να οδηγήσετε και αν δε θέλετε να νιώσετε στους ώμους σας την υγρασία από τα δάκρυα πόνου ενός ανθρώπου που κάθεται πίσω σας. Παρένθεση τέλος. Στο ταξίδι οι αναρτήσεις δείχνουν μαγικό χαλί. Σχεδόν άριστες αποσβέσεις και σκληρότητα. Θα ήθελα λίγο παραπάνω απόσβεση συμπίεσης, λογικά με λίγο ψάξιμο παραπάνω θα βρεθεί. Ακούραστη, εύκολη, πολύ ωραία προστασία από τον αέρα (λεπτομέρεια: ΔΕΝ είμαι υπέρμαχος των μεγάλων παρμπρίζ τύπου φλορέττα του παππού κολλημένη στο μούτρο του GS για προσομοίωση αυτοκινήτου σε ρυθμούς 130km/h. Μου αρκεί ο αέρας να έρχεται στρωτά στο κεφάλι και τους ώμους, να με βοηθά ο αέρας στο να με βοηθά να μη ρίχνω βάρος στα χέρια, να μη στροβιλίζει και κουνάει και εμένα και τον συνεπιβάτη στην ξεροκεφάλα μας). Ωραία φώτα, θα ήθελα κάπως πιο παχιά/γεμάτη δέσμη σε γρήγορη νυχτερινή οδήγηση. Στο ταξίδι που έκανα, δικάβαλος, όταν οδήγησα εγώ (200+χλμ), ήταν απολαυστικό, ξεκούραστο, πούπουλο στο στρίψιμο, τα φρένα στο ύψος τους, το σασμάν σωστό σε αίσθηση και κλιμάκωση. Θέλει προσοχή με μπότες, να ρυθμιστεί σωστά ο λεβιές. Γιατί είχα 3-4 χαμένες αλλαγές γιατί η μπότα ήταν κοντά στο λεβιέ και κάτι το σίφτερ, κάτι οι μπότες....τσουπ....γραααπππ.... Με το κοντέρ σταθερά στα 160-->180km/h όλα ήταν πολύ εύκολα. Ο συνοδηγός δε παραπονέθηκε (δείγμα πως εγώ είμαι περίεργος με όσα έγραψα παραπάνω), ούτε φοβήθηκε σε όλη τη φάση, ακόμα και σε κάτι περίεργα στριψίματα με 200+ που δε πήρε είδηση ευτυχώς (μου είχε βάλει απαγορευτικό να μείνω σε σταθερά 160...) Πάντως, σε άλλη βόλτα, μόνος, το μηχανάκι μπαίνει εύκολα με πάααρα πολλά σε καμπές και με μπόλικη κλίση. Σταθερό, δοκιμασμένο ακόμα και με κοφτές εγκάρσιες ανωμαλίες / σαμαράκια, όσο το γκάζι παραμένει ανοικτό (δε ξέρω αν κλείσει τι θα κάνει, αν και λογικά θα τα πάει μια χαρά). Εν τέλει, είναι μουλτιμίξερ. Τα κάνει όλα πάρα πολύ καλά, χωρίς να ζορίζεται ή να ζορίζει τον αναβάτη!!! Shut up and take my money? Ακριβό? Σαφώς. Αλλά πληρώνεις μοναδικότητα, υπεργαμάτο design, πολύ σοβαρή κατασκευή σε κάααααθε σημείο της, απίστευτη ποιότητα κατασκευής (λεπτομέρειες σε κάθε σημείο, πιθανό και απίθανο) και εντυπωσιακή ποιότητα υλικών. Τα αξίζει? Δε ξέρω/δεν απαντώ. Αυτό εξαρτάται από την τσέπη και τα θέλω του υποψήφιου...