Leaderboard


Popular Content

Showing most liked content since 05/25/17 in all areas

  1. 56 likes
    Το ξέρω, δεν υπάρχει καμία σύνδεση ανάμεσα σε βραζιλιάνους και σομπρέροz αλλά έτσι αφηγείται το άσμα. Το λοιπόν, η ώρα εδώ είναι 3:26 το βράδυ και μετά από μια όμορφη βραδιά είπα να γράψω 5! γραμμές. Το εδώ είναι στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, στην Βραζιλία και συγκεκριμένα στο Salvador da Bahia. Πλανο: Υπάρχει αλήθεια! Με τον έτερο φίλο και αναβάτη Βασίλη (ανατρέξατε στο Βαλκανικό ταξιδιωτικό) αποφασίσαμε να παραιτηθουμε από τις δουλειές μας, να έρθουμε εδώ, να αγοράσουμε 2 μηχανές και να γυροβολησουμε στην Νότια Αμερική. Αύριο μάλιστα έχουμε ραντεβού για να δούμε 2 από αυτές! Χρόνος πολύς δεν θα υπάρχει οπότε θα προσπαθώ να postαρω όσο πιο συχνά γίνεται και όσο πιο περιεκτικά. Όλα θα γίνονται από το κινητο το οποίο σημαίνει ότι δεν θα έχει το format που θα ήθελα. Oh well.. Salvador λοιπόν, έχουμε και λέμε. Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση φτάνοντας ήταν ο άπειρο ελάχιστος έλεγχος εισόδου στην χώρα. Μια γρήγορη ματιά στο διαβατήριο και αυτό ήταν. Μας συμπαθούν τους Έλληνες εδώ αλλά τόσο πολύ; Next, uber για το σπίτι του φίλου του Βασίλη που μας φιλοξενεί. Τα είδα όλα ε! Οι οδηγοί εδώ ειναι μακράν ότι χειρότερο έχω συναντήσει και ξεπερνάει κατά πολύ το top 3 μου με Αλβανία, Ρουμανία και Μαρόκο (random order). Παρόλα αυτά δεν βλέπεις ατυχήματα στους δρόμους, ειναι κανίβαλοι αλλά οδηγαρες. Στον δρόμο δεν γίνεται να μην παρατηρήσεις τις αντιθέσεις. Από την μία ουρανοξύστες και από την άλλη φαβελες. Καινούρια γήπεδα για το Μουντιάλ που μας πέρασε και ακριβώς απέναντι φτωχοφαβελα. Τράβηξαν πολλά οι ντόπιοι τότε με την διοργανωση και θα τραβήξουν ακόμα περισσότερα με τον ουρακοταγκο που έβγαλαν για πρωθυπουργό οι νότιες πολιτείες της Βραζιλίας. Φτώχεια. Οι φαβελες είναι παντού, σπίτια το ένα πάνω στο άλλο με κάτω του μετρίου υποδομές. Εγκληματικότητα ακόμα δεν έχουμε δει στην πράξη και ελπίζω να μην το δούμε αλλά από ότι μας λένε οι ντόπιοι υπάρχει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι μετά τις 10 το βράδυ επιτρέπεται στους οδηγούς να καίνε τα κόκκινα φανάρια γιατί η πολιτεία αδυνατεί να εγγυηθεί ότι δεν θα στην πέσει κάποιος όσο είσαι σταματημενος. Παίζοντας bingo με τους ντόπιους με καλαμπόκια σε μια φτωχόγειτονια του κέντρου. Ζέστη και υγρασία! Από τους 0 του Λονδίνου, στα 28 του Salvador. Η πολύ έχει στολίστει και με Χριστούγεννατικα, πόσο περίεργο μας φαίνεται αυτό! Ανθρωποι: Το ζουν ρε παιδι μου. Παντού στον δρόμο θα ακούσεις μουσικές και κάθε μέρα θα έχει κάποιο event με samba. Άπειρο ελάχιστοι μιλούν Αγγλικά και αυτό κάνει λίγο δύσκολη την επικοινωνία αλλά εκεί αναλαμβάνουν τα λιγοστά Ισπανικά που ξέρω και μοιάζουν με τα Πορτογαλικά και η γλώσσα του σώματος. Στην καρδιά του ιστορικού κέντρου της πόλης γυρίστηκε το αποπαν βιντεοκλίπ. Αθλητισμος: Τελευταία αγωνιστική στο Βραζιλιάνικο πρωτάθλημα σήμερα και δεν γίνεται να χαναμε την ευκαιρία! Άλλο πράγμα. Οι τύποι δεν σταματούν να χορεύουν και να τραγουδούν, πραγματική γιορτή. Ανάμεσα μας υπήρχαν και σκορπιοι φίλαθλοι της αντίπαλης ομαδας και δεν άνοιξε μύτη. Η αποθέωση ήταν όταν είδα έναν με φανέλα της Αργεντινής. Τίποτα. Ούτε μπινελίκια, ούτε τσαμπουκάδες. Ξελαρυγγιαστηκαμε, αυτοί φώναζαν τα δικά τους και εμείς "ωωωωω ρε Bahia, έχω τρέλα, μες στο μυαλοοοοο". Τιμες: Σε γενικές γραμμές αρκετά πιο φθηνά από Ελλάδα, ειδικά με το Real σε αυτή την ισοτιμία. Σίγουρα ξεχνάω και άλλα πολλά να αναφέρω, σχωρατε με άλλα έχει πάει 4.14. Τις καληνύχτες μου μετά από βραδυνο μπανακι στο port da baha!
  2. 48 likes
    Μιας και οι δρόμοι μας χώρισαν, ένα ποτ πουρί από τις σημαντικότερες στιγμές μαζί της. Η 1η φωτό που την τράβηξα. Νορβηγία, Αρκτικός Κύκλος. Μαρόκο, οροσειρά Atlas. Δίπλα σε παραπόταμο του Αχελώου. Αγγλία, Brighton. Ισπανία, γήπεδο Camp Nou. Ιταλία, Δολομίτες. Σκωτία, Edinburgh. 2o πόδι, Χαλκιδική. Αυστρία, Hallstatt. Νορβηγία, Νησιά Lofoten. Γαλλία, Mont Blanc. Σκωτία, Glencoe. Πέρασμα Μπάρου. Γαλλία, Eiffel Tower. Ανδόρρα, Πυρηναία. Νορβηγία, μετά από τρακάρισμα. Το ηλικιωμένο ζευγάρι περαστικών μου έδωσε ιμάντες και σακούλα για να δέσω την σπασμένη βαλίτσα. Μαρόκο, έρημος Σαχάρα. Σερβία, Δούναβης. Νορβηγία, Trollstigen. Iσπανία, Sierra Nevada. Σκωτία, μετά από πτώση. Ρουμανία, Tranfagarasan. H τελευταία φωτό που την έβγαλα. Νορβηγία, Nordkapp.
  3. 42 likes
    Paso los Libertadores, Cristo Redentor, Άνδεις, σύνορα Αργεντινης-Χιλης, 3850μ υψόμετρο.
  4. 40 likes
    Από το πρόσφατο ταξίδι μου στην Ισλανδία.
  5. 39 likes
  6. 38 likes
    μετα απο αρκετο ψαξιμο τελικα κατεληξα σε μονοκυλινδρο... κατι το οτι δεν εβρησκα sm σε λογικη τιμη-κατασταση, κατι το οτι πιθανων δε θα με καλυπτε (commuting, κοντινες βολτες κτλ), επικρατησε η λογικη και πηρα ενα μικρο μοτοσυκλετακι, ποιο ειναι αυτο? CBR 250r 2012. αριστη η κατασταση του παρα τα χλμ (34κ), καλα λαστιχα, αλλα εχει καιρο να κανει σερβις (το εχω ηδη λυσει ολο για γενικο: λαδι, ψυκτικο, μπουζι, υγρο φρενου). μπορω να πω με σιγουρια πως ειναι πολυ ανωτερο απο αυτο που περιμενα. δυναμη το μοτερ δεν εχει (το ninja ειναι δυνατοτερο), αλλα εχει καλη αναρτηση, πλαισιο και φρενα. μπαινει με οσα του πεις σε οσες μοιρες θελεις. δε φενεται να καιει τιποτα (1 ντεποζιτο εχω καψει, ειπαμε, θελει σερβις), δε τρωει λαστιχο-αλυσιδα και η θεση οδηγησης ειναι πολυ ανετη και ξεκουραστη. χιλιομετροφαγο θα το κανω
  7. 38 likes
    Θα τα πω περιληπτικά (ναι καλά) γιατί πέρασαν μέρες και έγιναν πολλά. Μία ολόκληρη μέρα την φάγαμε στο χώμα. Η άμμος με κέρασε και την πρώτη μου πτώση, γιατί ταξίδι χωρίς πτώση είναι πίτογυρο χωρίς τζατζικι. Από την πτώση έσπασαν οι πλαστικές βίδες που κρατάνε την ζελατίνα. Σωστή η Γιαμαπα που δεν έβαλε σιδερένιες γιατι είχε σπάσει η ζελατινα. Εγώ όμως που είμαι τσιπης έβαλα σιδερένιες με 20 λεπτά. Αφήσαμε την επαρχία της Bahia και μπήκαμε Minas Gerais. Εδώ ήταν τα μεγαλύτερα ορυχεία (Minas Gerais = General Mines) από τα οποία οι νταβαδες Ευρωπαίοι έπαιρναν τα ορυκτά και τα έστελναν σπίτι τους, in the name of Jesus of course. Στην τότε πρωτεύουσα του Minas Gerais, το Ouro Preto, χτίστηκαν 13 εκκλησίες που στην πραγματικότητα χρησίμευαν σαν αποθήκες χρυσού. Κάτι έπρεπε να χτίσουν όμως οι Πορτογάλοι για να δικαιολογησουν τα αδικαιολογητα. Στο Minas Gerais επίσης είναι εκνευριστικά δύσκολο να κάνεις free camping. Όλα τα βουνα και τα λαγκάδια είναι περιφραγμενα και όπου υπάρχει χωματόδρομος, καταλήγει σε μαντρί γελαδίων ή σε σπίτι. 2 μέρες αποτύχαμε, την 3η όμως τα καταφέραμε. Βρήκαμε και κάποια διαμαντάκια στον δρομο: Από Minas Gerais περνάμε στο Rio De Janeiro. Εντυπωσεις: Μεγαλη πόλη και το νιώθεις. ΠΟΛΎ πράσινο μέσα και γύρω γύρω από την πόλη με τους λόφους να την ομορφαίνουν πολύ. Οι άνθρωποι αρκετά χαλαροί. Οι φαβελες σαν να είναι μαζεμένες μεταξύ τους, συνθέτοντας τεράστιες φαβελες. Δεν είναι σαν το Σαλβαδόρ που ειναι σκόρπιες και παντού. Αποπειραθηκαμε να πάμε στο άγαλμα του Χριστού (πόσο πιο τουρίστες) αλλά ήθελε 46 reais για να μας ανοίξει την αγκαλιά του. Αν δεν τα δώσεις, βλέπεις μονο την πλάτη του, δεν μπορείς να πας πιο πάνω στον λόφο. Μονο για έναν λόγο θα τα έδινα. Να βγάλω φώτο με την μηχανή και το άγαλμα λεζάντα "μοτοχριστοσ". Μετά από παρότρυνση φίλης που έχει φάει το Ρίο με την κουτάλα, πήγαμε στην pedra bonita. Θεαρα από δω πάνω. Παμε και στην διάσημη copacabana τώρα. Παιδιά είναι η μακράν η πιο βρώμικη θάλασσα που έχω κολυμπήσει ποτέ. Μιλάμε για επίπεδο Θερμαϊκού. Κατά τα άλλα άπειρος κόσμος. Ναι μη με ρωτήσετε, και κωλους είχε. Πολλούς. Πάρτε έναν. Πήγαμε και στο γηπεδάκι. Σαν φανατικός Αργεντινοποδοσφαιροφιλος δεν θα μπορούσα να χάσω την ευκαιρία να κάνω αυτο: Αχ ρε @#**@'# Ιγκουαϊν, βαλ'το το τετ α τετ... All in all, το Rio μου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις, εμένα άνετα για κάποιο διαστημα. Επόμενη στάση το τουριστικό Paraty.. ..ένα ελεύθερο camping σε παραλιαρα.. .. και από σήμερα Sao Paulo. Δεν θα κράξω (ακόμα) γιατί είμαστε μόνο μερικές ώρες εδώ. Ας περάσει και η αυριανή μέρα αν και πρέπει να αλλάξει η γνώμη μου θεαματικά για να μην το κάνω. Αϊντες.
