Leaderboard


Popular Content

Showing most liked content on 10/13/16 in all areas

  1. 39 likes
    Για να μην φάμε ξύλο... Γιώργο, Βασίλη και λοιποί που μπορεί να περιμένετε την συνέχεια στα Βαλκάνια, sorry αλλά τα βίντεο θέλουν χρόνο και αν δεν τα γράψω αυτά τώρα θα τα ξεχάσω. Επίσης Μπίλι σε σένα ακόμα περισσότερα sorry γιατί είχαμε πει θα πάμε μαζί κάποια στιγμή αλλά μου την έδωσε ξαφνικά και μέχρι το βράδυ πριν δεν ήξερα και εγώ αν θα πάω. Λοιπόν. Ο καιρός δείχνει να κάνει άνοιγμα για 2 μέρες, έχεις και κάτι Βουλγάρικα Λεβ στο συρτάρι ξεχασμένα από παλιά. "Να πάω?". Μετά οι άλλοι σου λένε θα πάνε βόλτα την Κυριακή. "Μήπως να μην πάω?" Ξυπνάς το πρωί και ακόμα το σκέφτεσαι. "Ίσως να είναι η τελευταία ευκαιρία πριν τον χειμώνα όμως. Μετά θα πρέπει να κοιμηθείς πάλι πάνω σε παγωμένο νερό και να σε δουλεύει ο @ibar132 " Τα μαζεύεις στα γρήγορα και φεύγεις. Προορισμός: Τι θα δούμε: - Τις 7 λίμνες της Rila - Την Musala, την ψηλότερη κορυφή των Βαλκανίων Αναχώρηση λοιπόν το Σάββατο 24/9 το πρωί με προορισμό την Βουλγαρία. O δρόμος μέχρι τα σύνορα δεν έχει να επιδείξει κάτι πέραν κάτι ωραιότατων στροφών πριν τις Σέρρες και κάτι νεόχτιστα (από τον Ιούλιο) διόδια (1,70€) ακριβώς πάνω στα σύνορα. Δύσκολο να τα πιστολιάσεις αυτά... Πρώτη στάση για φθηνή βενζίνη ακριβώς μετά τα σύνορα και σε Βουλγάρικο πλέον έδαφος. Περνάμε Sandanski, Blagoevgrad, Dupnitsa, και στρίβουμε δεξιά προς το χειμερινό θέρετρο Panichiste διασχίζοντας μια πολύ όμορφη στριφτερή διαδρομή μέσα στο βουνό με καλή άσφαλτο. Από εκεί συνεχίζουμε λίγο ακόμα μέχρι τα λιφτ που θα μας πάνε στην αρχή της διαδρομής για τις 7 λίμνες. Στον χώρο γύρω από τα λιφτ έχει πολύ κόσμο και πολλά παρκαρισμένα αυτοκίνητα, τόσο που δυσκολεύομαι να βρω που θα βάλω την μοτό. Επίσης υπάρχουν και αρκετά κιόσκια με βαζάκια με μαρμελάδες, μέλια κλπ. Αφήνω την μηχανή, την διπλοκλειδώνω και την κουκουλώνω (πιο πολύ για να καλύψω την πινακίδα, you never know). Φορτώνομαι το σακίδιο και πάω στο γκισέ για να βγάλω πάσο για τα λιφτ. Η βαριεστημένη υπάλληλος εκεί δεν μιλάει γρι Αγγλικά οπότε πρέπει να συνεννοηθούμε στην νοηματική για να της εξηγήσω ότι θέλω κάρτα με επιστροφή για την επόμενη μέρα. Τα καταφέρνουμε τελικά, δίνω 18 Λεβ και φεύγω για να πάρω το λιφτ. Το υψόμετρο εδώ είναι στα 1585m και θα κατέβουμε από το καρεκλάκι στα 2100m. Μέχρι να γίνουν όλα αυτά έχει απογευματιάσει και έτσι είμαι ο μόνος που ανεβαίνει. Λίγο πριν το τέρμα του λιφτ Φτάσαμε! Εδώ επίσης βρίσκεται το καταφύγιο Rilski Ezera Hut. Λοιπόν πριν ξεκινήσουμε να ανεβαίνουμε, λίγα λόγια για τις λίμνες: Οι 7 λίμνες είναι μια ομάδα λιμνών παγετωνικής προέλευσης που βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της οροσειράς Rila και σε υψόμετρα μεταξύ 2100 και 2500 μέτρων. Τοποθετούνται σε βαθμίδες η μια πάνω από την άλλη, τροφοδοτώντας με τα νερά τους μικρούς και μεγάλους καταρράκτες. Κάθε λίμνη φέρει ένα όνομα που συνδέεται με το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα της. Οι λίμνες αποτελούν τμήμα του Εθνικού Πάρκου Rila στο οποίο συναντώνται και πολλά απειλούμενα είδη φυτών και ζώων μερικά από τα οποία είναι ενδημικά της περιοχής όπως δηλώνουν και οι σχετικές πινακίδες. Οι λίμνες είναι οι εξής με σειρά αυξανόμενου υψομέτρου: - Dolnoto Ezero ("Κάτω Λίμνη") - Ribnoto Ezero ("Ψάρι") - Trilistnika ("Τριφύλλι") - Bliznaka ("Δίδυμη") - Babreka ("Νεφρό") - Okoto ("Μάτι") - Salzata ("Δάκρυ") Rilski Ezera Hut Αρχίζουμε την ανάβαση! Λίγη ώρα μετά εμφανίζεται στα αριστερά μας και κάτω η "Dolnoto Ezero" ή αλλιώς "Κάτω Λίμνη". Είναι η χαμηλότερη λίμνη σε υψόμετρο 2095m και πήρε το όνομα της προφανώς για αυτό τον λόγο. Έχει βάθος 11m και καλύπτει έκταση 60700 τ.μ. Δεξιά όπως κοιτάμε βλέπουμε το καταφύγιο Chalet Seven Lakes και την "Ribnoto Ezero" ή αλλιώς "Ψάρι". Βρίσκεται σε υψόμετρο 2184m, έχει βάθος μόλις 2,5m όντας η ρηχότερη, και καλύπτει έκταση 34800 τ.μ. Μην με ρωτήσετε αν μοιάζει με ψάρι... Και συνεχίζουμε την ανάβαση. Πολύ λίγο αργότερα βλέπουμε την "Trilistnika" ή αλλιώς "Τριφύλλι". Χαρακτηριστικό της είναι το ακανόνιστο σχήμα της και οι χαμηλές ακτές. Βρίσκεται σε υψόμετρο 2216m, έχει βάθος 6,5m και καλύπτει έκταση 25900 τ.μ. On and on... Κάπου εδώ πάνω στο οροπέδιο συναντάω ένα μεγάλο σχέδιο με ομόκεντρους κύκλους σχηματισμένους από πέτρες... ...και στο κέντρο αυτό: Είχε τόσα κέρματα που άνετα έβγαζα τις βενζίνες Λίγο παραδίπλα αράζει ένα ζευγάρι οπότε δεν γινόταν να μην τους ρωτήσω. Μου εξηγούν ότι κάθε χρόνο τον Αύγουστο λαμβάνει μέρος ένα φεστιβάλ του κινήματος "Danovizam". Οι κύκλοι είναι μέρος του σκηνικού για τον χορό "Paneurythmy" τον οποίο δημιούργησε ο ηγέτης της αίρεσης Peter Deunov. O χορός αυτός υποτίθεται ότι μέσω της κίνησης του επιδρά θεραπευτικά σε μυς, κυκλοφοριακό και πνευματική γαλήνη. Επιπλέον το κέντρο θεωρείται πως έχει όλη την ενέργεια του βουνού και για αυτό το ασημώνουν, μπας και κερδίσουν την εύνοια του. Μάλιστα το ζευγάρι που μου τα έλεγε αυτά είχε αφήσει και 2 μπουκαλάκια νερό στο κέντρο και περίμενε να πάρουν λίγη από την ενέργεια του. Απορώ με τον εαυτό μου πως δεν τα σχολίασα όλα αυτά... 2 λεπτά αργότερα φτάνουμε στα δεξιά μας στην "Babreka" ή αλλιώς "Νεφρό, ίσως την ομορφότερη λίμνη της περιοχής, η οποία βρίσκεται στα 2282m. Το όνομα της το πήρε από το σχήμα της, το χαρακτηριστικό της είναι οι πιο απότομες ακτές από τις υπόλοιπες 6, έχει βάθος 28m και καλύπτει έκταση 85000 τ.μ. Κάπου εδώ θα στήσουμε την σκηνή μας και θα αφήσουμε τα πράγματα για να δούμε και τις ψηλότερες λίμνες! Κάποιος από ότι φαίνεται έχασε την ζωή του εδώ... Μια περίεργη στοίβα από πέτρες με ένα κουτί με κλειδαριά στο κέντρο της Αμέσως εμφανίζεται και η "Bliznaka" ή αλλιώς "Δίδυμη" σε υψόμετρο 2243m. Είναι η μεγαλύτερη σε έκταση (89000 τ.μ.) και έχει βάθος 27,5m. Συνεχίζουμε να ανεβαίνουμε στο άψογα σηματοδοτημένο μονοπάτι. Πλέον βλέπουμε και μικρούς καταρράκτες και πηγές! Όσο ανεβαίνουμε η θέα γίνεται καλύτερη! Τσουπ, να και η "Okoto" ή αλλιώς "Μάτι" στα 2440m. Πήρε το όνομα της από το οβάλ σχήμα της και είναι η βαθύτερη παγετωνική λίμνη στην Βουλγαρία με βάθος 37,5m. Επίσης καλύπτει έκταση 68800 τ.μ. Μια τελευταία ανάβαση μέχρι την τελευταία λίμνη... Πριν από αυτό όμως...... Δίπλα μας ακριβώς βρίσκεται η "Salzata" ή αλλιώς "Δάκρυ", η ψηλότερη από τις 7 στα 2535m. Ονομάστηκε έτσι λόγω των κρυστάλλινων νερών της. Έχει βάθος 4,5m και καλύπτει 6900 τ.μ. Σύμφωνα με τον μύθο, πριν από χιλιάδες χρόνια σε αυτό τον τόπο ζούσε ένας γίγαντας με το ταίρι του. Ήταν τρελά ερωτευμένοι και λάτρευαν το σπίτι τους. Αυτό ήταν τόσο όμορφο και ηλιόλουστο που όλα τα έμβια όντα το θαύμαζαν. Μια μέρα οι δυνάμεις του κακού πέρασαν από το σπίτι τους και βλέποντας τόση ομορφιά, ειρήνη και αγάπη αποφάσισαν να το καταστρέψουν. Έστειλαν τρομερούς ανέμους και σκοτεινά σύννεφα, αλλά ο γίγαντας υπερασπίστηκε την σύζυγο του και το σπίτι τους. Στο τέλος όμως ο γίγαντας λύγισε και η γυναίκα του σκοτώθηκε. Αυτός έκλαψε με θλίψη ημέρα και νύχτα και έτσι σχηματίστηκαν οι κρυστάλλινες λίμνες της Rila. Κάπου εδώ έπεσε άραγμα για κάνα τεταρτάκι. Είναι ήδη αργά το απόγευμα οπότε όλος ο κόσμος έχει κατέβει από το βουνό και πλέον επικρατεί απόλυτη ησυχία, ότι ακριβώς χρειάζεται δηλαδή για να απολαύσει κανείς αυτές τις εικόνες. Ο δρόμος της επιστροφής στην σκηνή είναι ο ίδιος οπότε θα βάλω απλά μερικές ακόμα φωτό χωρίς επεξηγήσεις. Ώρα για ξάπλες! Ντύσιμο καλό και χώσιμο στο sleeping bag! Το δείπνο θα είναι μια σοκολάτα. Το κρύο ήταν υποφερτό. Αυτό που δεν παλευόταν ήταν η υγρασία. Η σκηνή είχε αρχίσει να μουσκεύει επικίνδυνα και ήμουν σίγουρος ότι μετά από μερική ώρα θα άρχιζε να στάζει στο κεφάλι μου... Ευτυχώς όμως η θερμοκρασία ήταν ελαφρώς υπό του 0 και η υγρασία μετατράπηκε σε...... ......πάγο Κάπως έτσι έμεινα στεγνός το βράδυ και μπόρεσα να κοιμηθώ ήσυχος αρκετές ώρες. Χρειαζόταν γιατί την επόμενη είχαμε πολύ δρόμο μπροστά μας!
