Leaderboard


Popular Content

Showing most liked content since 03/08/19 in all areas

  1. 59 likes
    Καλημέρα σας Οπως καταλαβαίνετε τα λόγια είναι περιττά..πήγα και την πήρα από την αντιπροσωπεία χωρίς να την έχω οδηγήσει καθόλου και έχοντας ένα πραγματικό άγχος για το αν θα είμαι οκ επάνω της, αν θα φτάνω ικανοποιητικά τα πόδια κάτω, αν θα μου αρέσει η θεση οδηγησης, αν αν αν... Ταιριάζεις επάνω της λες και την εφτιαξαν για εσένα.. Έκανα μία μικρή βόλτα μέχρι σαρωνίδα, νίωθεις ότι με την σκεψη σου στρίβει.. Ο θόρυβος που κάνει ο κινητήρας είναι απλά εκπλητικός!!! Όπου και να σταματήσω, κάθομαι σαν χαζός και την χαζεύω.. Ασυνάρτητες σκέψεις γραμμένες, δεν είμαι καλός στο γράψιμο και ο ενθουσιασμός της στιγμής το κάνει ακόμα χειρότερο.. Υ.Γ. ξεκίνησα το στρώσιμο, θέλω να της το κάνω σε μία μέρα να μπορέσω να ακουσω πως κάνει ο κινητήρας σε ψηλότερες στροφές
  2. 47 likes
    FYI: Ακολουθει τεραστιο σεντονι. Εχετε πιασει ποτε τον εαυτο σας να αντιλαμβανετε οτι ζειτε το ενα κομματι της ζωης ξανα? Οχι ομως το γνωστο Deja vu οπου εκει πιστευεις οτι το εχεις ζησει αλλα δεν εισαι σιγουρος, αλλα να το ζεις πραγματικα για δευτερη φορα. To go back in time, σε αυτο εδω το post πριν δεκα χρονια ειχα ανακοινωσει την αποκτηση της πρωτης μου μοτοσυκλετας που εμελε να μεινει στα χερια μου για πολυ καιρο: Η ιστορια ηταν οτι τοτε το μακρινο Μάιο του 2009 ειχα αποκτησει ενα Kawasaki ER-6n μοντελο 2006 το οποιο δυστηχως εγινε σμπαραλια σε ενα τροχαιο μεσα στη πολη 3 μηνες μετα την αγορα του. Κατωπιν χαρτουρας, αποζημιωσης απο την ασφαλιστικη και 7 μηνες μετα την αγορα του πρωτου ER-6n, κατεβηκα Aθηνα σε ταξιδι εξπρες για να αγορασω το δευτερο μου ER-6n. Ο λογος που διαλεξα το ιδιο μηχανακι ξανα ηταν γιατι δεν ειχα προλαβει να ζησω το πρωτο, να το μαθω, να το ευχαριστηθω, να γεμισω ωραιες αναμνησεις μαζι του και μολις το χορτασω να το δωσω στον επομενο. Ηλικιακα ημουν τοτε 21 χρονων οταν και εζησα την ανοδο στα μεγαλα κυβικα αλλα και την συνεχιση της παρα την απωλεια της πρωτης μου μεγαλης μηχανης. Fast forward και μετα απο αρκετα χρονια, σπουδες στο εξωτερικο, ξενιτια κτλ (ειμαι κατοικος Αμστερνταμ απο το 2013), καταληγω τον Ιουνιο του 2018 να αγοραζω το πρωτο μου ευρωπαϊκο μηχανακι. Και τι μηχανακι, ονειρο ζωης!!! Η επιβραβευση πολλων κοπων και θυσιων, πολλων up and down αλλα και αλλαγες ζωης που στιγματιζουν. Η τυχερη της ιστοριας ηταν ενα Multistrada 1200 S Touring 2013 το οποιο πηρα μεταχειρισμενο απο dealer στην Ολλανδια με 23,500 χλμ. Μολις ειχα γινει 30 χρονων και ειχα αποφασισει να παρω ενα καλο δωρο στον εαυτο μου (πρωτα -αντα ντε). Fast forward ξανα και μετα απο καμποσα πραγματα που μεσολαβησαν, μεταξυ αυτων και η κλοπη του πρωτου μου Multistrada απο το γκαραζ, φτανουμε στον Απριλιο του σωτηριου ετους 2020, οπου εγω δουλευω απο το σπιτι καθημερινα λογω κορωνας και μεχρι τοτε καθε πρωι εβλεπα την αγγελια απο το μηχανακι που ειχα σταμπαρει στο ιντερνετ. Εδω και ενα μηνα δεν ειχε φυγει, ουτε βεβαια τα αλλα μηχανακια της αγορας. Οπως και εγω ετσι και ο υπολοιπος κοσμος δεν αγοραζε τιποτα και η αγορα ηταν τελειως στασιμη. Τιποτα δεν εφευγε αλλα και τιποτα νεο δεν εμπαινε στη λιστα. Ομως στις 7 του Απριλη, η Γερμανικη κυβερνηση αποφασισε να κλεισει τα συνορα με Ολλανδια λογω της κακης επιδοσης των Ολλανδων στην πανδημια. Η αποφαση θα εμπαινε σε ισχυ 3 μερες μετα. Και καπου εκει ηταν που ειπα στον εαυτο μου, η θα κινηθεις αμεσα και θα κανεις την κινηση η το ξεχνας και το χανεις. Αρα το deadline μου ηταν μεχρι 9 Απριλη 23;59 για να περασω τα συνορα ξεγνοιαστα, μετα θα με σταματουσε η αστυνομια και θα με εστελνε πισω σπιτι αν δεν ειχα σοβαρο λογω να αποδειξω για να περασω τα συνορα. Τηλεφωνο αμεσα στον Γερμανο dealer, η μηχανη ακομα διαθεσιμη και ηταν θετικος να τα ετοιμασει ολα και να εχει την μηχανη ετοιμη για μενα σε 2 μερες. Ξεκιναμε την διαδικασια αγορας και του στελνω ενα καλο deposit στο λογαριασμο. Τηλεφωνο στη δουλεια για να ζητησω εκτακτως 1,5 μερα αδεια δλδ απο Τεταρτη μεσημερι μεχρι Πεμπτη απογευμα. Εγινε αποδεκτη, bingo. Τηλεφωνο στη Hertz και τους ζηταω να νοικιασω ενα βανακι τυπου VW transporter απο Τεταρτη απογευμα μεχρι Παρασκευη απογευμα. Διαθεσιμο και αυτο και γινεται booked στο ονομα μου. Bingo ξανα, πεφτω για υπνο ποιο ηρεμος πλεον. Τεταρτη απογευμα και εχοντας δουλεψει μιση μερα απο το σπιτι (και καλα, που μυαλο για τετοια), φευγω για την Hertz να παραλαβω το οχημα μου. Προς εκπληξη μου, μου δινουν ενα μεγαλυτερο οχημα (VW Craft) γιατι αυτο ειχαν μονο διαθεσιμο. WTF!!! Δεν εχω ξανα-οδηγησει τοσο μεγαλο οχημα στη ζωη μου. Τεταρτη βραδυ το ρολοι δειχνει 9μμ και εγω ξεκιναω το ταξιδι μου για την περιοχη του Μοναχο. 850χλμ λεει το navigation!!! Οκ λοιπον, καφε, μουσικουλα και παμε... Βραδινη οδηγηση για 9 ωρες με θεα την πανσεληνο (και μεσα τα αθλια ηχεια του craft να βαρανε μουσικαρες). 6 το πρωι και φθανω στο προορισμο μου αλλα φυσικα ολα κλειστα. Εχω ομως 3 ωρες γεματες μεχρι να ανοιξει ο dealer οποτε πεφτω κι'εγω να ριξω εναν υπνακο στο ευρυχωρο βανακι μου νιωθωντας οτι προσωρινα αλλαξα επαγγελμα και εγινα νταλικερης. Μετα τον απαραιτητο υπνακο και επισκεψη στο βενζιναδικο για refueling, 10 το πρωι φτανω στο μαγαζι για την πολυποθητη παραλαβη: Κανουμε την απαραιτητη χαρτουρα, πληρωμες κτλ κτλ και το μηχανακι γινεται δικο μου πλεον !!! Τη ανακουφιση πηρα, δεν περιγραφεται. Με βοηθανε και τα παλικαρια απο το συνεργειο εκει να φορτωσουμε τη μηχανη στο τερας. Και το πρωτο χαμογελο ικανοποιησης σκαει στο προσωπο μου παρα την κουραση Το ρολοι πλεον δειχνει 11πμ και εγω εχοντας ξεμπερδεψει με τα παντα, ξεκιναω την απεραντη ευθεια για να επιστρεψω στο Αμστερνταμ. Παντα με ενα μονιμο χαμογελο γιατι πλεον η δικια μου κλοπη επιτευχθη. Οπως και στο κατεβασμα, ετσι και ο γυρισμος περιλαμβανε στασεις μονο στα βενζιναδικα για κατουρημα, κανα καφε απο το μηχανημα και χειροποιητα σαντουις που εφτιαχνα on-the-go ελεω κορωνας. Πλησιαζοντας Αμστερνταμ, αλλαγη σχεδιου και παιρνω την (σοφη) αποφαση να ξεφορτωσω τη μηχανη στο σπιτι ενος φιλου γιατι πολυ απλα δεν ηθελα σε καμια περιπτωση να φιλοξενησω τη μηχανη στο γκαραζ της αμαρτιας χωρις ασφαλεια κλοπης. Αν γινοταν το κακο ξανα, θα εχανα πολλα οχι μονο απο χρηματα αλλα και ψυχικη υγεια. 9μμ το βραδυ λοιπον και καταφθανω στο σπιτι του φιλου μου οπου μαζι με ενα αλλο φιλο μας με βοηθανε να ξεφορτωσουμε το εργαλειο: Προς καλη μας τυχη, το Multistrada μετα βιας χωραει απο τις πορτες και το ασανσερ της οικοδομη του!!! Αλλα χωρεσε ομως (για οσους πιστευουν οτι ειναι τερας στις διαστασεις) Mission accomplished, η νεα μου κουκλα βρισκεται ασφαλης στα χερια μου (almost) και αγναντευει τη βραδινη θεα του Αμστερνταμ απο τον 5ο οροφο Ολα εγιναν τοσο γρηγορα... Μεσα σε 48 ωρες απο εκει που χαζευα μηχανακια στο Ιντερνετ, ξαφνικα κατεληξα να εχω στα χερια μου αυτο που ηθελα !!! Τωρα μενει να γινει η διαδικασια του εκτελονισμου ωστε να παρω πινακιδα και να την ασφαλισω. Και τα ωραια επονται στη συνεχεια. Και κλεινοντας για να επιστρεψω πισω στην αρχικη, θεωρητικη μου, ερωτηση: Επιασα τον εαυτο μου, 10 χρονια μετα να κανει παλι ταξιδι εξπρες για να αγορασει κατι που ειχε ηδη στο παρελθον. Και παλι η πρωτη version της αγορας ειχε καταληξει αδοξα (και το πρωτο ER-6n και το πρωτο Multistrada ειχαν αδοξο τελος, ασχετα που ο λογος ηταν διαφορετικος). Αλλα και παλι η δευτερη version ηταν αυτη που ηθελα απο αποψη χρωματος, ηλικιας, εξοπλισμου, τιμης κτλ Τελικα δεν ειμαστε απλα πρωταγωνιστες στην ιστορια της ζωης μας, ειμαστε πρωταγωνιστες και στο re-make της !!! Εσεις? P.S1: το ηλικιακο μου ρολοι δειχνει πλεον 31, ακριβως 10 χρονια μετα την πρωτη μου ιστορια με το ER-6n. P.S2: Σκαλιζοντας τα παλια μου post στα ευχαριστα, μια γλυκια νοσταλγια με επιασε για εκεινες τις καλες μερες διαβαζοντας τα post τοσων ανθρωπων που ανταλλαζαμε ενα σωρο κειμενα μεσα απο το φορουμ. Πλεον απο ολους αυτους που μου ευχηθηκαν τοτε, νομιζω ειναι μετρημενοι στα δαχτυα του ενος χεριου ποσοι ακομα συνεχιζουν να ποσταρουν (και ισως θυμηθουν και την προτερη μου ιστορια).
  3. 42 likes
    Paso los Libertadores, Cristo Redentor, Άνδεις, σύνορα Αργεντινης-Χιλης, 3850μ υψόμετρο.
  4. 40 likes
    Έπαιξες μεγάλο ρόλο στην τελική απόφαση, το ξέρεις ήδη Η συνέχεια του φωτορεπορτάζ... Πρώτη σωστή βόλτα στην Πάρνηθα. "Δυστυχώς" πήγα δικάβαλος οπότε δεν είχα όση ελευθερία ήθελα στις εξόδους των στροφών... Η φράση στρίβει με το μυαλό αντικατοπτρίζει πλήρως την πραγματικότητα. Και δεν έχω παίξει ακόμα με ρυθμίσεις ανάρτησης. Ο κινητήρας μου φαίνεται ότι ροπιάζει από τις 1000 στροφές, λειτουργησε το traction control με 6η σε ψιλογλυστερο δρόμο (θυμίζω έχω όριο τις 5500-6000 στροφές).. Θα επανέλθω δριμύτερος! Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές
  5. 39 likes
    Εν μέσω καραντίνας ,να μάστε και πάλι εδώ στο παλιό καλό μας φόρουμ που τόσο αγαπήσαμε αλλά όλοι μας λίγο πολύ ,το έχουμε ξεχάσει . Επιστρέφω λοιπόν ,δυνατός όσο ποτέ άλλοτε . Αυτή τη φορά με ΚΤΜ 1290 super adventure S . Ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα . Δεν έχω να πω πολλά , έχω να πω όμως ,πως είναι ότι καλύτερο είχα ποτέ μου σε δύο ρόδες ,με βάση τα θέλω μου,τα γούστα μου και τις προσδοκίες μου φυσικά. Δεν θα μπω σε περαιτέρω αναλύσεις .Δεν χρειάζεται άλλωστε συστάσεις το κορυφαίο των κορυφαίων ΟΝ OFF . Γκάζι απεριόριστο,τόσο που θα σε κάνει να παραμιλάς μέσα από το κράνος σαν χαζός .Ροπή σε αφθονία ,τόση ροπή που οι σούζες θα γίνουν η καθημερινότητα σου ,απαραίτητη προυπόθεση να βάλεις στο OFF το TC .Καλά για φρένα αναρτήσεις κτλπ νομίζω πως πραγματικά δεν χρειάζεται να αναφέρω κάτι . Η κύρια διαφορά που εντοπίζω στο ΚΤΜ σε σχέση με τα υπόλοιπα τις κατηγορίας είναι ο τρόπος που βγάζει την δύναμη στον δρόμο. Ο συνδιασμός του FUN χαρακτήρα του σε σχέση με το πόσο εύκολα μπορείς να τα κάνεις όλα αυτά σε στέλνει στο ψυχιατρείο. Ακόμα και στο χώμα που δειλά δειλά δοκιμάζω (με ασφάλτινα ελαστικά) πάει εξαιρετικά . Το πόσο ήθελα ένα ΚΤΜ όλα αυτά τα χρόνια που πειραματίστηκα νομίζω πως οι περισσότεροι εδώ μέσα το γνωρίζουν . Θύμαμαι πως μου τρέχανε τα σάλια από τότε που είχε πρωτοβγεί και είχα οδηγήσει το 1190 το 2013 και μετά το 1290 Τ το 2015 ,ώσπου βγήκε το S το 2017 και είπα εντάξει ,εδώ είσαι !! http://www.mybike.gr/topic/74047-ktm-1290-super-adventure/?do=findComment&comment=1943980 1290 super adventure S λοιπόν. 18 αρι .Μαύρο .Είναι στην κατοχή μου από τον Οκτώμβριο του 2019 .Το πήρα μεταχειρισμένο με 5900 χιλιόμετρα και αισίως έχουμε φτάσει τα 13000 . Σκοπός του θέματος είναι κάτι σαν βίος και πολιτεία όσον αφορά το συγκεκριμένο μηχανάκι .Δεν υπόσχομαί ότι θα το κρατήσω μια ζωή.Υπόσχομαι όμως πως όσο το έχω ,θα το γουστάρω. Υγεία να έχουμε όλοι μας και να κυλάει η ρόδα . Όλα τα άλλα έρχονται .