εραστή. Ναι, σαν καινούριο, είναι κάπου 7Κ πάνω από το tracer gt. Στην πραγματικότητα είναι 50% ακριβότερο, έτσι είναι καλύτερα αντιληπτό. Αλλά στη ζωή το χαμόγελο δεν έχει κοστολόγιο. Και ευτυχώς το συγκεκριμένο είναι φτιαγμένο για να σε κάνει να χαμογελάς. Πάντα? Δε το ξέρω. Ούτε μπορώ να ξέρω αν η ποιότητα των υλικών θα δώσει αξιοπιστία και σε βάθος χρόνου. Αλλά σε ποια ερωτική σχέση ξέρεις αν θα βρεις αξιοπιστία? Και εδώ μιλάμε για ερωτική σχέση. Καθαρά..... Θέμα με τη συντήρηση θα έχεις αν σκεφτείς να κάνεις σε άλλο εκτός εξουσιοδοτημένου. Γιατί χρειάζεται κάποια περίεργα εργαλεία κ λόγω ηλεκτρονικών θα θέλει οπωσδήποτε σύνδεση στο lap top για ελεγχο κοκ Άρα θα είναι κάπως ακριβότερο το πακέτο συντήρησης.... Σίγουρα θα παίξουν κ καθυστερήσεις σε κανένα περίεργο ανταλλακτικό. Γενικά θα μπορούσαμε να πούμε πως θα ρολλάρει το θέμα. Ακριβότερα αλλά θα ρολλάρει. Το ρίσκο? Σαφέστατα η πιθανότητα βλάβης. Ιδιαίτερα με τόσα ηλεκτρονικά πάνω της. Ιδιαίτερα πχ με ηλεκτρονικές αναρτήσεις (που αν πχ χαλάσει κάποια ηλεκτροβαλβίδα δε ξέρω κόστος επαναφοράς. Τρέμω δε, στην ιδέα κόστους κομπλέ αμορτισέρ......) αλλά και έγχρωμη οθόνη κλπ Τρέμω επίσης στο αν σπάσει κάποιο πλαστικό, αν χτυπήσει η εξάτμιση-έργο τέχνης που παίζει να κοστίζει κανένα 2χιλιαρο, τρέμω αν παραβιάσει κάποιος μλκς στοπ και έπεφτα πάνω του και χωρίς δικό μου τραυματισμό έπρεπε να αντικαταστήσω μούτρο/led φαναρι/πιρούνι/ψυγείο/όργανα/ζάντα/δισκόπλακα κλπ. Που θα φτάνουν ΑΝΕΤΑ το 6χιλιαρο κ η ασφαλιστική του μλκ θα μου λέει πάρε 3.5 και καλά να λες.... Την αναφορά μου στο ατύχημα δεν την έκανα για να αγχώσω και να μην οδηγήσεις. Αλλά σκέψου πως ένα λουλούδι τύπου Turismo Veloce Lusso θέλει κάθε μέρα να είναι πένα. Πάντα πλυμένο κ καλογυαλισμένο, ακόμα κ οι ζάντες πεντακάθαρες, το μοτέρ κλπ κλπ Είναι τόσο μπιμπελό που οφείλεις να το έχεις έτσι κάθε μέρα. Επομένως και σε κάθε μικρή πιθανότητα χαζοατυχήματος θα πρέπει να αλλάξεις ανταλλακτικά που θα πληρώσεις πολλά και ίσως δε βρεις. Και ίσως περιμένεις 5 κ 6 μήνες και θα αναρωτιέσαι "μα η πουτάνα η Ιταλία δίπλα είναι....Wtf? Να πάω ρε παιδιά να τα πάρω μόνος μου". Χώρια που 5 κ 6 μήνες θα ντρέπεσαι να την κυκλοφορείς γρατσουνισμένη ή με σπασμένο πλαστικό κοκ Επιπλέον, αμφιβάλω πόσο μεγάλη database εμπειρίας έχουν σε θέματα βλαβών στο συνεργείο της. Πρόσεξε: ΣΤΟ συνεργείο της. Και καλά να μένεις κάπου σε λογική απόσταση. Αλλά φαντάσου να σου βγάλει κάποια στιγμή ένα check engine και να πρέπει να επισκεφθείς 4 κ 5 φορές την αντιπροσωπεία επειδή το lap top δε βρίσκει βλάβη όταν συνδεθεί με την ecu του μηχανήματος. Και επιπλέον, είναι τόσο λίγες οι πωλήσεις της που δεν υπάρχει βάση δεδομένων για