  2. 27 likes
    Χθες το μεσημέρι, γυρνώντας σπίτι εθεάθη μεγάλο παπόρι με πανιά Ρούσικο. Στο μπροστά μέρος και στο επίπεδο του δρόμου, είναι όρθιος κάποιος με κίτρινο φωσφόριζε αδιάβροχο. Αν τον διακρίνετε θα αντιληφθείτε και το μέγεθος.
  3. 25 likes
    πρωτο μπανιο στον ατλαντικο ωκεανο η μεγαλη μερα ολο και ποιο κοντα αυτα προς το παρον και εις αλλα με υγεια
  4. 24 likes
    ξερω οτι σε αυτην την χρονικη περιοδο που ζουμε ειναι δυσκολο αν οχι αδυνατο να πραγματοποιησεις ονειρα σου μικρα η μεγαλα δεν εχει σημασια οποτε το οτι εκανα ενα -μικρο- ονειρο μου αληθεια λεει οτι ισως ολα ειναι δυνατων να γινουν τωρα ποιο ηταν το ονειρο να ψαρεψω στον ωκεανω βαθεια μεσα στο απεραντο γαλαζιο . βρεθηκες χρονος και ευκαιρια και βουρ για τα βαθεια προσοχη ακολουθει τεχνικο κειμενο για τους ψαραδες του mybike η υπολοιπη προσπεραστε αν θελετε λοιπον μαγκες ακομα χυνω .........................................ιδρωτα ........................ το ψαρεμα εγινε σε πολυ βαθεια νερα 17 μιλια νοτια απο το νησι ο καιρος ιδανικος και αρχισαμε κατα της 5 το απογευμα μετα απο αρκετο ψαχτηρι για γλαρους που βουτανε για μικροψαρα το σημειο βρεθηκε στην πορεια βεβαις ειδαμε και της σχετικες φαλαινες ,φαλαινες πιλοτη , αλλα ηταν σχετικα μακρυα για φωτο αφου τραβηξαμε συρτη με λουρες για κανα μισαωρο με θυματα 2 τονακια του κιλου ,που αργοτερα εγιναν δολωμα ο ντοποιος οδηγος μας αποφασισε να ψαρεψουμε με την μεθοδο του -οπως λενε εδω - τσοπ τσοπ , κοβουμε κοματακια σαρδελες η αλλα ψαρακια και τα πεταμε μεσα ,μαζι με αυτα και τα δολωματα και τα αφηνουνε να ταξιδευουν με το ρευμα και περιμενουνε φυσικα το περιμενε ειναι μια σχετικη εννοια πριν συνεχισω μια αναφορα στον εξοπλισμο τραγικος απλα και ειδικα για σκαφος που παει βολτα για ψαρεμα και ψαρια θηρια , η πετονιες 0,60 εως 0-80 και απο 3 χρωματα σε καθε μηχανακι ,τα μηχανακια αλαδωτα τα καλαμια παλια και πολυ βαρεια ,και το κυριωτερο αζυγιστα γενικος ενα χαλι καλα για τους κομπους δεν τιθεται θεμα , χαθηκαν δυο μεγαλα ψαρια γιατι λυθηκε το αγκιστρη, χαχαχαχαχαα παμε παρακατω το περιμενε δεν κρατησε πολυ μου κτηπησε ενα ψαρι ονειρικο για μενα το dorado η mahi mahi, η δελφινοψαρο στα ελληνικα νερα παντα ηθελα ενα τετοιο μεγαλο ομως στην ελλαδα ειχα πιασει μεχρι 4 κιλα το εδω ενα θηριο τον εντεκα κιλων μετα απο μια θεαματικη μαχη ανεβηκε στο σκαφος . ξανα μεσα , και ξαφνικα η πετονια μου τεντωνει λασκαρω αφηνω λιγα μετρα ,ταχυτητα ψαριου ,rr σε ανοιγμα γκαζιου ,φρενα φρενα καρφωμα, και αρχιζει το πανυγηρη, χαχαχαχαχαχ σα να προσπαθουσα να φερω αυτοκινητο δεν εβαζε κεφαλι προς εμενα με τιποτα ,μετα απο μαχη μισης ωρας οχι απλα δεν τον εχουμε δει τον τονο ,αλλα εχει παρει και πολα μετρα καιολα αυτα με φρενα τερμα στης 50 λιβρες περιπου25 κιλα δυναμη φρενων , στο μισαωρο βγαινω off αναλαμβανει αλλος ,off και αυτος αλλος off και αυτος και φυσικα ερχεται ο μαλακς της υποθεσεις βαζει το καλαμι στην κουπαστη στην θηκη και δωσε παρε δωσε παρε ,και ............παει το ψαρι α εσπασε και εφυγε / δεν πειραζει παμε για αλλα ο χορος κρατησε μεχρι της εννια το βραδυ απολογισμος κτυπησαν 11 ψαρια βγηκαν τα 6 τα τρεια τα μεγαλα τα εφερα εγω ο ενας ο τονος 26 κιλα ο αλλος 20 και το δελφινοψαρο 11 κιλα τα αλλα ηταν σχετικα μικρα τονακια του κιλου ισως και λιγο παραπανω επστροφη στην βαση φιλεταρω τον εναν τονο και το dorado μπηκαν στην σχαρα και μεχρι να γινουν εφτιαξα και ενα σουσι που παιχη να ηταν και το ποιο φρεσκο στον κοσμο με καλυτερο εξοπλισμο και εγω λιγο ποιο ετοιμοπολεμος, με την ενοια οτι ηταν η πρωτη φορα να πολεμαω με τετοια θηρια την επομενη φορα ο τονος των 100 κιλων θα ερθει στο καμακι την αλλη μερα βεβαια ποναγε το κορμι μου ολο μεχρι και τα νυχια μου αλλα δεν περαζει . τελος τεχνικου κειμενου το dorado που λεγαμε ο 26 κιλος μολις ανεβηκε και εγω ειμαι στα προθυρα να λυποθυμισω απο το ζορι ...... υπαρχουν και τα σχετικα βιντεακια γιατι δεν προλαβενα να τραβηξω πολλες φωτο αλλα με το βιντεο δεν το εχω και πολυ θα κανεται λιγη υπομονη να βρω μια ακρη και θα ανεβουν αφιερωμενο στους ψαραδες του φορουμ με αγαπη και εις αλλα με υγεια
  5. 24 likes
    ενα παλιο και εγκαταλελημενο νεκροταφειο χτυπημενο απο χαρικανι οπως λενε και η ελληνες εδω περα αυτα και εις αλλα με υγεια . φιλικους χαιρετισμους απο freeport, grand bahama .
  6. 22 likes
  7. 22 likes
  8. 22 likes
    Transalpina στο βαθος,ΧΤ600Ε στην ακρη, και στον καθρεπτη εγω!!Χα,χα,χα! Αυγουστος 2016. zandesiro.
  9. 21 likes
    Καλό και το καινουριο sp , αλλά αυτές οι κίτρινες οι γόβες ....
  10. 20 likes
  11. 15 likes
    Motorcycle Europe Road Trip " 16 - 27 May 2016 " ✔{Athens - sk - al - Montenegro - Bosnia & Herz - Croatia - Slovenja - Austria - Czech Rep. - Slovakia - Hungary - Serbia - sk- thessaloniki-Athens}✔ 3 μηχανές solo 1 fazer 600cc - 1 v strom 650cc - 1 bandit 1255cc 12 χώρες 11 μέρες 5,000 χλμ Τα 2 προηγούμενα ταξίδια μου το 2014 και 2015 γίνανε Αύγουστο. Αυτό είανι το 1ο που γίνετε Μάιο και παρά τις αρχικές αμφιβολίες τελικά ήταν μια πολύ σωστή επιλογή ! Αναχώρηση από Αθήνα το μεσημέρι λόγω δικής μου πρωινής εργασίας για να μην χάσουμε καμία μέρα άδειας .