  6. 38 likes
    Πετάχτηκα μέχρι την Αθήνα σήμερα το πρωί. Στον γυρισμό για Πάτρα σταμάτησα 3 φορές στα ουρητήρια της Ολυμπίας οδού (πρώην κωλόδρομος με κολονάκια) για να καθαρίσω με νεράκι......... την ζελατίνα....... του CB......... του 1300 ντε Μια αναζήτηση 2 χρόνων έλαβε τέλος σήμερα. Ξεκινήσαμε για Αγία Παρασκευή κατά τις 7:00 με το αμάξι του Γιώργου και τον κοπέλα του και εγώ ήμουν τόσο χαλαρός (παραδόξως) λες και πήγαινα να αγοράσω σώβρακα και σουτιέν. Αφού τελειώσαμε τα διαδικαστικά και τους καφέδες, χαιρετηθήκαμε και ξεκίνησα για Πάτρα. Είχα στο μυαλό να πεταχτώ σε 2-3 φίλους και να αγοράσω ένα σετ για σαμάρια, αλλά που μυαλό. Μόλις πήρε μπρος η "ραπτομηχανή" βγήκα αμέσως στην αττική οδό, χέστα όλα πάμε να οδηγήσουμε. Σταματώ να φουλάρω βενζίνη και αμολιέμαι. Βάζω πέμπτη και απλά ανοιγοκλείνω το γκάζι σε όλη την διαδρομή, το τερατάκι ροπής απλά γουργουρίζει. Και ξαφνικά εκεί κοντά στα διυλιστήρια, με τη κλασσική μπόχα του θειαφιού αρχίζω να γελάω, να τραγουδάω, να κλαίω με λυγμούς, να συνέρχομαι και πάλι από την αρχή. Κάθε 4-5 λεπτά το ίδιο μέχρι περίπου το Ζευγολατιό Κορινθίας που στάνιαρα, σαν άντρακλας που είμαι. Δεν περίμενα ποτέ να συγκινηθώ έτσι. Ακόμα βουρκώνω τώρα που τα γράφω. Τέλος πάντων ας συγκροτηθώ. Μόλις έφτασα Πάτρα την πήγα για φώτο στην παραλία εδώ κοντά με την συννεφιά και το αεράκι, βενζινούλα και βουρ στο πάρκινγκ. Θα ήθελα να ευχαριστήσω ΠΑΡΑ πολύ τον @FlyingInADream για το τρέξιμο, τον έλεγχο, τις φωτογραφίες, τις συνεννοήσεις, τον μάστορα κλπ Σιγά που θα γλίτωνες από τα ευχαριστήρια Τον "γιόκα" μου τον @Avatar για την μεταφορά, την παρέα, τα γέλια στο αυτοκίνητο, την εξυπηρέτηση με την τράπεζα, hot spot κλπ. Και τον @estebahn για την ώθηση-πίεση να πάρω το CB. Μάλλον αυτός το ήθελε το CB, βασικά πρέπει να είναι πιο καυλωμένος εεεε χαρούμενος από εμένα ΑΛΛΑ μην ξεχνιόμαστε. Τώρα την έχω μεγαλύτερη. Την μηχανή ΥΓ Πεινάω, δεν έχω φάει τίποτα από χθες με όλα αυτά.
  7. 35 likes
    Οι επόμενες μέρες προσωπικά ήταν οι καλύτερες οδηγικα στην Βραζιλία. Αρχικά χαθήκαμε σε λασποδρομους ψάχνοντας να βρούμε ένα φαράγγι. Τελικά η είσοδος του ήταν κλειστή και δεν φτάσαμε αλλά δεν πειραζει, it was fun. Ύστερα εντελώς τυχαία πέσαμε πάνω στο Trollstigen της Βραζιλίας. Νυχτωνε κιόλας αλλα δεν μας ένοιαζε, τα τοπία ήταν απολαυστικότατα. Νομίζω ήταν η πρώτη φορά που οδηγήσαμε νύχτα μέχρι να φτάσουμε σε πολιτισμό.
  8. 34 likes
    Ουδεμία σχέση ο καιρός σήμερα με μόλις επτά μέρες πριν, βουρ για το πρώτο πάσο της ημέρας, Grosse Scheidegg. Θεόστενος δρόμος μέσα στο δάσος, μια διαρκής ανηφόρα. Από τα μέσα της διαδρομής πληρώνεις προκαταβολικά 8 φράγκα για το γεγονός ότι κάπου θα παρκάρεις και συνεχίζεις για τα σαλέ πριν την κορυφή. Ήλπιζα ότι εδώ πάνω θα συναντούσα μόνο ποδηλάτες και περιπατητές τέτοια ώρα, Ξέχασα το αναθεματισμένο το Postbus, τα αντίστοιχα ΚΤΕΛ που οι Ελβετοί έχουν βάλει σε κάθε ορεινή διαδρομή και έχουν απόλυτη προτεραιότητα έναντι άλλων οχημάτων, όπως νευριασμένα μου υπενθύμισε ένας οδηγός τους. Μα πώς μπορείς να έχεις νεύρα εδώ πάνω με αυτή τη θέα; Και άνευ Βέφας στο πλάνο, νομίζω αυτή η κορυφή αξίζει έξτρα φωτό. Χαρά στα πνευμόνια σου αδερφέ! (Για τον ποδηλάτη λέω). Το σύρμα είναι ελαφρώς ηλεκτροφόρα περίφραξη αγελάδων. Να που χρησίμευσε και η προϋπηρεσία στη limbo! Στην κορυφή του Πάσου κάτι σαν πολύ πρωινός αρραβώνας / γάμος δεν κατάλαβα ακριβώς. Ωραία η Τριχωνίδα που παντρεύτηκε φίλη μου προσφάτως, αλλά τούτη εδώ η νύφη έκανε μάλλον καλύτερα κουμάντα. Από εδώ που η κορυφή είναι πιο κοντά συνειδητοποιείς τα μεγέθη του χιονιού, εκείνοι οι κατακόρυφοι όγκοι που περιμένουν να πέσουν μπορεί να είναι και 30 μέτρα σε ύψος.
  9. 33 likes
    Συνέχεια με το Transfagarasan της Βραζιλίας και κλασσικό μοτο-προορισμό, το Serra do Rio do Rastro. 284 kurwas curvas απόλαυσης και καλής ασφάλτου. Από την άσφαλτο στο χώμα την ίδια μέρα, και δη 130 χλμ αυτού. Αν δεν είχαμε βρει πεσμένες γέφυρες και αν δεν είχαμε χαθεί κάμποσες φορές ανάμεσα στα γελάδια θα ήταν λιγότερα, αλλά τα τζιπιέσια δεν λειτουργάν εκεί.
  10. 30 likes
    Όποιος πατρινός ήταν σήμερα στην παραλιακή ζώνη λίγο μετά τις 17:30 είχε βγάλει κινητό και τράβαγε αβέρτα φωτογραφίες το ηλιοβασίλεμα. Αναγκάστηκα να σκουρίνω τις δικές μου για να είναι όσο ποιο κοντά στην πραγματικότητα, γιατί το κινητό ανέβαζε την φωτεινότητα και έβγαιναν ξεπλυμένες. Μαγικό, απίστευτο θέαμα που χάθηκε σε δευτερόλεπτα.
  11. 30 likes
    Όταν έγραψες on-off, σκέφτηκα να απαντήσω πως δεν το θεωρώ σε αυτή την κατηγορία όταν φοράει λάστιχο 100% δρόμου αλλά μετά μου έτυχε αυτό... Πήγα Μάντρα-Ερυθρές-Θήβα-Αλίαρτο και από εκεί έκοψα αριστερά και ανέβηκα το βουνό ώστε να πάω προς Κυριάκι από κάτι που στο google maps μου είχε φανεί ωραία στριφτερή διαδρομή. Εν τέλει από Ευαγγελίστρια μέχρι Κορώνεια (9χλμ) έκανα χωματόδρομο σχετικά πατημένο με αρκετά νεροφαγώματα που με άγχωσαν ανα διαστήματα.. Απόζημιώθηκα τελειώνοντας τον χωματόδρομο όταν βγήκα σε αυτή την όαση.. Έκανα την καθιερωμένη βόλτα από Δίστομο-Αράχωβα-Χ.Κ. και συνέχισα προς Τιθορέα. Από την Αράχωβα μέχρι το Λιβάδι επίσης καινούργια άσφαλτος, ήταν σαν να μου έλεγε στρίψε... Ο καιρός ιδανικός για βόλτα, συννεφιά με διαστήματα ηλιοφάνειας, στον Παρνασσό είχε 15 βαθμούς. Συμπλήρωσα τα 1000χλμ , Δευτέρα πάω για το πρώτο σέρβις.. Αντιλήφθηκα σήμερα ότι κάηκε το πίσω δεξιά φλας, ελπίζω να μην ξεκινήσουν από τώρα οι αβαρίες..
  12. 29 likes
    Ψάχνω πρατήριο καυσίμων. Και λουκέτο καλό, ουτε κλειδί δεν εχουν αυτά τα σπίτια του βουνού. και για τους άπιστους, με ημερομηνία...
  13. 29 likes
    Συνεχίζοντας την συμβίωση, μετά το πρώτο σέρβις έφυγα ξανά για βόλτα το σκ επ ευκαιρία ενός γάμου στην Λαμία. Εννοείται πήγα από την κλασσική βόλτα του Παρνασσού όπου και την έκανα στον 2πλασιο χρόνο γιατί σταματούσα για φωτογραφίες. Από εντυπώσεις...ξεκίνησα να χρησιμποιώ το quickshifter. Για την ομολογουμένως μικρή μοτοσυκλετιστική ζωή μου, είναι ότι πιο κ@υλωτικό έχω ζήσει επάνω σε μηχανή. Ήθελα να μου πείτε και εσείς γνώμη, εάν είναι νωρίς να το χρησιμοποιώ όταν ακόμα είμαι σε φάση στρωσίματος. Το εγχειρίδιο δεν αναφέρει τίποτα, το όριο στροφών που έχω είναι πλέον οι 11κ μέχρι τα 2500 χλμ. Κάηκε και το αριστερό φλας, δεν δίνω σημασία, προχωράμε.
  14. 29 likes
    Μια από τις επόμενες μέρες λοιπόν, και ενώ περιμέναμε σε κάτι έργα στον δρόμο, έσβησα την μηχανή. Όταν πήγα να ξαναβάλω μπροστά για να φύγουμε, γιοκ. Ούτε καν γυρνούσε η μίζα. Για να μην πάω σαν το σκυλί μέσα στην ζεστη, το έβαλα μπρος σκαστο και συνεχίσαμε. Κατασκήνωσαμε πάνω σε ένα χωράφι με μπιζελια, φτιάξαμε την μακαρονάδα μας, ήπιαμε την κασάσα μας και όλα καλά. Την επόμενη μέρα πααααλι τα ίδια. Και αντε βγαλ'το από εκεί μέσα μέχρι την κατηφόρα. Έπεσε σπρώξιμο, ξαναπήρε σβηστό και πήγαμε σε έναν ντόπιο μάστορα μια μικρής πόλης. Η ετυμηγορία του ήταν πηνία. Φορτίσε λίγο την μπαταρία (η οποία ήταν καινούρια) και τώρα επαιρνε, ψόφια η μίζα μεν αλλά έπαιρνε. Εγκεφαλικό. Σκέφτομαι, άστο θα το βάζω σκαστο να' σαι καλά, και πήγαμε στην Yamaha στην Florianopolis. Ο αφεντικάνος το πήρε μέσα, και μετά από καμιά ώρα μου λέει οκ, το έφτιαξα, ήθελε αλλαγή μίζας και μπαταριας. Εγκεφαλικό νο2: - Ωπα ωπα (το χρησιμοποιούν και οι βραζιλιάνοι, μη γελάς) τι εννοείς το έφτιαξες;; Πόσο κάνουν όλα αυτά; - 180 ευρώ. - Και σίγουρα τα πηνία δεν έχουν πρόβλημα; - Ναι, τα μέτρησα. - Com certeza? - Com certeza. - Άμα είναι ετσι χαλάλι. Ωραίος τύπος ο αφεντικάνος, του μάθαμε και λίγα πρόστυχα ελληνικά και με τα μηχανολογικά λυμένα (προς στιγμήν) ήταν ώρα να απολαύσουμε την Florianopolis, έναν διάσημο τουριστικό προορισμό για όλους τους Νοτιοαμερικανους. Ωραίο vibe, πολλοί χιππηδες, κόσμος στον δρόμο και ωραίες παραλίες. Εκεί βρήκαμε και τον Ισπανό φίλο μας που είχαμε γνωρίσει στους καταρράκτες και πήγαμε για μπανακι όλοι μαζί.
  15. 28 likes
    Εδώ και λίγες μέρες είμαι κάτοχος ενός Sym Cruisym 300. Αγοράστηκε καινούριο και έχουμε αρχίσει να γνωριζόμαστε. Ειμαι πολύ ευχαριστημένος με την επιλογή μου τελικά, γιατί παρόλο που το έκλεισα για αγορά, κρατούσα μια επιφύλαξη. Ολα καλα λοιπον. Νομίζω ότι θα τα πάμε καλά. Πάρτε και μερικές φωτογραφίες. Special thanks @r3negade για το τρέξιμο και γενικότερα το support
  16. 27 likes
    Από την τελευταία βόλτα στον Υμηττό..
  17. 26 likes
    Δεκαετίες το όνειρο, από μικρό παιδί, άνω των 40 πλέον.... Μετά από ένα διαζύγιο, μετά από 2 χρόνια με συνεχόμενες βλάβες σε μηχανή (cbf250), ζημιές από συνεργεία (που να μην σταυρώσουν πελάτη ξανά στη ζωή τους οι άχρηστοι και επικίνδυνοι) Αλλά και συνεχόμενες βλάβες άλλων συσκευών (κλπ), όπως pc, οθόνη/τηλεόραση, θερμοσίφωνα (δεν είχα βίντεο βλέπεις), με 2 φορές νερά να τρέχουν από το ταβάνι στο σπίτι λόγο βλάβης στο από επάνω διαμέρισμα.... ( Ποια με καταράστηκε ) Και πόσα άλλα δεν θυμάμαι...... Τον Αύγουστο πουλήθηκε το honda Και την Παρασκευή, μετά από πολύ τρέξιμο (για τις διαδικασίες και άλλα), πολύ περπάτημα (δεν μπορούσα τα ΜΜΜ και έπρεπε να εργαστώ), κατάφερα να κάνω το όνειρο πραγματικότητα, έστω αυτό, έστω μεταχειρισμένο.... Απίστευτη χαρά (ακόμα δεν το έχω "νιώσει", δεν το έχω συνειδητοποιήσει) Με την παραλαβή, άμεσα και η 1η επίσκεψη για τον εορτασμό στον κατάλληλο ΝΑΟ, με τον κολλητό, να προσευχηθούμε με άλλους πιστούς, να πιούμε και την σωστή...."σαμπάνια" !!!|
  18. 26 likes
    Ημέρα 1η, 12/07/’19 Luterbach (CH), Basel (CH), Göttingen (DE), 631km Ξυπνάω αρκετά πριν τις έξι, τόσο για να ξεμπερδεύω με τη δουλειά μια ώρα αρχύτερα, όσο και γιατί δεν με κολλάει ύπνος. Κατεβαίνω να φορτώσω την μηχανή και μιλώντας με την γειτόνισσα κατά το κούμπωμα των βαλιτσών το VFR κυλάει ελαφρώς μπροστά μισοδιπλώνοντας το σταντ του. Παρ’ ολίγον πτώση πριν καν βάλω μπροστά, θα ήταν μάλλον ρεκόρ αυτό! Πακετάρω πρόχειρα στο χταπόδι ένα ζευγάρι πολιτικά παπούτσια για να μην είμαι με τις μπότες στο γραφείο και κλείνω την πόρτα. ΑΝ όλα πάνε καλά θα την ξανανοίξω σε σχεδόν μήνα. Αλλά πολλά μπορούν να συμβούν ως τότε. Πρώτο κλίκ αυτού του ταξιδιού και έφυγα για δουλειά. Στο γραφείο λες και όλοι έχουν μυριστεί ότι θα λείψω και θυμούνται όποιο πιθανό και απίθανο πρόβλημα αποσιωπούσαν εδώ και δυο μήνες. Από εκεί που τα είχα βάλει σε μια σειρά όλα, ξαφνικά χάος. Τηλέφωνα με Ταϊλάνδη που σχολούσε για Σαββατοκύριακο, τηλέφωνα στις ΗΠΑ που τέτοια ώρα κοιμόταν και ένας πανικόβλητος process engineer από την Chiang Mai να μου φωνάζει ‘πικ τολελάν Στεφανόζ, πικ τολελάν’ (ήτοι big tolerance’, τον ρώτησα ‘στην μάνα σου το πες;’ μέχρι να βγάλουμε άκρη). Επίσης συνειδητοποιώ ότι η μόνη προκαταβολική οργάνωση που έχω κάνει, το εισιτήριο του πλοίο από Δανία είναι λάθος ώρα και πρέπει να βγάλω καινούριο. Καλά τα πάω μέχρι στιγμής ε; Παίρνω έναν καφέ και κοιτάω τη βροχή που έχει αρχίσει να πέφτει, στο βάθος η μηχανή με περιμένει. Σε λίγες ώρες τίποτε από τα του γραφείου δεν θα έχει σημασία. Πράγματι, βασανιστικά μεν, αλλά η ώρα περνά. Ιεροτελεστικά φοράω τις μπότες και βάζω το ‘out of office autoreply, you haven’t seen Pantelis’. Μιζάρισμα στο ψιλόβροχο, ο V4 γουργουρίζει. Φύγαμε. Για πού; Σκοπός είναι να μοιράσω την απόσταση ως το λιμάνι του Hirtshalls απ’ όπου αναχωρεί το (σωστό!) πλοίο μου την Κυριακή το πρωί. Οπότε για το μισό της Παρασκευής που απομένει το σχέδιο είναι να φτάσω όσο μακρύτερα στη Γερμανία γίνεται ώστε να ελαφρύνω κατά το δυνατόν την υπόλοιπη διάσχιση της χώρας την Κυριακή. Το Αμβούργο είναι πολύ μακριά και η Φρανκφούρτη πολύ κοντά, ως συμβιβασμό έχω επιλέξει την μικρή πόλη του Göttingen, δείχνει γραφική για μια βραδινή βόλτα και απέχει ‘μόλις’ 631km από την δουλειά, τα οποία σε συνθήκες Autobahn βγαίνουν σ’ ένα απόγευμα, δεν βγαίνουν;
  19. 26 likes
    Μετά απο 4 μήνες με το KLE 500 και 5.000χμ σε όλα τα τεραίν εκτός απο το χώμα (που ήταν ένας απο τους λόγους που το πήρα) αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα να πάρω ένα πιο ασφάλτινο μηχανάκι, κατά προτίμηση injection, αν έχει και τίποτα ουσιαστικά extra ακόμα καλύτερα. Πέφτουμε με τα μούτρα λοιπόν στο car και ΠΑΠΑΡΔΕΛΕΣ! Ο καθένας τον μακρύ του και τον κοντό του, βαφτισμένα μηχανάκια, βαφτισμένα χιλιόμετρα, βαφτισμένα μοντέλα, οι δε σοβαροί πωλητές που πουλάνε σωστό μηχανάκι στον κόσμο τους. Τρανό παράδειγμα κάτι vstrom 650 με 70-80 χιλιάδες χιλιόμετρα στα 4 χιλιάρικα (15 χρονών χωρίς abs κλπ). Κάπου εκεί το παίρνω απόφαση και εγώ και λέω τέλος, με το KLE θα γεράσουμε (ή τέλος πάντων θα βγάλουμε μαζί το καλοκαίρι και βλέπουμε για το επόμενο). Έλα όμως που η μοίρα έπαιξε τα παιχνίδια τους και βρίσκω BANDITARA! (ναι αυτόν τον βαρύ τάφο που δεν πάει βήμα και δεν κάνει για τίποτα) σε τιμή παρόμοια με crypton x, με ABS, πολύ κάτω απο 30.000χμ και πρώτο χέρι. Αφού λοιπόν το είδα απο κοντά και τράβαγα τα μαλλιά μου (ή τελος πάντων ότι έχει μείνει) απο την χαρά το πήρα. Δεν ξέρω τι να πώ. Εντυπώσεις απο την μετάβαση; Απο τα αλόνια στα σαλόνια. Πολύ ωραία λειτουργία κινητήρα με δύναμη παντού (σε σχέση με το kawasaki που αν και δικύλινδρο ήθελε να σηκώσεις στροφές για να τσουλήσει αξιοπρεπώς). Φρένα; Δεν ξέρω! Μου έφταναν και αυτά του κλε αν και στα πολλά χιλιόμετρα τράβαγε λόγω της μονής τεράστιας δισκόπλακας. Πάντως αυτό έχει δύο τετραπίστονες δαγκάνες μπροστά και ABS, μερικές δοκιμές που έκανα με χιλιόμετρα (ακόμα και στα 180+) μου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις. Φώτα; Πολύ καλή δέσμη με τις εργοστασιακές λάμπες και στις δύο σκάλες, μοιάζουν πολύ με αυτοκινήτου. Εμφάνιση; Για πολλούς (για τους περισσότερους), για μένα είναι εδώ και χρόνια ίσως στην θέση του dreambike μου, το μεγάλο του αδερφάκι, ο γορίλας το 1250, οπότε πιστεύω να σας κάλυψα. Πάμε στα αρνητικά τώρα; Πάμε! Η εξάτμιση του που ενώ είναι τέλεια και δεν κάνει θόρυβο, είναι ογκώδης και με ρωτάνε όλοι αν είναι χιλιάρι, ΑΛΛΑ, όποιος ανεβαίνει πάνω (ή κατεβαίνει) καίγεται, επίσης όταν το σβήνω σκάνε τα ποπ κορν αλλά θα δούμε τι θα κάνουμε, θα πάρει πόδι ενδεχομένως. Αυτά, φωτογραφία δεν έχει.