προβλήματα/εργονομικά λάθη κλπ κλπ Έ ολα αυτά, σε μηχανάκι των 20+Κ€ μου βγάζουν ρίσκο. Και στοχεύουν περισσότερο έναν αναβάτη που έχει γερό και υπέρβαρο πορτοφόλι ώστε να έχει στο γκαράζ του άλλα 3 και 4 μηχανάκια και αγοράζει την MV για μπιμπελό. Στην MV του φίλου μου δεν είχε κάνει κιχ. Αλλά είχε λίγα χιλιόμετρα. Είναι πολύ ήπιος αναβάτης και βεβαίως είναι πολύ νωρίς για να είμαστε βέβαιοι αν θα βγάλει κάτι ή όχι. Έχει κ πολλά ηλεκτρονικά...... Να την κυκλοφορείς λιγότερο? Ή παράλληλα με κάποιο (πχ) scooter? Αν είναι να πάρεις τον έρωτά σου για να φοβάσαι να τον κυκλοφορείς, μη τον πάρεις. Είναι σα να παντρευτείς τη γυναίκα των ονείρων σου, που είναι και κουκλάρα κ καλό παιδί και νοικοκυρά, αλλά εσύ τα βράδια να κοιμάσαι στο σαλόνι..... Κακό. Πολύ κακό.... Να βάλουμε στη κουβέντα αξιοπιστία? Πως? Πολύ μικρό στατιστικό δείγμα η 3ετία. Πολλώ δε μάλλον όταν έχει πουλήσει, πόσα? 5 κομμάτια στην Ελλάδα? 200 στην Ευρώπη? Στατιστική δημοτικού θα κάνουμε με τέτοια νούμερα. Τα υπόλοιπα μηχανάκια έχουν πολλές παραπάνω πωλήσεις. Οι bmw έχουν πολύ σοβαρή αντιπροσώπευση (ιδιαίτερα after sales εντός εγγύησης) και η Ducati έχει πολλά μαστόρια να ασχολούνται και μια συνέχεια σε βάθος ετών, ώστε να ξέρεις από πριν τι προβλήματα βγάζουν και τι πρέπει να προσέξεις. Και στις bmw ομοίως. Στις MV μιλάμε για λευκή επιταγή. Ελάχιστα μηχανάκια, ελαχιστότερα στο παρελθόν, ένα συνεργείο+αντιπρόσωπος στην Αττική, άγνωστη υποστήριξη, παρακαταθήκη ανταλλακτικών κλπ κλπ. Ναι, η turismo veloce είναι μια κούκλα, είναι πολύ ευχάριστη στο δρόμο, τρέχουν τα σάλια όσων τη βλέπουν. Ναι, θα σε καυλώνει κάθε μέρα μέχρι να έρθει η πρώτη ξενέρα, δεν ξέρουμε από που θα σου έρθει (προβληματάκι? Πρόβλημα? έλλειψη υποστήριξης? έλλειψη ανταλλακτικών? επανάληψη ηλεκτρονικού προβλήματος που αδυνατεί η αντιπροσωπία να βρει?). Aπό την άλλη, η αγάπη, ο έρωτας, λευκή επιταγή απαιτούν. Αντιλαμβάνομαι πως το βλέπεις. Βλέπεις την κουκλάρα και ΔΕ σκέφτεσαι τα λεφτά, αλλά πως θα την κάνεις δική σου!!! Και οφείλω να πω πως είτε στατικά, είτε απλά με το μοτέρ να γουργουρίζει στο ρελαντί, είτε με σένα να βολτάρεις πάνω της, το συγκεκριμένο μηχανάκι είναι απολύτως ερωτεύσιμο, απολύτως καυλωτικό και το κυριότερο είναι ΚΑΙ αποτελεσματικό χωρίς ανάγκη να κάνεις υποχωρήσεις σε κάτι. Win Win δηλαδή...... ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ θα σου έλεγα οπωσδήποτε να οδηγήσεις ένα Tracer GT 2018 (Τονίζω το GT λόγω καλύτερου εξοπλισμού και κυρίως αναρτήσεων) που θα αγοράσεις καινούριο, με τις εγγυήσεις του και την καύλα του καινούριου. Το μηχανάκι είναι υπεργαμάτο, υπερευχάριστο, δε σπάει, δε χαλάει, κάνει τα πάντα παντού και πάντα. Αν μάλιστα θέλεις κι άλλα, πήγαινε οπωσδήποτε να δεις το MT10 touring edition (και SP) που είναι εξαιρετικό στο δρόμο!!!! Θα σου έλεγα και για άλλο ένα εξαιρετικό μηχανάκι, το Tuono V4R 1100, αλλά νομίζω ξεφύγαμε στα λ7. ΚΑΝΕΝΑ από αυτά δεν είναι Turismo Veloce. Κυρίως σε εμφάνιση. Και κανένα δεν είναι η λαχτάρα σου, ναι έχεις απόλυτο δίκιο. Απλά προτιμώ να σου δώσω και εναλλακτικές ώστε αν τελειώσει η μέρα της κρίσης σου, να καταλήξεις συνειδητά στην Turismo!!! Και πριν σας ξενερώσω. ΔΕΝ ξέρουμε ΑΝ χαλάσει ή ΌΧΙ. Μπορεί απλά να υπάρχει η ανησυχία και τελικά να είναι όντως μαλακία που το σκεφτόμαστε έτσι. Ποιοτικά το μηχανάκι είναι σούπερ ουάου. Το έχω δει άπειρες φορές από κοντά και τα πάντα πάνω του είναι εξαιρετικά. Από πλαστικά και φινίρισμα μέχρι και την τελευταία βίδα. Και μάλιστα την τελευταία βίδα σε κρυφά σημεία, όχι απλά στα εμφανή. Όσο την είχε ο κολλητός μου, το μηχανάκι δεν είχε κάνει κιχ. Τυπικά σερβις είχε κάνει, μόνο μια εξαέρωση πίσω φρένου χρειάστηκε έξτρα στο τελευταίο σέρβις. Όλα ακούγονταν και φαίνονταν άψογα. Στατιστικά δε μπορώ να πω κάτι. Δε θέλω να χαϊδέψω αυτιά αλλά και ούτε να αποτρέψω. Και για τα καλύτερα ιαπωνικά (MADE in Japan) έχουμε ακούσει βλάβες και περίεργες πανάκριβες ζημιές. Το μηχανάκι αξίζει τα λεφτά του, σαφώς. Απλά μη περιμένουμε να πω πως δε θα χαλάσει ή πως θα χαλάσει. Είναι άγνωστο. Τα μέχρι τώρα δείγματα είναι εξαιρετικά. Λογικά και η συνέχεια. Αυτά τα λίγα... Ακολουθεί φωτορομάντζο!!!
  14. 16 likes
  15. 16 likes
    Σήμερα πήγα βόλτα στο Πήλιο. Ανέβηκα απο Κουκουράβα μέχρι Μακρυνίτσα έπειτα βόλταρα λιγάκι μέσα στην Πόρταρια και έφτασα ως Αλυκόπετρα. Παραπάνω δεν πήγα γιατί με πίεζε και χρόνος λιγάκι σήμερα. Ωστόσο είχε υπέροχη μέρα έξω και άξιζε 1000% αυτή η βόλτα. Ευχαριστήθηκα στροφές! Με εξαίρεση την Κουκουράβα βέβαια στην οποία ο δρόμος είναι γεμάτος κακοτεχνίες και δεν παίρνει για πολύ γενναία πράματα... Βοήθησα και τον μικρό απο εδω να περάσει απέναντι
  16. 15 likes
    Στον αγύριστο μπουρδέλο του Akashi που ξέμενα κάθε εβδομάδα. Όξω πούστρα από την παράγκα, τράβα τώρα για ανακύκλωση και ελπίζω να γίνεις κατσαρόλες και μπρίκια και όχι χύτρα ταχύτητας γιατί σίγουρα θα σκάσεις σαν βόμβα. Να μας αδειάζει τον χώρο να έχουν άπλα τα Hondaκια μου.