  12. 15 likes
    προπόνηση σήμερα στην κλασική διαδρομή : Λιβάδι-Πετροκέρασσα-Σανά-Ριζά-Δουμπιά-Αρναία -Ταξιάρχης και πίσω free image host image url
  13. 15 likes
    Ξέρω ξέρω έχει παρατραβήξει το θέμα με τα δίδυμα... Έρχονται και άλλες μόλις ξεσκαρτάρω το υλικό που έλαβα
  14. 14 likes
  15. 14 likes
    1η μέρα = 650 χιλιόμετρα από ''Αθήνα προς Οχρίδα'' ( σκόπια ) Δυστυχώς για μας τους Αθηναίους κάθε ταξίδι στις χώρες στα βόρεια σύνορά μας είναι 1000 ανιαρά χιλιόμετρα Ελληνικής εθνικής οδού + 13 διόδια. Τα πιστόλια ... συνεχόμενα αλλά λόγω του ότι ξεκινήσαμε αργά μετά τις 1 το μεσημέρι και διαφόρων στάσεων και αρρυθμιών του νέου gps που βάλαμε να δούμε βγήκαμε από τα Ελληνικά σύνορα και μπήκαμε στα σκόπια ενώ είχε βραδιάσει . Στάση στο 1ο βενζινάδικο εντός σκοπίων για φτηνή 98άρα βενζίνη και φουλάρισμα στην τιμή των 1.05 euro Και αρχίζουν τα καλά από την πρώτη νύχτα ... { Εδώ να τονίσω ότι και οι 3 μηχανές φύγανε σερβαρισμένες και αν για τα παιδιά δεν ξέρω τι ακριβώς κάνανε εγώ άλλαξα αλυσιδογράναζα , λάδια , φίλτρα βενζίνης , λαδιού , καθάρισμα ελεύθερο φίλτρο bmc , αλλαγή όλων των υγρών , αλλαγή ελαστικών , όλα αφού πρώτα έκανα 1-2 ταξιδάκια Ελλάδα που δεν παρουσιάστηκε το παραμικρό . } Ενώ φουλάραμε και φάγαμε και κάτι μαζί με ένα energy drink βάζοντας μπροστά τις μηχανές τα φώτα του fazer αρνούνται να ανάψουν Φάγαμε πάνω από 1 ώρα , φύσες , καλώδια ιστορίες , τελικά και για το υπόλοιπο ταξίδι το yamaha με μια πατέντα θα γύρναγε έως και την επιστροφή στην Αθήνα μονόφθαλμο ! Μικρό το κακό να μου πείς μπροστά στην συνέχεια . Κίνηση και κόσμος πουθενά από νωρίς το βράδυ ενώ το ψιλόβροχο έχει αρχίσει έντονο . Συνέχεια με κατεύθυνση για Οχρίδα στον γνώριμο για μένα δρόμο με μηδενική κίνηση και με έναν συνδυασμό κρύου και βροχής. Φτάνουμε Οχρίδα που δεν κυκλοφορούσε ψυχή και έτσι που τα καταφέραμε και αφού δεν μείναμε σε κάποιο χοτέλ στα Ελληνικά σύνορα πριν βραδιάσει βρήκαμε ένα μεγάλο βενζινάδικο και διανυκτερεύσαμε εκεί την 1η βραδιά έως να ξημερώσει και να συνεχίσουμε για Μαυροβούνιο μέσω αλβανίας ! 2η μέρα = 310 χιλιόμετρα . Από Οχρίδα ( σκόπια ) προς Μπούντβα (Μαυροβούνιο ) . Ρίχνοντας εναλλάξ παγωμένοι κανά 2ωρο ύπνο ο καθένας μπροστά στα γουρλωμένα μάτια των σκοπιανών υπαλλήλων του βενζινάδικου ξημερώνει , πίνουμε έναν καφέ και μέσα σε σχεδόν 6 ώρες περνάμε την αλβανία μην βάζοντας καν βενζίνη παρά κάνοντας μια στάση σε μια μεγάλη μπόρα λίγο μετά τα τίρανα για μισή ώρα . ( οδικό δίκτυο και κυρίως η απαράμιλλη οδηγική συμπεριφορά των γειτόνων έχουν υπερτονιστεί κατεπανάληψη ) Από σκόδρα περνάμε στα πρώτα σύνορα με Μαυροβούνιο ( από αριστερά που περνάνε οι μηχανές για όσους έχουν περάσει ) και μετά τον τυπικό έλεγχο των βαριεστημένων συνοριακών μπαίνουμε επιτέλους στο Μαυροβούνιο ( 3η σερί χρονιά για εμένα ) . Ο καιρός πολύ καλός , η ώρα είναι νωρίς μεσημεράκι , η άσφαλτος μια χαρά και μέσα από τον αρχικά στενό δρόμο προχωράμε εντός της μικρής αλλά τόσο ωραίας αυτής χώρας ''Sveti Stefan'' Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα σε τέτοια ταξίδια είναι να ξεκινάς νωρίς , το ιδανικό έως τις 8,30 να είσαι στον δρόμο ανάλογα βέβαια και τα πόσα χιλιόμετρα έχεις να διανύσεις η την δυσκολία της διαδρομής . Εμείς ξεκινήσαμε από οχρίδα στις 7 περίπου ( μας έφαγε και το κρύο στα τραπεζάκια του βενζινάδικου άλλωστε ... ) Νωρίς το απόγευμα φτάνουμε στην Μπούντβα και οι ωραίες παρουσίες όπου και να κοιτάξεις είναι κάτι παραπάνω από ευδιάκριτες ! Ψάξαμε λίγο booking επιτόπου αλλά λόγω εποχής και τιμών που είδαμε σταματάω και μπαίνω στο 1ο ξενοδοχείο που μάρεσε με το μάτι . Η receptionist ευγενική και η τιμή για τρίκλινο 15 ευρώ το άτομο , οπότε φυσικά μένουμε , παρκάρουμε μηχανές , τις κλειδώνουμε μεταξύ τους στο ανοιχτό parking του χοτέλ και βγάζουμε τις αποσκευές . Μπάνιο , πλυσίματα κράνη και μπουφάν να φύγουν μυγάκια , έξοδο προς παραλία να φάμε κιόλας και επιστρέφοντας νωρίς στο ξενοδοχείο ενώ αράζουμε στο δωμάτιο λέμε να χαλαρώσουμε 1-2 ώρες και να βγούμε αργότερα για να δούμε νυχτερινή Ζωή της budva . Ε λοιπόν ξυπνώντας κατά τις 11 το υπόλοιπο team (παρθενικό τους moto trip εξωτερικού και οι 2 ) είχε πέσει σε λήθαργο , 1-2 φορέςτους παρακίνησα να σηκωθούν να βγούμε αλλά οι διακόπτες είχαν κλείσει οπότε κλείνω και εγώ τον γενικό και ξυπνάμε την επομένη το πρωί όλοι μαζί για να φύγουμε για κροατία και ντουμπρόβνικ με διαμονή στο Split . 3η μέρα = 330 χιλιόμετρα . Από Μπούντβα ( μαυροβούνιο ) προς Σπλίτ (κροατία ) Και αρχίζουνε τα καλά ... Αποσκευές πάνω στις μηχανές , ντυνόμαστε και βάζοντας μπροστά τις μηχανές το vstrom δεν παίρνει ! Τρώμε καμιά ώρα μια παίρνει , μια όχι , τα φώτα πίσω και τα φλας δεν δουλεύουν και το κυρίως θέμα είναι ότι το gps ήταν τοποθετμένο σε βάση στο vstrom. Το fazer και εγώ gps και βάσεις για αυτό δεν είχαμε και του vstrom δεν ταίριαζε στα δικά μας , οπότε ξεκινάμε σε ρυθμούς χελώνας και βλέπουμε μέχρι να βρούμε κάποιο συνεργείο. Σταματάμε σε συνεργείο ψάχνωντας και ρωτώντας και τελικά αλλάζει μια απλή ασφάλεια ο υπάλληλος και το μηχανάκι ξαναδουλεύει κανονικά ( για λίγο ) ''Κοτόρ'' Φουλάρισμα και συνεχίζουμε Κροατικά σύνορα με μηδενική κίνηση Άσφαλτος εξαιρετική , καιρός και θερμοκρασία ιδανικές ! ( Μέσα Μαίου ότι πρέπει ) Και Ντουμπρόβνικ Στάση στο biker's cafe στο ντουμπρόβνικ Συνέχεια επί Κροατίας με κατεύθυνση προς Σπλίτ Αργά μπαίνουμε Σπλίτ . Ήταν η μόνη μέρα που αργήσαμε να βρούμε ξενοδοχείο . Στο booking ακριβές τιμές , φάγαμε 2 ώρες βλέποντας 2 διαφορετικά δωμάτια που δεν μας άρεσαν από περιπλανόμενους κροάτες που ψάχνανε πελάτες τουρίστες. Όλοι ξέροντας κάκιστα αγγλικά . Τελικά με τά από ώρα ενώ 2 γυναίκες τσακώθηκαν μεταξύ τους κατηγορόντως η μία την άλλη τελικά η μια ανέβηκε στο φέιζερ για να μας πάει στο δωμάτιο σε τιμή κάπου στα 50 ευρώ και για τους τρείς μας . Έξοδο προς κέντρο να πιούμε μια μπύρα και να φάμε κάτι Και επιστροφή γύρω στις 2 γιατί κλείναμε όσα είδαμε από νωρίς ( για τα Ελληνικά δεδομένα ) . Πάρκινγκ σε μια ήσυχη γειτονιά στον δρόμο δένοντας και τις 3 μηχανές μεταξύ τους με αλυσίδες 4η μέρα = 350 χιλιόμετρα . Από Σπλίτ μέσω λιμνών πλίτβιτσε στο Κάρλοβατς ( κροατία ) Ξύπνημα για να κατευθυνθούμε προς τις λίμνες πλίτβιτσε (κροατία ) . Κροατικά διόδια και αυτοκινητόδρομος για