  20. 26 likes
    Ο κύβος ερρίφθη Οσονούπω φωτογραφικό υλικό..
  21. 25 likes
    #pappoudiera_racing_team Ειναι πολλα τα αλογα μαγκες. Σηκωνεται στην αλλαγη απο τεταρτη σε πεμπτη το ατιμο...
  22. 24 likes
    Ωραιος καιρος, ωραια παρεα και η χαρα του να θετεις ενα στοχο και να τον καταφερνεις.
  23. 24 likes
    Σκάρτα διακόσια χιλιόμετρα απομένουν. Χιλιάδες είναι πίσω μου. Το τοπίο αλλάζει, δεν υπάρχουν πια τα όμορφα βουνά, είμαι μακριά από την θάλασσα σε μια λοφώδη περιοχή. Άλλος τόπος. Φυσάει δαιμονισμένα και ξαφνικά πιάνει ένα μπουρίνι. Σταματώ στηρίζοντας με κόπο την μηχανή για να βάλω το πάνω αδιάβροχο. Πολλαπλά ουράνια τόξα, ανεμοβρόχι και γαλάζιος ουρανός, όλα ταυτόχρονα μπροστά από τον φακό μου. Είναι άλλος πλανήτης εδώ. Η μπόρα δεν κρατάει πάρα πολύ, ξαναπιάνω θάλασσα έχοντας την για πρώτη φορά στα δεξιά μου. Πρώτη πινακίδα που αναφέρει τον προορισμό. Εκατόν εικοσιεννιά. Δεν πιστεύω σε μεταφυσικά, ενέργειες και λοιπά συναφή. Αλλά αυτό το μεσημέρι με έχει πιάσει μια λύσσα να φτάσω. Τόσες μέρες, χώρες, στροφές, ευθείες κυνηγάω αυτόν τον προορισμό και τώρα τον έχω μπροστά μου. Δεν υπάρχει πείνα, κούραση, βροχή, δίψα, τίποτε, κολλημένος στη σέλα οδηγώ σβέλτα προς το Ακρωτήρι. Γέφυρες, ένα μεγάλο υγρό τούνελ, τα αφήνω όλα πίσω μου. Είμαι κοντά. Τελευταία διασταύρωση, αυτός ο δρόμος οδηγεί στο Nordkapp και μόνο. Φυσάει αδιανόητα πολύ, ανά σημεία στα υψίπεδα αναγκάζομαι να βγαίνω ο μισός εκτός μοτοσυκλέτας για να κρατήσω την πορεία που θέλω. Και όσο στρίβεις και η πορεία του ανέμου είναι σταθερή, πρέπει ταυτόχρονα να προσαρμόζεις την θέση του σώματος σου καθώς η γωνία προσβολής του ανέμου αλλάζει. Και ξαφνικά όλα τελειώνουν. Φτάνω. Είμαι στο Βόρειο Ακρωτήρι. Κατεβάζω το σταντ, δέος με κατακλύζει. Έχω σχεδόν δακρύσει από την συγκίνηση, ποιός εγώ που τα χλεύαζα αυτά. Είμαι στο Βόρειο Ακρωτήρι. Εγώ και το VFR. Μόνοι μας. Ω ρε μάγκα!
  24. 24 likes
    Με την ευκαιρία της παρουσίας του καινούργιου Daytona moto2 765 limited edition της Triumph για το δρόμο και για την πίστα βρήκα αφορμή για να κάτσω να μαζέψω όλες τις αλλαγές που χρειάστηκε να γίνουν ώστε να μετατραπεί ένα 675 του 14 από street bike σε καθαρόαιμο track bike (οι αλλαγές έγιναν βάση των κανονισμών της κατηγορίας supersport του ελληνικού πρωταθλήματος) και να γίνει μια σύγκριση στο τέλος ανάμεσα στα δυο μηχανάκια. 765 moto2 limited edition Περιορισμένη παραγωγή στα 765 κομμάτια για Αμερική κ Καναδά και άλλα τόσα για τον υπόλοιπο κόσμο. 765 cc, 128 άλογα (+2 σε σχέση με τα 126 του 675 '13+) τα οποία δεν διευκρινίζουν αν είναι τροχό ή στρόφαλο, αλλά επειδή η πλειοψηφία των κατασκευαστών αναφέρεται στο στρόφαλο παίρνουμε ως δεδομένο ότι και σε αυτήν την περίπτωση μιλάμε για στρόφαλο, κόφτης αυξημένος κατά 600 στροφές σε σχέση με το street triple 765 στις 13250, ride by wire και traction control και καινούργια Brembo Stylema φρένα/τακάκια σε σχέση με το 675R του '13. Ανθρακονημάτινα fairings, καινούργια ECU και dash, ride by wire με riding modes και κάπου εδώ είναι που τελειώνουν οι διαφορές με το 675 του 13+ έχοντας την ίδια γεωμετρία, πλαίσιο και αναρτήσεις και όπως και το προηγούμενο μοντέλο έτσι και το 765 δεν είναι Euro 5 compliant. Αναφορικά οι τιμές για το απλό 675 ήταν 8.899 Αγγλίας που στην Ελλάδα μεταφραζόταν σε 13.500 ευρώ ενώ για το 675R ήταν 10599 λίρες Αγγλίας που στην Ελλάδα μεταφραζόταν σε 15.500 ευρώ. Το 765 moto2 στην Αγγλία είναι στις 15.765 λίρες, μια διαφορά των 5.000 λιρών σε σχέση με το 675R '13+. Dayton 675 14' (non ABS) track bike conversion Bodywork Sebimoto body και Pro Fiber tail: €540 Motoholders Subframe: €410 Triumph Cover protector kit: €252 Triumph frame sliders: €260 Triumph Decals: €150 Triumph chainguard: €45 Seat pad: €34 Double Bubble Screen: €26 SES Rearset : €437 Race fuel cap: €71 Dzeus fasteners: €19 Levers guard: €16 Handlebar aluminum 3 buttons switch: €11 Engine Triumph kit Arrow Titanium exhaust: €1800 BDK Race kit Generator: €976 Triumph kit Exhaust cam: €580 Triumph kit valve springs: €430 Triumph kit Titanium exhaust valves: €300 Arrow Titanium tail pipe: €310 Ventury Systems velocity stucks: €280 Triumph kit Camchain tensioner: €150 DNA Air filter: €96 Triumph kit idle adjuster: €87 Triumph Kit head gasket: €67 Sai blanking kit: 25 Triumph Quick action throttle body: €20 Suspension K-Tech DDS Pro: €1650 K-Tech RDS: €1190 Transmission AFAM aluminum sprockets (-1 +1): €50 DID X'Ring ERV3 G&G 520 chain conversion: €195 Electronics Triumph Race ECU: €1500 Triumph Race Harness: €711 Gripone Leone Traction control: €960 Bazzaz (ZFI k Z-AFM): €650 Full Spectrum Pulse P2 Lithium Battery: €308 Triumph Race Quickshifter: €281 Μαμά το μηχανάκι με Arrow τελικό και το αντίστοιχο πρόγραμμα της Triumph είχε μετρηθεί σε Dynojet δυναμόμετρο στα 115 τροχό (126 άλογα στρόφαλο δίνει ο κατασκευαστής, που σημαίνει περίπου 10% απώλειες λόγω μετάδοσης), μετά τις αλλαγές δυναμομετρήθηκε σε Fuchs δυναμόμετρο (χωρίς το race generator και τα velocity stucks) στα 124 τροχό, με τις τελευταίες αλλαγές περιμένω να έχει πάρει 2-3 άλογα ακόμα άρα πάμε κοντά στα 127 άλογα τροχό (που αντιστοιχούν σε περίπου 140 άλογα στρόφαλο). Θα μπορούσε να πάρει και άλλα 2-3 άλογα αν αυξηθεί πιο πολύ η συμπίεση (πχ 14.0:1) με πλανάρισμα της κεφαλή και αλλαγής της φλάτζας στη βάση του κινητήρα, αλλά θεωρώ ότι δεν αξίζει το ρίσκο. Ο χρονισμός των εκκεντροφόρων έγινε με γνώμονα το όριο στροφών και συγκεκριμένα να πέφτει η ιπποδύναμη στο προηγούμενο όριο στις 14.400 αντί να στοφάρει μέχρι τις 15.500 που είναι ο κόφτης τώρα με τον αγωνιστικό εγκέφαλο ούτως ώστε να διατηρηθεί η αξιοπιστία και η συχνότητα ανακατασκευής του κινητήρα στα προηγούμενα επίπεδα. Τώρα όσον αφορά το 765 , η εντύπωση μου είναι ότι η Triumph εκμεταλλευόμενη τη δημοσιότητα λόγω moto2 προσπαθεί να ξεστοκάρει ότι δεν πούλησε όλα αυτά τα χρόνια με το 675 απλά κοτσάροντας στο παλιό μηχανάκι έναν καινούργιο κινητήρα και χρεώνοντας ένα premium 5000 λιρών. Δεν την ενδιαφέρει πραγματικά να επενδύσει στους αγώνες και φαίνεται από το line up των καινούργιων μοντέλων της. Το μηχανάκι, λογικό μεν, είναι φιμωμένο λόγω ρύπων και για χάρη της αξιοπιστίας δε, μιας και είναι κατά κύριο λόγω μηχανάκι δρόμου και χρειάζεται να διατηρήσει την ίδια συχνότητα service όπως και το προηγούμενο μοντέλο. Απευθύνεται σε πολύ περιορισμένο κοινό όχι τόσο λόγω τιμής, αλλά κυρίως λόγω κυβισμού. Επίσης η βελτίωση ενός 675 με το αγωνιστικό κιτ για να φτάσει σε απόδοση στα επίπεδα που μπορεί να φτάσει ένα 765 με πρόγραμμα, φίλτρο και ολόσωμη εξάτμιση είναι πιο ακριβή και δεν αξίζει, αυτό που ίσως αξίζει για κάποιον που θέλει ένα Daytona 765 αλλά δεν πρόλαβε να δώσει την προκαταβολή είναι να αγοράσει κινητήρα, εγκέφαλο, πλεξούδα και να τα βάλει σε ένα 675 που μπορεί πλέον να βρει αρκετά φθηνά. Επίσης υπάρχει και η επιλογή του F3 800 που για μένα είναι πιο όμορφο μηχανάκι (αλλά ολίγον τι ζημιάρικο...) :D
  25. 24 likes
    Την έπλυνα, την γυάλισα και την λάδωσα σήμερα Αλλά το Σάββατο είχε ρύθμιση του sag από τον μάστερ του είδους ksino1100 με τις απαραίτητες δοκιμές κατά το σετάρισμα των αναρτήσεων. Γαμήθηκε ο πούστης άφησε το μισό λάστιχο στην άσφαλτο και μου δήλωσε ότι δουλεύει το ABS Αλλά μετά αλλάξαμε και τις λάμπες $%@#&#@$%^&*$$**@*((%$ Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης είχε βάλει led H4 με δυνατό φως αλλά είχε χάλια δέσμη. Μετά από την σχετική αναζήτηση βρήκα λάμπα που είναι κοντά στο σχεδιασμό με τις Η4 αλογόνου και ήταν ευκαιρία να τις αλλάξουμε. Έλα που δεν χώραγε να βγει η λάμπα και φάγαμε πολλές ώρες, βγάλαμε όλη την μούρη, βίδες που ήταν στραβωβιδωμένες, εργαλεία που κλώτσαγαν...... ............ζήσαμε ένα όνειρο μέσα στην κωλοζέστη Και σαν αν μην φτάνει αυτό σταμάτησε να δουλεύει η αντλία βενζίνης λόγω immobilizer............ΚΑΥΛΑΑΑΑΑ Εδώ οι σκλάβοι της kawasaki παλεύουν να δουν πως σκατά θα ξεβιδώσουν το σύμπαν και αναρωτιούνται πόσα κιλά μπλε μπογιά χρειάζονται για να κάνει μπλουμ στην θάλασσα το CB. Αλλά το team Honda lovers τα κατάφερε και μόλις βράδυασε έκανα μια μικρή τσάρκα να δω τα φώτα. Πριν ήταν έτσι η μικρή και η μεγάλη σκάλα. Και βρεθήκαμε με την νέα λάμπα στο παρακάτω. με αλφάδι δέσμη και ακόμα περισσότερο φως. ΠΡΟΣΟΧΗ Έχω πειράξει τις φωτογραφίες για να τις φέρω όσο πιο κοντά στο πραγματικό, γιατί από το πολύ φως ο αισθητήρας της κάμερας τα έκανε όλα υπέρλαμπρα σαν μέρα. Το κουφό της υπόθεση είναι ότι βάλαμε την παλιά λάμπα στο YBR του Γιάννη και η πουτάνα της κενωνίας κάθησε ΤΕΛΕΙΑ με εξαιρετική δέσμη. Οπότε τώρα το yamapa έχει λάμπα honda και ο ksino μετάνοιωσε που έμπλεξε με τα μπουρδέλα της Kawasaki. Σκλάβε Γιάννη σε ευχαριστώ πολύ για όλα όπως και τον σκλάβο Κυριάκο, το μηχανάκι στην στροφή της τριών Ναυάρχων έδωσε ρέστα από την εξωτερική και επιπλέον είναι απίστευτα smooth με τις ανωμαλίες του δρόμου από 0χλμ. Βάλε μια φωτογραφία τα φώτα του YBR πως είναι τώρα. ΥΓ O Shoichiro σε περιμένει στην αγκαλιά του.