  8. 38 likes
    Καλησπέρα σε όλους, Αν και δεν ποστάρω συχνά στο φόρουμ η αλήθεια είναι πως νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ την χαρά μου με άτομα που έχουν εκτεθεί και αυτά στο μικρόβιο του δίτροχου. Από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου ήμουν αυτό το παιδάκι που η ματιά του κόλλαγε υποσυνείδητα με οποιοδήποτε δίκυκλο ερχόταν σε επαφή..Η συνήθεια αυτή δεν με άφησε ποτέ... Έτσι σε μία χαλαρή χειμερινή βόλτα με σκοπό να ηρεμήσει και να αδειάσει κάπως το κεφάλι μου,καθώς γυρνούσα σπίτι από την λεωφόρο βουλιαγμένης, είδα δίπλα μου στο φανάρι ένα honda cb1000r και παρά τις έντονες προσπάθειες μου ,δεν μπορούσα να ξεκολλήσω το βλέμμα μου από πάνω του. Αμέσως όταν γύρισα σπίτι μπήκα car.gr και άρχισα να καταστρώνω σχέδια παρά τα προφανή εμπόδια ,όπως έλλειψη διπλώματος,χρόνου,budget. Ένα εξάμηνο μετά και αφού ξεμπέρδεψα με κάποιες υποχρεώσεις που με περιόριζαν χρονικά αλλά και οικονομικά αποφάσισα πως ήταν η ώρα να δώσω εξετάσεις για το απεριόριστο δίπλωμα καθώς και να βάλω αγγελία την μοτοσυκλέτα που είχα τότε στην κατοχή μου (cbr500r). Ανήμερα των γενεθλίων μου χτυπάει το τηλέφωνο (πιθανός αγοραστής),βρισκόμαστε με το παιδί το ίδιο απόγευμα και συμφωνούμε, η μεταβίβαση έγινε το πρωί της επόμενης ημέρας. Πώληση μοτό ,CHECK. Λίγο καιρό μετά δίνω εξετάσεις για το απεριόριστο . Δίπλωμα ,CHECK. Παράλληλα κοιτούσα κάποιες αγγελίες για το cb1000r και αφού τα λεφτά υπήρχαν και το δίπλωμα ήταν στο δρόμο ξεκίνησα να παίρνω τηλέφωνα για να κανονίσω να τα δω από κοντά. Ύστερα από 2-3 συναντήσεις (με σκοπό να αγοράσω ) και κάποιες άλλες αναποδιές,είχα απογοητευτεί κάτι ψιλά,καθώς τα περισσότερα ήταν από κακοσυντηρημένα-ακατάλληλα,εώς για πέταμα . Στο πίσω μέρος του μυαλού μου υπήρχε εξ'αρχής ένα συγκεκριμένο cb το οποίο είχα δει στο car και βρισκόταν σε μια κωμόπολη της βορείου εύβοιας. Γενικότερα από τις φωτογραφίες φαινόταν καθαρότατο και βάσει της αγγελίας είχε μόλις 9κ χιλιόμετρα. Έτσι λοιπόν μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με τον ιδιοκτήτη το απόγευμα του σαββάτου,αποφασίσαμε με τον πατέρα μου (συνφορουμίτης και παλιός στον χώρο της μοτοσυκλέτας)να ανέβουμε τρίτη πρωί στην βόρεια εύβοια και αν είναι καθαρό το μηχανάκι να γίνει επιτόπου η μεταβίβαση. Η αλήθεια είναι ότι έπαιζε στο μυαλό μας και η πιθανότητα το μηχανάκι να μην κάνει και να πεταχθούν 200 ευρώ πάνω κάτω εντελώς τσάμπα (μεταφορικά)...aw well anyway. Ξυπνάω λοιπόν δευτέρα πρωί και πάω δουλειά ανακοινώνοντας πως την επόμενη ημέρα θα χρειαστώ άδεια για προσωπικούς λόγους. Η μέρα πέρασε αρκετά αργά....Θυμάμαι χαρακτηριστικά να κοιτάω 10:05 το ρολόι και μισή ώρα μετά να το ξανακοιτάω και να έχει πάει 10:08. Το ίδιο βράδυ και αφού έχω φορτώσει στο αμάξι τον απαραίτητο εξοπλισμό (κράνος,γάντια,μπουφάν,μπότες),προετοιμάζομαι ψυχολογικά και βάζω το ξυπνητήρι για τις 5:30 (ώρα αναχώρησης αφού)αν και ήξερα ότι δεν θα χρειαζόταν αφού δεν υπήρχε περίπτωση να κλείσω μάτι (όπως και συνέβη). Τρίτη 16/10/2018,ώρα 9,είμαστε στον προορισμό μας και μετά από μια μικρής διάρκειας επιθεώρηση της μοτοσυκλέτας,συμφωνήσαμε και πήγαμε να κανονίσουμε την μεταβίβαση. Τρίτη 16/10/2018,ώρα 11,η μοτοσυκλέτα των ονείρων μου ΜΟΥ ΑΝΗΚΕΙ. Αφού λοιπόν ήρθε στο καινούριο της σπίτι,μετά από σύντομη μελέτη ξεκίνησαν οι εργασίες.Υγρά συμπλέκτη,υγρά φρένων,παραφλού,λάδια,στοπ δαγκάνας αλλάχτηκαν και τώρα μένουν τα λάστιχα και ένα σέρβις στις μπουκάλες (η αριστερή έχανε λίγο),τα οποία θα γίνουν λίαν συντόμως. ΠΑΤΕΡΑ,ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για τον χρόνο σου αλλά και την τεχνική βοήθεια και αναμένω τις βόλτες μας ενός αλλά και εκτός ελλάδος. Ευχαριστώ για τον χρόνο σας, καλές βόλτες σε όλους.
  9. 38 likes
  10. 37 likes
    Να σας γνωρισω το καινουριο αισθημα... Yamaha MT09 Street Rally '15. Πρωτη αδεια 1/16, 9800χλμ και με ακομα τεσσερεις μηνες εργοστασιακη εγγυηση. Απολυτα εργοστασιακη μορφη και σε κατασταση βιτρινας. Βαλαμε σημερα και καινουρια παπουτσακια (εμεινα πιστος στα BT016 που στα 195€ πιστευω ειναι best value for money) και σιγα σιγα γνωριζομαστε καλυτερα. Με μια κουβεντα, οπλο...
  11. 36 likes
    Πετάχτηκα μέχρι την Αθήνα σήμερα το πρωί. Στον γυρισμό για Πάτρα σταμάτησα 3 φορές στα ουρητήρια της Ολυμπίας οδού (πρώην κωλόδρομος με κολονάκια) για να καθαρίσω με νεράκι......... την ζελατίνα....... του CB......... του 1300 ντε Μια αναζήτηση 2 χρόνων έλαβε τέλος σήμερα. Ξεκινήσαμε για Αγία Παρασκευή κατά τις 7:00 με το αμάξι του Γιώργου και τον κοπέλα του και εγώ ήμουν τόσο χαλαρός (παραδόξως) λες και πήγαινα να αγοράσω σώβρακα και σουτιέν. Αφού τελειώσαμε τα διαδικαστικά και τους καφέδες, χαιρετηθήκαμε και ξεκίνησα για Πάτρα. Είχα στο μυαλό να πεταχτώ σε 2-3 φίλους και να αγοράσω ένα σετ για σαμάρια, αλλά που μυαλό. Μόλις πήρε μπρος η "ραπτομηχανή" βγήκα αμέσως στην αττική οδό, χέστα όλα πάμε να οδηγήσουμε. Σταματώ να φουλάρω βενζίνη και αμολιέμαι. Βάζω πέμπτη και απλά ανοιγοκλείνω το γκάζι σε όλη την διαδρομή, το τερατάκι ροπής απλά γουργουρίζει. Και ξαφνικά εκεί κοντά στα διυλιστήρια, με τη κλασσική μπόχα του θειαφιού αρχίζω να γελάω, να τραγουδάω, να κλαίω με λυγμούς, να συνέρχομαι και πάλι από την αρχή. Κάθε 4-5 λεπτά το ίδιο μέχρι περίπου το Ζευγολατιό Κορινθίας που στάνιαρα, σαν άντρακλας που είμαι. Δεν περίμενα ποτέ να συγκινηθώ έτσι. Ακόμα βουρκώνω τώρα που τα γράφω. Τέλος πάντων ας συγκροτηθώ. Μόλις έφτασα Πάτρα την πήγα για φώτο στην παραλία εδώ κοντά με την συννεφιά και το αεράκι, βενζινούλα και βουρ στο πάρκινγκ. Θα ήθελα να ευχαριστήσω ΠΑΡΑ πολύ τον @FlyingInADream για το τρέξιμο, τον έλεγχο, τις φωτογραφίες, τις συνεννοήσεις, τον μάστορα κλπ Σιγά που θα γλίτωνες από τα ευχαριστήρια Τον "γιόκα" μου τον @Avatar για την μεταφορά, την παρέα, τα γέλια στο αυτοκίνητο, την εξυπηρέτηση με την τράπεζα, hot spot κλπ. Και τον @estebahn για την ώθηση-πίεση να πάρω το CB. Μάλλον αυτός το ήθελε το CB, βασικά πρέπει να είναι πιο καυλωμένος εεεε χαρούμενος από εμένα ΑΛΛΑ μην ξεχνιόμαστε. Τώρα την έχω μεγαλύτερη. Την μηχανή ΥΓ Πεινάω, δεν έχω φάει τίποτα από χθες με όλα αυτά.
  12. 36 likes
    Τι να πω? Είμαι πανευτυχής! Αυτό τα λέει όλα! Είχα μια καλή πρόταση για το bmw το έδωσα, έψαχνα κάτι κλασσικό ξανά και στριφτερό που να μιλήσει στην καρδιά και να που το πήρα!! Την είχε ένας Ιταλός σε κατάσταση βιτρίνας με 6.500 km 1/2008 τα είπαμε στα ιταλικά, είχε και σχεδόν όλα τα πραγματάκια που ήθελα, ολόσωμη εγκέφαλο κτλ. Και δεν άργησε να γίνει το κακό! Μια βόλτα μόνο την πήγα, περιμένω πως και μια καλή εκτός πόλης! Μερικές φωτογραφίες από την αγγελία στο car για να δείτε την κατάσταση που την είχε. Αυτά!! Όταν πάω μια καλή βόλτα θα γράψω και εντυπώσεις, τώρα μόνο την χαζεύω σαν μικρό παιδί!
  13. 36 likes
  14. 35 likes
    Να το βαλω κ εγω απο κατω ακριβως να κανουν παρεα Σημερα ειχαμε αλλαγη σελας, απο το ανωθεν μοντελο, ρυθμιση θεσης τιμονιου οπως στο ανωθεν μοντελο για πιο βολικη θεση οδηγησης αυτα τα 2, η διαφορα φανηκε αμεσως.Επισης εβαλα και την μικρη ζελατινα να δω αν μου αρεσει περισσοτερο ετσι
  15. 35 likes
  16. 35 likes
  17. 34 likes
    Τώρα που μαζευτήκαμε πολλές!
  18. 33 likes
    Χάλια το Sao Paulo λοιπόν. Μια τεράστια μεγαλούπολη με πρόβλημα λειψυδρίας. Που να το πεις και να μην γελάσουν ότι πόλη στην Βραζιλία όπου φτύνεις και φυτρώνει ποτάμι έχει πρόβλημα με το νερό. A! @FlyingInADream και @ktm power αν ξεμείνετε ποτέ από δουλειά, για να μην πάνε στράφι τα γράμματα, μπορείτε να λύνετε και εσείς μαθηματικές απορίες επί πληρωμή στον δρόμο. Τις επόμενες μέρες είχαμε: - Ένα φουιτ (μη με πεις δε ξες τι είναι) Ένα σκισμένο λαστιχο (το άλλαξα με το pirelli mt60) καιιιιι καταρράκτες Iguacu! Νταξει τι να λέμε, φοβερό θέαμα και από έξω, και από μέσα με την βάρκα. Απίστευτες ποσότητες νερού χυνονται και συνεχίζουν τον δρόμο τους. Μπορείς να δεις τους καταρράκτες από την μεριά της Βραζιλίας και της Αργεντινής, εμείς επιλέξαμε το 1ο. Το ζωάκι που βλέπετε λέγεται coati και είναι εξοικειωμένο με τον άνθρωπο εκεί. Το έχουν οργανώσει πολύ καλά το πράγμα, ακριβούτσικο αλλά τα αξίζει τα λεφτά του. Στην περιοχή κυκλοφορούν και τζαγκουαρς, μερικές εβδομάδες τουρίστες είχαν την τύχη να δουν μαμά τζαγκουαρα με τα 3 μικρά της. Εμείς δεν ήμασταν τόσο τυχεροί..
  19. 33 likes
    Έτοιμη και είναι πανέμορφη (the beauty is in the eye of the beholder)! Ο κουβάς του συμπλέκτη και το γρανάζι στροφαλου από το 796 λειτουργούν τέλεια, το πείραμα πέτυχε. Καλύτερες αλλαγές, πιο άμεσες. Τα φρένα με το ένα δάχτυλο επιτέλους, το μπροστινό δε κατάλαβε τίποτα. Ο ήχος από τις εξατμίσεις πιο μπάσος και γλυκός με ένα υπέροχο γρυλισμα πάνω στην ροπή στα ανοίγματα, παραδέχομαι.