λίγο Μέχρι που φτάνουμε στις ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΕΣ λίμνες της κροατίας ! Λίγα λόγια για τις λίμνες λοιπόν . { κείμενο αντιγραφή από ''ΤΟ ΒΗΜΑ'' } Ανάμεσα στους οκτώ Εθνικούς Δρυμούς της Κροατίας, θεωρείται το μεγαλύτερο αξιοθέατο της χώρας και το πιο δημοφιλές. Ο λόγος για το Εθνικό Πάρκο των Λιμνών Πλίτβιτσε που απλώνεται ανάμεσα σε τρεις κορυφές των Δειναρικών Αλπεων: την Πλεσέβιτσα (1.640 μ.), τη Μάλα Καπέλα (1.280 μ.) και τη Μεντβέντακ (884 μ.). Στο ομώνυμο οροπέδιο με διάσπαρτα εκατοντάδες σπήλαια, ποτάμια, λίμνες, και έδαφος από ασβεστολιθικά πετρώματα και δολομίτες, όλο το Πάρκο καταλαμβάνει έκταση 294,82 τ. χλμ., ενώ οι 16 λίμνες καταλαμβάνουν μόλις τα 8 χλμ. Το ψηλότερο σημείο του Πάρκου βρίσκεται στα 1.280 μ. ενώ το χαμηλότερο στα 380 μ. Το υψόμετρο μεταξύ των λιμνών είναι μόνο 135 μέτρα, ενώ ο μεγαλύτερος καταρράκτης, ο Veliki Slap, έχει ύψος 70 μ. Εδώ, θα μετακινηθούμε με το ηλεκτροκίνητο λεωφορείο, θα κάνουμε βαρκάδα στη μεγαλύτερη λίμνη και θα περπατήσουμε στα στρωμένα με ξύλα μονοπάτια απολαμβάνοντας το πράσινο της φύσης και όλες τις αποχρώσεις του γαλάζιου στα νερά των λιμνών. Η ιστορία του Εθνικού Δρυμού Η περιοχή των λιμνών κατοικούνταν εδώ και χιλιάδες χρόνια. Εδώ είχαν καταλύσει Ιλλυριοί, Θράκες, Ρωμαίοι, Αβαροι, Σλάβοι και Τούρκοι. Στα 1528 η περιοχή κατελήφθη από τους Οθωμανούς, την οποία και ανακατέλαβαν οι Αυστριακοί 150 χρόνια αργότερα. Οι αυτόχθονες Κροάτες ήδη κατοικούσαν στην περιοχή, όπως και οι Σέρβοι. Προς τα τέλη του 19ου αιώνα άρχισε η περιοχή να γίνεται «τουριστική». Το πρώτο ξενοδοχείο κτίστηκε το 1896, ενώ ήδη από το 1893 είχαν ξεκινήσει οι συζητήσεις για την προστασία της περιοχής. Το 1949 η κομμουνιστική κυβέρνηση της Γιουγκοσλαβίας ανακήρυξε την περιοχή Εθνικό Δρυμό και το 1979 ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO, για την εξαιρετική φυσική ομορφιά και την παραγωγή πορώδους λίθου (τούφας) χωρίς επιπτώσεις στο περιβάλλον της. Γρήγορα το Πάρκο έγινε το πιο δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο της χώρας, όμως τον Μάρτιο του 1991 εκεί διαδραματίστηκαν οι πρώτες σκηνές του πολέμου μεταξύ Κροατών και Σέρβων. Η περιοχή ανακαταλήφθηκε από τους Κροάτες τον Αύγουστο του 1995 όπου και τελείωσε ο πόλεμος. Κατά τη διάρκεια του πολέμου η UNESCΟ τοποθέτησε το Πάρκο στον κατάλογο των μνημείων σε κίνδυνο. Λόγω της οικονομικής σπουδαιότητας του Πάρκου, η κροατική κυβέρνηση έδωσε προτεραιότητα στον καθαρισμό του Πάρκου από τις νάρκες και τον Δεκέμβριο του 1998 η UNESCO ανακήρυξε την περιοχή ελεύθερη ναρκών και την έβγαλε από τη λίστα των περιοχών σε κίνδυνο. Η πεζοπορία είναι η κατ’ εξοχήν δραστηριότητα στο Πάρκο. Τα μονοπάτια κοντά στην Είσοδο του Πάρκου είναι εξαιρετικά καλά σηματοδοτημένα και υπάρχουν διαδρομές για όλους – γυμνασμένους και μη, αλλά και με πρόσβαση σε αναπηρικά καροτσάκια. Δημοφιλέστερη είναι η μικρή διαδρομή μιας ώρας κοντά στη μεγαλύτερη λίμνη. Τα περισσότερα μονοπάτια είναι φτιαγμένα από ξύλινες σανίδες και ξύλινες γέφυρες και καλύπτουν σχεδόν όλο το Πάρκο. Είναι αρκετά φαρδιά αλλά στις ώρες αιχμής ίσως πιεστείτε από την πολυκοσμία. Υπάρχουν αρκετές διαδρομές για να επιλέξετε, ανάλογα με τον χρόνο που διαθέτετε και τη φυσική σας κατάσταση. Συνήθως από τη μια άκρη στην άλλη η διαδρομή είναι περίπου 4 ώρες. Μπορείτε να κάνετε και συνδυασμούς με τα ηλεκτροκίνητα λεωφορεία και τα ποταμόπλοια ώστε να μη χρειάζεται να επιστρέψετε από την ίδια διαδρομή. Αρκετά από τα μονοπάτια μπορούν να χρησιμοποιηθούν και από άτομα με προβλήματα κίνησης και αναπηρικά καροτσάκια, όμως επειδή υπάρχουν κάποια σκαλιά καλό είναι να υπάρχει συνοδός. Πέρα όμως από τα μονοπάτια, γύρω από τις λίμνες υπάρχουν και μονοπάτια μέσα στο δάσος. Πολλές περιοχές είναι ανοιχτές όλον τον χρόνο, υπάρχουν ορειβατικές διαδρομές και τον χειμώνα μπορείτε να κάνετε σκι σε κοντινές περιοχές. Τι πρέπει να γνωρίζετε Για να εισέλθετε στον Δρυμό είναι απαραίτητο να βγάλετε εισιτήριο από τα γραφεία που βρίσκονται στις δύο Εισόδους. Σε αυτό περιλαμβάνονται και οι μετακινήσεις με το ηλεκτροκίνητο λεωφορείο αλλά και οι μετακινήσεις με το ποταμόπλοιο. Για τα παιδιά μέχρι 7 ετών είναι δωρεάν και από 7 ως 18 έχουν έκπτωση όπως και οι φοιτητές, αρκεί να φέρουν διεθνές φοιτητικό πάσο. Εκπτωση γίνεται και στα γκρουπ (15 άτομα και πάνω). Αν δεν ταξιδεύετε οργανωμένα μπορείτε να ζητήσετε να συμμετέχετε σε οργανωμένη ξενάγηση 4 ωρών από ντόπιο ξεναγό με έξτρα φυσικά χρέωση σε αγγλική , γαλλική, ιταλική, γερμανική γλώσσα. Αν διανυκτερεύετε εκεί αγοράστε καλύτερα εισιτήριο 2 ημερών. Το Πάρκο είναι ανοιχτό όλον τον χρόνο και το εισιτήριο είναι φθηνότερο τον χειμώνα αφού λειτουργεί και λιγότερες ώρες, ενώ η Είσοδος 2 είναι κλειστή τον χειμώνα. Θυμηθείτε ότι δεν επιτρέπονται: ελεύθερο κάμπινγκ, άναμμα φωτιάς, ψάρεμα, κολύμπι, κόψιμο λουλουδιών, να αφήσετε ελεύθερα τα σκυλιά σας, να ξεστρατίσετε από τα σηματοδοτημένα μονοπάτια. Ενας επιπλέον λόγος είναι οι αρκούδες, γιατί υπάρχει πιθανότητα να τις συναντήσετε. Σε αυτή την περίπτωση μην τρέξετε, παρά φωνάξτε όσο πιο δυνατά μπορείτε ώστε να φοβηθούν και να φύγουν. Για περισσότερες πληροφορίες: www.np-plitvicka-jezera.hr. Και μερικές φωτογραφίες Κινέζοι ΠΑΝΤΟΥ !!! Η πεζοπορία πολύωρη και επόμενη διανυκτέρευση αντί για Σλοβενία θα γίνει στο Karlovac μια κροατική μικρή πόλη σχετικά κοντά στα σύνορα με την σλοβενία . Επιστροφή στις μηχανές και συνέχεια λοιπόν ! Αργά απόγευμα φτάνουμε στο ήσυχο karlovac Βρίσκουμε σε ένα πλακόστρωτο ένα ωραίο δωμάτιο Εξαιρετικό φαγητό σε τιμές ασχολίαστες ... Δωμάτιο μπάνιο , χαλάρωμα και έξοδο βράδυ να δούμε την μικρή πόλη . Και εδώ κίνηση μικρή , μπήκαμε σε ένα μαγαζί για 2-3 μπυράκια Επιστροφή προς το δωμάτιο αφού και αυτό το μαγαζί μάζευε για να κλείσει και ψάχνοντας μέσα σε μια νεκρική ησυχία στους δρόμους της πόλης μπας και βρούμε κανένα ανοικτό μπαράκι ( φυσικά δεν είδαμε κανένα ) Ξεκούραση γιατί την επόμενη μέρα μπαίνουμε Σλοβενία και Λιουμπλιάνα ! Συνεχίζεται ...
  16. 13 likes
  17. 12 likes
  18. 12 likes
    263 με το αμαξι. Ειχε κι αλλο αλλα δεν με βολευει η οπισθεν
  19. 12 likes
    Καλά τώρα είναι εεπιχείρημα αυτό; Versys οδηγάς!
  20. 11 likes
  21. 10 likes
    -Γούντι, άλεν. -Ορίστε μάστορα.. -Ευχαριστώ Γούντι..