  26. 24 likes
    Σήμερα δοκιμάσαμε το βούνο ως πηγή δροσιάς.
  27. 23 likes
    Πηγα στη Suzuki και πληρωσα την προκαταβολη για την παραγγελια της. Baby gixxer λοιπον (gsx250r) το επομενο μηχανακι. Ηταν πολυ καλη η ευκαιρια για να την αφησω. Περιμενω τη στιγμη που θα σταματησει διπλα μου στο φαναρι Hayabusa και θα του πω: ""Ωπ!! Αδερφε κι εσυ gsxr;;;"
  28. 23 likes
    Εισαγωγή Είναι λίγο περίεργη ηλικία τα τριάντα. Ξαφνικά όλοι συγκατοικούν ή και παντρεύονται, οι εγκυμοσύνες πλέον είναι εκούσιες, τα πάρτυ ηπιότερα και τα hangover συχνότερα, τα μαλλιά λιγότερα και τα κιλά περισσότερα. Προφανώς και υπερβάλλω για να δώσω μια χιουμοριστική διάθεση, αλλά η αλήθεια συχνά δεν απέχει πολύ. Εμένα τα τριάντα με βρήκαν να έχω μόλις μετακομίσει για δουλειά στην Ελβετία δοκιμάζοντας σε τρίτη ξένη χώρα την τύχη μου. Νέος τόπος, νέος περίγυρος, νέος τρόπος δουλειάς, νέος απ’ την αρχή κοινωνικός κύκλος. Επιπλέον ανακατατάξεις: Κάποια σοβαρά προβλήματα υγείας στην οικογένεια μου, όπως και σε προσωπικό επίπεδο το ότι με την συνταξιδιώτισσα σε προηγούμενα εκδρομικά που έχω καταγράψει χώρισαν οι δρόμοι μας. Εν ολίγοις γύρισε ο κόσμος μου ανάποδα με διπλό άξελ και πιρουέτα. Ψιλοπράγματα. Η παιδική μου φίλη, η Μαρίνα, ακολούθησε κάπως περισσότερο την πεπατημένη και μου ανακοίνωσε κάπου προς το Φλεβάρη ότι το αγόρι της της έκανε πρόταση γάμου. Θα κατέβαιναν τον Αύγουστο από Γερμανία όπου μένουν για να παντρευτούν στην Κέρκυρα. Πέρα από το ότι ήμουν καλεσμένος, μου πρότεινε να περάσουμε και μερικές μέρες η παλιοπαρέα στο νησί πριν το γάμο. Με έναν ζόρικο χειμώνα εν εξελίξει η ιδέα της χαλάρωσης στην Κέρκυρα ήταν πολύ δελεαστική, άσε που θα μπορούσα να δω και τους Παξούς που χρόνια θέλω να επισκεφθώ και δεν το ‘χω καταφέρει. Για μια φορά έκλεισα και ‘γώ νωρίς αεροπορικά και δεν τα βρήκα σε τιμή νεφρού. Έξοχα.
  29. 23 likes
    Η Βασιλεία και τα σύνορα δεν είναι ιδιαίτερα μακριά, υπό κανονικές συνθήκες σε σκάρτη ώρα είσαι εκεί. Αλλά σχόλασμα Παρασκευής Ιουλίου δεν είναι ακριβώς κανονικές συνθήκες. Είμαι ακόμη ψαρωμένος με τον όγκο των βαλιτσών και το βάρος της φορτωμένης μοτοσυκλέτας, οπότε η έτσι και αλλιώς δύσκολη διήθηση στις ελβετικές εθνικές οδούς είναι ακόμη πιο ζόρικη. Δεν είναι λίγα τα σημεία που η κίνηση είναι ακινητοποιημένη εντελώς, ιδρώνω μες στο χειμερινό μου μπουφάν σε αυτές τις ταχύτητες. Παραδόξως είμαι ο μόνος με μοτοσυκλέτα που συναντώ και στα δυο ρεύματα. Λίγο πριν την Βασιλεία πετυχαίνω ένα ηλικιωμένο ζευγάρι σε δυο Harley, από άποψη στυλ το ζουν με πέτσινα, κρόσια, καρώ πουκάμισα, ωστόσο περιμένουν σταματημένοι πίσω από τα αυτοκίνητα. Τους προσπερνώ και συνεχίζω να κινούμαι ανάμεσα στα αμάξια όταν παρατηρώ ότι η σύζυγος με ακολουθεί στο μποτιλιάρισμα ενώ ο μουσάτος παραμένει στην αναμονή! Σε φανάρι με ρωτά αν πηγαίνω και εγώ για το φεστιβάλ μοτοσυκλέτας της Βασιλείας. Τα πλάνα μου είναι αλλιώτικα, στις παρυφές της πόλης βρίσκονται τα σύνορα με Γερμανία. ‘Δυστυχώς’ είναι τυπικά σύνορα, καμία σημαία, κανένας σταθμός, μόνο μια ταμπέλα. Αλλά ευκαιρία για ξεκάπνισμα στην Autobahn άνευ ορίων ταχύτητας, έχω πολλά χιλιόμετρα να καλύψω. Ξινή η χαρά. Η κίνηση είναι πυκνή και τα έργα πυκνότερα στην Autobahn 5, σε βαθμό που κάνω πάρτι όποτε μπορώ να κρατήσω 140 για πάνω από μισό λεπτό. Παρεμπιπτόντως, η αρίθμηση των Autobahn δεν είναι τυχαία, οι έχουσες μονό αριθμό διασχίζουν την χώρα από Βορρά σε Νότο και οι περιττό από Ανατολή σε Δύση. Έξυπνος μνημονικός κανόνας. Αδιάφορα χιλιόμετρα που το VFR καταπίνει αβίαστα. Επίσης δείχνει πολύ πιο ανεπηρέαστο στο φόρτωμα σε σχέση με το CBR. Βεβαίως με το 600 τις περισσότερες φορές ήμουν δικάβαλος. Με κάτι τέτοιες σκέψεις περνάει ο Δεληβοριάς από το μυαλό μου ‘θέλω να σε ξεπεράσω’, μπρρρρρ…. Και τα χιλιόμετρα τσουλούν, από τα ελάχιστα αξιοθέατα η Φρανκφούρτη και η θέα στους ‘ουρανοξύστες’ της. Έχω βρεθεί μόνο στο αεροδρόμιο για μια πτήση με ανταπόκριση και από τότε θυμάμαι το skyline (όχι το R34!) της προσγείωσης, και από τον δρόμο είναι εξίσου όμορφα. (φωτό από το google) Η ζέστη και ο ιδρώτας του Ελβετικού κομματιού είναι πια παρελθόν, ώρες τώρα έχει βαρυσυννεφιά και μπροστά μου εμφανώς βρέχει. Τουλούμια. Σε μια σπάνια κρίση προνοητικότητας σταματώ για αδιάβροχα. Στάση πρώτη σε parking Εθνικής οδού. Ξέρω πώς τις επόμενες μέρες έρχονται μπόλικα τέτοια μέρη. Και πώς το VFR θα είναι η μόνη παρέα. Ανυπομονώ!
  30. 23 likes
    Εδώ και ένα χρόνο... λάλησα καθώς το περσινό καλοκαίρι πούλησα την Transalp που είχα αγοράσει το προπέρσινο! Όταν είχα πάρει αυτή την Transalp 600 που ήταν η τελευταία μου μηχανή, έψαχνα (με μικρότερο βέβαια διαθέσιμο μπάτζετ απ' αυτό που είχα τώρα - τότε ήταν ως 1.500 ευρώ ενώ τώρα ως 3.500 βαριά) για... δυο μήνες περίπου! Είχα δει τότε ΑΠΕΙΡΕΣ μηχανές, κυρίως BMW F 650, Suzuki Freewind και Honda Transalp, οι οποίες στις φωτογραφίες ήταν... ολόφρεσκες και λαχταριστές και αυτοί που τις πούλαγαν έγραφαν ΟΛΟΙ ότι ήταν "σε άριστη κατάσταση", "δε θέλει τίποτα" κλπ., κλπ. Όταν όμως τις έβλεπες από κοντά... σου ερχόταν να βάλεις τα κλάματα! Με μεγάλη δυσκολία κατέληξα σε εκείνη την Transalp που τελικά αγόρασα, η οποία πραγματικά ήταν προσεγμένη σε σχέση με τις άλλες που είχα δει! Κι όμως μου έβγαλε κάμποσα μικρά αλλά σπαστικά θεματάκια, μια που κάηκε ο ανορθωτής (διότι ήταν κινέζικος καθώς αυτόν είχε τοποθετήσει ο προηγούμενος όταν του κάηκε κάποια στιγμή ο εργοστασιακός...), μια που διαπίστωσα διαρροή λαδιού από κάπου και χρειάστηκε επισκευή, μια που ήθελε αλλαγή μπροστινής δισκόπλακας, μια που άλλαξα λάστιχα επειγόντως - συν κάτι μικροβαψίματα και επισκευές που κόστισαν μόνο αυτά 250 ευρώ κλπ.! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΠΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ Η ΑΝΕΥΡΕΣΗ ΚΑΛΟΥ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΟΥ ΜΕ ΧΑΜΗΛΟ/ΜΕΤΡΙΟ ΜΠΑΤΖΕΤ! Για αυτούς λοιπόν τους λόγους, επειδή όλο κάτι ήθελε αλλά και επειδή έκαιγε χειρότερα από αυτοκίνητο, τελικά την πούλησα... Όταν πουλήσεις όμως μια μηχανή... δεν είναι καθόλου απλό στις συνθήκες της κρίσης να αγοράσεις άλλη! Μόνο τώρα έγινε δυνατό! - αφού στο μεταξύ είχα φτάσει να βλέπω στο δρόμο τις μοτοσυκλέτες και να απελπίζομαι! Αν και είχα αποφασίσει μέσα μου ότι δεν θα ξανααγόραζα μεταχειρισμένη, είπα παρ' όλα αυτά να ξανακοιτάξω και τώρα για καμιά "καλή ευκαιρία" (εμένα μου λες...) - και οι πρώτες μοτοσυκλέτες που έτυχε να δω ήταν μια Aprilia Mana GT του 2011 με 22.000 χιλιόμετρα κι μια Honda Hornet 650S του 2005 με 30.000 χιλιόμετρα. Για άλλη μια φορά στις φωτογραφίες έλαμπαν και στην πράξη... αφήστε καλύτερα (ειδικά η Honda ήταν πραγματικά για τον παλιατζή... απορώ με το θράσος του μαγαζιού που ήθελε και 2.600 ευρώ!!!). Αν και οπαδός των νεορετρό και προσανατολισμένος στη Daytona Rockstar 400, διάβασα όλα αυτά που γράφατε (και όσα γράφτηκαν και σε άλλο φόρουμ) για τις κινεζοκινέζικες μηχανές όπως αυτή και διαπίστωσα κιόλας ότι ο Γκοργκόλης... την παράτησε, δεν θα την ξαναφέρει! Είναι και αμφίβολο αν υπάρχει κάποια διαθέσιμη - σε όσα καταστήματα ήταν ανοιχτά και ρώτησα, δεν την είχαν παρόλο που υπήρχε στις αγγελίες τους! Ίσως βέβαια κάπου να υπάρχει ακόμα. Αφού λοιπόν είδα και την τελευταία μεταχειρισμένη, κατάλαβα ότι... θα ξαναπερνούσα τα ίδια με πρόπερσι το καλοκαίρι αν επέμενα και έτσι, μετά απ' όλα αυτά, κατέληξα... ... ΣΤΗ BENELLI BN 251!!! Έχοντας και το παράδειγμα ενός προσωπικού φίλου μου ο οποίος έχει τη Benelli BN 302 και δεν του έχει βγάλει ΤΙΠΟΤΑ (και δεν είναι κι ο καλύτερος χρήστης πρέπει να πω)! Στα λεφτά που κόστιζε... τη θεωρώ ευκαιρία. Με 2.990 ευρώ δεν βρίσκεις "κανονική" και επώνυμη μηχανή - ίσως όχι Honda, Yamaha, Suzuki, Kawasaki αλλά ένα κλικ αμέσως πιο κάτω απ' αυτές και σίγουρα πιο πάνω από τη Daytona! Επίσης στην απόφασή μου με οδήγησε... το δικό μου παράδειγμα, δηλαδή ότι σε κάποια άλλη στιγμή είχα αγοράσει, πάλι με χαμηλό μπάτζετ, τη Yamaha YBR 125 καινούρια για να αποφύγω τα μεταχειρισμένα και δεν το μετάνοιωσα καθόλου! Όταν την πάρω στα χέρια μου (την άλλη Τετάρτη διότι στο μεταξύ θα απουσιάσω... ΠΩΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΟΙ ΜΕΡΕΣ;;;;;;;;; ), θα ανεβάσω και φωτό και θα γράψω και εντυπώσεις!
  31. 23 likes
  32. 22 likes
    Το τρομπόνι ήρθε χθες και τοποθετήθηκε σήμερα με την βοήθεια του Θεού. Ωραίο είναι i love it
  33. 22 likes
  34. 22 likes
    Περιμενοντας την αυγη.... ......ο παλιος ειναι αλλιως! GSX 1100EF σε κατασταση καινουργιου,να ναι καλα ο κατοχος για το μερακι του.
  35. 21 likes
    Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους όσους εδωσαν τις ευχές στον @innova 04 διοτι είναι ο νονός του Mπέργου βγάζοντάς το Xάρο. Χωρίς τον Θανάση δεν θα είχα την ευκαιρία να κάνω πραγματοποιήσω μια εφηβική επιθμία μου , εκπληρώνοντας έτσι τον στόχο dream bike #1. Θανάση και πάλι ευχαριστώ και από εδω φιλε ,οι ταβερνες και τα μπεργκερο-παιδάκο-κοψίδια που χρωστάω είναι πολλά και πάντα θα έχεις πιλοτική θεση στο κανόνι . Είπα να γράψω οτι μου το πούλησες μια περιουσία αλλά δεν μου βγαίνει , γιατι η πραγματική ιστορία έχει αληθινο χαρακτήρα και σημασία για εμένα. (ακολουθεί σεντόνι) Κάπου στις αρχές Φλεβάρη έχοντας πήξει απο τη καθημερινότητα και την χρόνια αμηχανία που ναι μεν ήταν επιλογή διοτι λογο δουλείας ,εχω επιλέξει να μην μετακινούμαι καθημερινά με δίτροχο κάτι ξεκίνησε να με τρώει , αυτό το κάτι ήταν οτι μεγαλώνουμε και η φύση των επιλογων μας αλλάζει γίνετάι σε μεγαλύτερο βαθμό βασισμένη στην λογική και όχι στο τι πραγματικά επιθυμούμε -θέλουμε να κάνουμε . Σπάνια αυτά τα 2 συνυπάρχουν ή έστω αυτό βλέπω εγώ σε εμένα προσωπικά .Θεωρώ οτι όλα έχουν να κάνουν με το γιατί οδηγάμε μηχανές, κάποιοι καβαλανε ακόμα και για εργασία , ιδανικα όμως θα ήθελα να πιστευω οτι ακομα και αυτοί το απολαμβάνουν έστω και λίγο γιατί για εμένα αυτός είναι ο λόγος που έμαθα και θελω να συνεχίσω σε αυτή τη παράλογη και επικυνδυνη για πολλούς μοτοσυκλέτα . Οπότε αποφάσισα να κάνω μια παράλογη και ταυτόχρονα κάπως λογική επιλογή για εμένα. Να αγοράσω μοτοσυκλέτα λοιπόν όχι για "φθηνή ", ευκολη και γρήγορη μετακίνηση ούτε για εργαλείο, αλλά για εμένα προσωπικά χωρίς συμβιβασμούς νερομένα ποτήρια και πολυχρηστικότητες . Πιο πολιτικές επιλογές σιγουρα υπήρχαν και θα υπαρχουν τις κοιταξα και έστριψα το κεφάλι , είπα "καντο σωστα , εκείνο που θες μόνο". Κυβος ερίφθη ,όβερ , απόφαση πάρθηκε πάμε στην αναζήτηση . Μετά από ατελείωτα βράδια για το αν το βαλεις μπροστά να δουλέψει για 3 λεπτο κανει μπαμ και τρως για μεσημεριανό μπιελομπιστονο με φλέικς βαλβιδων και ρουλεμάν ποσέ , κατέληξα στη σωστή χρονολογία μοντέλου για το FS 650. Μετά απο λιγο ξεκίνησα να ψάχνω ανταλλακτικά, διαθεσιμότητες κλπ, και εφ όσων όλα ηταν οκ ξεκίνησα να ψάχνω την μοτοσυκλέτα. Χτυπησα μπετό φυσικά, δεν βρήκα τιποτα της προκοπης που να μην θελει άλλο ενα μηχανάκι μαζεματα , Δυστηχώς τα fs 650 λιγοστευουν, γιατί τα αγοράζουν και μολις καταλάβουν τι πήραν και τι ζητάει τα βάζουν ανταλλακτικά (πανακριβα)με το που κανει το παραμικρό το μηχανάκι. Πέρασε καννένας μηνας και απραξίας , εγώ σε φαση ανησυχίας μέχρι που μέσα Μάρτη πλέων μπήκε μια αγγελία που άξιζε να πας να το δεις απο Κεφαλονιά . Οταν το είδα λέω όχι ρε π*στ , το φελέκι μου και μετά απο 2 δευτερολεπτα λέω ΝΑΙ ΡΕ Π*ΣΤ. Βαράω το τηλέφωνο , στον @innova 04 -έλα ρε , το και το . -Mλκ είσαι σιγουρος? -Ναι ρε πιο φθηνό στη συντήριση απο μια πρώην μου είναι σίγουρα. Πας μια να το δεις? -Καλά θα κανονίσω να πάω να το δώ . Μετά απο το τηλέφωνο ,μέχρι να το δουμε λοιπον, είχαμε κορονο λοκ ντάουν .παρόλα αυτά το μηχανάκι το είδε ο Θανάσης μου είπε "mlk camay είναι πιπίλα". Πηρα φωτο βιντεο και συναφή , το κλείνω με τον πωλητή , κατεβάζει την αγγελία και παμε να προχωρήσουμε. Καλα μαντέψατε @@δια .Μεταβιβάσεις γιοκ κολλημένες παντου μεχρι νεοτέρας. Πέρασε και το φετινό "Πασχα" , και η επόμενη εβδομάδα , εγώ οπλοπολυβόλο γιοκ . Σιγα σιγά αρχησε να τσουλάει η Ελληνική γραφειοκρατία και έγινε η χαρτούρα με πολλά πρηξίματα και πολύωρα τηλεφωνήματα . Εγινε η μεταβίβαση , βγαζω ασφάλεια και για νε δέσει το γλυκό ήρθε η αγωνία για το πως θα έρθει το όπλο Αθήνα. Βαπόρια , τσου , μετακινησεις εντός νομού ακόμα και οι μεταφορικές μουδιασμένες παντου. Οσο εγώ αγωνιούσα ,ο ιννοβας ενυδατόνεται , σούζες- παντες- στροφιλίκια ,με μαλλί γυαλί και παντελόνι lee. Μετά από πολλες αναπάντητες για αρκετές ημέρες , επικοινωνήσαμε : -"Ρε τι ειναιαυτόρε είμαι ξανά 16 χρονών , πονάνε ομως κόκαλα , κλοι, χέρια ,πλάτες " -Καλό ρε? -Δεν υπάρχει ρε , ο Χάρος "Να σου βαλω τα μισά να το έχεις εδώ?" -"Ξεχνα το" -"Καλά πάω αυριο στον ασφαλιστή μου να βγαλω μια ασφάλεια ζωής" H μεταφορική ήταν μονοδρομος πλέων ,και αφού ο νονός αποφάσησε να ακουμπήσει την εμπρός ρόδα σπίτι του μετα από 20 μερες honeymoon ,το κανονίσαμε .Πολύ αγχος γιατί η πίσω ουρά σε μάυρη δεν υπάρχει πλέων σαν ανταλλακτικό και οτιδηποτε άλλο είναι πιθανή παραγγελία .Ευτηχώς ο Θανάσης εκτέλεσε χρέη αμπαλαριστή και το πιστόλι προστατευθηκε. Ο χάρος μπήκε στο φορτηγό και εφθασε την προηγούμενη εβδομάδα . credit @innova 04 για όλα!!!! Mετά απο σφαιρα επισκεψη στον μηχανικό για τον αν αγόρασα κουκλα ή πανούκλα που ευτηχώς ήταν το πρώτο και ένα τυπικό σερβις, the rest is history . Και εδω μια φώτο απο την πρώτη βόλτα . (θα ακολουθήσει φωτορομάτζο αργότερα) Καλές βόλτες σε όλους , να κάνετε αυτό που θελετε και αγαπάτε.