  17. 15 likes
    Ιταλία λοιπόν! Αν και δεν θα έπρεπε, νομίζω αντιλαμβάνεσαι την αλλαγή περνώντας τα σύνορα. Τα σπίτια είναι ένα τικ λιγότερο τέλεια, οι δρόμοι επίσης, αλλά στα δικά μου μάτια μάλλον όλα είναι κάπως πιο ανθρώπινα. Γεροντάκια καθισμένα σε πλαστικές καρέκλες δίπλα στο δρόμο, απλά μαγαζάκια, όλα ελαφρώς πιο κοντά σ’ ελληνικά βιώματα. Τα τοπία βέβαια παραμένουν αλλιώτικα, όσο και αν η γκρίζα πέτρα φέρνει στα χρώματα της Ηπείρου. Και κάπου σ’ αυτ΄τα τα μέρη έστησε το λημέρι του ο Μαύρος Πητ ή ο Σαγώνιας από το James Bond! Σ’ αυτό το κομμάτι της Ιταλίας για να είμαι ειλικρινής μπήκα μόνο και μόνο για να προσεγγίσω το επόμενο Ελβετικό πάσο, αλλά εν τέλει ανακάλυψα τυχαία μια εκπληκτική διαδρομή που δεν είχα υπ’ όψιν και την προτείνω ανεπιφύλακτα σ’ όποιον βρεθεί οπουδήποτε κοντά σ’ αυτά τα μέρη. Πρόκειται για τον SS36, ειδικότερα το κομμάτι μέχρι Corti. Αν δείτε στο google maps η διαδρομή περισσότερο σε απεικόνιση πεπτικού συστήματος φέρνει, η χάραξη είναι βγαλμένη από arcade βιντεοπαιχνίδι των 90ies: Βαθιά κατάφυτη χαράδρα από την μια και λαξευμένα στον βράχο τούνελ (χωρίς τσιμέντο, γυμνός βράχος) με τοξωτά ανοίγματα για φυσικό φωτισμό και στροφές 180 μοιρών ΜΕΣΑ στα τούνελ. Πανδαισία. Αν υπάρχει διαδρομή για Motard, δύσκολα μπορώ να σκεφτώ καλύτερη. Απλά ανοίξτε το λινκ Στο τέλος της διαδρομής δύο άξια λόγου γεγονότα: Το πρώτο ότι κάποιος είχε βγάλει βόλτα την La Ferrari του (!) και το δεύτερο το πόσο una fatsa είμαστε δυστυχώς: Polo, Harley, εγώ. Το Χαρ- χαρ προσπερνάει επιθετικά και με μπόλικη φασαρία το VW περνώντας πολύ κοντά του. Ο πιτσιρικάς οδηγός εξοργίζεται και κουνάει σ’ εμένα το χέρι μέσω του κεντρικού καθρέφτη δυο – τρεις φορές. Κακώς δεν τον πέρασα, αλλά ούτε και του κολλούσα και αποφασίζει το αλάνι να κάνει το λεγόμενο brake check, δηλαδή να κοκαλώσει χωρίς λόγο τα φρένα με την ‘ελπίδα’ ότι θα γίνεις χαλκομανία στον προφυλακτήρα του και θα είσαι και υπεύθυνος για το ότι δεν κρατάς αποστάσεις. Εγκληματικό;
  18. 15 likes
    ‘Woher kommen Sie? Griechenland? Raki kalispera’, ευτυχώς ο νεαρός τροχονόμος ήταν προσφάτως στην Κρήτη και έχει όρεξη για κουβέντα. Έλεγχος στα χαρτιά, μέσω του iPhone διασταύρωση της ελβετικής μου διεύθυνσης, έλεγχος στο φως πινακίδας, έλεγχος στο πέλμα των ελαστικών εμπρός – πίσω (‘good enough’ απεφάνθη, να ‘ναι καλά τα chicken stripes), στην Ελλάδα ούτε αν ο Γαλιλαίος προσπαθούσε να περάσει ΚΤΕΔ δεν θα είχε τέτοια Ιερά Εξέταση. Και τότε μου σκάει ΤΗΝ ερώτηση: ‘Are all parts original Honda?’ Του δείχνω την πίσω ανάρτηση, ενώ ότι υπάρχει μες στον κουβά που έχω για κεφάλι ωρύεται ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ Ας τα παραλέω, ο άνθρωπος ήταν ευγενέστατος, τυπικότατος και αυτά που ήλεγξε ήταν (κατά κανόνα) ουσιώδη. Αφήνοντας το μπλόκο πίσω μου ευτυχώς είχα σχετικά μικρή απόσταση για το Splügen Pass. Εδώ η κίνηση ήταν πια μηδενική, αλλά οδηγικά ζορίστηκα πολύ. Το πλάτος του δρόμου ήταν ελάχιστο και στις ανηφορικές δεξιές φουρκέτες απλά δεν μπορούσα να βρω τρόπο να τις στρίψω. Θυμήθηκα τον @Gouky7 να κοροϊδεύει τα ST σε αντίστοιχη ευρωπαϊκή περίσταση, αλλά πραγματικά ένιωσα ανίκανος να βρω τρόπο να αντιμετωπίσω αυτές τις στροφές. Νομίζω με το ελαφρύτερο CBR μου θα ήταν καλύτερα τα πράγματα. Ίσως έπρεπε να κάνω κανένα τάμα στην θαμμένη στα χιόνια Παναγία ή τον Αι-Γιαννη τον Ρόσι. Με τα πολλά έπιασα κορυφή. Ίσως παρατηρείτε ότι η πινακίδα στο βάθος έχει την Ελβετική σημαία. Ο λόγος; Ο αυχένας του βουνού είναι τα σύνορα με την Ιταλία, μόνο που δεν υπάρχει φυλάκιο, μόνο χιόνι. Και αυτή η φυλή των ποδηλατών σαφώς.