  20. 33 likes
    Flashback 2 βδομάδες πριν στις 20 Δεκεμβρίου. Ο Βασίλης έχει ήδη αγοράσει την μότο του και έχει κάνει την μεταβίβαση μέσα σε μια ημέρα. Εγώ έχω αγοράσει την δική μου και έχω ραντεβού την επόμενη ημέρα για την μεταβίβαση. Πάμε λοιπόν στο αντίστοιχο συγκοινωνιών και ΩΧ! Το συστημα δεν λειτουργεί γιατί από εκείνη την ημέρα ξεκινάει η αναναθμιση του. Επόμενο ραντεβού στις 26. 26 πρωί πρωί είμαστε εκεί και ενημερωνομαστε ότι λόγω αναβάθμισης του συστήματος, όλες οι μεταβιβασεις συνοδεύονται υποχρεωτικά με έκδοση νέας πινακίδας, σαν τις δικές μας που γράφουν GR πάνω. Σαν να μην έφτανε αυτό πρέπει να μεταφέρω και τα χαρτιά της μηχανής από την εκδοτική αρχή του προηγούμενου κατόχου στην αρχή διεύθυνσης κατοικίας που είχα δηλώσει. Το λοιπόν. Ενώ η απλή μεταβίβαση κόστιζε 300BRL, τώρα είμαστε στα 300 + 80 η αλλαγή αρχής + 180 η νέα πινακίδα. 7 ώρες μετά στην αναμονή μας λένε ότι πρέπει να πάμε να κάνουμε κατάθεση στην τράπεζα το κόστος της πινακίδας. Δεν δέχονται τα λεφτά οι ίδιοι, θα πρέπει να τους πάμε την απόδειξη κατάθεσης. Φευγουμε, νωρίς το πρωί της επόμενης κάνουνε την κατάθεση, παίρνουμε το αποδεικτικό και ξαναπάμε στο συγκοινωνιών. Τώρα μας ενημερώνουν ότι παίρνει μια μέρα να εκδοθεί η πινακίδα. Επόμενη μέρα ξανά εκεί. Πινακίδα πουθενά. Έχει γίνει χαμός με το νέο σύστημα, δεν ξέρουν που πάνε τα 4. Κόσμος να φωνάζει, διαμαρτυρίες κλπ. Ένας πολίτης μίλησε σε έντονο ύφος στον υπάλληλο ο οποίος άρχισε να τον κυνηγάει! Σουρεαλ. Quarta feira μου λέει, Τετάρτη, δηλαδή 4 μέρες μετά. Τεράστια ξενερα, είναι λες και τo Σαλβαδορ δεν θέλει να μας αφήσει να φύγουμε. Την Τετάρτη ξανά εκεί. Αυτή την φορά δεν βρίσκουν το αποδεικτικό πληρωμής μου. Χαμουλης ξανά, η Βραζιλιανα φίλη που με συνόδευε επιστράτευσε τα μεγάλα όπλα, λέγοντας πως είναι εγγυος και δεν θα φύγει παο εκεί μέχρι να βρεθεί μια άκρη. Ανήθικο? Ίσως ναι, αλλά οι άνθρωποι στις δημόσιες υπηρεσίες του Σαλβαδόρ δεν θέλουν να βοηθήσουν ενώ έχουν τα μεσα να το κάνουν. Το αποδεικτικό μου δεν βρέθηκε ποτέ και ο υπάλληλος μας ενημερώνει ότι άλλοι συνάδελφοι του έδιναν λάθος τραπεζικούς λογαριασμούς στον κόσμο για την κατάθεση του κόστους της πινακίδας. Επίτηδες η όχι κάνεις δε ξέρει, αλλά κάποιοι πρέπει να έβγαλαν καλά λεφτά. Τελικά μας εκδόθηκε ένα χαρτί που έλεγε ότι όλα είναι καλά με την πληρωμή ακόμα και αν δεν βρέθηκε. Χαριστικά υπό την απειλή του escalation to the higher ranks. "Αύριο πρωί η πινακίδα σου θα είναι εδώ" "Σιγουρα;" "Ναι σίγουρα" Παρένθεση για ποτ πουρί φωτογραφιών. Πέμπτη 3 Ιανουαρίου. Ξανά στο συγκοινωνιών. Δίνω τα χαρτιά μου καιιιιιι Σαν να πήρα πτυχίο ένιωσα! Άρπαγμα γρήγορα πριν αλλάξουν γνώμη και καρφί για τον τύπο που τις περνάει. Καμία εμπιστοσύνη σε κανέναν μετά από όλο αυτό, κανείς δεν ακουμπάει την πινακίδα μου, φερτη να την περάσω μόνος μου! 1 μήνα + μετά είμαστε έτοιμοι να φύγουμε!!! Σήμερα, Σάββατο 5 Ιανουαρίου. Φορτωμένοι και αναχωρούντες! Ένα τεράστιο ευχαριστώ στον φίλο Adriano στην μέση που μας φιλοξένησε, μας ανεχτηκε, μας βοήθησε στα ΠΆΝΤΑ και μοιράστηκε μαζί μας τις χαρές και τις λύπες μας αυτό τον 1+ μήνα. Φεύγουμε από το Σαλβαδόρ γεμάτοι μετά από συνεχές roller coaster συναισθημάτων, αλλά στην τελική this is what makes you feel alive, isn't it? ΞΕΚΙΝΆΜΕ!
  21. 33 likes
  22. 32 likes
  23. 31 likes
    Μετα απο σχεδόν ένα μήνα χωρίς μηχανή κατάφερα να κάνω ενα μεγάλο δώρο στον εαυτό μου. Υγ. Μαζί με το δώρο είχαμε και τα πρώτα 300χλμ. μαζι κλασικά με βροχή.
  24. 31 likes
    Διαβάζοντας κατά καιρούς πως οι υπάρχοντες μετρητές στο ψαλίδι (αυτοί που είναι χαραγμένοι/ανάγλυφοι επάνω του από το εργοστάσιο, ένας σε κάθε πλευρά) διαφέρουν μεταξύ τους ως προς την απόσταση που αναφέρουν, άρχισα όντως να αναρωτιέμαι. -Ισχύει και αν ναι, σε τι βαθμό; -Υπάρχει η ίδια απόκλιση σε όλες τις μοτό; -Αν δεν ισχύει τότε γιατί υπάρχουν ευθυγραμμιστικά laser; Αποφάσισα να κάνω μια γρήγορη μέτρηση, άξονα ψαλιδιού -> άξονα πίσω τροχού και από τις δύο πλευρές για να δω. Χμ... Βλέπω όμως πως δεν παίζει να χωρέσει το μέτρο εδώ καθώς υπάρχουν εμπόδια όπως ποδοστήρια και εξάτμιση. Αρχίζω λοιπόν να σκέφτομαι με ποιον τρόπο θα μπορούσε να μετρηθεί με ακρίβεια αυτή η απόσταση και από τις δύο πλευρές για να συγκριθεί και να μπορέσει να γίνει η ευθυγράμμιση του πίσω τροχού σε σχέση με το πλαίσιο. Αφού γυρίζω λίγο την ιδέα στο μυαλό μου αποφασίζω πως με κάποιον τρόπο θα πρέπει οι άξονες του ψαλιδιού και του πίσω τροχού να «προεκταθούν» ώστε να εξέχουν πέραν των ποδοστηρίων και της εξάτμισης για να μπορέσει να μετρηθεί η μεταξύ τους απόσταση. Σκεφτόμενος πως είναι καλή ιδέα να εκμεταλλευτώ το γεγονός του ότι οι άξονες αυτοί είναι κούφιοι -άρα λέγονται και σωλήνες-, ξεκινάω μια ιντερνετική έρευνα να δω τι κάνει για αυτό το θέμα ο κόσμος. Ψάχνοντας, βεβαιώνομαι για δύο πράγματα. Πρώτον, κατά κοινή ομολογία οι μετρητές των ψαλιδιών έχουν από μικρή ως μεγάλη απόκλιση μεταξύ τους. Δεύτερον, θέλω να φτιάξω ένα σωστό εργαλείο που θα μετρά σωστά την εν λόγω απόσταση για να ευθυγραμμίζεται ο τροχός. Το πιο σύνηθες κόλπο είναι η μέτρηση της απόστασης με σπάγγο. Δεν είναι και άσχημο αλλά μου έχει καρφωθεί η ιδέα το εργαλείο να είναι πιο γκλαμουράτο Ξεκινάω λοιπόν να δουλεύω ένα βασικό σχέδιο που βασίζεται σε κυλινδρικά ξύλα με κωνική κατάληξη από την μία και διαμπερή τρύπα στην μέση για να δένονται με ντίζα και κόντρα παξιμάδι στους κούφιους άξονες (σωλήνες)... Όταν πέφτω πάνω σε ένα εργαλείο της rhinomoto που κάνει ακριβώς αυτό! Αρχικά ξενερώνω Έτσι απλά όλος ο ενθουσιασμός του να το σχεδιάσω λίγο λίγο, πήγε περίπατο. Κάποιος άλλος είχε ήδη αφιερώσει αυτόν τον χρόνο και είχε τελειοποιήσει αυτό που ίσως κι εγώ κατάφερνα. «Με πρόλαβαν...» σκέφτομαι, ενώ ταυτόχρονα το θαυμάζω. Ψάχνοντας για τιμή κλπ, βλέπω πως κάνει $200 να έρθει από ΗΠΑ + τελωνείο και δασμούς. Δε γ@μιέται, λέω. Θα το φτιάξω έτσι κι αλλιώς! Η λειτουργία του εργαλείου είναι πολύ απλή: Παίρνουμε δύο ολόισιους λεπτούς άξονες με μήκος ~70cm και τους περνάμε σούβλα μέσα στους σωλήνες έδρασης του ψαλιδιού και τροχού έτσι ώστε να εξέχουν το ίδιο δεξιά αριστερά. Χρησιμοποιούμε δύο κώνους για τον κάθε λεπτό άξονα (οι οποίοι κώνοι είναι κατα μήκος τους τρύπιοι όσο η διάμετρος των αξόνων) για να τους στερεώσουμε στο κέντρο των δύο σωληνών. Έπειτα με ένα μακρύ πράγμα («όργανο μέτρησης») μετράμε την απόσταση των δύο αξόνων και στις δύο πλευρές και συγκρίνουμε. Κι αυτό ήταν. Ξεκινώντας την κατασκευή φτιάχνω για αρχή ομοίωμα του εσωτερικού των δύο σωληνών (ψαλιδιού και τροχού) αφού τους μετράω με την περισσότερη ακρίβεια που μπορώ. Δεν έχουν σταθερό εσωτερικό σχήμα και διάμετρο... Αυτό θα υπαγορεύσει το τι διαστάσεις θα έχουν οι κώνοι που θα συγκρατούν τους λεπτούς άξονες. Έπειτα σχεδιάζω το όργανο μέτρησης και όλο μαζί μοιάζει κάπως έτσι. Η μία πλευρά του οργάνου μέτρησης έχει ντίζα και πάνω της «τρέχει» ένα παπαρδελάκι το οποίο έχει μια λουκιά διαμέτρου ίση με την διάμετρο των λεπτών αξόνων. Αυτό επιτρέπει την αυξομοίωση του μήκος του οργάνου μέτρησης από ~455mm ως ~590mm. Καλή ιδέα είναι να αναγράφεται με κάποιον τρόπο η απόσταση σε χιλιοστά κατά την μέτρηση/ευθυγράμμιση. Αποφασίζω να βάλω κι έναν χάρακα πάνω στο όργανο μέτρησης με τέτοιον τρόπο ώστε η άκρη του μετρητή με την λουκιά θα δείχνει την απόσταση σε χιλιοστά. Μέχρι στιγμής μου αρέσει όπως φαίνεται και έπειτα από κάποιες διορθώσεις, δίνω μερικά από τα σχέδια να μου τα κόψουν σε CNC laser. Συγκεκριμένα το όργανο μέτρησης θα κοπεί σε 12mm αλουμίνιο και ο χάρακας σε 1mm inox και θα χαρακτεί από το laser. Οι άξονες και η ντίζα θα είναι inox και υπάρχουν στο εμπόριο και οι κώνοι θα φτιαχτούν στο μηχανουργείο από ράβδο αλουμινίου, επίσης του εμπορίου. Σχετικά με τους κώνους, θέλω να φτιάξω δύο διαμέτρους για να υπάρχει ευελιξία στην προσαρμοστικότητα. Οι μικρές βιδούλες που σφίγγουν τους κώνους επάνω στους άξονες inox υπάρχουν στο ebay ως ανταλλακτικά Η/Υ, ομοίως σε δύο μήκη που αντιστοιχούν στις δύο διαμέτρους κώνων και είναι ανοδιομένο αλουμίνιο. Γενικά το βάρος του οργάνου πρέπει να διατηρηθεί όσο γίνεται χαμηλά για να μην βαραίνουν οι λεπτοί άξονες και λυγίζουν. Λίγο καιρό αργότερα παραλαμβάνω τα κομμάτια από το laser και αγοράζω την ντίζα. Μαζί με τον χάρακα παρήγγειλα και έναν οδηγό ο οποίος με βοήθησε να ανοίξω τις τρύπες στο όργανο μέτρησης για να βιδωθεί πάνω του ο χάρακας. Ο χάρακας βάφτηκε με χρώμα μετάλλου και όταν αυτό στεγνώσει θα τριφτεί για να μείνει μόνο μέσα στα γράμματα. Ο μετρητής και οι κώνοι φτιάχτηκαν στο μηχανουργείο και μαζί με τα βιδάκια αλουμινίου που ήρθαν από Κίνα, είναι έτοιμοι. Πλέον έχω όλα τα κομμάτια στα χέρια μου. Παρατηρώ ένα προβληματάκι όμως με τον χάρακα. Η χάραξη που έκανε το laser δεν είναι πάνω από 0,1 - 0,2mm και καθώς τρίβω την μπογιά, φεύγει μέσα από την χάραξη... Θα μπορούσα να παραγγείλω έναν άλλον και να τονίσω πως πρέπει το βάθος χάραξης να είναι 0,4 - 0,5mm αλλά πρώτον δεν έχω υπομονή και δεύτερον δεν θέλω να ξοδέψω επιπλέον €8 Αποφασίζω να «ξαναπατήσω» τα γράμματα στο δικό μου DIY CNC το οποίο βέβαια είναι για ξύλα αλλά τέτοια ελαφριά δουλειά σε μέταλλο δεν θα το ζορίσει. Η φάση είναι πως χρησιμοποιώντας σφιγκτηράκια αντί για τραπέζει vacuum (το οποίο δεν έχω επειδή είναι πανάκριβο ) δεν μπορώ να σφίξω καλά τον χάρακα μιας και δεν περισσεύει μέρος να πιάσει ο σφιγκτήρας. Ως συνέπεια οι αριθμοί από το 550 ως το 590 περίπου έχουν μια ελαφριά παραμόρφωση. Εντάξει, το φαντάστηκα χειρότερο και δεν με χαλάει και τόσο. Ας τελειώσω πρώτα με το εργαλείο και ίσως τελικά να φτιάξω έναν καινούριο χάρακα. Τον ξαναβάφω, τον ξανατρίβω και γίνεται πολύ καλύτερος. (Αριστερά από το 490 έκανα εγώ πατάτα). Ώρα για δοκιμή! Μικρή διαφορά! Πάλι καλά που είναι τόσο. Αφού ως εδώ είμαστε καλά, ώρα να βάψουμε ό,τι άλλο χρειάζεται βάψιμο. Το όργανο μέτρησης δηλαδή και τον μετρητή. Ο μετρητής θα βαφεί μαύρος, περισσότερο για να βοηθά στην ανάγνωση της μέτρησης σε χιλιοστά και το όργανο κάτι σε πορτοκαλί - χρυσαφί μεταλλικό. Ο βαφέας είχε ένα διαθέσιμο πορτοκαλί της Peugeot «KHD» με το οποίο συμφώνησα επειδή δεν ήθελα να αγοράσω καινούριο λίτρο με το δικό μου ιδιαίτερο πορτοκαλοχρυσαφί. Και τα δύο κομμάτια, μιας και είναι από αλουμίνιο, περάστηκαν με ειδικό αστάρι αλουμινίου που ευτυχώς είχα από μια άλλη δουλειά. Μέχρι να τα βάψει ο μάστορας, έκανα μερικά renderings με τους σωστούς πλέον χρωματισμούς του εργαλείου (οι μπλε σωλήνες είναι προφανώς εκείνοι του ψαλιδιού και του τροχού!) Μου φάνηκε επίσης καλή ιδέα να φτιάξω μια κασετίνα για να το αποθηκεύω. Επρόκειτο για ένα ευαίσθητο εργαλείο που στραβώνει εύκολα... Δεν θέλουμε να είναι σκόρπιο 'δω κι εκεί! Η θήκη και οι βάσεις της σχεδιάστηκαν έτσι ώστε το ψηλότερο σημείο όλων των μετάλλων να βρίσκεται στο ίδιο ύψος. Με αυτόν τον τρόπο το συρόμενο καπάκι όταν θα είναι κλειστό σχεδόν θα τα ακουμπάει και θα τα αποτρέπει από το να μετακινηθούν. Και ξεκινάμε να φτιάχνουμε την θήκη στο CNC! Χρησιμοποίησα 9mm κόντρα πλακέ Σημύδας για τα πάνελ και Έλατο για τις βάσεις. Επειδή το Έλατο έχει αραιή δομή και είναι μαλακό, ξέρω πως θα φουσκώσει κατά την βαφή του με νερόχρωμα. Υπολόγισα λοιπόν όλες οι κοπές να είναι 0,3mm μεγαλύτερες ώστε όταν το ξύλο φουσκώσει να τις «γεμίσει» και να έρθουν εκεί που πρέπει. Αυτό δεν θα συνέβαινε με άλλα, σκληρότερα ξύλα όπως η Βελανιδιά ή η Καρυδιά, αλλά το καλό με το Έλατο είναι πως επειδή είναι «άσπρο», επιτρέπει την βαφή του σε ποικίλα χρώματα χωρίς να αλλάζει την απόχρωσή τους. Εγώ θέλω να το βάψω σκούρο κόκκινο οπότε το προτίμησα ως ξύλο. Είναι και πάμφθηνο. Αφού το εσωτερικό βάφτηκε και στέγνωσε, έκοψα τα πλαϊνά κλπ και κόλλησα την θήκη με το εργαλείο μέσα ώστε να μην «φύγουν» με το κόλλημα οι κόκκινες βάσεις. Το εργαλείο τις κρατά στις θέσεις τους για 1η και τελευταία φορά. Μόλις η κόλλα στεγνώσει θα γίνεται το αντίστροφο. (Είναι κακός φωτισμός για pics, οπότε κάποιες είναι θολές...) Την επόμενη που η κόλλα ήταν στεγνή, ξεφοντάρισα το καπάκι στο CNC γράφοντας το είδος του εργαλείου που αυτό θα σκεπάζει και έβαψα όλο το εξωτερικό. Ο τρόπος που το έβαψα λέγεται και «αντικέ». Βάφεται όλη η επιφάνεια με σκούρο χρώμα και κατόπιν τρίβεται καλά ώστε η μπογιά να μείνει μόνο μέσα στον πόρο. Τέλος πέρασα βερνίκι νίτρου με πινέλο όλο το εξωτερικό της κασετίνας και την έτριψα με τζίβα για να γίνει απαλή στην αφή. Μερικές ακόμη Κάτω από το καπάκι κολλήθηκε μάλλινη τσόχα Και η πρώτη επίσημη μέτρηση - ευθυγράμμιση! Η απόσταση και στις δύο πλευρές είναι πλέον 551mm. Όλη η κατασκευή μου στοίχισε περίπου €70. Από αυτά τα €25 είναι πληρωμή για μηχανουργό και βαφέα και τα υπόλοιπα υλικά. Θα προτιμούσα να είχα βρει και CNC μετάλλων με κοπτικό (και όχι ακτίνα ή jet) για να καλλιτεχνήσω λίγο περισσότερο το όργανο μέτρησης αλλά οι μόνοι Αθηναίοι που βρήκα δεν θέλησαν να ασχοληθούν με τέτοιες «λεπτοδουλειές». Δεν χάθηκε ο κόσμος όμως, μου άρεσε το αποτέλεσμα κι έτσι :) Το εργαλείο έχει ακρίβεια +-0,5mm ως προς την απόσταση που μετρά από την κάθε πλευρά. Είναι κατάλληλο για οποιαδήποτε μηχανή έχει κούφιους άξονες ψαλιδιού και πίσω τροχού, συνεπώς για μεγάλου κυβισμού ή/και ιπποδύναμης.