  36. 21 likes
    Πήρα σήμερα και εγώ μοτοσυκλέτα μετά από 5 χρόνια <<αμηχανίας>> honda cbf 250 του 2005, θέλει πολλά μαζέματα αλλά είμαι κομπλέ για την ώρα.
  37. 21 likes
    Απλά και λιτά, μήπως και ξεστραβωθεί κανένας πιτσιρικάς... Πριν από 2 περίπου χρόνια, πολύ δικός μου άνθρωπος είχε ατύχημα με τη μηχανή. Το παιδί, χεράς, πολύ καλό τιμόνι, με σχολεία, με, με, με... Αλλά κακό κεφάλι, αγύριστο. Κράνος, ποτέ. Μόνο στα ταξίδια. "στα στενάκια τι θα πάθω;"... Και έπαθε. Δεν πήγαινε με πολλά, σε λεωφόρο με κίνηση ήταν. Ακράνωτος. Και του βγήκε το αυτοκίνητο από στενάκι. Με στοπ. Και έπεσε στην πόρτα του. Η μηχανή για πέταμα. Και αυτός, μόνο ένα χτύπημα. Στο κεφάλι... Στο νοσοκομείο, οι γιατροί ενημερώνουν τους γονείς του να ετοιμάζονται... Ευτυχώς, όμως κάποιος εκεί ψηλά αποφάσισε αλλιώς. Και το παλικάρι έζησε. Με προβλήματα, αλλά έζησε. Και έρχεται η ώρα του δικαστηρίου. Ο αντίδικος παραδέχτηκε το φταίξιμο, δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς, υπήρχαν και μάρτυρες. Και πριν λίγες μέρες βγήκε η απόφαση... Το παιδί πήρε κάτι ψίχουλα μόνο για το cbr. Το δικαστήριο δεν αναγνώρισε καμία ενοχή στον οδηγό του αυτοκινήτου για τον τραυματισμό του αναβάτη. Έριξε την ευθύνη στον ίδιο, με το σκεπτικό ότι αν φορούσε κράνος δεν θα είχε τραυματιστεί, ακολουθώντας κατά γράμμα το νόμο. Και το κερασάκι στην τούρτα, έδωσε το δικαίωμα στον οδηγό του αυτοκινήτου να ζητήσει αποζημίωση για ηθική βλάβη. Και τώρα θα μπλέξουν με εφέσεις. Και είναι πελαγωμένοι. Η ιστορία αυτή, με χειρουργείο, νοσηλεία, κέντρο αποκατάστασης και φυσικοθεραπείες, συν τον ένα χρόνο περίπου που πήρε το παιδί για να σηκωθεί στα πόδια του ξετίναξε την οικογένεια οικονομικά. Μιλάμε για 5ψηφια ποσά γιατί το παλικάρι, ευτυχώς, είχε και ιδιωτική και δημόσια ασφάλεια. Αλλιώς.... Χοντρικά το συνολικό κόστος πρέπει να έφτασε το μισό εκατομμύριο... Τόσο απλά... Ο καημός της οικογένειας αλλά και του ίδιου του παιδιού όμως δεν κοστολογούνται. Οπότε, υποψήφιε καγκουράκο, την επόμενη φορά που θα πας να καβαλήσεις χωρίς κράνος, χωρίς δίπλωμα, χωρίς καθρέφτες, με παραπάνω κυβικά, μην είσαι και τόσο βέβαιος ότι αυτά δεν συμβαίνουν. Ότι η ασφάλειά σου θα σε καλύψει. Ότι η ασφάλεια του άλλου θα σε καλύψει. Ότι το δικαστήριο θα σε καλύψει. Κατάλαβες;
  38. 21 likes
    Μάλλον ερείπια εδώ, ο δρόμος στο βάθος γεμάτος ταβέρνες και μπυραρίες, καρφίτσα δεν πέφτει καθώς τα στομάχια όλων αρχίζουν να διαμαρτύρονται. Τρώω μερικές απορρίψεις, αλλά βρίσκω μια αυλή στον ξύλινο πάγκο της οποίας απολαμβάνω ένα κότσι και μερικές παγωμένες μπύρες, ντόπιες, μαύρες. Όπως τρώω παίζει στο βάθος Rolling Stones, το πιάνει το αυτί μου: ‘How does it feel, how does it feel? To be on your own, with no direction home A complete unknown, like a rolling stone’ Ε, λοιπόν η απάντηση στην ερώτηση είναι ‘καθόλου άσχημα’. Έγραψα ήδη για το σωματικό κομμάτι, ότι προτού φύγω με προβλημάτιζε αν θα μπορώ να κάνω back to back 600-700 χιλιόμετρα κάθε μέρα. Το άλλο κομμάτι για το οποίο δεν μπορούσα να είμαι σίγουρος είναι ψυχολογικά πώς θα ανταπεξερχόμουν σε ένα τόσο μοναχικό ταξίδι. Τον τελευταίο μισό μήνα τριγυρνάω τον Βορρά μιλώντας μόνο περιστασιακά με τυχαίους ταξιδιώτες ή με όσους μου παραχωρούν ένα δωμάτιο σπίτι τους. Αλλά το 90+% του χρόνου μου είμαι ολομόναχος. Πριν κάποια χρόνια αυτό θα μου ήταν βαρετό, στενάχωρο, ίσως και αβάσταχτο. Αλλά τη δεδομένη στιγμή είναι κάτι που αφενός επιζήτησα και αφετέρου ως τώρα απολαμβάνω: Έχει κάτι το λυτρωτικό το να βουτάς τη μηχανή και να είναι μόνη σου έγνοια το τομάρι σου, το ποια χώρα / πόλη / τόπο θα διαλέξεις να δεις μες στη μέρα σου, όλα αποφασισμένα στην στιγμή. Να κοιμάσαι σε μέρη πολύ έξω του comfort zone σου, να γεμίζεις το 24ωρο σου εντελώς αλλιώτικα από την εκτός ταξιδιού ζωή, θα ‘θελα να το αποκαλέσω ‘ελευθερία’ το κυρίαρχο συναίσθημα, αλλά παρα-τείνει στο κλισέ. Και όσο και αν η οδήγηση, η πλοήγηση, τα μέρη γύρω σου να σε αποσπούν, στην τελική είσαι εσύ και οι σκέψεις σου, μόνοι. Θα ήταν ψέμα να πω ότι δεν υπήρξαν στιγμές που αποζήτησα την συντροφιά, οποιασδήποτε μορφής: Φιλαράκια, κοπέλα, συνταξιδίωτη. Ήταν λιγότερες απ’ ότι υπέθετα αυτές οι στιγμές. Πιο πολύ απ’ όλα με τρομάζει το γεγονός ότι οι η μοναξιά δεν με ενόχλησε. Αντιθέτως μάλλον.
  39. 21 likes
    Η εκτίμηση μου είναι καλή, ούτε πέντε χιλιόμετρα μετά ανοίγουν οι ουρανοί. Αρχικά αυτό μου φαίνεται καλό σημάδι, με τόσο έντονη βροχή το σύννεφο θα εκτονωθεί γρήγορα. Ούτε καν. Ρίχνει τουλούμια, σε βαθμό που νιώθεις τις χοντρές σταγόνες μια-μια πάνω σου. Την μεγαλύτερη βροχή που έχω φάει ποτέ μου την έφαγα το καλοκαίρι του ’17 διασχίζοντας πάλι την Γερμανία, οριζοντίως εκείνη τη φορά. Ε και η σημερινή μπόρα δεν μένει πολύ πίσω. Καντάρια. Με την κίνηση και τα έργα έχω χάσει πολύ χρόνο σε σχέση με το πού ήλπιζα να είμαι και πριν καν ξεκινήσει η βροχή είχε αρχίσει να σουρουπώνει, αλλά τώρα με τέτοιο καιρό το φως είναι ελάχιστο. Δεν ισχύει το ίδιο και για την ένταση του νερού! Τα χρόνια που έμενα Αγγλία συνήθισα να καβαλάω με βροχή, δεν με ενοχλεί όσο θυμάμαι να πειράζει παιδιά που βολτάραμε στην Ελλάδα παλιότερα, αλλά το μεγάλο μου πρόβλημα είναι η ορατότητα: Τα φώτα των απέναντι αντανακλώνται σε κάθε μια από τις σταγόνες της ζελατίνας του κράνους, αποπροσανατολιστικό όταν ψάχνεις την χάραξη του δρόμου στο σκοτάδι. Είκοσι χιλιόμετρα, πενήντα χιλιόμετρα και το νερό πέφτει αδιάκοπα. Ανά φάσεις είναι τόσο έντονη η βροχή που ακολουθώ απλά νταλίκες μόνο και μόνο επειδή το περίγραμμα με φώτα γύρω από την καρότσα είναι το μόνο πράγμα που μπορούν να διακρίνουν τα μάτια μου. Τρομακτικό, επικίνδυνο και εξαντλητικό. Κακή ιδέα να παραμείνω με καλοκαιρινά γάντια, το νερό έχει προφανώς περάσει παντού, να είναι καλά ο πρώην ιδιοκτήτης που έχει βάλει θερμαινόμενα γκριπ στο μηχανάκι. Σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα, υγρασία βρίσκει το δρόμο της ανάμεσα στο πάνω μέρος του pinlock και καθ’ αυτή τη ζελατίνα. Αναγκάζομαι να οδηγώ με τον λαιμό τέρμα γερμένο πίσω ώστε το βλέμμα μου να περνάει από το καθαρό κομμάτι της ζελατίνας, σίγουρα γελοίο θέαμα. Α, και στο πλάι πινακίδες που προειδοποιούν για υδρολίσθηση. Τι να την κάνω αυτή την πληροφορία, να βάλω την κάμερα να γράφει την σαβούρα; Ααααχ περιπετειωδώς ξεκίνησε αυτό το ταξίδι. Είμαι ήδη κανένα εξάωρο στη σέλα, σταματώ για βενζίνη και Red bull να το πάρω ίσως λίγο πάνω μου, στο κινητό με περιμένουν κακά μαντάτα από την δουλειά, αλλά διάολε, αυτή η καταιγίδα είναι την δεδομένη στιγμή πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα. Τσακώνομαι με τον εαυτό μου που δεν διάλεξε να μείνει στο κοντινότερο Kassel, μόνο και μόνο επειδή το Göttingen έδειχνε γραφικότερο. Παραδόξως, μέχρι να τελειώσω τον καυγά η βροχή κόβει ακαριαία, λες και έκλεισε κάνουλα. Τέτοια ώρα ο δρόμος είναι άδειος, οπότε επιτέλους μπορώ να καλύψω τα τελευταία χιλιόμετρα με αξιοπρεπείς ταχύτητες. Στιγμές πριν τα μεσάνυχτα παρκάρω σε κάτι σαν πλατειούλα κοντά στο σημείο που το GPS δίνει για το κατάλυμα μου.
  40. 21 likes
    Προετοιμασία Πήρα τη σωστή απόφαση, το ήξερα, έβλεπα πόσο με γέμιζε η προετοιμασία του ταξιδιού σε σχέση με την (μη) προσμονή των Παξών. Διάβασα ταξιδιωτικά άλλων, οδηγούς και τουριστικές πληροφορίες και έβγαλα ένα χοντρικό πλάνο με μέρη που ήθελα να δω. Προσπάθησα να το αφήσω αρκετά φλου γιατί αφενός δεν ήθελα να ξέρω κάθε λεπτομέρεια ενός τόπου προτού καν τον δω και αφετέρου πολλά μπορεί να ανατραπούν όταν ταξιδεύεις μέρες. Έκλεισα μόνο το καράβι από Δανία για Νορβηγία και το Ηγουμενίτσα – Ανκόνα της επιστροφής. Ενδιάμεσα τους ό,τι ήθελε προκύψει. Το VFR δεν ήθελε πολλά πράγματα. Πρόσφατα είχα αγοράσει πλαϊνές βαλίτσες (πρώτη φορά χωρίς σαμάρια!), τον λοιπό εξοπλισμό τον είχα από άλλα ταξίδια, μόνη προσθήκη η αγορά GPS επίσης για πρώτη φορά. Επέλεξα το Rider 550 της Tomtom, κάποια στιγμή θα του γράψω και ένα review. Παρέα με ένα συνάδελφο εγκαταστήσαμε το σύστημα φόρτισης του μαζί με ένα βολτόμετρο (αν καείς με το χυλό, εεε τον ανορθωτή….) και αυτό ήταν όλο. Φρέσκα λαδάκια και έτοιμοι για δρόμο. Το πακετάρισμα ήθελε μια στρατηγική, τι πάει πού για να είναι εύκολα προσβάσιμο και αποθηκευμένο με σχετικά αντικείμενα, δεν έχει νόημα σε άλλη βαλίτσα να είναι τα αδιάβροχα και σε άλλη οι γκέτες. Προσπάθησα να σκεφτώ οτιδήποτε μπορούσε να πάει στραβά και πώς να το αποφύγω: Μοίρασα έξτρα κλειδιά, λίγα μετρητά και τραπεζικές κάρτες σε κάθε σημείο ώστε να υπάρχει backup, πακέταρα από βερμούδα ως ισοθερμικά και περίσσεψε και άπειρος χώρος στα μπαγκάζια. Πάντα χρήσιμος όταν παύουν να είναι τακτοποιημένα τα περιεχόμενα μετά από μερικές μέρες! Και φυσικά ως αντίσταση- καπρίτσιο στους οργανωτικούς Ελβετούς όλα αυτά έγιναν μια μέρα πριν την αναχώρηση η οποία είχε προγραμματιστεί για τις 12 Ιουλίου.