  22. 10 likes
  23. 10 likes
    Γεια και πάλι! Η Triumph φαίνεται να είναι πιο κοντά στη V7, αλλά για μένα δεν είναι. Ναι, είναι χαμηλή και θα βολέψει κάθε αναβάτη. Νομίζω ότι η σέλα της δεν είναι τόσο άνετη όσο της V7, αλλά είναι άνετη και παίρνει και δεύτερο άτομο εύκολα. Ναι, η θέση οδήγησής της είναι ολόιδια (καθιστός και ελάχιστα σκυφτός). Έχει έναν φανταστικό, πολύ μαλακό συμπλέκτη και το γκάζι της είναι πολύ πιο ήρεμο από της V7 (επειδή είναι ηλεκτρονικό). Όμως, ενώ δεν είναι πολύ πιο βαριά (αν θυμάμαι καλά γύρω στα 10 κιλά), φαίνεται πιο βαριά. Το τεπόζιτό της είναι πάρα πολύ μικρό (εντάξει, και 22 λίτρα της V7 είναι πολλά, αλλά 12 είναι λίγα). Έχει πέντε σχέσεις και αν ταξιδεύεις ή οδηγείς χαλαρά θα σου λείψει η έκτη. Επίσης δύο πράγματα, για άλλους θετικά για άλλους αρνητικά: δεν έχει στροφόμετρο (ενώ έχει ένα πλήρες πολυόργανο και με κατανάλωση και με ένδειξη σχέσης) και έχει αλυσίδα (που σημαίνει πλύσιμο και γρασάρισμα και αλλαγή στα τόσα χιλιόμετρα). Το μεγάλο της μειονέκτημα (για μένα) είναι ο κινητήρας της: δεν κομπιάζει πουθενά, ανεβάζει πολύ εύκολα, έχει καλό φρένο, δεν κουνάει καθόλου, με το ζόρι καταλαβαίνεις ότι λειτουργεί (οκ, το καταλαβαίνεις από τις εξατμίσεις που έχουν αρκετά μπάσο ήχο), δουλεύει σαν ρολόι και ακούγεται σαν δικύλινδρος ιαπωνικός. Δεν θα μπορούσα ποτέ να έχω μοτοσυκλέτα με τέτοιο κινητήρα, πολύ περισσότερο αφότου αγόρασα τη Guzzi. Επαναλαμβάνω, για άλλους αυτό είναι προτέρημα. Στην πόλη, παρόλο που είναι πιο βαριά, είναι το ίδιο εύκολη με τη V7 λόγω του πιο ήρεμου γκαζιού και του συμπλέκτη, ενώ η V7 σε κερδίζει επειδή είναι ελαφριά κι ευθύβολη. Εκτός του αστικού περιβάλλοντος όμως η Street Twin ζορίζεται στην πέμπτη σχέση και δεν της αρέσει να πλαγιάζει τόσο εύκολα (φταίει το βάρος; τα λάστιχα; οι αναρτήσεις; ποιος ξέρει... φαντάζομαι πως βελτιώνεται όμως, αν σε ενδιαφέρει). Εικάζω πως στην επόμενη έκδοσή της θα της βάλουν έκτη σχέση και θα της μεγαλώσουν λίγο το τεπόζιτο, οπότε θα βολέψει λίγο περισσότερο σε ταξίδια και μεγάλες βόλτες. Πάντως, μην το ψυρίζω κιόλας, είναι γενικά πάρα πολύ καλή μοτοσυκλέτα και, αν σου αρέσουν οι κλασικές, σίγουρα πρέπει να τη βάλεις στα υπόψη. Από την άλλη το παράδοξο είναι πως η HD Iron 883 μοιάζει περισσότερο στη V7, όχι από μηχανική άποψη αλλά από χαρακτήρα. Κουνάει σαν κομπρεσέρ, ακούγεται σαν εργοστάσιο και ζεσταίνεται σαν την κόλαση. Η ζέστη στη V7 δεν γίνεται αντιληπτή λόγω των κυλίνδρων που εξέχουν και ψύχονται, ενώ στην 883 βράζει το σύμπαν. Μάλιστα έχει και λαμπάκι θερμοκρασίας λαδιού που μέσα στην κίνηση ανάβει σε κάθε φανάρι, αλλά παραδόξως η απόδοσή της δεν αλλάζει με τη θερμοκρασία. Το αμέσως πιο άνετο που έχω καθίσει είναι ο καναπές στο σπίτι μου και η θέση οδήγησής της ―που να πάρει και να σηκώσει― είναι βολική. Το κιβώτιό της δεν πολύ θετικό και ο συμπλέκτης οκ, ούτε κουραστικός ούτε βουτυρένιος όπως στην Street Twin, αλλά η αλλαγή σχέσης είναι τόσο θορυβώδης που καταλαβαίνεις τι σχέση έχεις στο κιβώτιο από το πόσο δυνατό είναι το κλανκ του ποδομοχλού. Όταν έβαλα πρώτη για να ξεκινήσω από την αντιπροσωπεία, νόμιζα ότι κόπηκε η ντίζα. Δεν το περιμένεις, αλλά εργονομικά είναι άψογη: οι διακόπτες είναι εκεί που τους ψάχνεις, τα φλας απενεργοποιούνται από μόνα τους και το οργανάκι έχει ένα ψηφιακό στροφόμετρο και ένδειξη σχέσης (που δεν λειτουργεί όταν είναι τραβηγμένος ο συμπλέκτης), που αρκούν. Πάει λίγο πιο γρήγορα από τη V7, αλλά επειδή ο κινητήρας της είναι πιο τεμπέλης κι η ίδια πιο μεγάλη, σου φαίνεται ότι πάει πιο αργά. Στρίβει επίσης νωχελικά, σαν πολυθρόνα με ρόδες, αλλά όχι απρόθυμα, και επίσης είναι σταθερότατη στη στροφή. Εμένα το στρίψιμό της μου αρέσει πιο πολύ από της Street Twin, γιατί ταιριάζει με το χαρακτήρα της· από την Triumph όμως περιμένεις να στρίβει καλύτερα, γι' αυτό ψιλοαπογοητεύεσαι. Στην πόλη μέσα δεν είναι ούτε παπί ούτε V7 ούτε Street Twin, παρόλα αυτά δεν είναι δύσκολη. Γενικά τη μαθαίνεις εύκολα και αν σου αρέσει τη συνηθίζεις. Όπως ακριβώς και τη V7, γι' αυτό τής μοιάζει και περισσότερο. Και να σου πω ότι η Street Twin κάνει κανένα 1500άρι € πιο πολλά από τη V7 και λέω, με τίποτα. Η Iron 883 κάνει κανένα τριχίλιαρο περισσότερο και λέω, ρε γαμώτο, γιατί να μην τα είχα να την έπαιρνα. Βέβαια δεν ξέρω αν θα την προτιμούσα από τη V9. Ομολογώ πως τότε θα ήθελε άλλου τύπου σκέψη. Σε κάθε περίπτωση, μην ξεχάσεις ποτέ να οδηγήσεις ό,τι σκέφτεσαι να αγοράσεις, έστω και προηγούμενο μοντέλο. Κυρίως επειδή αναφερόμαστε σε κλασικά μοντέλα με ιδιαιτερότητες και χαρακτήρα, μπορεί σε εμένα να ταιριάζει και σε κάποιον άλλον όχι. Αν θέλεις ρώτησε και πιο συγκεκριμένα για κάποιο σημείο, ευχαρίστως να στο αναπτύξω. Και αν θέλεις να σου κράξω και τη Street 750 της Harley, μη διστάσεις να το ζητήσεις! Καλό απόγευμα! Βασικά λέω παραδόξως γιατί δεν περίμενα κάτι που κουνιέται τόσο πολύ να είναι ταυτόχρονα και τόσο σταθερό αλλά ζήτω η Ιταλία με τις μηχανάρες της και ζήτω και η Φυσική με τους κανόνες της!
  24. 9 likes
    Το καλοκαίρι του 2016 πέρασε και οι προετοιμασίες για την επόμενη σεζόν έχουν ξεκινήσει ήδη για κάτι διαφορετικό από τις 3 σερί προηγούμενες χρονιές ... ▫ΣΤΟΧΟΣ πια .. είναι τα ταξιδέψουμε Δυτικά , από Αθήνα προς Πάτρα και από εκεί μέσω βόρειας Ιταλίας (como) προς Γαλλία ( chamonix ) και από Γαλλική επαρχία προς Ισπανία , Γιβραλτάρ και Μαρόκο με επιστροφή από Βαρκελώνη και όλη την Κυανή Ακτή ( άλλη διαδρομή πήγαινε και άλλη γύρνα ) . ▫Συνολικές διαθέσιμες μέρες θα είναι οι Είκοσι * 20 * ( 18 μέρες καθαρές + 2 μέρες τα καραβια , Ελλάδα - Ιταλία ) & η εποχή θα είναι ανάμεσα από μέσα με τέλος Μαίου έως αρχές με μέσα Ιουνίου . ( 19 Μαιου εως 7 Ιουνιου πιθανή ημερομηνία ) . ▫Χοντρικά έχουμε : 2 μέρες καράβια πήγαινε - έλα / 1 μέρα βόρεια Ιταλία / 3 ή 4 μέρες στην Γαλλία / 3 ή 4 μέρες στην Ισπανία / 4 ή 5 μέρες Μαρόκο / 2 μέρες Βαρκελώνη / 3 - 4 μέρες υπόλοιπη Κυανή ακτή έως Ιταλία & ferry προς Πάτρα . ▫Η βασική ομάδα ( 1 bandit 1250 + 1 varadero 1000 πιθανόν με συνοδηγούς ) θα κάνει early booking έως τέλος Φεβρουαρίου για να πάρει και την σημαντική έκπτωση ενώ 2-3 μηχανές ακόμα Όριο , είναι άγνωστο αν το καταφέρουν . ▫Για μένα αυτό καλώς εχόντων των πραγμάτων θα είναι το 4ο σερί Road - moto Trip και το έως στιγμής μεγαλύτερο και πιο απαιτητικό . ( Πλήρης εξοπλισμός μηχανών και αναβατών όπως και σέρβις μηχανών εννοείτε ) . ▫Εάν τελικά ακολουθήσει έστω και ένας συνοδηγός ( που είναι και το πιο πιθανό ) το φωτορεπορτάζ θα είναι πλούσιο ! ▪Προτάσεις από μέρη και διαδρομές που πρέπει να δούμε και οτιδήποτε άλλο από όσους έχουν κάνει κάποιες από τις συγκεκριμένες διαδρομές ας γραφτεί εδώ ▫Καλά να είμαστε όλοι και να ταξιδεύουμε . ®Άλλωστε το καλύτερό μας Ταξίδι είναι πάντα αυτό που ακόμα δεν έχουμε κάνει !!!