  25. 31 likes
    E λοιπόν, είχα πιστέψει ότι ποτέ δεν θα έγραφα στα ευχάριστα. Αλλά καιρός ήταν νομίζω, για μια αλλαγή. Η οποία βέβαια έχει γίνει εδώ και ένα χρόνο και πλέον ο ενθουσιασμός της νέας μοτοσυκλέτας έχει δώσει την θέση του στον ενθουσιασμό της απόλυτης ικανοποίησης. Το λοιπόν: Ήταν ο περσινός Απρίλης που διαπίστωσα ότι το τίμιο νιντζάκι τέλειωσε, όσον αφορά όσα μπορούσα να πάρω από αυτό. Ήθελα παραπάνω πλέον, μετά από 3 χρόνια ιδιοκτησίας. Και πλέον, συνειδητοποιημένα, αποφάσισα ότι η επόμενη μου μοτοσυκλέτα θα είναι –τουλάχιστον- sportbike, με τον κύριο στόχο μου τις supersport. Η ψακτική ήταν σχετικά σύντομη λόγω περιορισμένου βαλαντίου αλλά και…ανυπομονησίας. Μετά λοιπόν από κάποια 600RR, ZX-6R και R6 που είδα, αποφάσισα να κοιτάξω ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον CBR600FS σε λευκό-μπλε χρώμα. Αυτό ήταν. Την CBR600F πάντα την συμπαθούσα σαν μοτοσυκλέτα ιδιαίτερα, αλλά ήθελα να την αποφύγω ψάχνοντας ένα πιο… σπορ μοντέλο. Κούνια που με κούναγε. Πολλοί ήταν οι παράγοντες που τελικά με οδήγησαν στην σέλα της: Αρχικά, το ότι ήταν εντός του budget μου, κατά δεύτερον, ο ηπιότερος της χαρακτήρας που ανοίγει και πόρτες για ευκολότερη καθημερινή χρήση. Την αγόρασα σε σχετικά καλή κατάσταση. Ήθελε ωστόσο, ένα πλήρες rebuild στις αναρτήσεις της, λόγω ηλικίας. Ο προηγούμενος ιδιοκτήτης φαίνεται ότι την πρόσεχε αρκετά –καθώς μάλιστα ήρθε να μου την δείξει με ολόφρεσκα λάστιχα και όχι τα 3ετίας που είχε στην αγγελία. Kudos to that. Για να μην τα πολυλογώ… Την έχω 17 μήνες πλέον και είμαι ΑΠΟΛΥΤΑ ικανοποιημένος. Έχω κάνει τα πάντα μαζί της και κάθε μέρα μου αρέσει και περισσότερο. Το λοιπόν…αυτά! Enjoy.
  26. 30 likes
    Σήμερα είχε βολτούλα το πρόγραμμα.
  27. 29 likes
    (...βασικα εχω βαλει τον χειροτερο τιτλο για αναζητηση...........) Προ ελαχιστων ημερων κλεισαμε με το υπεροχημα 2 χρονια (οποτεΣ παει και η εγγυηση...αλλα Χοντα εισαι...οποτε δεν σε νοιαζει...μποοοοοορρριιιιιιιιννννγκκ) Ειμαστε πλεον στα 27000km και για να μην σε/σας πρηζω θα ειμαι συντομος (παπαρια) και περιεκτικος. Το παρον εχει 1ον ενημερωτικο χαρακτηρα για όποιον υποψηφιο ενδιαφερομενο και 2ον "ημερολογιακο" μιας και θελω να συγκεντρωσω σε ενα μερος οτι εχω κανει και εχει παθει αυτο το μεκανακιον στα χερια μου και τα ποστ στο θεμα του cb χανονται οπως ειναι φυσικο... ΟποτεΣ προετοιμασου για πολλους πολλους συνδεσμους (Link στο χωριο μας) To cb αγοραστηκε καινουριο το 2016 στα 6750€ με δωρα πισω λασπωτηρα, συναγερμο, καγκελα, και βαλιτσα. Εκτοτε κανει αυτο ακριβως για το οποιο αγοραστηκε. ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ. Φορτωνεται για ψωνια, πηγαινοφερνει τον απαυτον μου καθε μερα στη δουλεια, παει βολτες για ισιωμα και ταξιδευει παντου για ακομα μεγαλυτερο ισιωμα.(εκτος απο χωμα) Η ιστορικη μερα που εξεταζεται στο να ανκηρυχθει επισημη αργια αποτυπωθηκε εδω: Link Παμε στα πρακτικα που ενδιαφερουν και περισσοτερο μαλλον. Σε αυτα τα 2 χρονια εχουμε τα εξης: (Τα παραπανω απο το fuelio το οποιο ενημερωνεται τακτικοτατα και συστηνω ενεπιφυλακτα...) Απο εκει και περα εχουμε: Ασφαλεια ετησια 127€ (εκτος κλοπης φυσικα) Τελη 55€ ανα έτος Σερβις μικρο (λαδια φιλτρο στα 1000 και 12000) 55€ σε εξουσιοδοτημενο. Σερβις μεγαλο ~190€ (24000) οχι σε εξουσιοδοτημενο και με τα αναλωσιμα αγορασμένα απο εμενα (Όλες οι λεπτομερειες μαζι με το τι ωροσκοπο πρεπει να εχουν τα λαδια που βαζετε εδω: Link ) Αυτα σαν τα απολυτως απαραιτητα. Απο εκει και πέρα εχουμε τα οποια εξτρα τα οποια στην δικη μου περιπτωση ειναι: Ψηλοτερη ζελατινα Puig: Link Τελικο Εξατμισης GPR: Link Καγκελα Givi και λασπωτηρας Rossocromo (αντιμετωπισα προβλημα και με τα δυο.) Link Στις 12000 περιπου αλλαχτηκαν τα απαραδεκτα μαμα dunlop με τα Bridgestone S20. Link Χειρολαβες pro-grip. (θα ακολουθησει σχετικο ποστ) Παροχη ρευματος (επισης θα ενημερωσω σχετικα...) Παμε στα υποκειμενικα...Απο εκει και περα το cb ειναι ακριβως οτι εχεις ακουσει μαλλον για αυτο. Ειναι τερμα αξιοπιστο (λιγα τα χιλιομετρα αλλα γενικα δεν εχει ακουστει τιποτα το τακτκιο ακομα και σε πολλα περισσοτερα), τα κανει ολα "μετρια" ή "αψυχα" αλλα τα κανει. Αυτο το μετρια και αψυχα ομως στα δικα μου χερακια και στα δικα μου γουστα είναι ακριβως ό,τι πρεπει και ό,τι χρειάζομαι (τα εχω ξαναπει, να μην κουραζω) Ειναι ότι πιο smooth, ελαστικοτατο οικονομικο και πολυεργαλειο. Αν βαλεις και την ομορφη εμφανιση εχεις ενα ολοκληρωμενο πακετο για τις ελληνικες συνθηκες (και οχι μονο) και γι'αυτο και εχει παει και τοσο καλα σε πωλησεις. Δεν ειναι καθολου μα καθολου τυχαιο πως προτιμαται σαν πρωτη μηχανη ή σαν επιστροφη στον μοτοσυκλετισμο απο τους 9 στους 10... Ειναι τερμα φιλικο, δεν θα δαγκωσει ποτε (σχεδον), συγχωρει, μπορει να στριψει (με αλλα λαστιχα, οχι τα μαμα), μπορει να ταξιδευει για ωρες και μπορει να ειναι το καθημερινο παπι. Για τις αναρτησεις του, που ειναι το κυριως παραπονο που ακουγεται, δεν μπορω να πω πολλα. Το πηρουνι το εχω σφιξει σχεδον τερμα και ειναι μια χαρα και για την πισω θα πρεπει μαλλον να συγκρινω οδηγωντας ενα βελτιωμενο cb για να κρινω με σαφηνεια. Με τον τροπο που οδηγω παντως δεν βρισκω κατι τραγικο. Αυτο που προηγειται για μενα ειναι οπωσδηποτε ειναι η αλλαγη γραναζωματος. Το 15-41 μαλλον θα το παω σε 16-39 οταν ερθει η ωρα για αλυσιδα...Οπως ειναι τωρα η πρωτη ειναι πολυ νευρικη (ναι, νευρικη εγραψα) και υπερβολικα κοντη. Επιπλεον για να ταξιδεψεις με 140 θες περιπου 7000 στροφες με τα κοκκινα στις 8500... Για μενα που ταξιδευω αρκετα πρεπει να πεσουν γιατι και ξεκουραστο δεν ειναι και οι δονησεις αυξανονται αρκετα Περα απο αυτο μια βελτιωση της σελας προς το πιο ανετο ειναι επισης στο προγραμμα. Αυτα προς το παρον θα επανελθω και θα επανερχομαι με νεοτερα... Καλες βολτες σε ολους! Εδω το CB στο φυσικο του περιβαλλον σαν τρου αντβεντσουρ μηχανημα (τι;;; οχι;;;;;;;;;;;;;;;). Το λαστιχο ηταν καποτε TKC80 αλλα εφαγα το τακουνι σε μπαντες και εντο...