  41. 21 likes
  42. 21 likes
    Μιχάλη, επέτρεψέ μου να επαναλάβω τα λόγια μου, αυτά των πμ. Σαφώς διανθισμένα όμως Μόνο και μόνο για να βοηθήσουμε και κάποιους άλλους, που πιθανότατα θα σκέφτονται όπως εσύ, αλλά δε βρίσκουν πληροφορίες. Οπότε: MV Agusta Turismo Veloce Νομίζω δε χρειάζεται να μιλήσουμε για εμφάνιση. Τα λόγια είναι περιττά. Και αν κάποιος εντυπωσιάζεται από την εμφάνιση της από τις φωτογραφίες, ειλικρινά, από κοντά το πράγμα ξεφεύγει. Είναι μια λουσάτη ντίβα, μια ερωτική κυρία, γεμάτη καμπύλες και λεπτομέρειες να σου κλειδώνουν το βλέμμα. Αν το target fixation το αποφεύγουμε όσο μπορούμε, εδώ απλά δε γίνεται. Κάθε στρίψιμο της ματιάς μας, είναι και ένα νέο κλείδωμα στις απίστευτες λεπτομέρειές της. Παντού στο κορμί της βασανίζεσαι. Ακόμα και οι άχαρες βίδες που βλέπουμε σε κάθε μηχανάκι, εδώ υπάρχουν σα πινελιές του Μικελάντζελο, που δε μπήκαν από λάθος ή κατά τύχη. Αλλά βρίσκονται σε αυτόν τον μεταλλικό καμβά να ανεβάζουν τον πήχη σε δυσθεώρητα ύψη για κάθε κατασκευαστή. Πολλά μηχανάκια θα γίνουν κλασικά στο μέλλον. Κάποια άλλα θα αναπαλαιωθούν για να ξαναζωντανέψουν. Κάποια άλλα για να παρκάρουν σε μουσεία. Και κάποια άλλα πρέπει να παραμείνουν όπως είναι για να τα θαυμάζουν σε 20 και 40 και 100 χρόνια γιατί απλά μας τίμησαν με την ύπαρξή τους. Και η Turismo Veloce είναι άνετα στις επικρατέστερες υποψίες για το θρόνο. Τελεία. Θα ακολουθήσουν μερικές φωτογραφίες της, αφενός γιατί τα λόγια μου είναι φτωχά για να περιγράψουν την τέχνη αυτής της ιταλίδας. Με μια επισήμανση: στην πραγματικότητα η μοτοσυκλέτα είναι πολύ καλύτερη!!! Και αφού εν τέλει ηρεμήσει λίγο η αναστάτωση στη βουβωνική χώρα, αφού γέμισαν τα μάτια, το μυαλό και τα ακροδάκτυλα από εικόνες και αφές, για να δούμε τι άλλο κάνει... Ανεβαίνεις στο...μπιμπελό. Πως είναι? Πληρώνεις 15Κ μεταχειρισμένο / 20(φεύγα)Κ για καινούριο, μόνο για την κ@ύλα? Το θεαθήναι? Ή έχει ουσία? Τόση ώστε να πεις...χαλάλι ρε σατανά.... Εύκολο, λεπτό στα πόδια, καλοζυγισμένο, καλό σε ύψος. Με σούπερ σέλα, στενή εμπρός για να πατάνε γερά τα πόδια ακόμα και μεσαία αναστήματα. Καλοζυγισμένο, ελαφρύ. Λίγη προσοχή παρακαλώ στο ανέβασμα στο αλογάκι. Είναι κρίμα να πληγώσουμε εκείνη την υπέροχη ουρά με τις μπότες μας. Εργονομία σωστή και προσεγμένη. Με ποιοτικούς διακόπτες, εύκολους στην πρόσβαση, στη σωστή θέση. Δε δείχνει ούτε είναι ογκώδης. Η ζωή θα είναι εύκολη, είτε στην πόλη, είτε περιαστικά είτε στην εθνική. Και οι καθρέπτες στη σωστή θέση, έχουν ικανοποιητικό εύρος κάλυψης. Το κλειδί στον διακόπτη (ανάμεσα στην τάπα και το κεντρικό παξιμάδι της τιμονόπλακας), κλικ, να η οθόνη να δίνει άπειρες πληροφορίες. Πλούσια, πολλή πληροφορία, θέλει συνήθεια και χρόνο για να δέσει στα μάτια του αναβάτη. Πολλά μπλιμπλίκια και ρυθμίσεις, θέλει χρόνο και υπομονή. Δεν είναι κακό βέβαια, θέλει τα...προκαταρκτικά της η γυναίκα. Να της αφιερώσεις ώρες και κουβεντούλες (και κανένα μπινελίκι που και που) Να ακούσουμε την καρδιά της. Πατάς τη μίζα και, ωωωω, εντυπωσιακό. Η γυναίκα είναι γκόμενα βαρβάτη. Δεν είναι ψιψίνα. Έχει άγριο δούλεμα, τραχύ αλλά συνάμα γλυκό. Πως είναι εκείνες οι ωραίες γυναίκες, που σου μιλούν με λίγη βραχνάδα, τόσο όσο, που γαργαλάει αυτιά και...βουβωνική? Ε κάπως έτσι. Την έπλασε ο θεός να σε μαγεύει με την εμφάνισή της αλλά και τις κουβέντες της. Είναι δεδομένο πως σε κάθε φανάρι μερικές χαλαρές ξερογκαζιές θα είναι μαζί σου στην καθημερινή ρουτίνα της αναμονής του πράσινου! Αρκετά λίτρα και κιλά CO2 θα απελευθερώνονται μόνο και μόνο για να την ακούς να σου γλυκομιλάει. Χμμμμμ Αφήνω τα μέλια. Βάζω πρώτη. Το παράκανα με τα προκαταρκτικά. Πως είναι στο σεεεε......στο δρόμο? Μήπως είναι μια ακόμα ντίβα κρύα και άχαρη? Πρώτη στο σασμάν, με μεγάλη ευκολία τόσο από τον (υδραυλικό) συμπλέκτη, όσο και από τον λεβιέ. Όλα μαλακά και χαλαρά. Και τσουπ...έφυγες! Ελαφριά, τόσο σε μανούβρες όσο και στο δρόμο. Έχει μια ανάλαφρη αίσθηση που την κάνει πολύ ευχάριστη στην οδήγηση. Δε κόβει πολύ το τιμόνι για επιτόπου αναστροφές αλλά δε θα προβληματίσει κιόλας. Τουλάχιστον όχι όσο τα Triumph (πχ 675SF, Tiger 1050) πχ Δε κοπανάει, δε χαζολογάει, ακούγεται όμορφα, σε κοιτούν πάααρα πολλοί!!! Όποιος θέλει να βολτάρει σε χαμηλούς τόνους, είναι ακατάλληλη συνοδός. Λογικό. Δε πας για καφέ με τη Μπελούτσι και περιμένεις να μη σε κοιτούν!! Πολύ καλή σε αναρτήσεις και φρένα. Στη συγκεκριμένη υπάρχει ηλεκτρονική ρύθμιση αναρτήσεων που γενικά δουλεύουν πολύ καλά και βοηθούν πολύ στην άνεση χωρίς να χάνουν σε απόδοση στην αθλητική οδήγηση. Δεν υπάρχουν αναπηδήσεις, ούτε χαζογλιστρήματα, ίσως να τις ήθελα λίγο πιο σφικτές αλλά μάλλον υπερβάλλω. Τα φρένα είναι απλά σούπερ....Σωστό δάγκωμα, εξ αρχής, θα το ήθελα λίιιγο πιο δυνατό για φουλ απόδοση στην αθλητική οδήγηση. Αλλά επίσης υπερβάλλω. Η συνεργασία τους με τις αναρτήσεις είναι άριστη, το πίσω απλά κάνει την τυπική διαδικασία του. Από τα πρώτα 500μ οδήγησης τα ξέχασα συνολικά. Κάτι που σημαίνει πως κάνουν τη δουλειά τους σωστά. Τελεία. Βέβαια, έχει πολλά ηλεκτρονικά. Πέρα από αναρτήσεις έχει και Traction control που το ρυθμίζεις εσύ σε σκαλοπάτια (πολλά), πόσο θες να επεμβαίνει. Το ίδιο και το abs. Το ίδιο και η χαρτογράφηση του κινητήρα (αν θυμάμαι εδώ έχουμε 3 επιλογές). Γενικά μέσω ηλεκτρονικών το φέρνεις στα μέτρα σου. Αφενός για να καλύψεις τις οδηγικές σου προτιμήσεις (ή αδυναμίες), αφετέρου τις συνθήκες περιβάλλοντος (ποιότητα ασφάλτου, κίνηση δρόμου, βροχή κοκ). Το καλό είναι πως είναι δίπλα σου αλλά χωρίς να αποτελούν εμπόδιο στην οδήγηση. Ένας φύλακας άγγελος, αλλά διακριτικός. Γίνονται αντιληπτά αλλά είναι διακριτικά, δεν ενοχλούν. Και θα βοηθήσουν πάρα πολύ τον άπειρο αναβάτη. Οδηγείς και απολαμβάνεις και σκέφτεσαι πόσο ωραία και γλυκά γίνονται όλα. Μέχρι που θυμάσαι πως μπορείς να τα απενεργοποιήσεις. Και.....ωωωωω....πήρε φωτιά το κρεβάαα......ο δρόμος!!! Και τέλος οι γλύκες, τα σουξουμουξου, ο έρωτας. Καιρός για...αεροπλανικά. Και ναι, τα κάνει όλα, όμορφα και αβίαστα. Το μοτέρ ακούγεται διαβολικά όμορφα, στροφάρει και γαζώνει, σουζάρει, φρενάρει, ροπιάζει... Ακούς το φιλτρόκουτο να μπασάρει, να συντονίζει και να συντονίζεται με την εξάτμιση και τα κεφάλια να γυρίζουν να δουν τι είναι αυτό που έρχεται έτσι!! Γλιστράει γλυκά, προοδευτικά, μπορείς να προσληφθείς από το δήμο να καθαρίζεις τους δρόμους και ταυτόχρονα να παίζεις την μουσική του i3 για να χαμογελούν οι δημότες! Πλασάρεται εύκολα, μπορείς όλη μέρα να κάνεις σφήνες, να φρενάρεις οριακά, να χαστουκίζεις την καρατιμόνα, να χώνεσαι, να σουζάρεις και να αλλάζεις λωρίδα, να παίζεις συνεχώς με το σασμάν χωρίς να ασχολείσαι με συμπλέκτη και τα αυτιά να ακουν τα σκασίματα, να φουσκώνεις από αδρεναλίνη, να ανεβάζεις παλμούς, να στεγνώνει το στόμα, να ιδρώνεις. Όλη μέρα. Να σβήνεις στο βενζινάδικο, να ακούς τα μέταλλα να τραγουδούν λόγω συστολών όσο η αντλία γεμίζει χημική ενέργεια το ρεζερβουάρ και εσύ εκεί, να ανυπομονείς να φύγεις και πάλι. Για τα ίδια... Ουφ. Σταμάτα. Πάμε χαλαρά. Να ηρεμήσει το μηχανάκι. Κι εμείς... Mode commuting... Να μιλήσουμε για τα απλά, τα καθημερινά. Με τσιγαράκι, χαμένο βλέμμα, after... Γενικά είναι ένα οικονομικό εργαλείο στη καθημερινή οδήγηση, προσωπικά θα έλεγα πως απαιτεί κλειστό χώρο στάθμευσης τόσο στο σπίτι όσο και στη δουλειά. Τραβάει βλέμματα γιατί είναι μια καρακουκλάρα. Και όχι πάντα τα βλέμματα θαυμασμού...... Θα του έβαζα asap ένα supersport ελαστικό (πχ S21/S22) κ θα έστριβα του θανατά. Έχει το στήσιμο και τα περιφερειακά για να το κάνει. Και θα το κάνει. Το μοτέρ του είναι πολύ εύστροφο και με τρομερό...soundtrack. Δεν ειναι βελούδινο σα του tracer πχ αλλά έχει μια αγριάδα/τραχύτητα που προκαλεί τον αναβάτη να παίζει. Βοηθά και το σασμάν βελούδο, με στάνταρ το quickshifter που κάνει τις αλλαγές χωρίς συμπλέκτη παιχνιδάκι. Θα ήθελα λίγο μεγαλύτερο πίνακα οργάνων. Έχει πάρα πολλή πληροφορία και χανόμουν. Αν και είναι θέμα συνήθειας, ώστε το βλέμμα να ξέρει που κοιτάει και που θα βρει ό,τι αναζητά. Απλά σκέψου πως έχει δεκάδες ενδείξεις και μέχρι να γίνει συνήθεια χάνεται το βλέμμα (bluetooth, θερμαινόμενα γκριπ, καταναλώσεις, αυτονομία, χάρτης μοτέρ, αναρτήσεις, tc, abs κλπ κλπ) Ταξιδεύει καλά εν τέλει? Ωωω ναι. Δυστυχώς δοκίμασα και ως συνοδηγός και ακόμα πονάω. Όχι. Δε φταίει το μηχανάκι. Φταίω εγώ (1.90μ γορίλας) που καθόμουν πίσω από τον ιδιοκτήτη κατηγορίας φτερού και 10++ πόντους μικρότερο ανάστημα. Βάλτε και υψομετρική διαφορά. Βάλτε και την μη ύπαρξη βαλίτσας για στήριξη και....άντε γεια. Όσοι θέλετε να ταξιδέψετε με συνεπιβάτη, βάλτε βαλίτσα. Τέλος. Αν θέλετε να σας αγαπάει ο συνεπιβάτης, αν θέλετε να οδηγήσετε και αν δε θέλετε να νιώσετε στους ώμους σας την υγρασία από τα δάκρυα πόνου ενός ανθρώπου που κάθεται πίσω σας. Παρένθεση τέλος. Στο ταξίδι οι αναρτήσεις δείχνουν μαγικό χαλί. Σχεδόν άριστες αποσβέσεις και σκληρότητα. Θα ήθελα λίγο παραπάνω απόσβεση συμπίεσης, λογικά με λίγο ψάξιμο παραπάνω θα βρεθεί. Ακούραστη, εύκολη, πολύ ωραία προστασία από τον αέρα (λεπτομέρεια: ΔΕΝ είμαι υπέρμαχος των μεγάλων παρμπρίζ τύπου φλορέττα του παππού κολλημένη στο μούτρο του GS για προσομοίωση αυτοκινήτου σε ρυθμούς 130km/h. Μου αρκεί ο αέρας να έρχεται στρωτά στο κεφάλι και τους ώμους, να με βοηθά ο αέρας στο να με βοηθά να μη ρίχνω βάρος στα χέρια, να μη στροβιλίζει και κουνάει και εμένα και τον συνεπιβάτη στην ξεροκεφάλα μας). Ωραία φώτα, θα ήθελα κάπως πιο παχιά/γεμάτη δέσμη σε γρήγορη νυχτερινή οδήγηση. Στο ταξίδι που έκανα, δικάβαλος, όταν οδήγησα εγώ (200+χλμ), ήταν απολαυστικό, ξεκούραστο, πούπουλο στο στρίψιμο, τα φρένα στο ύψος τους, το σασμάν σωστό σε αίσθηση και κλιμάκωση. Θέλει προσοχή με μπότες, να ρυθμιστεί σωστά ο λεβιές. Γιατί είχα 3-4 χαμένες αλλαγές γιατί η μπότα ήταν κοντά στο λεβιέ και κάτι το σίφτερ, κάτι οι μπότες....τσουπ....