  19. 15 likes
    Σήμερα όχι, εχθές όμως πήγα αυτό: Μερικές εικόνες τυχαίες. Όλα, εδώ >>> http://forcev4.blogspot.com/2019/05/blog-post.html
  20. 13 likes
  21. 13 likes
    Το λύσιμο-καθάρισμα, γρασάρισμα συνεχίζεται... Βγήκαν όλα τα ρουλεμάν, τσιμούχες, αποστάτες του ψαλιδιού και έπεσε και ένα γυαλισματάκι. ΠΡΙΝ: ΜΕΤΑ:
  22. 13 likes
    Πάσο νούμερο έξι για σήμερα, Maloja Pass. Μην ψάχνετε πώς προφέρεται, δεν είναι Ιταλικά αλλά Romansh, η τέταρτη επίσημη γλώσσα της μικρής Ελβετίας. Οδηγικά μου άρεσε μάλλον περισσότερο από τα προηγούμενα καθώς λόγω υψομέτρου το γρασίδι γύρω- γύρω θύμιζε Χάιντι. Η χάραξη ανοικτή αρκετά για το VFR, η κίνηση στο ελάχιστο, αφού σε σημεία έπιασα τον εαυτό μου να εντυπωσιάζεται από το πόσο συχνά για τα δεδομένα μου τέλειωνε η διαδρομή της γκαζιέρας. Περί ξύλινων κατοικιών κλπ αρχίζω να κουράζω, είναι σχεδόν δεδομένο φόντο. Στην προκειμένη υπήρξαν και Κάστρα, αλλά δεν τα φωτογράφησα. Καναδά δεν έχω πάει ποτέ, αλλά κάπως έτσι φαντάζομαι την φύση εκεί. Με τον ήλιο να χάνεται νωρίς πίσω από τις κορφές, μου έμενε ένα και τελευταίο πολύ ορεινό πέρασμα για σήμερα. Το Julierpass, στα σχεδόν 2300 μέτρα.
  23. 12 likes
    Δεν είναι σημερινή η φωτογραφία, αλλά με το πρόγραμμα που έχω τελευταία στη δουλειά, ακόμη και για χέσιμο μόνο ξημερώματα προλαβαίνω να πάω... Πάρνηθα, 2 στροφές κάτω από το σανατόριο. On a side note, όποιος βρει δερμάτινο ίδιο με αυτό εδώ, να έρθει να βγούμε φωτογραφία μαζί. Οπουδήποτε στον κόσμο
  24. 12 likes
    Ο φετινός Μάης στην Ελβετία ήταν ο βροχερότερος από τους λίγους μήνες που έχω περάσει σ’ αυτά εδώ τα μέρη. Πρωί – μεσημέρι ψιχάλα και τα απογεύματα μπόρα, έτσι για το μπουγέλο στο σχόλασμα. Το μηχανάκι το ‘χα βολτάρει ελάχιστα, καμία σχέση με τις προσδοκίες μου, ξενέρωμα σκέτο. Αλλά γι’ αυτό το πρώτο Σαββατοκύριακο του Ιούνη τα πράγματα έδειχναν ν’ αλλάζουν, οι προβλέψεις έδιναν λιακάδα και θερμοκρασίες Ελλάδος, οπότε δεν ετίθετο θέμα, το ΣΚ είχε βόλτα. Ο προορισμός δεν ήθελε πολύ σκέψη, οι Άλπεις με περίμεναν στο φόντο εδώ και μήνες. Αλλά πού στις Άλπεις; Με μια πρόχειρη αναζήτηση είδα ότι έντεκα πάσα ήταν ανοικτά, δυστυχώς τα γνωστά Furka και Gottard ακόμη ήταν κατειλημμένα από το χιόνι, δεν πειράζει, μένουν ως εκκρεμότητα. Από τα υπόλοιπα ανοικτά, οκτώ μπορούσαν να μπουν σε κάτι που θύμιζε λογικοφανή διαδρομή. Με την σκέψη ότι αν δω ότι δεν βγαίνουν τα χιλιόμετρα θα διανυκτέρευα κάπου καθ’ οδόν πέρασα την διαδρομή στο GPS, πακέταρα καλού – κακού τα αδιάβροχα και προσπαθούσα να μην καίγομαι από τα αναμμένα κάρβουνα ώσπου να ξημερώσει Σάββατο.