  28. 29 likes
    Θα αποπειραθώ,στο παρόν νήμα, να μεταφέρω εντυπώσεις και εμπειρίες από το νεοαποκτηθέν GS1200 καθώς και το ιστορικό των σέρβις.Εννοείται,φυσικά, ότι το θρεντ δεν αφορά αποκλειστικά στη δική μου μηχανή και μπορεί ο κάθε κάτοχος ίδιου μοντέλου δω μέσα να γράφει τις δικές του σκέψεις (και είναι κάμποσοι). Η μοτοσυκλέτα αγοράστηκε αρχές Φεβρουαρίου του 17 με 26.999 χλμ στο καντράν,μέχρι να πάω σπίτι είχε 27ρίσει!Είναι το αναβαθμισμένο μοντέλο του 2008 με την προσθήκη antispin ASC,τις ηλεκτρικά ρυθμιζόμενες αναρτήσεις ESA και την ένδειξη πίεσης ελαστικών στο καντράν RDC. Μοτερικά ήταν φροντισμένη στην εντέλεια,απλώς ο πρώην ιδιοκτήτης δεν είχε πάντα κλειστό γκαράζ και η μισή της ζωή πέρασε έξω με αποτέλεσμα λίγο θάμπωμα-ξάσπρισμα σε μαύρα σημεία (δαγκάνες φρένων και άλλα ματ μέταλλα). Επίσης είχαν δημιουργηθεί και κάμποσες επιφανειακές οξειδώσεις από διάφορα σιδερένια μπιμπλίκια,πχ στο τιμόνι από το διακοπτάκι προβολέων,ή στο μπαράκι της ζελατίνας από το gps holder (η μοτοσυκλέτα άλλωστε είναι 90% αλουμίνιο).Όλα αυτά καθαρίστηκαν τις πρώτες μέρες εύκολα με τη βοήθεια πράσινου scotch bright ή/και κρέμας ανανέωσης. Η σέλλα οδηγού είχε ένα σκίσιμο στο μπροστινό μέρος (τα είχε βαριά,φαίνεται,ο πο*στης(!) και αλλάχτηκε με συνοπτικές σε φίλο ταπετσέρη στην Καλαμάτα 20€,κwλοφαρδία, πετύχαμε και το ίδιο υλικό ακριβώς. Κάποια στιγμή μετά από μερικές μέρες παρέδωσε η μπαταρία,καιρός ήταν μετά από τόσα χρόνια.Στην προκείμενη περίπτωση με τόσα ηλεκτρονικά επάνω,η μίζα δεν κάνει αυτό το ασθενικό ξεψυχισμένο γύρισμα,όπως ήμουν συνηθισμένος σε άλλα,απλώς η μηχανή τα στηλώνει , σου παρουσιάζει το κόκκινο ενδεικτικό της μπαταρίας και αρνείται να εκκινήσει.Τηλέφωνο στον Τάκη τον ψηλό βράδυ Σαββάτου Αποκριάς ''μλκ μου καίγομαι,αύριο πάω εκδρομή'' και στις 12 το βράδυ μια καινούργια 16Αh (εναντι των 14 μαμά) είχε στριμωχτεί στη θέση της! Επίσης άλλαξα λάδια-φίλτρο (4 λίτρα) καθώς και βαλβολίνες στο σασμάν και μουαγιέ πίσω ώστε να έχω ένα μπούσουλα ξεκινώντας δικά μου σέρβις.Διαδικασία απλούστατη αρκεί να έχεις τα κατάλληλα εργαλεία,η Πενβέ έχει γεμίσει τη μοτοσυκλέτα με βίδες torx οπότε προμηθεύτηκα ένα σετάκι Τ της Parkside από to Lidl το οποίο δείχνει αξιοπρεπές για την ώρα. Ανακλήσεων το ανάγνωσμα. Έχει ανακοινωθεί ανάκληση για το παρόν μοντέλο:Μπροστινό σωληνάκι φρένων-στην αντλία βενζίνης κάποια φλάντζα που ενδέχεται να δακρύσει και μουαγιέ πίσω τροχού αλλαγή από αλουμινένιο σε ατσάλινο. Ο προηγούμενος δεν είχε κάνει τίποτα,πήρα εγώ στα κεντρικά,το επιβεβαίωσαν και μου είπαν να κλείσω ένα ραντεβού σε εξουσιοδοτημένο και να πάω όποτε θέλω. Επί του πρακτικού τώρα. Η μηχανή είναι βαρειά,δε χωρεί αμφιβολίας περι τούτου,που έλεγε και η Δέσποινα.Στατικά ή σπρώχνοντάς την.Δεν σχεδιάστηκε άλλωστε για μικρομετακινήσεις-αστραπή μέσα στην πόλη.Δεν θα πει όχι φυσικά,ευκίνητη αρκετά είναι,η fat bar καρατιμονάρα την κάνει και ελίσσεται στα μποτιλιαρίσματα,αλλά το φυσικό της περιβάλλον είναι εκεί έξω.Οπουδήποτε.Από autobahn μέχρι τις κλειστές φουρκέτες του Ταϋγέτου. Έχω ταξιδέψει αρκετά με V strom,Varadero,GSR 600,ένα τρίωρο(!) τεστ ράιντ με το Explorer 1200 και φυσικά 6 χρόνια με το πιστό μου ΧΤΧ που γύρισα όλη σχεδόν την Ελλάδα σε κάθε είδους οδικό τερέν.Λοιπόν,η αίσθηση που σου δίνει το μεγάλο gs είναι μια κλάση μεγαλύτερη από τα 2 πρώτα που ανέφερα πιο πάνω.Είναι η ποιότητα κύλισης?είναι η ακλόνητη πορεία της παρά τους ανέμους-ανηφόρες κλπ? Στο νέο εθνικό δρόμο Σπάρτης-Μεγαλόπολης,με αέρα να σε κοπανάει από τα πλάγια και το κοντέρ σταθερά στα 200,οδηγούσα με το ένα χέρι άνετα. Και στο Βαραντέρο ένοιωθες πολλά γκάζια από κάτω από τη σέλα και μάλιστα πιο άμεσα στην απόκριση παρά την διαφορά των -10 hp του honda,παρ' όλα αυτά το τελευταίο το αισθανόμουν πιο ευάλωτο,πιο ντελικάτο στην πορεία με μπόλικα χλμ. Αλλά την προτίμησή της την φανερώνει επίσης και στα κλειστά στροφιλίκια.Στο φετινό Οδοιπορικό του Λεωνιδίου και με φρέσκα Dunlop Trailsmart, τις φουρκέτες 180° τις έγερνε δίχως να σε φοβίζει το παραμικρό και ακόμα περισσότερο στην ανάβαση του Κολοσούρτη που σηκώνει και χιλιόμετρα!Θεωρώ ότι το telelever κάνει φοβερή δουλειά σε αυτό το κομμάτι υποκαθιστώντας επάξια ακριβότερες λύσεις αναρτήσεων. Φρένα: Άγκυρες,ομολογουμένως.Ευτυχώς η BMW πέταξε στα σκουπίδια αυτή τη μ*λ@κία με τον σερβό ηλεκτροβοηθούμενο μηχανισμό και πλέον το φρενάρισμα είναι απλούστερο και υπέρ του δέοντος πλήρες.Εξακουθεί φυσικά να χρησιμοποιεί τα συνδυασμένα φρένα 70% μπροστά και 30 πίσω οπότε ένα δάχτυλο και μόνο,στη μανέτα είναι αρκετό μονός-διπλός-φορτωμένος, ακόμα και για φρεναρίσματα πανικού (δοκιμασμένο επιτυχώς στο παγοδρόμιο που λέγεται Κορίνθου,στην Πάτρα).Ένα άλλο που παρατήρησα είναι ότι όταν είσαι πλαγιασμένος στη στροφή και συνειδητοποιώντας ξάφνου ότι έχεις μεγαλύτερη ταχύτητα τσιμπήσεις λίγο το μπροστινό,τότε η μηχανή δεν ανοίγει τη γραμμή της ως είθισται,απλά διορθώνει μέσα στη στροφή χωρίς χτυποκάρδια.Ίσως να οφείλεται στο telelever που σαν σύστημα διαχωρίζει τους ρόλους ανάρτησης-κατεύθυνσης ή στο συνδυασμένο φρένο,δεν είμαι σίγουρος. Κατανάλωση: Νταξ δεν είμαι και ο σκίστης-κοφτάκιας να το ταλαιπωρήσω,ένα 5 έως 6λ/100 το βλέπω και στο trip computer αλλά και υπολογίζοντας τα χιλιόμετρα που διήνησα με τη βενζίνη που έβαλα.Η μέση κατανάλωση πάντως κυμαίνεται στο 5,3. Συνεχίζεται...
  29. 29 likes
    Και μερικές φώτο από την χθεσινή διαδρομη: Αυτα για τους κακοήθεις που λένε ότι έχω αναφυλαξια στο χώμα
  30. 29 likes
  31. 29 likes
  32. 29 likes
  33. 29 likes
    ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ Έμμονη σχεδόν ιδέα μου έγινε το ταξίδι. Άρχισα να βάζω σε σειρά τις διαδικασίες: Για αρχή κανόνισα την μεταφορά της μηχανής στο Λονδίνο. Ένα τρίωρο μπουγέλο οδήγησης για πρώτη φορά στην αριστερή πλευρά του δρόμου και μια ναυτική αλυσίδα μετά και το αγαπημένο μου CBR για πρώτη φορά πάρκαρε στα ζοφερά Midlands. Μετακόμισα μάλιστα μόνο και μόνο για να έχω κλειστό parking να το ασφαλίζω. Άλλαξα το επίσης αγαπημένο μου AGV του avatar για ένα HJC RPHA ST, το προηγούμενο κράνος είχε γίνει κουβάς μετά από μια επταετία χρήσης και έφερνε πονοκέφαλο πριν κλείσω μια ώρα στη σέλα. Αποχωρίστηκα το ξεπερασμένο windows phone για έναν Κινέζο ικανότερο στην πλοήγηση. Επίσης, τα S20 έδωσαν την θέση τους σε ένα ζευγάρι τουριστικά Τ30 Evo, χρειαζόμουν οπωσδήποτε κάτι σκληρότερο για το ταξίδι, όσο και αν με προβλημάτιζε το να απομακρυνθώ από σπορ ελαστικά. Και αν τα παραπάνω φαντάζουν σχετικά γραμμική διαδικασία, αυτό που μόνο γραμμικό δεν ήταν στην πορεία του ήταν η επιλογή διαδρομής. Χρόνο ναι μεν δεν είχα λίγο, αλλά ένα μέρος της άδειας ήθελα να το απολαύσω στην Ελλάδα. Από άποψη χιλιομέτρων ήθελα να κρατήσω μια ισορροπία μεταξύ Εθνικής για να καλυφθούν αποστάσεις και επαρχιακού για να χαρώ την κάθε χώρα. Γέμισα λοιπόν τον χάρτη στο google maps με αστεράκια από αξιοθέατα που θα θελα να δω και έπειτα με την μέθοδο των ελάχιστων τετραγώνων (nope!) έβγαλα έναν χοντρικό μπούσουλα. Έπειτα τον πέταξα στα σκουπίδια, τον άλλαξα ίσα με τριάντα φορές όσο ξεψάχνιζα τα fora και τα blogs τους επόμενους μήνες μέχρι που κατέληξα, έχοντας βγάλει και εναλλακτικές σε περίπτωση στραβής. Έκλεισα μάλιστα εκ των προτέρων τις διανυκτερεύσεις, όσο και αν δουλεύει για κάποιους διαφορετικά, προσωπικά δεν μου αρέσει το να διαλέγω την εκάστοτε ημέρα κατάλυμα. Οι διαδρομές αποθηκεύτηκαν στο Sygic, οι χάρτες των πόλεων και αυτοί στα offline του google maps με τα αστεράκια τους. ‘Eκανα στην πυλωτή (γιατί το αίμα νερό δεν γίνεται) service και κάπου προς τον Ιούλη τα πάντα ήταν κανονισμένα. Τσεκ ότι τα πάντα χωράνε σε σάκο και tankbag, έγινε και μια δοκιμαστική διαδρομή με φορτωμένο το μηχανάκι για να βεβαιωθώ πως όλα είναι εντάξει, κυρίως οι βάσεις σαμαριών, διασταύρωση GIVI, tie wrap και φελιζόλ από την συσκευασία της τοστιέρας. Το ‘χετε ακούσει πολλές φορές ότι η προετοιμασία είναι η μισή χαρά του ταξιδιού και εγώ μπορώ μόνο να το επιβεβαιώσω. Η αίσθηση του να ‘χεις ανοιχτό τον χάρτη της Ευρώπης μπροστά σου με κάθε διαδρομή έτοιμη να κυλήσει κάτω από τις ρόδες σου, κάθε σενάριο ανοιχτό -για τα δικά μου γούστα έστω- είναι μοναδική, απελευθερωτική. Και το να βλέπεις αυτή την ιδέα να ωριμάζει, να εξελίσσεται μέσα από σημειώσεις, βελτιωμένες επιλογές διαδρομών, επιθυμίες ή ονειροπολήσεις χρόνων… υπέροχο συναίσθημα. Σύνολο προγραμματισμένων χιλιομέτρων; Κάπου μεταξύ τεσσάρων και πέντε χιλιάδων, εξ ου και ο τίτλος του thread, όπως θα δείτε οι φωτό απέχουν παρασάγγας από ultra high definition. Πάμε;
  34. 29 likes
    Μετά από 9+ χρόνια απροβλημάτιστης συμβίωσης με το GSR και εφόσον για πολύ καιρό το τριγύρναγα στο μυαλό μου, αποφάσισα να ακολουθήσω την σοφή συμβουλή κάποιου "LIFE IS SHORT, BUY THE FUCKING BIKE". Έτσι λοιπόν μετακόμισα κατά Ευρώπη μεριά, και είμαι πλέον κάτοχος μια κιτρινόμαυρης BMW F800GS με αρκετή προίκα και σε άριστη κατάσταση από "χέρι". Τα πρώτα χιλιόμετρα από Πτολεμαϊδα που την έφερα με άφησαν κατενθουσιασμένο. Βουρ για τα επόμενα χιλιόμετρα λοιπόν!
  35. 28 likes
    Οι επόμενες μέρες προσωπικά ήταν οι καλύτερες οδηγικα στην Βραζιλία. Αρχικά χαθήκαμε σε λασποδρομους ψάχνοντας να βρούμε ένα φαράγγι. Τελικά η είσοδος του ήταν κλειστή και δεν φτάσαμε αλλά δεν πειραζει, it was fun. Ύστερα εντελώς τυχαία πέσαμε πάνω στο Trollstigen της Βραζιλίας. Νυχτωνε κιόλας αλλα δεν μας ένοιαζε, τα τοπία ήταν απολαυστικότατα. Νομίζω ήταν η πρώτη φορά που οδηγήσαμε νύχτα μέχρι να φτάσουμε σε πολιτισμό.