γραααπππ.... Με το κοντέρ σταθερά στα 160-->180km/h όλα ήταν πολύ εύκολα. Ο συνοδηγός δε παραπονέθηκε (δείγμα πως εγώ είμαι περίεργος με όσα έγραψα παραπάνω), ούτε φοβήθηκε σε όλη τη φάση, ακόμα και σε κάτι περίεργα στριψίματα με 200+ που δε πήρε είδηση ευτυχώς (μου είχε βάλει απαγορευτικό να μείνω σε σταθερά 160...) Πάντως, σε άλλη βόλτα, μόνος, το μηχανάκι μπαίνει εύκολα με πάααρα πολλά σε καμπές και με μπόλικη κλίση. Σταθερό, δοκιμασμένο ακόμα και με κοφτές εγκάρσιες ανωμαλίες / σαμαράκια, όσο το γκάζι παραμένει ανοικτό (δε ξέρω αν κλείσει τι θα κάνει, αν και λογικά θα τα πάει μια χαρά). Εν τέλει, είναι μουλτιμίξερ. Τα κάνει όλα πάρα πολύ καλά, χωρίς να ζορίζεται ή να ζορίζει τον αναβάτη!!! Shut up and take my money? Ακριβό? Σαφώς. Αλλά πληρώνεις μοναδικότητα, υπεργαμάτο design, πολύ σοβαρή κατασκευή σε κάααααθε σημείο της, απίστευτη ποιότητα κατασκευής (λεπτομέρειες σε κάθε σημείο, πιθανό και απίθανο) και εντυπωσιακή ποιότητα υλικών. Τα αξίζει? Δε ξέρω/δεν απαντώ. Αυτό εξαρτάται από την τσέπη και τα θέλω του υποψήφιου...εραστή. Ναι, σαν καινούριο, είναι κάπου 7Κ πάνω από το tracer gt. Στην πραγματικότητα είναι 50% ακριβότερο, έτσι είναι καλύτερα αντιληπτό. Αλλά στη ζωή το χαμόγελο δεν έχει κοστολόγιο. Και ευτυχώς το συγκεκριμένο είναι φτιαγμένο για να σε κάνει να χαμογελάς. Πάντα? Δε το ξέρω. Ούτε μπορώ να ξέρω αν η ποιότητα των υλικών θα δώσει αξιοπιστία και σε βάθος χρόνου. Αλλά σε ποια ερωτική σχέση ξέρεις αν θα βρεις αξιοπιστία? Και εδώ μιλάμε για ερωτική σχέση. Καθαρά..... Θέμα με τη συντήρηση θα έχεις αν σκεφτείς να κάνεις σε άλλο εκτός εξουσιοδοτημένου. Γιατί χρειάζεται κάποια περίεργα εργαλεία κ λόγω ηλεκτρονικών θα θέλει οπωσδήποτε σύνδεση στο lap top για ελεγχο κοκ Άρα θα είναι κάπως ακριβότερο το πακέτο συντήρησης.... Σίγουρα θα παίξουν κ καθυστερήσεις σε κανένα περίεργο ανταλλακτικό. Γενικά θα μπορούσαμε να πούμε πως θα ρολλάρει το θέμα. Ακριβότερα αλλά θα ρολλάρει. Το ρίσκο? Σαφέστατα η πιθανότητα βλάβης. Ιδιαίτερα με τόσα ηλεκτρονικά πάνω της. Ιδιαίτερα πχ με ηλεκτρονικές αναρτήσεις (που αν πχ χαλάσει κάποια ηλεκτροβαλβίδα δε ξέρω κόστος επαναφοράς. Τρέμω δε, στην ιδέα κόστους κομπλέ αμορτισέρ......) αλλά και έγχρωμη οθόνη κλπ Τρέμω επίσης στο αν σπάσει κάποιο πλαστικό, αν χτυπήσει η εξάτμιση-έργο τέχνης που παίζει να κοστίζει κανένα 2χιλιαρο, τρέμω αν παραβιάσει κάποιος μλκς στοπ και έπεφτα πάνω του και χωρίς δικό μου τραυματισμό έπρεπε να αντικαταστήσω μούτρο/led φαναρι/πιρούνι/ψυγείο/όργανα/ζάντα/δισκόπλακα κλπ. Που θα φτάνουν ΑΝΕΤΑ το 6χιλιαρο κ η ασφαλιστική του μλκ θα μου λέει πάρε 3.5 και καλά να λες.... Την αναφορά μου στο ατύχημα δεν την έκανα για να αγχώσω και να μην οδηγήσεις. Αλλά σκέψου πως ένα λουλούδι τύπου Turismo Veloce Lusso θέλει κάθε μέρα να είναι πένα. Πάντα πλυμένο κ καλογυαλισμένο, ακόμα κ οι ζάντες πεντακάθαρες, το μοτέρ κλπ κλπ Είναι τόσο μπιμπελό που οφείλεις να το έχεις έτσι κάθε μέρα. Επομένως και σε κάθε μικρή πιθανότητα χαζοατυχήματος θα πρέπει να αλλάξεις ανταλλακτικά που θα πληρώσεις πολλά και ίσως δε βρεις. Και ίσως περιμένεις 5 κ 6 μήνες και θα αναρωτιέσαι "μα η πουτάνα η Ιταλία δίπλα είναι....Wtf? Να πάω ρε παιδιά να τα πάρω μόνος μου". Χώρια που 5 κ 6 μήνες θα ντρέπεσαι να την κυκλοφορείς γρατσουνισμένη ή με σπασμένο πλαστικό κοκ Επιπλέον, αμφιβάλω πόσο μεγάλη database εμπειρίας έχουν σε θέματα βλαβών στο συνεργείο της. Πρόσεξε: ΣΤΟ συνεργείο της. Και καλά να μένεις κάπου σε λογική απόσταση. Αλλά φαντάσου να σου βγάλει κάποια στιγμή ένα check engine και να πρέπει να επισκεφθείς 4 κ 5 φορές την αντιπροσωπεία επειδή το lap top δε βρίσκει βλάβη όταν συνδεθεί με την ecu του μηχανήματος. Και επιπλέον, είναι τόσο λίγες οι πωλήσεις της που δεν υπάρχει βάση δεδομένων για προβλήματα/εργονομικά λάθη κλπ κλπ Έ ολα αυτά, σε μηχανάκι των 20+Κ€ μου βγάζουν ρίσκο. Και στοχεύουν περισσότερο έναν αναβάτη που έχει γερό και υπέρβαρο πορτοφόλι ώστε να έχει στο γκαράζ του άλλα 3 και 4 μηχανάκια και αγοράζει την MV για μπιμπελό. Στην MV του φίλου μου δεν είχε κάνει κιχ. Αλλά είχε λίγα χιλιόμετρα. Είναι πολύ ήπιος αναβάτης και βεβαίως είναι πολύ νωρίς για να είμαστε βέβαιοι αν θα βγάλει κάτι ή όχι. Έχει κ πολλά ηλεκτρονικά...... Να την κυκλοφορείς λιγότερο? Ή παράλληλα με κάποιο (πχ) scooter? Αν είναι να πάρεις τον έρωτά σου για να φοβάσαι να τον κυκλοφορείς, μη τον πάρεις. Είναι σα να παντρευτείς τη γυναίκα των ονείρων σου, που είναι και κουκλάρα κ καλό παιδί και νοικοκυρά, αλλά εσύ τα βράδια να κοιμάσαι στο σαλόνι..... Κακό. Πολύ κακό.... Να βάλουμε στη κουβέντα αξιοπιστία? Πως? Πολύ μικρό στατιστικό δείγμα η 3ετία. Πολλώ δε μάλλον όταν έχει πουλήσει, πόσα? 5 κομμάτια στην Ελλάδα? 200 στην Ευρώπη? Στατιστική δημοτικού θα κάνουμε με τέτοια νούμερα. Τα υπόλοιπα μηχανάκια έχουν πολλές παραπάνω πωλήσεις. Οι bmw έχουν πολύ σοβαρή αντιπροσώπευση (ιδιαίτερα after sales εντός εγγύησης) και η Ducati έχει πολλά μαστόρια να ασχολούνται και μια συνέχεια σε βάθος ετών, ώστε να ξέρεις από πριν τι προβλήματα βγάζουν και τι πρέπει να προσέξεις. Και στις bmw ομοίως. Στις MV μιλάμε για λευκή επιταγή. Ελάχιστα μηχανάκια, ελαχιστότερα στο παρελθόν, ένα συνεργείο+αντιπρόσωπος στην Αττική, άγνωστη υποστήριξη, παρακαταθήκη ανταλλακτικών κλπ κλπ. Ναι, η turismo veloce είναι μια κούκλα, είναι πολύ ευχάριστη στο δρόμο, τρέχουν τα σάλια όσων τη βλέπουν. Ναι, θα σε καυλώνει κάθε μέρα μέχρι να έρθει η πρώτη ξενέρα, δεν ξέρουμε από που θα σου έρθει (προβληματάκι? Πρόβλημα? έλλειψη υποστήριξης? έλλειψη ανταλλακτικών? επανάληψη ηλεκτρονικού προβλήματος που αδυνατεί η αντιπροσωπία να βρει?). Aπό την άλλη, η αγάπη, ο έρωτας, λευκή επιταγή απαιτούν. Αντιλαμβάνομαι πως το βλέπεις. Βλέπεις την κουκλάρα και ΔΕ σκέφτεσαι τα λεφτά, αλλά πως θα την κάνεις δική σου!!! Και οφείλω να πω πως είτε στατικά, είτε απλά με το μοτέρ να γουργουρίζει στο ρελαντί, είτε με σένα να βολτάρεις πάνω της, το συγκεκριμένο μηχανάκι είναι απολύτως ερωτεύσιμο, απολύτως καυλωτικό και το κυριότερο είναι ΚΑΙ αποτελεσματικό χωρίς ανάγκη να κάνεις υποχωρήσεις σε κάτι. Win Win δηλαδή...... ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ θα σου έλεγα οπωσδήποτε να οδηγήσεις ένα Tracer GT 2018 (Τονίζω το GT λόγω καλύτερου εξοπλισμού και κυρίως αναρτήσεων) που θα αγοράσεις καινούριο, με τις εγγυήσεις του και την καύλα του καινούριου. Το μηχανάκι είναι υπεργαμάτο, υπερευχάριστο, δε σπάει, δε χαλάει, κάνει τα πάντα παντού και πάντα. Αν μάλιστα θέλεις κι άλλα, πήγαινε οπωσδήποτε να δεις το MT10 touring edition (και SP) που είναι εξαιρετικό στο δρόμο!!!! Θα σου έλεγα και για άλλο ένα εξαιρετικό μηχανάκι, το Tuono V4R 1100, αλλά νομίζω ξεφύγαμε στα λ7. ΚΑΝΕΝΑ από αυτά δεν είναι Turismo Veloce. Κυρίως σε εμφάνιση. Και κανένα δεν είναι η λαχτάρα σου, ναι έχεις απόλυτο δίκιο. Απλά προτιμώ να σου δώσω και εναλλακτικές ώστε αν τελειώσει η μέρα της κρίσης σου, να καταλήξεις συνειδητά στην Turismo!!! Και πριν σας ξενερώσω. ΔΕΝ ξέρουμε ΑΝ χαλάσει ή ΌΧΙ. Μπορεί απλά να υπάρχει η ανησυχία και τελικά να είναι όντως μαλακία που το σκεφτόμαστε έτσι. Ποιοτικά το μηχανάκι είναι σούπερ ουάου. Το έχω δει άπειρες φορές από κοντά και τα πάντα πάνω του είναι εξαιρετικά. Από πλαστικά και φινίρισμα μέχρι και την τελευταία βίδα. Και μάλιστα την τελευταία βίδα σε κρυφά σημεία, όχι απλά στα εμφανή. Όσο την είχε ο κολλητός μου, το μηχανάκι δεν είχε κάνει κιχ. Τυπικά σερβις είχε κάνει, μόνο μια εξαέρωση πίσω φρένου χρειάστηκε έξτρα στο τελευταίο σέρβις. Όλα ακούγονταν και φαίνονταν άψογα. Στατιστικά δε μπορώ να πω κάτι. Δε θέλω να χαϊδέψω αυτιά αλλά και ούτε να αποτρέψω. Και για τα καλύτερα ιαπωνικά (MADE in Japan) έχουμε ακούσει βλάβες και περίεργες πανάκριβες ζημιές. Το μηχανάκι αξίζει τα λεφτά του, σαφώς. Απλά μη περιμένουμε να πω πως δε θα χαλάσει ή πως θα χαλάσει. Είναι άγνωστο. Τα μέχρι τώρα δείγματα είναι εξαιρετικά. Λογικά και η συνέχεια. Αυτά τα λίγα... Ακολουθεί φωτορομάντζο!!! ALBUM
  43. 21 likes
    Αφήνοντας το Interlaken με τον κακό τουρισμό του πίσω μου μπαίνω σε πιο μικρές διαδρομές επιτέλους, η παραλίμνια διαδρομή της Brienersee είναι το κάτι άλλο. Ακολουθεί το επίπεδο του νερού, περνάει από χωριουδάκια με ξύλινες καλύβες και από θέα; Αρκετά καλά νομίζω! Αυτή η περιοχή είναι γεμάτη καταρράκτες που πέφτουν συχνά από πολλές δεκάδες μέτρα ψηλά, ο ορίζοντας είναι γεμάτος Το περασμένο (βροχερό) Σαββατοκύριακο επισκέφθηκα το γειτονικό Lauterbrunnen με το φαράγγι και τους καταρράκτες του να είναι από τα εντυπωσιακότερα θεάματα που έχουν δει τα μάτια μου.
  44. 21 likes
    Υψόμετρο, check Βουνό, kind of Παντελόνι, μπουφάν, γάντια, nope Χιόνι, εχμμμμμ Στην έρημο Atacama στην Χιλή! Μου έφυγε και η απορία αν μπορείς να δέσεις το σανίδι στην σέλα!
  45. 21 likes
    Καλημέρα, Μετά από αρκετά χρόνια, ένα απωθημένο, γίνεται αποτραβημένο, γίνεται αποκτημένο, και είναι ότι πιο ωραίο έχω οδηγήσει μέχρι τώρα.
  46. 21 likes
  47. 21 likes
    Χάλια το Sao Paulo λοιπόν. Μια τεράστια μεγαλούπολη με πρόβλημα λειψυδρίας. Που να το πεις και να μην γελάσουν ότι πόλη στην Βραζιλία όπου φτύνεις και φυτρώνει ποτάμι έχει πρόβλημα με το νερό. A! @FlyingInADream και @ktm power αν ξεμείνετε ποτέ από δουλειά, για να μην πάνε στράφι τα γράμματα, μπορείτε να λύνετε και εσείς μαθηματικές απορίες επί πληρωμή στον δρόμο. Τις επόμενες μέρες είχαμε: - Ένα φουιτ (μη με πεις δε ξες τι είναι) Ένα σκισμένο λαστιχο (το άλλαξα με το pirelli mt60) καιιιιι καταρράκτες Iguacu! Νταξει τι να λέμε, φοβερό θέαμα και από έξω, και από μέσα με την βάρκα. Απίστευτες ποσότητες νερού χυνονται και συνεχίζουν τον δρόμο τους. Μπορείς να δεις τους καταρράκτες από την μεριά της Βραζιλίας και της Αργεντινής, εμείς επιλέξαμε το 1ο. Το ζωάκι που βλέπετε λέγεται coati και είναι εξοικειωμένο με τον άνθρωπο εκεί. Το έχουν οργανώσει πολύ καλά το πράγμα, ακριβούτσικο αλλά τα αξίζει τα λεφτά του. Στην περιοχή κυκλοφορούν και τζαγκουαρς, μερικές εβδομάδες τουρίστες είχαν την τύχη να δουν μαμά τζαγκουαρα με τα 3 μικρά της. Εμείς δεν ήμασταν τόσο τυχεροί..