  25. 9 likes
    5η μέρα = 180χλμ . Από Κάρλοβατς ( κροατία) προς Λιουμπλιάνα ( σλοβενία ) Ξυπνάμε με την ησυχία μας καθώς τα χιλιόμετρα έως την πρωτεύουσα της Σλοβενίας είναι λίγα και πηγαίνουμε εναλλάξ προς τις παρκαρισμένες μηχανές , τις οποίες λόγω έλλειψης χώρου στην αυλή του ξενοδοχείου όπως και απαγόρευσης στάθμευσης πάνω στο πλακόστρωτο έξω από το δωμάτιο , τις είχαμε παρκάρει 2 τετράγωνα μακριά στο κοντινότερο νόμιμο σημείο όπως μας είπανε . Δεμένες με 2 αλυσίδες η καθεμιά με την άλλη και από τις 2 ρόδες όλοι μας σε έναν ρόμβο μεταξύ τους και πρόσθετα έβαλα και συναγερμό στην δική μου + ο Θεός βοηθός. Ευτυχώς όλα καλά . Κουμπώνουμε 3βάλιτσα , βάζουμε μπουφάν και εξοπλισμό και ξεκινάμε για Σλοβενία . Βενζίνες , δόσεις καφείνης , ελεγχος πίεσης στα λάστιχα και αμέσως μετά ... Το σκηνικό αλλάζει , μπαίνεις στην χώρα και όπου και να κοιτάξεις βλέπεις τα πάντα πράσινα Οδηγείς και από πάνω σου τα φυλλώματα καλύπτουν τον ουρανό , δάση και πράσινο παντού άλλωστε μιλάμε για μια χώρα που (μαζί με την Σουηδία και την Φινλανδία) , καλύπτεται σε ποσοστό 60% του εδάφους της , (ναι εξήντα τις εκατό ) από δάση ! Μπαίνουμε σε μια μεγάλη σκεπή φυλλωμάτων και στάση για καφέ , energy drinks και τις απαραίτητες φωτογραφίες , άλλωστε έχουμε μεγάλο περιθώριο χρόνου , η ώρα είναι κάπου 12 το μεσημέρι και η Λιουμπλιάνα πολύ κοντά . Κατά τις 13.00 συνεχίζουμε μέσα σε τοπία ......... Μπαίνουμε Σλοβενία και κατευθείαν στο κλεισμένο (μπούκινγκ-κινητό) απο χθές ξενοδοχείο Στο οποίο κάναμε ιδιαίτερη αναφορά να έχει στάθμευση κλειστή για τις μηχανές Βγάλσιμο 3βάλιτσα , για καλό κακό ξανά αλυσίδες παρότι η περίφραξη του υπαίθριου χώρου κλείδωνε και αμέσως στο δωμάτιο για τα γνωστά μπάνια , καθαρισμούς εξοπλισμού και χαλάρωση για να βγούμε στην πρωτεύουσα με τα πόδια . Λιουμπλιάνα λοιπόν ! Από τις μικρότερες και γοητευτικότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, η Λιουμπλιάνα είναι μια ήρεμη και φιλόξενη πόλη με πλούσια πολιτιστική κληρονομιά και ατμόσφαιρα που συνδυάζει αρμονικά τα χαρακτηριστικά της Κεντρικής Ευρώπης και της Μεσογείου. Πόση άραγε ομορφιά, κουλτούρα, μπαρόκ και αρτ νουβό αρχιτεκτονική, ζωντάνια και μεγαλοπρέπεια μπορούν να χωρέσουν στο κέντρο μιας πόλης, με πληθυσμό λιγότερο κι από την Πάτρα ; Απάντηση στο παραπάνω ερώτημα δίνει με τον πιο άμεσο και πειστικό τρόπο η πρωτεύουσα της Σλοβενίας η Λιουμπλιάνα, που φιγουράρει ανάμεσα στις πιο μικρές σε μέγεθος και πληθυσμό πρωτεύουσες της Ευρώπης. Η μητροπολιτική καρδιά της Σλοβενίας ,παρά την έκτασή της , κρύβει πλούσιο πολιτισμό και λαμπρά αρχιτεκτονικά αξιοθέατα που την κάνουν να φαίνεται πολύ μεγαλύτερη απ' όσο είναι. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που αρκετές μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις και πρωτεύουσες «ζηλεύουν» τη μικρή πριγκίπισσα της Σλοβενίας για τις ομορφιές και τη μοναδική της ατμόσφαιρα. Ιδιαίτερα χαριτωμένη και ενδιαφέρουσα, η λιλιπούτεια Λιουμπλιάνα χαρακτηρίζεται από πολλούς ως μια εκθαμβωτική μικρογραφία της Βιέννης, της Μπρατισλάβας, της Πράγας ή και του Σάλτσμπουργκ. Κτισμένη στο κεντρικό τμήμα της χώρας, σε υψόμετρο 278 μ., η Λιουμπλιάνα (το όνομά της σημαίνει «πολυαγαπημένη») είναι όσο μεγάλη χρειάζεται για να διαθέτει τα οφέλη και τις ανέσεις μιας πρωτεύουσας, αλλά και αρκετά μικρή ώστε να διατηρεί ανέπαφη την κουλτούρα και τη χαλαρωτική της ατμόσφαιρα. Χωρισμένη στα δύο από τον ποταμό Ljubjlanica, η σλοβένικη πρωτεύουσα μπορεί να μην έχει κάποιο φημισμένο μνημείο-σύμβολο, είναι όμως από μόνη της ένα αξιοθέατο. Κι αυτό, χάρη στον διάσημο αρχιτέκτονα Jose Plecnik (τον επονομαζόμενο «Γκαουντί της Βαλκανικής»), που μέσα σε τρεις δεκαετίες (1920-1950) κόσμησε τη γενέτειρά του με πάμπολλα αρχιτεκτονικά στολίδια και μεταμόρφωσε τη Λιουμπλιάνα, από μια απλή επαρχιακή πόλη της Βορειοδυτικής Γιουγκοσλαβίας, σε μια καλαίσθητη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Οι κάτοικοι της σλοβένικης πρωτεύουσας υποστηρίζουν χαριτολογώντας ότι: «έξι σταματημένα αυτοκίνητα σ' ένα φανάρι θεωρείται μποτιλιάρισμα!». ( & έτσι το είδαμε και εμείς !!!) Μάλλον θα πρέπει να έρθουν Αθήνα ... ( γειά σου Στέλιο άνοιωθε ) Παρότι το κέντρο ήταν σε απόσταση πάνω από μισή ώρα θέλαμε να την περπατήσουμε Και κάναμε πολύ σωστά παρά το ψιλόβροχο . Σχεδόν 1 ώρα μετά μαζί με τις στάσεις τα στομάχια θέλανε στέρεα τροφή . Πολλές καφετέριες και μαγαζιά για φαγητό Στάση λοιπόν να φάμε σε μαγαζί που δεν είδαμε τουρίστες αλλά ακούγαμε και βλέπαμε ντόπιες φυσιογνωμίες 5 κομμάτια πίτσας στο παρακάτω μέγεθος μαζί με τις απαραίτητες μπύρες ( τιμές το 1/3 περίπου από Αθήνα ) Και συνέχεια για το κέντρο της πόλης Εννοείτε οι γυναικείες παρουσίες ήταν όλες ''δεβλέπογλου'' Ένας από τους τέσσερις Δράκους που κοσμούν την γέφυρα ''Majski Most'' . O δράκος είναι το έμβλημα της Λιουμπλιάνα ! Σύμφωνα με τον θρύλο, ιδρυτής της Λιουμπλιάνα θεωρείται ο γνωστός Ιάσονας με τους Αργοναύτες του, που βρέθηκαν κατά λάθος στην περιοχή, επιστρέφοντας από τη μακρινή Κολχίδα. Οι ιστορικοί, αντίθετα, προσδιορίζουν την απαρχή της πόλης στο 2000 π.Χ., όταν και εντοπίζονται τα πρώτα ίχνη ζωής στην περιοχή. Τα ασάλευτα νερά του Ljubjanica εκτελούν χρέη άτυπων συνόρων, αφού στα δυτικά του ποταμού εκτείνεται το σύγχρονο κομμάτι της πόλης, ενώ η παλιά πόλη με το κάστρο βρίσκονται στην ανατολική πλευρά. Περπατήστε κατόπιν μέχρι την κεντρική πλατεία Preseren, που οφείλει την ονομασία της στον μεγαλύτερο ποιητή της Σλοβενίας France Preseren Το άγαλμα του Σλοβένιου λόγιου, μαζί με την μπαρόκ Εκκλησία των Φραγκισκανών (1660), κοσμούν τη φημισμένη πλατεία της Λιουμπλιάνα. Ο άλλος ο ^γίγαντας^ δεν είχε λουκετάκι να βάλει και άφησε της μηχανής ή του ποδηλάτου του ( πιθανόν και εύκολα Έλληνας θα ήταν ) Βραδάκι όμως και ένα ποτό μετά από μέρες επιβάλεται έστω και στην μεζούρα που έχουν { το αριστερό δεν είναι ουίσκυ δυστυχώς αλλά red bull } Παρά τα πολλά μπαράκια όμως και τον πολύ κόσμο , αναρωτιόμαστε σαν γνήσιοι Έλληνες ... ''μα καλά όλοι αυτοί μετά δεν έχουν κανά club να βγούν'' ? Ρωτάμε την σερβιτόρα , και μας κύκλωσε στον χάρτη κάποια μαγαζιά που είναι ανοιχτά έως αργά το πρωί ! Περπατώντας κάποιες τουρίστριες μας είπαν να πάμε στο ''Cirkus'' Kαι δεν πάμε λοιπόν ! {{ Δεν σας γεμίζει το μάτι από έξω , αλλά ήταν καλό εσωτερικά τελικά }} Τελικά ήταν κλειστό club με είσοδο κτλ γεμάτο με κόσμο και 2 διαφορετικές αίθουσες ... μια καπνιστών που ήθελες μάσκα για να μπείς και μια εντελώς άκαπνη Χορεύτριες και τα ρέστα κανονικά Τις μπύρες τις ήπιαμε , το σόου το είδαμε , αργά πλέον και ώρα για επιστροφή στο χοτέλ για λίγη ώρα ξεκούραση γιατι αύριο έχει ξύπνημα και βόρεια κατεύθυνση προς ''Αυστρία'' . Η υπόσχεση στον εαυτό μου για μελλοντική επίσκεψη για αρκετές μέρες στην Σλοβενία ( πακέτο με Αυστρία ) είχε γίνει Είδαμε πάρα πολύ λίγα αλλά εξτρά μέρα σε αυτό το ταξίδι δεν είχαμε οπότε , άλλωστε ήταν μια διερευνητική 1η επαφή με Σλοβενία ! bled και άλλα πολλά θα επισκεφτούν στο σύντομο ( ελπίζω ) μέλλον . Για τώρα υπάρχει το αύριο όμως που λέγεται Austria Συνεχίζεται ...
  26. 9 likes
    Έκατσα και διάβασα όλο το θρεντ από την αρχή. Έχοντας προσπεράσει τρία χρόνια τώρα τα πρώτα 'ηντα και παρ' ότι αυτό μου δίνει κάθε δικαίωμα να αρχίσω τις αμπελοφιλοσοφίες <ενθυμούμαι ότε ήμην νεανίας> και λοιπές σαχλαμάρες,ΔΕΝ θα το κάνω. Δεν έχουμε φλωρέψει! Είναι απαράδεκτο να ακούγεται αυτή η γελοία καραμέλα ''Τοτε με ένα παπί γυρνάγαμε όλη την Ελλάδα και τώρα ο νέος βαριέται να πάει μέχρι το Ναύπλιο με το Βαραντέρο!'' Λάθος κύριοι,τότε μπορεί να ακροβατούσαμε από πόλη σε πόλη με ένα ταπεινό 50ράκι ή 125 αλλά ήταν το μόνο που είχαμε (ούτε καν αυτοκίνητο) γι αυτό και το ταξιδεύαμε τόσο Μιλάμε για εποχές από τα 1975 έως τα 88-89 που υπήρχε όντως φτώχεια και στο χρήμα και στην πληροφόρηση (ένα Μοτοσπόρτ όλο κι όλο) και στην ποικιλία μοντέλων.Μετά βεβαίως έγινε το γνωστό γιγάντιο ντου των Ιαπωνικών εισαγωγών και είδε ο κοσμάκης φτηνή και μεγάλη μοτοσυκλέτα! Όλοι εσείς που διατείνεστε περί σημερινών 'φλώρων' για ρωτήστε έναν παλιό γαμάουα: έχει βγει ποτέ εκτός Ελλάδος? Οι περισσότεροι θα κατεβάσουν το κεφάλι με ένα αόριστο 'όχι'. Απεναντίας γνωρίζω πιτσιρικάδες στον κύκλο μου που με το Βστρομ ή το Βερσάκι τους ή το TDM φτάνουν για πλάκα Καλαμάτα-Θεσσαλονίκη ή Γιάννενα ή σύνορα. Το μηχανάκι τούς το έδωσε μεν το car και η 'εύκολη οικονομία' αλλά η κ@υλα -όπως και εμάς μιαν άλλη εποχή- είναι κατα-δικιά τους! Και δεν είναι καθόλου φλωριά.