  36. 28 likes
  37. 28 likes
    Καλησπέρα !Ηθελα να γράψω σε αυτή την ενότητα από τότε που διαβάζω στο φόρουμ σαν επισκέπτης ίσως και μικρότερος από 15-16 χρόνων!Επιτελους λοιπόν μετά από 5 περίπου χρόνια να γράψω και εγώ ένα δικό μου ταξιδιωτικό ,όχι τόσο εντυπωσιακό και μακρινό όπως πολύ ταξιδιάριδες από εδώ, αλλά σίγουρα πολύ μεγάλο και εντυπωσιακό σε εμένα.Μετα το πέρας της καλοκαιρινής σεζόν ήταν επιτακτική ανάγκη να κάνω κάτι να πάω κάπου διακοπές.Ειχα σκεφτεί για βουκουρεστι η αλήθεια είναι και είχα κάνει και παρόμοιο θέμα εδώ σχετικά με το τι και πως αλλά ήταν απλά μια σκέψη,ίσως όχι και τόσο σοβαρή.Η αλήθεια είναι ότι με φόβιζε να κάνω ένα τέτοιο ταξίδι μόνος,πολλα μπορούν να προκύψουν....Πεσγματς που εντός Ελλάδας είναι απλά στο εξωτερικό γίνονται πολύπλοκα.Μερικα από αυτά λύνονται αν έχεις γεμάτο πορτοφόλι αλλά με τα οικονομικά τα δικά μου έβγαινα απλά για να πραγματοποίησω το ταξίδι πράγμα που σημενει απλά ότι αν γινόταν κάτι-παρουσιαζόταν κάποιο σοβαρό πρόβλημα την είχα κάτσει για τα καλά.Αυτος ήταν και ο λόγος που δεν το έψαξα περετερω. Στο θέμα μας λοιπόν και εκ τον υστέρων σορρυ για το μεγάλο σεντόνι αλλά πρώτο ταξίδι ήταν αυτό και ο ενθουσιασμός μεγάλος!Μετα από λίγες μέρες ξεκούρασης από την δουλειά ,ήθελα απλά να φύγω.Το αποφάσισα κανόνισα τις δουλειές μου και είπα στον εαυτό μου και στην δικιά μου φεύγουμε πάμε προς τα πάνω (Θεσσαλονίκη σαν πρώτος στόχος) όπου κουραστουμε σταματαμε ,κάνουμε ένα γύρο ουσιαστικά βόρεια Ελλάδας με κανα 3,4 μαξ 5 διανυκτέρευσης και όταν τελειώσει το χαρτί(το max δηλαδή που με επερνε να χαλάσω για διακοπές) γυρνάμε.Εκκινηση λοιπόν από την πόλη μου το Ναύπλιο με πρώτη στάση την Αθήνα για να πάρω την κοπέλια.Χρημα για tank bag ή σαμάρια δεν περίσσευε(δεν άξιζε κιόλας μιας και το μηχανάκι θα πουληθεί αναγκαστικά τους επόμενους 2 μήνες) όποτε έπρεπε να χωρέσουμε τα πράγματα μας ο καθένας σε μια τσάντα πλάτης.Για εμένα η αλήθεια ήταν ότι αυτό ήταν εύκολο! 5 μπλουζάκια, 5 εσώρουχα, 5 ζευγάρια κάλτσες,ένα τζιν,αποσμητικό-φορτιστής.Για την κοπέλα η αλήθεια είναι όχι και τόσο αλλά αναγκαστικά αρκέστηκε και αυτή στα ίδια με επιπλέον κάποια καλλυντικά και μια ισιωτικη (πάλι καλά)!Συνειχεια λοιπόν από Αθήνα με κατεύθυνση τον βορρά!Πορεια με περίπου 120-130κμ(economy).Οι στάσεις στανταρ κατά κάποιο τρόπο περίπου κάθε 80-100κμ στάση ένα 10αλεπτο για γρήγορο τσιγάρο και ξεμούδιασμα και στα επόμενα 80-100 περίπου χιλιόμετρα στάση μισάωρη να κρυώσει τελείως και το μηχανάκι και φουλάρισμα!Μετα από αρκετές στάσεις λοιπόν φτάνουμε Θεσσαλονίκη,παράδοξος χωρίς να έχουμε κουραστεί καθόλου.Η ώρα είναι περίπου 12 το μεσημερη(ξεκίνησα βράδυ από Ναύπλιο) και πάμε παραλία για καφέ.Οπως είπα και πριν προγραμματισμός δεν υπήρχε όποτε την ώρα του καφέ χάζευα για πιθανούς επόμενους προορισμούς και κύριος για το που θα περάσουμε το βράδυ.Οπως κοιτάω τον χάρτη και σκευτομαι που μπορεί να πάω κάτι με τραβάει να κοιτάξω προς τα πάνω.Χωρις δεύτερη σκέψη της πετάω την σκέψη μου «πάμε βουκουρεστι?» , με το που ακούω το ναι ένα στιγμιαίο ανχος για τον προγραμματισμό αλλά ταυτόχρονα μια ασυγκράτητη χαρά!»Φεύγουμε ,πάμε να βρούμε την ασφαλιστική μου,να πάρω πράσινη κάρτα!»Φεύγουμε λοιπόν κακην κακώς να βρούμε την ασφαλιστική για την πράσινη κάρτα και για το χωριό αγκίστρι Σερρών όπου ήταν και ότι ποιο κοντινό στα σύνορα με διαθέσιμα καταλύματα για να περάσουμε το βράδυ και να έχουμε όλη την μέρα ελεύθερη για να διασχίσουμε την Βουλγαρία!Ο δρόμος μέχρι το χωριό αυτό δεν ήταν και τόσο καλός,αρκετά νερόφαγωματα αρκετές στροφές με όχι και τόσο καλό οδόστρωμα.Το χωριό δεν είναι ακριβώς όπως το περιγράφουν,δεν έχει τίποτα πέρα από αρκετά καταλύματα ,τα διάσημα χαμαμ και 2 ταβέρνες.Η πρώτη μέρα λοιπόν έκλεισε με κάτι λιγότερο απο 800 χιλιόμετρα και όχι τόσο κουραστική. Ημερα 2η Πρωινό ξυπνιμα 06:00 ,ένα γρήγορο πρωινό και πλώρη για τα σύνορα!Περιμενα εξονυχιστικό έλεγχο στα σύνορα αλλά ήταν μόνο στην φαντασία μου μιας και απλά δώσαμε ταυτότητες χωρίς καν να κατέβουμε από το μηχανάκι και να βγάλουμε κράνη και φύγαμε!Ρεβινιετα που διάβαζα παντού δεν χρειάζονται οι μηχανές είναι μόνο για αυτοκινητα-φορτηγά.Κατευθηνση προς Σοφία αρχικά και μετά προς σύνορα Ρουμανία!Στασεις και εδώ όπως στην Ελλάδα.Συνοπτικα μιλώντας οι δρόμοι στην Βουλγαρία κατά κύριο λόγο είναι επαρχιακοί με μικρό μόνο μέρος να είναι εθνικη.Παρολα αυτά οι δρόμοι είναι πολύ καλής ποιοτηητας με απίστευτη πρόσφυση!Δεν έχω ξανανιώσει τόση ασφαλεια στα πλαγιασματα ακόμη και όταν το πίεσα μερικές φορές και πλάγιασα αρκετα τα λάστιχα απλά βεντουζαραν κάτω.Τα όρια ταχύτητας είναι νορμαλ και είναι αυτά που ακολουθούσαμε κύριος με μικρές αποκλησεις.Τα τοπία σε όλη την διαδρομή είναι απίστευτα και σου αποσπούν την προσοχή.Πραγματικα μαγευτικά!Δεν το περίμενα σε καμία περίπτωση!Ειναι βέβαια εξαιρετικά δύσκολο να σταματήσεις όσο είσαι στον επαρχιακό γιατί δεν υπάρχει καθόλου χώρος πέρα από τη λωρίδα!Οι Βούλγαροι οδηγοί είναι απλά 10 φορές χειρότεροι από τους Έλληνες!Μπορει να μην τρέχουν κατά κύριο λόγο όπως οι Έλληνες αλλά κάνουν πραγματικά δολοφονικές -προσπεράσεις αυτοκτονίας!Δεν μιλάω φυσικά για μια περίπτωση αλλά για πολλές!Παρα πολλές προσπεράσεις που δεν έγιναν δυστιχιματα για λίγα μέτρα η λίγα δευτερόλεπτα! Μια παρένθεση γις όσους σκέφτονται να ταξιδέψουν Βουλγαρία Όλα είναι πάμφθηνα! 2 καφέδες 1-2 ευρο,τρώνε του σκασμού 2 άτομα σε στυλ macdonalds 2 μπέργκερ με διπλό μπιφτέκι ,2 πατάτες,δυο κοκακολες με 6 ευρώ!Οσο γις την βενζίνη.....πραγματικά μεγάλη διαφορά σε σχέση με την Ελλάδα!Οχι μόνο στην τιμή που είναι πολύ πολύ φθηνότερη αλλά και στην ποιότητα!Απλα ενημερωτικά: δικαβαλος «φορτωμένος» με ταχύτητες 120-130 σε εθνική είχα κατανάλωση στα 100 κμ μετρημένα από γέμισμα σε γέμισμα περίπου 6-6.5 λίτρα στην Ελλάδα και γενικότερα δεν έχω δει ποτέ κάτω από 6 λίτρα αντε 5μιση στα 100 όσο χαλαρά και αν πάω.Στην Βουλγαρία γις κάποιο περίεργο λόγο δικαβαλος και «φορτωμένος» όπως προείπα με βουλγαρική βενζίνη και ταχύτητες νορμαλ ΣΕ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ με κατεβάσματα και κάποια ξεσπάσματα κατανάλωση 4.2-4.7 στα 100.Οταν το πρώτο είδα λέω απλά έκανα μ@λ@κια και δεν υπολόγισα καλά τα κμ αλλά στην επόμενη το ίδιο!Μου κάνει εντύπωση πως έχει τόσο μεγάλη διαφορά το καλύτερο καύσιμο! Συνεχιζοντας λοιπόν μετά από αρκετές στάσεις για ξεκούραση φτάνουμε στα σύνορα Βουλγαρίας Ρουμανίας.Παρα τις αρκετές στάσεις υπάρχει μια κούραση αλλά απομένουν λιγότερα από 100 χιλιόμετρα πλέον εντός Ρουμανιας για τον τελικό προορισμό το Βουκουρεστι.Να τονίσω σε αυτό το σημείο ότι δεν χρειάστηκα καθόλου gps μιας και οι ταμπέλες είναι υπεραρκετες για κάποιον που θέλει να κάνει αυτό το ταξίδι.Φτανοντας στην πόλη βέβαια τα πράγματα δυσκόλεψαν μιας και ήταν πολύ μεγαλύτερη και χαοτική από ότι φανταζόμουν και επιβαλλόταν η χρήση gps για να βρούμε το κατάλυμα!Για κακή μου τύχη τα δεδομένα δεν έπιαναν στην Ρουμανία και η εφαρμογή που είχα κατεβάσει γις πλοήγηση χωρίς δεδομένα χρειαζόταν Ίντερνετ για να κατέβασει τον χάρτη και έπειτα μπορούσες να πλοηγηθεις χωρίς δεδομένα .Δεν πτοήθηκαμε όμως και μετά από περίπου 2 ώρες,10-15 άτομα που ρωτήσαμε και περίπου ένα τεπόζιτο βενζίνη φτάσαμε στο πολυπόθητο ξενοδοχείο.η διαμονή μας ήταν 3 μέρες σε ένα πολύ αξιόλογο κατάλυμα με δωρεάν κλειστό πάρκινγκ που παρόλο που το κλείσαμε κυριολεκτικά τελευταία στιγμή κόστιζε μόνο 66 ευρώ(το 3ήμερο)!Σαν γενική εικόνα το βουκουρεστι έχει αρκετά πράγματα να δεις ,έχει ωραία εστιατόρια-καφετέριες αλλά και νυχτερινά μαγαζιά,πολλούς τουρίστες και πολύ ωραίους δρόμους για περπάτημα!θα ξαναπηγαίνα σίγουρα είτε με μηχανή είτε αλλιώς!Οι τιμές εδώ είναι λίγο φθηνότερες από ότι στην Ελλάδα!οχι τρελές διάφορες ενώ η βενζίνη είναι αρκετά ακριβότερη από ότι στην Βουλγαρία!Οι Ρουμάνοι οδηγοί δε είναι απίστευτοι !Πραγματικα Ευρωπαίοι!Μου έκανε τρομερή εντύπωση το ποσό προσεχτικοί είναι ,το ότι πάντα σταματαγανε σε όλες τις διαβάσεις σαν να ήταν φανάρι για να περάσουν οι πεζοί.Μεγσλυτερη εντύπωση μου έκανε βέβαια το γεγονός ότι στο μποτιλιαρισμένο κέντρο παρόλο που δεν κυκλοφορούν σχεδόν καθόλου μηχανές-μηχανάκια όλοι έβλεπαν καθρευτες όντας σταματημένη περιμένοντας το φανάρι και έκαναν τιμόνι δεξιά η αριστερά αντίστοιχα γις να κάνουν χώρο να βγω μπροστά στο φανάρι.Δεν το έκανε ένας η δυο.το έκαναν όλοι!Πραγμστικα ένιωθα σαν ασθενοφόρο σε πολιτισμένη χώρα! Η επιστροφή ήταν πολύ ποιο εύκολη και ξεκούραστη από ότι περίμενα αλλά και από το πήγαινε!Ξεκινησαμε πρωί ώστε το βράδυ να είμαστε στο αγκιστρο Σερρών όπως και όταν ερχόμασταν μιας και ήταν το σημείο που μοίραζε ουσιαστικά την διαδρομή στα δυο.Διανυκτερευση εκεί και επιστροφή στην κάθημερινοτητα. Ένα πράγμα που θα ήθελα οπωσδήποτε να αναφέρω είναι ότι μετά λύπης μου όσο ταξίδευα στην Ελλάδα ενώ είδα πάνω από 20-30 μοτοσυκλετιστες και ενώ χαιρέτισα κανονικά ,δεν ανταποκρίθηκε κανένας ,σε αντίθεση με τους Βούλγαρους και τους Ρουμάνους που αν και είδα πολύ λιγότερους από 20 όλοι χαιρετούσαν πριν καν προλάβω εγώ να αφήσω χέρι από το τιμόνι για να χαιρετίσω!Ισως στην Ελλάδα πρέπει να έχω κανα gs 1200 με 80λιτρα βαλίτσες γις να με χαιρετίσουν δεν ξέρω αλλά δεν πειράζει . Λιγο πριν την Θεσσαλονίκη.. Θεσσαλονίκη.. Βουλγαρία Λίγη κούραση... Πλοήγηση στο κέντρο!Πάλι καλά που υπήρχε η μονοτικη στα εργαλεία κάτω από την σέλα Βουκουρεστι,Ρουμανία Βουκουρεστι by night Η επιστροφή Και για τελευταία άφησα την ποιο καλλιτεχνική Φωτό από όλο το ταξίδι κατα την γνώμη μου Ευχαριστω πολύ για το χρόνο σας,καλά χιλιόμετρα σε όλους !