  48. 20 likes
    Χαιρετώ το (χαχααχαα) φόρουμ. Σκέφτηκα να προσφέρω στην κοινότητα και κάτι άλλο εκτός από τρολλάρισμα οπότε είπα να γράψω ένα θεματάκι για ένα κομμάτι που εμένα προσωπικά με ταλαιπώρησε αρκετά μέχρι να βρω το σωστό setup για τα θέλω μου. Εξοπλισμός για camping λοιπόν που να μπορεί μεν να φορτωθεί εύκολα κι από την άλλη να είναι σε θέση να προσφέρει και κάποια Χ άνεση. Οι θερμοκρασίες που έχει δοκιμαστεί ο εξοπλισμός αναγράφονται στον τίτλο και δεν προτείνονται σε καμία περίπτωση για μικρότερες ή μεγαλύτερες αυτών. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να συνεχίσει κανείς την ανάγνωση αν : 1) Σκοπεύει να κάνει περιορισμένη χρήση. Το κόστος δεν είναι μικρό για να γίνει απόσβεση μέσα σε μια βδομάδα διακοπών 2) Ψάχνει για τις top vfm επιλογές. Δεν είναι ένα τόπικ που θα απαντήσει στο ποιος τελικά είναι ο αριθμός που δίνει επαρκή αδιαβροχοποίηση σε μια σκηνή αλλά θα απαντήσει στο ποια σκηνή αγοράστηκε, χρησιμοποιήθηκε σε τρελό νερό και τελικά δεν έμπασε. 3) Ταξιδεύουν κι έχουν αυστηρό / στενό πρόγραμμα. Το κάμπινγκ θέλει χρόνο. Σίγουρα ο σωστός εξοπλισμός αλλάζει δραματικά τον χρόνο του στήσε / ξέστησε αλλά σε κάθε περίπτωση θα φας καλό χρονικά καπέλο σε σχέση με ένα ξενοδοχείο. Αν συνυπολογίσεις παράγοντες όπως ζέστη, βροχή και κούραση - πολλές φορές αυτά τα τρία συνυπάρχουν - τότε το πράγμα περιπλέκει περισσότερο κι από το τι σκουτεράκι θα πάρει όταν μεγαλώσει ο @mavroe. 4) Ψάχνει τον ultimate οδηγό περί κάμπινγκ. Κάτι που δουλεύει για μένα δεν θα δουλέψει για κάποιον άλλον. Με λίγα λόγια είναι ένα θρεντ που κάλλιστα επιδέχεται παρατηρήσεις / διορθώσεις αλλά σίγουρα θα προσφέρει και λύσεις. Πολλές. ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΑΣ Ξεκινάμε από το βασικότερο όλων που δεν είναι άλλο από το αν πρόκειται το ταξίδι να είναι Α) μονοκάβαλο ή Β) δικάβαλο. Α) Μονοκάβαλο : Εδώ τα πράγματα , όσον αφορά τον διαθέσιμο χώρο φορτώματος , είναι άνετα καθώς η θέση του συνεπιβάτη θα φιλοξενήσει ΟΛΟ τον κατασκηνωτικό εξοπλισμό. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι έναν αδιάβροχο σάκο ή λουκάνικο τουλάχιστον 40 λίτρων και ιμάντες για να τον δέσουμε. Το θετικό με τον σάκο είναι πως άπαξ και ανοίξει, έχουμε πρόσβαση σε όλο τον εξοπλισμό σε αντίθεση με το λουκάνικο όπου όταν κάτι πάει στον πάτο μένει και στον πάτο. Από την άλλη όμως ο σάκος προκειμένου να κλείσει καλά και να μην μπάσει νερό θα χρειαστεί τουλάχιστον δύο περιστροφές στην κορυφή του. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μειώνονται τα διαθέσιμα λίτρα. Ο σάκος έχει συνήθως περισσότερα σημεία για να τον δέσεις αλλά από την άλλη τα λουκάνικα έχουν συνήθως βαλβίδα εξαέρωσης. Εγώ χρησιμοποιώ σάκο 90 λίτρων, με βολεύει αλλά νομίζω πως τελικά θα προτιμούσα ένα μικρότερο λουκάνικο με βαλβιδούλα. Είτε με σάκο, είτε με λουκάνικο, το backpack αποκλείεται διότι βρίσκει πίσω οπότε προσοχή εδώ. Όσον αφορά τους ιμάντες εδώ η επιλογή είναι μονόδρομος. Rok straps με κλειστά μάτια. Υπάρχουν διάφορα μεγέθη αλλά νομίζω πως το μεγαλύτερο για το δέσιμο του σάκου είναι και το καλύτερο. Κοστίζουν κάτι παραπάνω αλλά αξίζουν. Όταν βγει ο σάκος αυτοί μένουν πάνω στη μηχανή και χρησιμοποιούνται για να δέσουμε βρεγμένα γάντια για να στεγνώσουν, μπουφάν όταν κάνει ζέστη , μπύρες ( 6άδα ) και ό,τι άλλο θελήσει κανείς. Β) Δικάβαλο: Εδώ ζορίζει το πράγμα. Δεν το έχω κάνει ποτέ αλλά ο μόνος τρόπος για να γίνει είναι τα πράγματα του camping να πάνε στις πλαϊνές και τα ρούχα κάπου αλλού. Το θεωρώ άκρως ρεαλιστικό ως σενάριο σε όσους έχουν μεταλλικές βαλίτσες. ΒΑΛΙΤΣΕΣ Χοντρικά μιλώντας , βαλίτσα > σαμάρι. Μπαινοβγαίνουν χαρακτηριστικά πιο εύκολα, είναι αδιάβροχες , κλειδώνουν. Τέλος. Το θέμα τώρα είναι πλαστική ή μεταλλική και φυσικά αναφέρομαι σε μηχανές που μπορούν να υποστηρίξουν και τις δύο επιλογές. Μεταλλική λοιπόν. Τέλος. Πλεονεκτήματα: 1) Στέκονται όρθιες και ανοίγουν από πάνω άρα φορτώνονται ευκολότερα σε σχέση με τις πλαστικές. 2) Έχουν μονοκόμματο σχήμα άρα δεν χάνεις καθόλου χώρο 3) Είναι επίπεδες με σημεία δεσίματος στην κορυφή συνεπώς φορτώνεις μπόλικο πράγμα και εξωτερικά. Άνετα δηλαδή μπαίνουν εξωτερικά όλα τα ρούχα ενός ζευγαριού πλην των παπουτσιών. Στην πίσω βαλίτσα πχ έχω μονίμως δεμένα δύο μικρότερα rok strap όπου εκεί πάνω μπορούν να μπουν τα πάντα ακόμα και με τον σάκο φορτωμένο. 4) Το σχήμα τους βολεύει στο να χρησιμοποιηθούν και ως τραπέζι για το camping, ως ψυγείο αν τις γεμίσεις με πάγο κτλπ. Το μοναδικό τους μειονέκτημα είναι πως λόγω του ότι ανοίγουν προς τα πάνω, δεν μπορούν να ανοίξουν όταν είναι φορτωμένος ο σάκος ( του δικού μου μεγέθους τουλάχιστον ) διότι αυτός ουσιαστικά πάει και εδράζει πάνω στις βαλίτσες. Μικρό το κακό όμως επειδή εκεί μπαίνουν πράγματα που δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσεις αν δεν στήσεις πρώτα σκηνή. ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ CAMPING 1. Σκηνή : Τα είδη πολλά αλλά εδώ δεν θα αναλύσουμε τι σκηνές υπάρχουν αλλά τι βολεύει να έχουμε μαζί μας όταν ταξιδεύουμε με μοτοσυκλέτα. Οι προτάσεις μου με σειρά προτίμησης είναι : Salewa Sierra Leone 2 και Salewa Litetrek 2. Τύπος : Free standing με ενσωματωμένο το πανί αδιαβροχοποίησης Αυτό πρακτικά σημαίνει πως η σκηνή μπορεί να σταθεί όρθια χωρίς να πρέπει να καρφώσεις πασσάλους κάτω. Βρέχει και θες να στήσεις; Πας κάτω από ένα υπόστεγο, στήνεις , μεταφέρεις , μπήκες μέσα. Θες να την μεταφέρεις στον ήλιο να στεγνώσει πριν φύγεις; Βγάζεις πασσαλάκια, μεταφέρεις , στεγνώνεις. Βαριέσαι απλά να καρφώσεις ή είναι νύχτα και δεν πρέπει να κάνεις φασαρία; Στήνεις και κοιμάσαι. Έχει υπερβολικά πετρώδες έδαφος κάτω; Στήνεις, κοιμάσαι. Τι παίζει τώρα με τα πανιά. Εδώ εγώ γνωρίζω δύο τύπους. Είναι οι σκηνές στις οποίες στήνεις πρώτα το σώμα και μετά δένεις ( αν θες ) το πανί της αδιαβροχοποίησης και είναι και αυτές που έρχονται με ενσωματωμένο το πανί ( 2 σε 1 ) στο σώμα. Ουσιαστικά δηλαδή το σώμα της σκηνής είναι δεμένο με πολλά κλιψάκια με το εξωτερικό πανί. Μπορείς να αποσυνδέσεις τα κλιψάκια για να καθαρίσεις πχ το πανί αλλά δεν μπορεί να μείνει όρθιο το σώμα της σκηνής. Για εμάς, το ενσωματωμένο πανί είναι καλύτερο διότι γλιτώνει χρόνο, στήνεις με βροχή και ξεστήνεις με βροχή και προσφέρει περισσότερη ζέστη. Μειονεκτήματα υπάρχουν κι εδώ με σημαντικότερο πως μια καλή βραδιά δεν μπορείς να κοιμηθείς cabrioμένος. Μέγεθος : Εδώ τα πράγματα είναι εντελώς ξεκάθαρα. Αν γίνει χρήση solo τότε αγοράζουμε two person σκηνή ενώ αν παίζει δικάβαλο παμε για three person. Εκτός των εσωτερικών χώρων, ζωτικής σημασίας είναι και οι εξωτερικοί κι αναφέρομαι στους προθαλάμους. Η ιδανική συνθήκη είναι να αναζητήσουμε σκηνή με δύο προθαλάμους - άρα και δύο εισόδους - αντί για έναν ώστε στη μία πλευρά να αποθηκεύουμε τις αποσκευές μας αλλά και μπουφάν/παντελόνι/μπότες κι από την άλλη να μπαινοβγαίνουμε άνετα. Δύο προθάλαμοι ισούνται και με καλύτερο αερισμό της σκηνής άρα λιγότερη υγρασία. Τέλος, προσοχή χρειάζονται και οι διαστάσεις της σκηνής όντας αυτή πακεταρισμένη. Αδιαβροχοποίηση : Και οι δύο σκηνές που προτείνω έχουν δοκιμαστεί σε σοβαρό νερό για αρκετή ώρα και δεν έκαναν κιχ. 10/10 σε αυτό το κομμάτι. Εξωτερικό πάτωμα: Long story short, το πανί που βάζουμε κάτω από τη σκηνή κυρίως για να μην τραυματίσουμε το πάτωμά της από κλαδιά, πέτρες κτλπ. Οι επιλογές είναι βασικά δύο και καθορίζονται κυρίως από το οικονομικό του θέματος. Η μία είναι το κλασσικό πανί που μαζεύουμε τις ελιές ( 6 ευρώ περίπου ) και η άλλη το footprint (περίπου 40 ευρώ ) που δίνει η εταιρεία για την συγκεκριμένη σκηνή. Το footprint δίνει μικρότερο όγκο, έτοιμα πιασίματα και το σημαντικότερο όλων μικρότερες διαστάσεις από τη σκηνή άρα σε περίπτωση βροχής δεν επιτρέπει στο νερό να λιμνάσει. Αν επιλέξουμε το πανί, θα πρέπει να το γυρίζουμε κάθε φορά κάτω από τη σκηνή ώστε να μην μαζεύει το νερό. Και στις δύο περιπτώσεις , το χρησιμοποιώ ως πάτωμα στη σέλα ώστε να πατήσει πάνω ο σάκος γλιτώνοντας έτσι χώρο ενώ παράλληλα το έχω έτοιμο για στήσιμο πριν καν ανοίξω σάκο. 2. Υπόστρωμα: Η πρότασή μου είναι ο Klymit Static V2 Luxe. Το στρώμα στο οποίο ξαπλώνουμε για να κοιμηθούμε. Πονεμένη ιστορία το συγκεκριμένο αξεσουάρ καθώς πριν δύο χρόνια που ψαχνόμασταν, στην Ελλάδα δεν έπαιζε τι-πο-τα που να είναι στοιχειωδώς βολικό και μαζεμένο σε όγκο. Εδώ η κατηγορίες χωρίζονται σε φουσκωτά και αυτοφούσκωτα στρώματα. Επιλέγουμε με κλειστά μάτια την πρώτη κατηγορία καθώς το μειονέκτημα του φουσκώματος με το στόμα εξανεμίζεται από τον πολύ μικρότερο όγκο και το μεγαλύτερο πλάτος που αυτοί προσφέρουν. Το υπόστρωμα που προτείνω χρειάζεται περίπου 20-30 εκπνοές για να φουσκωθεί πλήρως, προσφέρει άπειρο χώρο καθώς και ικανοποιητικότατο ύψος ενώ παράλληλα δίνει μια από τις υψηλότερες τιμές μόνωσης κατά του κρύου ( R 4,4). Το μειονέκτημά του είναι πως όταν κουνιέσαι κάνει σχετικό θόρυβο. 3. Υπνόσακος: Οι προτάσεις μου είναι ο Millet Baikal 1500 και ο Kelty Cosmic Down 20. Χωρίζονται σε διάφορες κατηγορίες ανάλογα το σχήμα τους, το μέγεθός τους , το υλικό τους , το θερμοκρασιακό τους εύρος κοκ αλλά εδώ θα σταθώ κυρίως στο υλικό τους καθώς και στο σχήμα τους. To υλικό της γέμισης μπορεί να είναι είτε συνθετικό , βλ πολυεστέρας είτε από πούπουλα. Το συνθετικό υλικό δίνει μεγαλύτερη αντοχή στην καταπόνηση, χαμηλότερο κόστος κτήσης και συντομότερο χρόνο στο να στεγνώσει σε περίπτωση που βραχεί ενώ από την άλλη έχει σημαντικά λιγότερη διαπνοή , μικρότερα περιθώρια συμπίεσης και χειρότερα επίπεδα μόνωσης. Προτιμώ προσωπικά τα πούπουλα. Όσον αφορά το σχήμα οι επιλογές είναι είτε μούμια είτε ορθογώνιος όπου ξεκάθαρα λόγω μεγαλύτερης άνεσης κατά τον ύπνο επιλέγουμε την δεύτερη κατηγορία ή τουλάχιστον ό,τι πιο κοντά υπάρχει σε αυτό το σχήμα. Εννοείται πως αν δεν παίζει το σενάριο χειμερινής διαβίωσης, ένα σεντονάκι κι ένα κουβερτάκι κάνουν ίδια και καλύτερη δουλειά χωρίς κόστος. Συνεχίζεται...
  49. 20 likes
    Το μαγαζάκι κλειστό, δυο περίεργοι πύργοι έρημοι, εγώ, ένας τσοπερας και τρεις γαλλιδούλες που φωτογραφίζονταν ανασηκώνοντας τις φουστίτσες τους, σουρεάλ σκηνικό. Στο πεντάλεπτο είχαν εξαφανιστεί άπαντες, είπα να τεστάρω τις μπότες μου στο χιόνι και περπάτησα λίγο τριγύρω. Δεν σταματάει να με εκπλήσσει αυτή η χώρα με τα διαφορετικά είδη ομορφιάς της. Πόσο γαλανό μπορεί να είναι αυτό το ρυακι; Ησυχία απόλυτη, μαγεία. Χάζεψα λίγο ακόμη, ο ήλιος ζέσταινε λιγότερο στο βάθος και πλέον χρειαζόμουν και επένδυση, έκανε ψόφο εδώ πάνω. Κατηφορίζοντας προς υψόμετρα πολιτισμού ένιωσα εντελώς ακαριαία τις δυνάμεις μου να με αφήνουν. Ήμουν πάνω από δώδεκα ώρες στο δρόμο έχοντας καταναλώσει μόνο έναν καφέ βενζινάδικου και μισό λίτρο νερό. Επίσης είχα προσπεράσει φανταστικό ιταλικό φαγητό και τέτοια ώρα στην Ελβετία δεν έπαιζε να βρω ανοικτό στην εξοχή ούτε βενζινάδικο. Καλά τα κανόνισα! Τελευταία φωτογραφία της βόλτας, μετά απλά έβαλα τον αυτόματο πιλότο ώσπου να βρω μια σοκολάτα σε βενζινάδικο με κανένα τρίωρο οδήγησης να με περιμένει. Σε τέτοιες περιστάσεις εκτιμώ άπειρα το VFR, ναι δεν είναι ότι πιο σπορ υπάρχει, αλλά καλύπτει ξεκούραστα μεγάλες αποστάσεις με μικρή ‘συμμετοχή’ από τον αναβάτη του και σε νυκτερινή οδήγηση είναι απολαυστικότατο. Λίγο πριν τα μεσάνυχτα έφτασα σπίτι, περίπου 850 χιλιόμετρα σε κατά κανόνα ορεινά τεραίν, χαμόγελο μέχρι τα’ αυτιά. Μας περιμένει καλό καλοκαίρι! Ελπίζω και εσάς το ίδιο.
  50. 20 likes
    Λίγο μετά τις έξι ο ήλιος με είχε ξυπνήσει, καμιά ώρα μετά τα πάντα φορτωμένα, σπρώξιμο το VFR στο στενάκι να μην ξυπνήσω την σπιτονοικοκυρά και φύγαμε! Ο καιρός θεσπέσιος, αυτή η χώρα ομορφαίνει απίστευτα αυτή την εποχή, γρασίδι στα λιβάδια, τα δέντρα δεν είναι πια γυμνά από φύλλα, οι αρχές καλοκαιριού είναι η αγαπημένη μου περίοδος. Κάπου προς την Βέρνη χάζεμα για την πρώτη φωτογραφία της ημέρας. Ο ουρανός πίσω μου γεμάτος αερόστατα, ο κόντρα ήλιος δεν επέτρεψε απεικόνιση τους. Δεν υπήρξε το ίδιο πρόβλημα με τα βουνά στο βάθος! Για αρχή κινούμαι στην Εθνική για να βγει η απόσταση από την περιοχή μου ως τα πρώτα ‘καλά’ κομμάτια. Οι ελβετικές autobahn είναι βασανιστικές, το μέγιστο όριο είναι 120 απαράβατα (αν σε πιάσουν προβλέπεται μέχρι και κατάσχεση, συνάδελφος έχασε το ER6F του, εκτός των 2 ετών χωρίς δίπλωμα), ενώ σε πολλά κομμάτια το όριο πέφτει στα 100 ή και τα 80 για μεγάλες αποστάσεις. Πλήξη. Για καλή μου τύχη πέτυχα μια κατακίτρινη Alfa 4C, οπότε κάτι όμορφο για τα αυτιά και τα μάτια ενώ σέρνομαι χωρίς καν να σηκώνουν οι ταχύτητες μια 6η. Στην πορεία αποκαλύφθηκε ότι επρόκειτο για κάποιο meeting των απανταχού alfisti στο Interlaken. Από τις αναρίθμητες GTA ή 4C πιο πολύ ξεχώρισα ένα κομβόι με προπομπό μια Giulia Quadrifoglio με αυτοκόλλητα, αεροτομές και τα συναφή, στο κέντρο καμιά δεκαριά από τις παλιές Giulia (καμμένο λάδι αλα NSR!) και για σκούπα ένα καθημερινό αυτοκινητάκι, μια 8C Competizione. Πρώτη υπενθύμιση της ημέρας για το ποια είναι τα μεγέθη σ’ αυτή τη χώρα! Ο κύριος @ksino1100 να μαζέψει τα σαλάκια παρακαλώ! Στέλιο δεν ήξερα ότι είσαι (σχεδόν) κοντά. Πέθανα με το Bombardier που έχεις βάλει