  25. 12 likes
  26. 12 likes
    ξεκούραστη μηχανή , ευκολοδήγητη χωρίς κραδασμούς. Είχα καιρό να κατέβω από τη μηχανή μετά από διαδρομή και να μην έχουν πιαστεί τα χέρια πολυθρόνα με ρόδες θυμίζει https://i16.photobucket.com/albums/b35/freerideryzfr1/transalp650/20190521_200533.jpg βέβαια εδώ και μαι βδομάδα που το έχω πάρει κάθισα και το μάζεψα λιγάκι, λάδια, φίλτρα super dynamic, σφίξιμο στην πίσω ανάρτηση, καθαρισμα παραφινέλαιο αλυσσίδα και γράσο, ρύθμισμα καρμπς ρύθμισμα βαλβίδες αλλαγή προληπτικά ρουλεμάν τσιμούχες τροχών μπρος πίσω, γρασάρισμα με γράσο σιλικόνης του ατέρμονα και γενικώς το μηχανάκι γουργουρίζει μια χαρά περιμένω φίλτρο dna και δεκαεξάρι μπροστινό γρανάζι απο ebay καλορίζικο
  27. 12 likes
    Καθαρισμός καρμπ, "εντός, εκτός και επί τα αυτά". ΠΡΙΝ: ΜΕΤΑ: BONUS: Καθαρισμός φλογέρας και μπουριού εξάτμισης.
  28. 12 likes
    Επίδαυρος και καφεδάκι στο Stork
  29. 11 likes
    Μιας και οι βόλτες που κάνω είναι άπειρες και επειδή δεν θέλω να σπαμάρω το thread "Τι έκανες με την μηχανή σου σήμερα" είπα να φτιάξω ένα ξεχωριστό thread για βόλτες και μέρη. Ο οποισδήποτε με παπί μπορεί να ποστάρει εδω πέρα ελεύθερα. Το λοιπόν "βάζω μπρος" το thread αυτό με μια βόλτα προς τα Χάνια. Ο καιρός ωραίος και απο την Πορταριά και πάνω επικρατούσε μια ευχάριστη δροσιά. Μια ελαφριά ζακετούλα την ήθελε βασικά άρα καλά το σκέφτηκα και πήρα μαζί μου. Στην πλαγιά είναι η Δράκεια, ο Άγιος Λαυρέντιος και ο Άγιος Βλάσιος στο τέρμα βάθος. Εκεί πέρα είναι και το μοναστήρι των Αγίων Ταξιαρχών. Το πράσινο κυριολεκτικά σε πνίγει σε αυτή τη περιοχή... Στον δρόμο για Κισσό, Μούρεσι και Άγιο Ιωάννη Και στον δρόμο για Χορευτό, Ζαγορά και Πουρί
  30. 11 likes
  31. 10 likes
  32. 10 likes
  33. 10 likes
  34. 9 likes
    Μικρή βόλτα προς Άγιο Λαυρέντιο
  35. 8 likes
    Βόλτα μέσα στην πόλη μετά απο καταιγίδα
  36. 8 likes
    Έχει ήδη δημιουργηθεί hashtag #saveNikolasfrompoverty ενώ θεωρώ πως ο Τηλεμαραθώνιος είναι θέμα χρόνου
  37. 7 likes
    μετα απο 100 χρονια, (5 για την ακριβεια) που γυρναγα καθε καλοκαιρι με το κοντομανικο πολυ καλη τιμή, πιο κατω απο του σκρουτζ ενα ταλιρο. τη περικεφαλαια να μην ειχε που τη πηρα χαμπαρι μετα, αλλα τελοσπαντων
  38. 7 likes
    Shopping therapy με 2 ευρώ!
  39. 7 likes
    ΟΝΛΥ ΔΕ ΓΚΟΥΝΤ ΝΤΑΓΙΑΝΓΚ
  40. 7 likes
    Δεν θα βγάλω το εσωτερικό χέρι σωστά πο-τε.