  38. 28 likes
    Όπως μάλλον καταλάβατε φεύγω. Η για την ακρίβεια φεύγουμε. Πολλά άλλαξαν στη ζωή μου τα τελευταία χρόνια. Όμως όσο και αν βελτιώθηκαν τα πράγματα σε προσωπικό επίπεδο, τόσο η κατάσταση σε κοινωνικό/επαγγελματικό επίπεδο χειροτέρευε ή στη καλύτερη έμενε η ίδια. Και καλά όταν είσαι ρεμάλι μηχανόβιος που έχει μόνο εάν σαρκίο να προσέχει, όταν όμως είσαι ρεμάλι μηχανόβιος που πλέον αποφασίζεις να χτίσετε κάτι με τον άνθρωπο σου, τότε οι ανύπαρκτες κοινωνικές υποδομές που μέχρι τότε απλά σε αφήναν αδιάφορο τώρα σε δυσκολεύουν, σε εμποδίζουν, σε γονατίζουν. Σκέφτεσαι πχ να κάνεις οικογένεια στην Ελλάδα και το κράτος/υποδομές κυριολεκτικά νοιώθεις οτι θέλει να σε τιμωρήσει γι' αυτό. Με τι χρήματα θα τα βγάλεις πέρα στα καθημερινά έξοδα ενός παιδιού; Αναγκαστικά θα δουλεύουν και οι δύο γονείς και αν δεν έχεις γονείς να κρατάνε το παιδί τότε τον ήπιες με το μπουρί της σόμπας... Και αν θες να κάνεις πάνω απο ένα παιδί, τότε να δείτε γλέντια! Όσοι είστε γονείς εδώ τα ξέρετε καλύτερα απο εμένα. Απ' την άλλη όμως, φεύγουμε γιατί στην Ελλάδα το πιθηκοειδές Ellinaras-Ellinaras αναπαράγεται ανεξέλεγκτα πλέον και αν εδώ έχω δέκα φιλαράκια που με καταλαβαίνουν, εκεί έξω οι καφρομαλάκες καραδοκούν. Και είναι πολλοί και ανίκητοι. Οπότε αφού δεν γίνεται να φύγουν αυτοί ας φύγω εγώ. Δεν πειράζει. Δεν το βλέπω ως χασούρα, διότι και αυτοί να μην ήταν, για να φτάσουμε τη ποιότητα ζωής μας εκεί που θα θέλαμε να είναι θα πρέπει να περάσουν άλλα 100-200 υγειή και κοινωνικά οφέλιμα χρόνια. Και απο την άλλη φεύγουμε γιατί θέλω να έχω αξιοπρέπεια στη ζωή μου. Αξιοπρέπεια στη δουλειά μου, αξιοπρέπεια στις κοινωνικές συναλλαγές μου, αξιοπρέπεια στις σχέσεις με τους άλλους γύρω μου. Αγαπώ Λατρεύω αυτή τη χώρα. Όμως την καταντήσαμε χώρα διακοπών και τίποτε άλλο. Δεν μπορώ να εθελοτυφλώ πιστεύοντας οτι αυτή η σκ@τίλα που μας πνίγει σε κάθε επίπεδο -μόρφωσης, παιδείας, κουλτούρας, συμπεριφοράς- θα αλλάξει ή έστω οτι θα γίνει στις ζωές μας. Έτσι κρατώ την αγάπη για τα καλά αυτού του τόπου στη καρδιά μου και πηγαίνω σε μια χώρα που ΣΕΒΕΤΑΙ τους κατοίκους της σε κάθε επίπεδο: κοινωνικό, πολιτικό, πολιτιστικό, οικονομικό. Αφού η Ελλάδα ζει το μύθο της τα καλοκαίρια, τότε γιατί να χαλάσω εγώ τη συνταγή; Δουλειά εκεί, διακοπές εδώ. Φινλανδία λοιπόν και συγκεκριμένα Helsinki. Είμαστε τυχεροί διότι και πολλούς συγγενείς έχουμε εκεί, αλλά και εξαιρετική πρόταση εργασίας μου έγινε και απ' την άλλη ξανατονίζω οτι η χώρα αυτή δεν αφήνει τους κατοίκους της στο έλεος του θεού. Τα επιδόματα για ζευγάρια και οικογένειες είναι πολλά και σοβαρότατα. (1000+ ευρώ/μήνα) Και για να τα πάρεις δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτε άλλο παρά μια ηλεκτρονική αίτηση. Τόσο απλά. Σύντομα αφήνουμε το σπίτι και στο μεταξύ πουλάμε τα πάντα. Το μόνο που θα κρατήσω είναι την Αύρα, τον εξοπλισμό μας και τις κιθάρες μου. Όλα τα άλλα θα φύγουν. Απο πλυντήριο μέχρι έπιπλα και αυτοκίνητο. (Αν σας ενδιαφέρει κάτι θα βάλω σχετικές αγγελίες) Το πρόγραμμα λέει αναχώρηση αρχές Ιουλίου. Το καλύτερο μου ήμισυ θα ανέβει επάνω αεροπορικώς, και εγώ θα ακολουθήσω μια εβδομάδα αργότερα με τη μηχανή. Μέχρι τότε θα τα λέμε στα πέριξ -και για τα καλά μου φιλαράκια που διαβάζουν τις γραμμές αυτές, θα χαρώ πολύ να σας δω πριν φύγω!
  39. 28 likes
  40. 28 likes
    Αλλαγή πλεύσης μιας και έδωσα το Er6n, αλλά τουλάχιστον έμεινα πιστός στην Kawasaki.......
  41. 27 likes
    Εδώ και λίγες μέρες είμαι κάτοχος ενός Sym Cruisym 300. Αγοράστηκε καινούριο και έχουμε αρχίσει να γνωριζόμαστε. Ειμαι πολύ ευχαριστημένος με την επιλογή μου τελικά, γιατί παρόλο που το έκλεισα για αγορά, κρατούσα μια επιφύλαξη. Ολα καλα λοιπον. Νομίζω ότι θα τα πάμε καλά. Πάρτε και μερικές φωτογραφίες. Special thanks @r3negade για το τρέξιμο και γενικότερα το support
  42. 27 likes
    Λοιπόν σπαμμέρια, εντυπώσεων συνέχεια από το Salvador. Φαϊ: Έχουν τα πάντα. Από θαλασσινά, μέχρι deep fried ταπανταολα, φασόλια με κοψίδια, σούπες με βοδινό κλπ. Τα τελευταία δεν τα λες και ελαφριά για μια περιοχή που έχει μόνιμα καλοκαίρι. Αποκορύφωμα για μένα όμως είναι τα άπειρα τροπικά φρούτα και οι χυμοί που φτιάχνουν με αυτά. Ειδικά αυτό το maracuja... Εγκληματικότητας update: Απόπειρα φαγωματος κινητού μέσα από την τσέπη πριν 2 βδομάδες μέσα στο πλήθος, απετράπη. Απειλή ημιτρελου με όπλο (και καλά, δεν νομίζω ότι ήταν) για τον τσαμπουκά του πράγματος, απετραπη επίσης. Θέλει προσοχή γενικά. Κάτι άλλο που στην μεγάλη φτωχομάνα δεν έχουμε είναι το εξής. Εδώ βγαίνεις από το σπίτι, περπατας και σε 5' είσαι σε παραλιάρα με καθαρα νερά. Μέσα στην πόλη. Εκτός από τις παραλίες μέσα στην πόλη, σε πολύ κοντινή απόσταση βρίσκονται και νησάκια στα οποία μπορείς να πας με καϊκια-βαρκουλες. Τιμήσαμε το ένα από αυτά, το ilha de Mare. Χάλια περνάμε λεμε! Μουσική: Δεν υπάρχει περίπτωση να περάσει ημέρα χωρίς να έχει κάποιο live ή να δεις μουσικούς του δρόμου. Οι άνθρωποι ζουν για αυτό, είτε είναι samba, είτε reggae, είτε forro, είτε κάτι άλλο. Εντύπωση μου έκανε επίσης ότι τα περισσότερα κλασσικά τους τραγούδια είναι αρκετά τοπικιστικα, αναφέροντας συνεχώς στους στίχους την Bahia, το Salvador κλπ. Κάτι έπρεπε να κάνουμε και εμείς όμως για να γνωρίσουν την ελληνική μουσική. Ναι ναι ναι ναι ξέρω ξέρω, δεν πήγαμε εκεί για να μείνουμε μόνο στο Salvador, έχουμε να αγοράσουμε και τις μηχανές. Αύριο τα νεότερα όμως. Προς το παρόν boa noite!
  43. 27 likes
    αργά και σταθερά μαζεύονται τα κομμάτια του παζλ.... Αγωνιστικός εγκέφαλος Η πλεξούδα του Φλάτζα κεφαλής για ανέβει η συμπίεση Βαλβίδες τιτανιου που ανεβάζουν και αυτές λίγο τη συμπίεση Εκκεντροφόρος εξαγωγής Ελατήρια τιτανίου Τεντωτήρας αλυσίδας εκκεντροφόρων Quick Shifter για gp shifting rear sets Quick action throttle SES rear sets Προστατευτικό αλυσίδας Ολόσωμη Arrow τιτανίου
  44. 27 likes
    Τριχωνίδα λίμνη.
  45. 26 likes
    Μια από τις επόμενες μέρες λοιπόν, και ενώ περιμέναμε σε κάτι έργα στον δρόμο, έσβησα την μηχανή. Όταν πήγα να ξαναβάλω μπροστά για να φύγουμε, γιοκ. Ούτε καν γυρνούσε η μίζα. Για να μην πάω σαν το σκυλί μέσα στην ζεστη, το έβαλα μπρος σκαστο και συνεχίσαμε. Κατασκήνωσαμε πάνω σε ένα χωράφι με μπιζελια, φτιάξαμε την μακαρονάδα μας, ήπιαμε την κασάσα μας και όλα καλά. Την επόμενη μέρα πααααλι τα ίδια. Και αντε βγαλ'το από εκεί μέσα μέχρι την κατηφόρα. Έπεσε σπρώξιμο, ξαναπήρε σβηστό και πήγαμε σε έναν ντόπιο μάστορα μια μικρής πόλης. Η ετυμηγορία του ήταν πηνία. Φορτίσε λίγο την μπαταρία (η οποία ήταν καινούρια) και τώρα επαιρνε, ψόφια η μίζα μεν αλλά έπαιρνε. Εγκεφαλικό. Σκέφτομαι, άστο θα το βάζω σκαστο να' σαι καλά, και πήγαμε στην Yamaha στην Florianopolis. Ο αφεντικάνος το πήρε μέσα, και μετά από καμιά ώρα μου λέει οκ, το έφτιαξα, ήθελε αλλαγή μίζας και μπαταριας. Εγκεφαλικό νο2: - Ωπα ωπα (το χρησιμοποιούν και οι βραζιλιάνοι, μη γελάς) τι εννοείς το έφτιαξες;; Πόσο κάνουν όλα αυτά; - 180 ευρώ. - Και σίγουρα τα πηνία δεν έχουν πρόβλημα; - Ναι, τα μέτρησα. - Com certeza? - Com certeza. - Άμα είναι ετσι χαλάλι. Ωραίος τύπος ο αφεντικάνος, του μάθαμε και λίγα πρόστυχα ελληνικά και με τα μηχανολογικά λυμένα (προς στιγμήν) ήταν ώρα να απολαύσουμε την Florianopolis, έναν διάσημο τουριστικό προορισμό για όλους τους Νοτιοαμερικανους. Ωραίο vibe, πολλοί χιππηδες, κόσμος στον δρόμο και ωραίες παραλίες. Εκεί βρήκαμε και τον Ισπανό φίλο μας που είχαμε γνωρίσει στους καταρράκτες και πήγαμε για μπανακι όλοι μαζί.
  46. 26 likes
  47. 25 likes
    Πήρα και καινούργιο κρανάκι σήμερα... ..για να πάει με το παρακάτω νέο απόκτημα..