  27. 9 likes
  28. 8 likes
    Ήρθαν κάμποσα πραγματάκια από το νετ και πήραμε και καινούργιες μπότες. Οι Dainese είναι πλέον 6 χρονών και εκτός του ότι παίρνουν πλέον νερά, δεν είναι και όσο ζεστές ήταν όταν τις πρωτοπήρα. Έχουν χαλάσει και στο σημείο του κουντεπιέ. Οπότε μένουν στην άκρη. Αντικαταστάτες ένα ζευγάρι IXS Attack Porelle. Επίσης νέα καλοκαιρινά γαντάκια μιας και τα βρήκα σε ΥΠΕΡΤΑΤΗ (στο motodirect.gr τα έχουν 52,5€ πχ) τιμή. Alpinestars Atlas, 17€ με μεταφορικά από το Wish. Έχω και τα Alpinestars C-1 Windstopper, τα οποία είναι λίγο σκισμένα στο μέρος του καρπού. Τα κρατάω για 2α καλοκαιρινά κι εκείνα. Πέραν τα της μηχανής, πήρα καινούργια τοστιέρα. Η παλιά πήρε φωτιά την προηγούμενη βδομάδα και πάλι καλά το πρόλαβα νωρίς και δεν γίναμε παρανάλωμα... Η καινούργια δεν θα μπορούσε να είναι άλλη: 25€ από τη μπουτικ της ομαδάρας.
  29. 8 likes
    Καθε φορα που βλεπω κοσμο να αγνοει τη διαφορα που υπηρχε στους δρομους, την κινηση και τα οχηματα που κινουνταν στο δρομο 30 χρονια πριν με τα αντιστοιχα του σημερα και να κανει βλακωδη σχολια σχετικα με το ποσο μαγκες ηταν τοτε που ταξιδευαν με 50αρια και ποσο φλωροι ειναι τωρα, που αμα βγεις στο δρομο με 50αρι σε περνανε και τα ποδηλατα, απλα κανω /facepalm και προχωραω. Εδω ρε παιδες μια λουτσα παω να παω με 600 κυβικα και κανω πορεια με 120-130 και φοβαμαι να πιασω αριστερη μη με περασουν απο πανω τα αυτοκινητα. Τι να λεμε τωρα. Συνελθετε..
  30. 8 likes
    Χαχαχαχαχα...Βοηθεια μας http://www.car.gr/classifieds/bikes/photos/8693028/
  31. 7 likes
  32. 7 likes
  33. 7 likes
    Μάιος 2016 Σλοβακία
  34. 7 likes
    Το μεγάλο πρόβλημα του κόσμου είναι ότι οι βλάκες είναι γεμάτοι αυτοπεποίθηση και οι έξυπνοι είναι γεμάτοι αμφιβολίες.
  35. 7 likes
    Μετά θα φταίει ο τροχονόμος που θα τον γράψει για.....3κάβαλο!!!!
  36. 6 likes
    εχουμε φλωρεψει και βλακειες αν βγει ενας ανδρεας σημερα να μου δωσει λεφτα και θα βαρεθειτε να διαβαζετε θεματα με ταξιδια
  37. 6 likes
  38. 6 likes
  39. 5 likes
  40. 5 likes
    Εντάξει,καλό είναι κάποια στιγμή να σταματήσει αυτή η ιστορία με το note 7...παρουσάστηκε ένα μεμονωμένο συμβάν και κάτι έγινε δηλαδής :p
  41. 5 likes
    Ουφ σόρυ, με πήγε αργά. Λοιπόν Μαρόκο. Μια ή άλλη γύρω στην Ταγγέρη θα σας αφήσει το καράβι, στο οποίο θα περάσετε μια γραφειοκρατική ταλαιπώρια καθώς θα πρέπει να σας βγάλουν έγγραφα για εσάς και για την μοτοσυκλέτα, και επειδή αρχίζει ο πιο αραβική φάση, αυτό συμπεριλαμβάνει πολύ περίμενε στον "γκισέ" μαζί με πολύ άλλο εκνευρισμένο κόσμο. Η εθνική στο Μαρόκο είναι κυριλέ, σε πολλά σημεία καλύτερα από την δική μας. Tα διόδια είναι λογικά, και έχουν πάντα γκισέ με άνθρωπο. Η βενζίνη όταν πήγαμε ήταν γύρω στο 1ε. Κάθε 30χλμ θα βρείτε βενζίνη, αλλά μην το ζορίσετε κιόλας, μόλις δείτε ρεζέρβα, στάση και γέμισμα. Στάσεις που κάναμε: Ασιλάχ. Κοντά στην Ταγγέρη, παραλιακή πόλη, με όμορφο σχεδόν κυκλαδίτικο στυλ που βλέπει Ατλαντικό. Σχετικά τουριστική, και παραδίπλα έχει και κάνα 2 3 παραλίες σε απόσταση κάποιων λεπτών με μοτό. Η κύρια παραλία της πόλης είναι...οκ I guess απλά αυτοί οι λαοί έχουν μια τάση να βλέπουν την παραλία ως εκεί που το νερό συναντά το έδαφος, και όχι ως κάποιο "θησαυρό". Ως αποτέλεσμα δίπλα από το κομμάτι που είναι καθορισμένο για "πλαζ", είναι λίγο χωματερή-μπουρδελάκι. Καζαμπλάνκα. Εάν οι χώρες ήταν άνθρωποι, το Μαρόκο θα ήταν μια πανέμορφη εξωτική γυναίκα. Αλλά όπως όλοι οι άνθρωποι, ακόμα και αυτή έχει μια βρωμερή κλτρυπίδα, και αυτή είναι η Καζαμπλάνκα. Ξεχάστε ό,τι από ταινίες, και τους φίλους που θα λένε "ωωωω να πας Καζαμπλάνκα", είναι μια σύγχρονη χαοτική βρώμικη μεγαλούπολη. Να πας εάν θες να δεις πως οδηγεί ο Αραβικός κόσμος (yolo) και πως ζουν πραγματι στην πόλη, ή εάν θες να δεις την αντίθεση μεταξύ των χλιδάτων high-tech συγκροτημάτων πολυκατοικιών απέναντι από τις εξαθλιωμένες φτωχογειτονιές. Το μόνο που άξιζε ήταν το τζαμί του Χασάν του 2ου που βρίσκεται παραλιακά, κοιτάει ωκεανό και είναι τε ρα στι ο. Όχι, πραγματικά ,είναι επιβλητικό τομέγεθος. Μπορεί να έχει γαμώ τα σημεία η πόλη, αλλά εγώ απλά ήθελα να φύγω το συντομότερο δυνατόν. Μαρακες. Ενδοχώρα, με τις θερμοκρασίες να βαράνε 45υπό σκιά. Αξίζει, αλλά "θέλει" μέρες κατ'εμε. Εμείς μόνο δύο είχαμε και δεν βγήκαμε καν από την παλιά πόλη της οποίας ένα μεγάλο μέρος είναι παζάρι. Το κακό είναι πως όλοι, μα ΟΛΟΙ, 100% θα προσπαθήσουν να σου πουλήσουν κάτι. Γενικά στο Μαρακές ούτε οδηγίες δεν ζητάς, καθώς ένας ευγενέστατος Μαροκινός θα σε πάει ακριβώς εκεί που θες, αλλά με το αζημίωτο. Αξίζει η πλατεία Jemaa el-Fnaa , που πάλι, είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ και το βράδυ γεμίζει κόσμο, χύμα φαγητάδικα, χορευτές, ακροβάτες, μουσικούς, γητευτές φιδιών, γυναίκες που κάνουν χένα, τυπάκια με μαϊμούδες και γενικά χαμός. Πάλι, προσοχή, η μαϊμουδίτσα δεν έκατσε στον ώμο σου επειδή σε συμπάθησε, αλλά για να σε χρεώσουν για την φωτογραφία ;) Ραμπατ. Η πρωτεύουσα. Παραθαλάσια, με τεράστια "παραλία" (εμείς θα το λέγαμε άπλωμα δίπλα στο νερό), γενικά όμορφη πόλη. Εάν θέλει κανείς να ψωνίσει κελεμπίες, ρούχα, αναμνηστικά κλπ κλπ καλύτερα να το κάνει εδώ, που έχει πάλι μεγάλο παζάρι , αλλά σε αντίθεση με το Μαρακές απευθύνεται και σε ντόπιους και κανείς δεν σου ζαλίζει τον έρωτα να ψωνίσεις. Κάπου εκεί εκδηλώθηκε μια χμμμ δυσφορία λόγω του ό,τι πλάκωνα ό,τι καυτερό έβρισκα επί 3-4 μέρες και αναγκαστήκαμε να "κόψουμε" μια στάση που θα κάναμε στην Φες, και πήγαμε πίσω Ταγγέρη. Τώρα κοίτα το πρόβλημα σας, που είχαμε και εμείς. 5-6 μέρες στο Μαρόκο ΔΕΝ φτάνουν. Από τα "βόρεια" είχαμε ακόμα Φες και Σεφσαούεν που αξίζουν. Αλλά όοοοολο το ζουμί στο Μαρόκο είναι να ανέβεις και να περάσεις τον Άτλαντα, και να "πέσεις" στην έρημο. Από εκεί και πέρα θα πρέπει να πατήσεις και λίγο χώμα, αλλά είναι κρίμα να πας μέχρι εκεί και να μην περάσεις 1 βραδιά έρημο, να μην βολτάρεις το βουνό. Άλλες συμβουλές. Οι Γυναίκες σας: Τραβάνε την προσοχή ειδική εάν είναι ψηλές ξανθιές αλλά οι Μαροκινοί δεν έγιναν ποτέ προσβλητικοί ή επιθετικοί, ούτε σε επίπεδο κάγκουρα. Οι Γυναίκες τους: Από φουλ ευρωπαία (χωρίς ακραία ξέκωλα), μέχρι φουλ μπούρκα. Μπάνιο στην θάλασα κάνουν με σερφαδικη στολή κλπ. Υπάρχουν και παραλίες (προς Ασιλάχ) όπου μας είπαν πως ναι μια χαρά πας με μπικίνι. Στη Ραμπάτ όμως σίγουρα δεν θα το συνιστούσα. Όχι πως είναι παράνομο ή θα γίνει κάτι, απλά ΟΛΑ τα βλέματα θα είναι στραμμένα εκεί και μπορεί να θεωρηθεί προκλητικό. Φαγητό: Μια χαρά. Μας είχαν προειδοποιήσει να μην φάμε λαχανικά ωμά, αλλά δεν είχαμε