  41. 7 likes
    Ποια φωτογραφία της ημέρας, η φωτογραφία της νύχτας λέμε Έχω χαζέψει εντελώς στα 48 μου, κουκουρούκουυυυυυυυυυ
  42. 7 likes
  43. 7 likes
    RIP, μια από τις πιο αξιόλογες προσωπικότητες του αγωνιστικού κόσμου.
  44. 7 likes
    Ορεινά Χανιά σήμερα. Στο βάθος η θάλασσα, δε φαίνεται καλά, Τα τελευταία χιόνια στη Μαλάξα,
  45. 7 likes
  46. 6 likes
    Πήγαμε με την κοπελιά βόλτα στην λίμνη Κάρλα σήμερα. Η λίμνη αποξυράνθηκε το 1962 μιας και προκαλούσε προβλήματα με πλυμμήρες και έντομα. Ωστόσο το 2010 ξεκίνησε διαδικασία αποκατάστασης της και το 2018 ολοκρηρώθηκε. Έχει τον δικό της βιότοπο με διάφορα ζωάκια και φυσικά υπέροχα τοπία. Υπάρχουνε δυο δρόμοι: ή πας απο εθνική για Λάρισα και στρίβεις για Κανάλια ή πας απο Μελισσιάτικα και περνάς μεσά απο βουνά (Γλαφυραί, Κάτω Κερασιά, Κανάλια) για να φτάσεις. Εμείς πήραμε την 2η διαδρομή για το τοπίο. Το μηχανάκι δεν παραπονέθηκε καθόλου, τραβούσε άνετα σε όλη την διαδρομή και πήγε και γύρισε καίγοντας λίγο παραπάνω απο μισό ντεπόζιτο περίπου. Προσοχή μόνο στον δρόμο μιας και έχει κακοτεχνείες σε κάποια σημεία, αρκετά ζουζούνια και επίσης πρώτη φορά βλέπω φίδι στον δρόμο. Απλά έκοψα ταχύτητα, περίμενα να φύγει και βγήκα λιγάκι στο αντίθετο ρεύμα για να το αποφύγω εντελώς. Αμα πατήσεις αυτές τις μ***κιες έφυγες τούμπα.
  47. 6 likes
    Δεν τα έκανα σήμερα. Δυστυχώς λόγω ασταμάτητης δουλειάς σε συνδυασμό με το ΤΕΙ δεν μπαίνω πολύ ΜΒ. Πριν λίγα ΣΚ έκανα μια όμορφη βόλτα από Ζαγορά προς Δράκεια. Μετά κατέβηκα Αγριά και ανέβηκα από Νεοχώρι, Ξουρύχτι Τσαγκαράδα πίσω στο χωριό μου. Ανάμεσα από Ξουρύχτι και Νεοχώρι κατάλαβα ότι μου είχανε λύσει τα παξυμάδια που κρατάνε την εξάτμιση στην κεφαλή. Ευτυχώς το κατάλαβα έγκαιρα και ήταν ακόμα πάνω στα μπουζόνια. Χωρίς εργαλεια (honda είναι) τις έσφιξα με το χέρι όσο μπορούσα και χαλαρά ξεκίνησα για Ξουρύχτι. Βρήκα βενζινάδικο και ευτυχώς μου έδωσε ένα κλειδί ο άνθρωπος εκεί να κάνω τη δουλειά μου. Είχα ένα χρόνο να κάνω αυτή τη διαδρομή. Τα τοπία έιναι καταπληκτικά. Κάποιες μικρομετατροπές έγιναν τις οποίες θα βάλω μετα! Πάνω από Αγριά Λίγο πριν το αναπάντεχο.. όταν καταλάβαινα πως κάτι αλλάζει στον ήχο που έκανε.. Έτσι είναι η εξάτμιση πλέον. Ας λυθεί πάλι αν θέλει.. Και οι μετατροπές Αγόρασα αρσενικά και θυληκά φις αλλά και πλαστικά. Έκανα τα φις να είναι σαν εργοστασιακά! Πολύ όμορφη δουλειά.
  48. 6 likes
    Αυτό το είδος παιδείας λείπει από την Ελλάδα, εννοείται πως δεν μιλάω ΜΟΝΟ για τους 20χρονους ...
  49. 6 likes
  50. 6 likes
    Εμένα ο anton26 μου έχει φάει το κουλούρι μου στο δημοτικό