  48. 25 likes
    Σήμερα πήγα και οδήγησα το πολυαναμενόμενο Multistrada 1260. Πολυαναμενόμενο επειδή οι περισσότεροι μπερδεύτηκαν με την παράλληλη παρουσίαση του V4 panigale και νόμιζαν πως ο ίδιος κινητήρας τοποθετήθηκε και στο On/off της Ντουκάτι, κάτι που προφανώς και δεν ισχύει. Από την ημέρα που παρουσιάστηκε, δεν ενδιαφέρθηκα να μάθω τίποτα για τις αλλαγές που υιοθετούσε σε σχέση με το απερχόμενο 1200. Ήταν τόσο σημαντική η στροφή της εταιρίας στον V4 που προσωπικά αδυνατούσα να ασχοληθώ με τα 60 παραπάνω κυβικά του Μούλτι. Στο σημείο αυτό ανοίγω μια παρένθεση για να πω λίγα λόγια για το Μουλτιστράντα 1200 ΜΥ 2015-2017. Από την ημέρα που παρουσιάστηκε μέχρι και σήμερα υπάρχει ένα θέμα που εξακολουθεί και βασανίζει όλους όσους το αποκτήσαμε και δεν είναι άλλο από το πως θα γεμίσουμε αυτό το γαμημένο σκαλοπάτι στις χαμηλομεσσαίες το οποίο είναι αντιληπτό, πιθανότατα κι από κάποιον που προέρχεται από ένα vstrom 650. Χίλια διακόσια κυβικά από 2Κ και 160 άλογα και όμως, η πρώτη-δευτέρα δουλεύει υπερωρίες στα βουνά καθώς η μοτοσυκλέτα κυριολεκτικά σέρνεται μέχρι και τις 5Κ στροφές. Από εκεί και πάνω ξυπνάει απότομα και έχει αρκετή δύναμη αλλά αυτός ο τρόπος λειτουργίας ξενίσε πολύ κόσμο. Η κατάσταση απλά βελτιώθηκε τοποθετώντας την ολόσωμη της Τερμινιόνι και το πρόγραμμα-κονσέρβα αλλά σε καμία περίπτωση δεν μιλάμε για δραματική αλλαγή. Κλείνει η παρένθεση. Το 1260 το κράτησα περίπου 40 λεπτά ενώ ήθελα να το επιστρέψω πίσω από το πρώτο δεκάλεπτο ( τα πρωτεία τα κρατάει το GS LC που ήθελα να το παρατήσω στην άκρη στα πρώτα 100 μέτρα ). Η μηχανή σταματημένη δείχνει ελάχιστα μεγαλύτερη σε σχέση με το 1200 όμως όταν ανεβαίνεις επάνω παθαίνεις σοκ. Μου το έλεγε ο @xampos * και δεν το πίστευα καθώς νόμιζα πως λόγω ύψους αλλά και Tiger 1200 θα του φάνηκε μικρό. Αν κάποιος μου έκλεινε τα μάτια και με ανέβαζε πάνω, θα ορκιζόμουν πως καβάλησα κάποιο cb500X ( καλά αυτά δεν γίνονται ούτε στα υποθετικά σενάρια αλλά πάμε παρακάτω ) ή κάτι παρεμφερές. Μιλάμε πως δείχνει τραγικά μικρό πράγμα που προσωπικά με χάλασε πάρα πολύ. Τα χειριστήρια βρίσκονται εκεί που πρέπει και το μόνο που έχει αλλάξει είναι η περιήγηση στο μενού η οποία βρισκόταν έτσι κι αλλιώς σε καλά επίπεδα από άποψη ευκολίας αν και τίποτα δεν φτάνει την εργονομία της bmw. Η οθόνη δείχνει να φωτάει καλύτερα υπό το φως του ήλιου όμως παρατήρησα πως ήταν τίγκα γρατζουνισμένη και το μπιτσικλέτι βρισκόταν μόνο στην πρώτη χιλιάδα των χιλιομέτρων του. Μάλλον δεν διορθώθηκε το πρόβλημα που προϋπήρχε αν και δεν πρέπει να προβληματίζει κανέναν καθότι αν ξέρεις πως να της φερθείς τότε δεν θα έχεις κανένα θέμα. Η ζελατίνα φάνηκε ίδια με του 1200 και δεν ασχολήθηκα ιδιαίτερα αφού στην χαμηλή θέση εμένα μου κάθεται μια χαρά μέχρι και τα 200 χλμ που δοκιμάστηκε ( 1,80 ύψος αλλά γενικότερα δεν μου αρέσει η απομόνωση από τον αέρα γι αυτό τον λόγο και κυκλοφορώ με την χαμηλή του pikes peak. Αυτό το λέω διότι σε κάποιον μπορεί να του φανεί μέτρια ως προς την κάλυψη που προσφέρει ). Εννοείται πως ρυθμίζεται πανεύκολα με το ένα χέρι. Μετά το σοκ του μεγέθους της μηχανής πάνω από την σέλα, έβαλα μπροστά , το έβαλα στο SPORT , κούμπωσα πρώτη και πριν την αποσύμπλεξη βλέπω στον πίνακα οργάνων την μαγική ένδειξη DQS UP/DW κι αμέσως θυμάμαι πως το 1260 διαθέτει και Quickshifter ( πφφφφ μεγάλη ανακάλυψη, μέχρι και οι Ιάπωνες φορούσαν μέχρι να το βάλουν αυτοί. Για εμένα φάουλ που δεν το φορούσαν ήδη από το 1200 ). Περιττό να σας πω πως για το κιβώτιο δεν έχω να σας πω απολύτως τίποτα αφού αναλώθηκα στο να τις καρφώνω πάνω-κάτω με το σίφτερ το οποίο και λειτουργούσε Α-ΠΙ-ΘΑ-ΝΑ κι αν μπορούμε να πούμε πως της bmw ήταν μέχρι και σήμερα σημείο αναφοράς, νομίζω πως η Ντουκ το πήγε ένα-δύο βήματα παρακάτω το όλο θέμα. Αυτό που ξέρω , είναι πως το κιβώτιο του 1200 είναι φανταστικό θυμίζοντας (σκατά στην ) Χόντα. Την μηχανή την παρέλαβα από τα κεντρικά στην Καλλιρρόης οπότε κοίταξα να βγω αμέσως στην κάθοδο προς Συγγρού προκειμένου να το δοκιμάσω σε μια στροφή που ξέρω. Με 33κ παρά κάτι στο κοντέρ του 1200, το τελευταίο που με ενδιέφερε ήταν να βρω μια ενδιαφέρουσα διαδρομή για τεστ. Μια ευθεία και 3-4 στροφές αρκούσαν. Φραντζή και Καλλιρρόης σταματημένος πρώτη μούρη κι έτοιμος να το ρίξω στην επερχόμενη δεξιά , το φανάρι πράσινο και...ΣΟΚ. Που πήγε το πανάλαφρο μπροστινό του Μουλτιστράντα το οποίο έστριβε ταυτόχρονα με την σκέψη σου; Όσοι δεν το έχετε οδηγήσει θα νομίζετε πως υπερβάλλω αλλά το 1200 για εμένα έχει την καταπληκτικότερη γεωμετρία απ όλες τις μηχανές που έχω οδηγήσει. Τόσο γρήγορη και τόσο ακριβής που υπάρχουν φορές που αναρωτιέσαι αν εφαρμόζεις γυροσκοπικό ή αν απλά πάει μόνο του. Το 1260 μόνο ελαφρύ δεν το λες μέσα στην στροφή κι αμέσως καταλαβαίνω πως κάτι έχουν αλλάξει... ...και δεν αργώ να καταλάβω το τι είναι αυτό καθώς μετά την αερογέφυρα βγαίνω στην Συγγρού και πιάνοντας αριστερή είμαι έτοιμος να βιώσω αυτό για το οποίο αποφάσισα να κάνω και το σημερινό test ride **. Τα 200 στο κοντέρ ήρθαν αρκετά γρήγορα και αμέσως έπεσα δυνατά στα φρένα όπου έχουν την ίδια ακριβώς αίσθηση με του 1200. Τρέχω τον χρόνο μπροστά και αναφέρω πως έκανα back 2 back την ίδια διαδρομή με το δικό μου μετά το test ride και δεν μπορώ να πω με σιγουριά αν το 1260 είναι πιο γρήγορο σε απόλυτους αριθμούς. Σίγουρα όμως είναι πιο "τσαμπουκαλεμένο" και με καλύτερη συμπεριφορά στα χαμηλά. Έγινε το brutal V2 που όλοι θα περιμέναμε; Σε καμία περίπτωση. Σαν να βελτίωσε λίγο το lag θα το χαρακτήριζα. Η σημαντικότερη διαφορά που εντόπισα σε αυτό το άνοιγμα ήταν η σταθερότητα του 1260 σε σχέση με το 1200. Η μηχανή πατάει καλύτερα κάτω και αυτό φαίνεται. Κάπου εκεί λοιπόν ξεκίνησα να την μυρίζομαι. Μεγαλύτερη κάστερ; Γιατί; Γιατί μια εταιρία με την φιλοσοφία της Ντουκάτι να εισάκουσε όσους μυξοκλαίνει για την σταθερότητα της μοτοσυκλέτας στις πολύ υψηλές ταχύτητες;; Δεν φτιάχθηκε γι αυτό, δεν αποσκοπεί σε αυτό και σε τελική ανάλυση, όσοι θέλουν να πηγαίνουν τραίνο στα 260 ας κοιτάξουν σε άλλες μάρκες. Κάπου εκεί ήθελα να το επιστρέψω πίσω. Έκανα την ίδια διαδρομή άλλες 2-3 φορές, το γύρισα και στο Touring όπου η μηχανή παρέμεινε τσαμπουκαλεμένη κι αν μπορώ να προσθέσω κάτι είναι πως μέσα στην στροφή δεν κατάφερα ΠΟΤΕ να διατηρήσω σταθερό γκάζι καθώς έχει γίνει απότομη αρκετά η απόκριση σε σχέση με το 1200. Φορ γιορ ινφορμέιτιον, όταν το επέστρεψα και ρώτησα για την κάστερ, ο άνθρωπος με ενημέρωσε πως έχει μεγαλώσει κατά μία μοίρα αν θυμόταν καλά και η έντονη διαφορά προέρχεται από το σημαντικά μακρύτερο ψαλίδι. * ο @xampos είναι ο μοναδικός τύπος από όσους έχω μιλήσει για το 1260 και νιώθει. Νιώθει ρε παιδί μου τι συμβαίνει κάτω από τα πόδια του, σου μιλάει και καταλαβαίνεις πως ο άνθρωπος δεν είναι ένα βλήμα όρθιο, σου αιτιολογεί ό,τι σου λέει και είτε συμφωνείς είτε όχι έχει μια συνέπεια στον λόγο του. Φιλαράκο μου σου εύχομαι ολόψυχα να προχωρήσεις σύντομα στην αγορά αυτού που τόσο θες. ** Όπως είπα και πριν, η έλευση του V4 επισκίασε εντελώς το 1260. Εγώ από το 1200 είμαι απόλυτα ευχαριστημένος. Έχει τα μειονεκτήματά του, έχει τα πλεονεκτήματά του κι έχω κουμπώσει μαζί του πάρα πολύ. Έχω 33κ και δεν μου περνάει ούτε ως σκέψη η αλλαγή του για πολλά ακόμα χιλιόμετρα καλά να είμαστε. Έτσι λοιπόν, δεν θα έμπαινα καν στον κόπο να πάω να οδηγήσω το 1260 αν δεν συνέβαιναν τα εξής παράταιρα. Λονγκ στόρυ σορτ , έχω έναν αδερφικό φίλο που γνωρίζει αρκετό κόσμο της ΣόουΜπιζ. Κάθεται λοιπόν φάση και μιλάω εκ μέρους του, μέσω τηλεφώνου, με γνωστό δοκιμαστή - παρουσιαστή - γνώστη των δύο τροχών για ένα δικό μου θέμα και εντελώς τυχαία πάει η κουβέντα στο 1260. << Το οδήγησα πρώτος απ όλους λόγω συνεργασίας με την Ντουκάτι , η μηχανή είναι δύο φορές καλύτερη στα πάντα σε σχέση με το 1200, ήμουν δύο ταχύτητες πάνω με το 1260. Στην θέση σου θα το σκεφτόμουν σοβαρά να την τραμπάρω >> Πίσω στο 2016, έχω μόλις πάρει το 1200 και τυχαίνει να έχω πελάτη έναν τύπο που κι αυτός μόλις έχει αγοράσει το S1000XR. Τα φέρνει λοιπόν έτσι η στιγμή και βρισκόμαστε μηχανή με μηχανή και πιάνουμε την κουβέντα. Ενώ λοιπόν του λέω τα καλορίζικα η πρώτη του κουβέντα είναι η εξής : <<Ωραίο το Μουλτιστράντα αλλά αργό σε σχέση με την μπέμπα >>. Προφανώς και δεν μπήκα στην διαδικασία να τον ρωτήσω πόσα δευτερόλεπτα σκοπεύει να ρίξει το ρεκόρ του στις Σέρρες κι απλά συνεχίσαμε και οι δύο τις ζωές μας μέχρι που μπαίνει προχτές στο μαγαζί και μου λέει : << Μάντεψε τι παρήγγειλα; >>. Τι ρε φίλε , τον ρωτάω; Η απάντηση δική σας... Έτσι προέκυψε η ανάγκη μου για τεστράιντ και κάπως έτσι προκύπτουν και οι τάσεις φυγής μου για ταξίδια στο εξωτερικό
  49. 25 likes
  50. 25 likes
    Αγαπητέ κύριε Εστεμπανίδη, Παρακαλείσθε μέχρι τέλους του έτους να εξαντλήσετε το υπόλοιπο αδείας σας, ειδάλλως αμπελαλέ τα ρεπό σας και μην ευελπιστείτε σε οικονομική αποζημίωση. Εκ του τμήματος ανθρωπίνου δυναμικού. Με αυτό το μεστό mail βρέθηκα αρχές Νοέμβρη με τέσσερις ημέρες άδειας που έπρεπε κάπως να αξιοποιήσω. Πρώτη σκέψη να έρθω Ελλάδα. Αλλά με τα πήγαινε- έλα σε αεροδρόμια, ΚΤΕΛ και λοιπά μέσα θα έφευγε σίγουρα τριήμερο, χώρια τα ακριβά αεροπορικά της τελευταίας στιγμής. Δεύτερη σκέψη να πετάξω σε κάποια προσιτή ευρωπαϊκή πόλη, καιρό θέλω να δω το Warklow μεταξύ άλλων. Αλλά εφόσον πας με αεροπλάνο, θεωρητικά οποιαδήποτε στιγμή φτάνονται αυτά τα μέρη, μήπως να το κρατήσω στην κατάψυξη αυτό το πλάνο; Τρίτη σκέψη να περάσω αυτές τις ημέρες χαλαρώνοντας στο σπί..χαχαχα δεν υπήρχε περίπτωση! Τελευταία σκέψη να αφιερώσω χρόνο για να δω μέρη της Αγγλίας που δεν υπήρχε περίπτωση να ξαναδώ. Πράγματι, αν δεν είχαν κάνει λάθος οι της εταιρείας, δύσκολα θα περνούσα ελεύθερο χρόνο μου σ’ αυτή τη χώρα. Και λόγω γεωγραφικής θέσης αν η επόμενη δουλειά μου είναι σε άλλον τόπο, απίθανο να ξαναπεράσω τη Μάγχη. Οπότε; Μικρή γεύση Κορνουάλης και Ουαλίας έχω πάρει, δεν είναι και εντελώς άφταστα χιλιομετρικά αυτά τα μέρη, μήπως να κοιτάξω αλλού; Ίσως προς την μαγική Σκωτία; Μα χειμωνιάτικα; Πφφ, μια ζωή την έχουμε, φύγαμε!