κάποιο πρόβλημα. ΟΚ από πλανόδιο μην φας ωμό λαχανικό, αλλά σε γενικές γραμμές κυριλέ. Νερό: Πρέπει να έχεις άφθονο, ειδικά εάν πρόκειται να κάνεις μεγάλη απόσταση. Πίστεψε με σε κάποια φάση θα θες να έχεις λίγο να βρέξεις και το κεφάλι σου. Ζέστη: Πολλή, πάααααααααααααρα πολλή ειδικά όσο απομακρύνεσαι από τα παράλια. Χρήματα: Αλλάζετε μόλις φτάσετε στο λιμάνι, ή απλά χρησιμοποιείτε κάρτα, ή απλά χρησιμοποιείτε κάρτα για να σηκώνετε από τον Ελληνικό σας λογαριασμό. ΑΤΜ σε πόλεις, όχι σε χωριά και όχι σε βενζινάδικα στην εθνική. Οδήγηση: Καζαμπλάνκα πόλεμος, εθνική κύριοι (κάνουν δεξιά για να προσπεράσεις κλπ). ΠΡΟΣΟΧΗ, ΌΠΩΣ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΧΩΡΕΣ ΠΟΥ ΑΝΕΦΕΡΑ: δεξιά. Κάθεσαι ΔΕΞΙΑ εάν δεν προσπερνάς, αλλιώς σου έρχονται με 50+ και φώτα στην αριστερή κολλητά, Ραμπάτ σαν Αθήνα με λιγότερη κίνηση Μαρακες δεν ξέρω φτάσαμε μεσημέρι εμείς και άλλοι 10 ήταν στον δρόμο σα μαλάκες. Αυτά γενικά. Δεν είναι "ταξιδιωτικό" είναι λίγο συμβουλές λίγο αναμνήσεις. Εάν θέλετε κάτι ρωτήστε. Κατ'εμέ, καλύτερα περιορίστε το ταξίδι και ξεζουμίστε 1-2 χώρες. Προσωπικά θα έκανα φουλ τουρ Ισπανία-Πορτογαλία ή Ιταλία-Γαλλία. Για να βρει μέχρι Μαρόκο θέλει κάποιες μέρες να βαράς 500άρες, λίγη παραμονή σε πόλεις, και να μην κατέβεις και περάσεις Άτλαντα. Εάν όμως είστε οπωσδήποτε για εκεί, σου έχω άλλη πρόταση πιο φτηνή και γρήγορη, αλλα πιο ξενέρωτη. Μπορείτε να γυρίσετε από Ταγγέρη - Ιταλία direct. Ναι είναι 500ε + (θα τα έδινες έτσι κι αλλιώς για βενζίνες διόδια διανυκτερεύσεις πόσες μέρες), ναι είναι 48 ώρες (που τις έκανε 50+ αλλά οκ) αλλά κερδίζεις χρόνο αραχτός στην καμπίνα σου. ΥΓ: Εμείς κάναμε μέσες-άκρες περί τα 5000χλμ. Προσοχή στα λάστιχα σας. http://imgur.com/a/MO73Z Α και για να σου δώσω άλλο ένα στοιχείο εφησυχασμού σχετικά με εξοπλισμούς και μηχανές κλπ. H 2η μοτό που ακολουθούσε ήταν ΜΤ03. Νομίζω τα 1000άρια μια χαρά το έχουν ;)
  42. 5 likes
    Nope, δεν ανεβάζω γενικά. Λοιπόν. Θα έχει μπινελίκια και θα είναι ψιλο-χαοτικό το κείμενο. To πέρασμα προς Γένοβα γαμάει, το πέρασμα από Ιταλία-Γαλλία γαμάει, και μιλάω για την Εθνική όχι για κάποιο χωμένο δρομάκι. Με τις ημέρες σας, για εθνική είστε. Κεφάλαιο 1ο :ΓΑΜΙΕΤΑΙ Η ΝΟΤΙΑ ΓΑΛΛΙΑ. ΟΚ είναι όμορφη, ΑΛΛΑ προσοχή γδέρνει. Πανάκριβα όλα, ετοιμαστείτε για σάντουιτς εάν πηγαίνετε παραλιακά από όμορφες πόλεις. Εμείς πήγαμε 1η πόλη Ιταλίας Genova , και περάσαμε για διανυκτέρευση στο Menton, μετά Aix En Province, και τέλος Perpignian. Menton: Γαλλική ριβιέρα, έχει όμορφη παραλιούλα και την συνδυάζει με χαριτωμένη πόλη που λες "ΑΥΤΟ είναι επίπεδο ζωής ρε φίλε". Ακριβή. Aix En Province: ΟΚ, φύση κλπ, εάν έχεις πάει Τοσκάνη δεν θα εντυπωσιαστείς. Στην πόλη το χρήμα ρέει και φαίνεται, και στις τιμές. Φαίνεται όμως και στα μηχανάκια, που δεν ξέρω τι τρέχει εάν έχουν μεγάλη μοτο-κουλτούρα αλλά σου εγγυώμαι θα βγάλεις φωτό και μηχανές. Πολλή καστομια χαρλει MV Augusta, ο,τι θες. Φαγητό από σουπερ-μαρκετ. Perpignian: Όμορφη, και αρχίζεις να βλέπεις την "μίξη" με το Ισπανικό στοιχείο Κεφάλαιο 2ο: Τρέχα για Ανδαλουσία Συνεχίσαμε και καθήσαμε Βαρκελώνη 2 μέρες όπου έμενε μια φίλη. Εντάξει αξίζει, μην σου λέω για τη Βαρκελώνη. Ευρωπαϊκή πρωτεύουσα με τα όλα της, Gaudi και άγιος ο θεός, ό,τι αλτερνατιβοφάση μπορείς να φανταστείς, λίγο-πολύ γνωστά. Έπεσαν αισθητά οι τιμές από την Γαλλία. Εάν θες να μπεις Sagrada Familia κλείσε από πριν εισιτήρια Το όλο ζουμί της Ισπανίας κατ'εμέ είναι μετά, στην Ανδαλουσία. Πολύ φτηνότερη και πανέμορφη. Να πάτε οπωσδήποτε Γρανάδα για το Alhambra και για να αράξετε σε κανονικό tapas bar. Nα πάτε Σεβίλλη για το Αλκαζάρ (το original) και γενικά επειδή η Σεβίλλη είναι καταπληκτική, και εδώ θα σταθώ λίγο. Έχει τόσο τουριστικο-ιστορικά, όσο και πραγματικό nightlife, φοβερά ταβερνεια/ταπας όπου αράζεις για μπύρες και φοβερό φαϊ, έχει και ένα theme park έτσι άμα σου σκάσει πως θες ρολερκοστερ κια νεροτσουλήθρες και γενικά την ερωτεύτηκα την πόλη. Pro-Tip: Aφού έχετε που έχετε μοτό, ΜΗΝ ΜΕΙΝΕΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ. Εμείς μέναμε σε ξενοδοχείο περίπου 15λεπτά από το κέντρο και για 35ε το βράδυ είχαμε δωμάτιάρα με σαλόνι, υπερ-διπλο κρεβάτι, μπάνιο για συναυλίες, laundry service, πισίνα και γενικά γιάπικη φάση μια χαρά. "Φλωριές" θα πεις, αλλά μαν όταν δεις τι θερμοκρασίες βαράει εκεί και θα κατεβαίνεις από το μοτό ιδρωμένος και στρωμένος κουνούπια, θα το εκτιμήσεις :D Α ναι, οι θερμοκρασίες στην Ανδαλουσία, Ιούλιο που πήγαμε, ήταν 40+ επιπέδου "κλειστή ζελατίνα αλλιώς καίγονται τα μάτια μου". ΕΠΙΣΗΣ η Ισπανία έχει έρημο (!) από την οποία περάσαμε γύρω-γύρω αλλά παίζει να αξίζει για την περιπέτεια. Μετά πήγαμε Ρόντα, που είναι οκ εντυπωσιακά χτισμένη η παλαιά πόλη (δες φωτό) αλλά δεν αξίζει να φας μια μέρα μόνο για αυτό. Για το πέρασμα, δεν είναι απαραίτητο να πας Γιβραλτάρ, ίσα-ίσα παίζει να είναι μπλέξιμο. Πέραν του ό,τι θα δεις συνέχεια ticket houses σε εξόδους της εθνικής από κάποιο σημείο της Ισπανίας και μετά, μπορείς να κλείσεις από ίντερνετ από Ισπανία - Μαρόκο. Εμείς περάσαμε πχ από Algeciras προς Tangiers Med. ΠΡΟΣΟΧΗ όταν κλείνεις εισητήρια επιστροφής, να είσαι βέβαιος από ποιά Ταγγέρη φεύγει το πλοίο. Άλλο Tangiers, άλλο Tangiers Med. Διαφορά 20 λεπτών αλλά δε λέει να χάσεις πλοίο γι'αυτό το λόγο. Παύση, έχω λίγη δουλίτσα τώρα, συνεχίζω αργότερα με Μαρόκο. Πες μου εάν αυτό θέλεις ή κάτι ποιο συγκεκριμένο, ερωτήσεις απορίες. ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Προσοχή στα διόδια! Τα Ισπανικά ειδικά δέχονται μόνο κάτι american express και μαλακίες, και μπορεί να βρεθείς να νομίζεις πως είσαι κύριος με την mastercard / visa σου και να καταλήξεις να μην μπορείς να περάσεις!
  43. 5 likes
    1ον) Χαλάς την πιάτσα. Ακόμα δεν γύρισες και το ανεβάζεις ? Τς,τς,τς....... 2ον) Τι να κλάσει η Βουλγαρία ρε φίλε , ούτε ένα σκουπίδι δεν είδα επάνω στο βουνό , ένα κονσερβοκούτι , ένα προφυλακτικό , μια σακούλα. Ντροπή τους..... 3ον) Είσ' ωραίος !!!!
  44. 5 likes
    Έχω κηδέψει με το ΑΧ-1 κόσμο και κοσμάκη στην Cicciolina. Με γόμες να έρχεστε στη Λούτσα.
  45. 5 likes
  46. 4 likes
    Βέβαια αυτό διαβάζεται κι από την άλλη οπτική γωνία , αυτού που έχει επιλέξει ένα μικρό σκουτεράκι για την πόλη και δεν την παλεύει να κάθεται κολλημένος πίσω από την ξετάπωτη ακράπα του μπροστινού του ο οποίος αντικειμενικά κινείται σχεδόν σαν αυτοκίνητο λόγο όγκου/διαμόρφωσης δρόμου. Κοινή λογική χρειάζεται κι όλα καλά θα πάνε.
  47. 4 likes
    Απλά να δώσω ένα update της κατάστασης και να κλείσω το θέμα λέγοντας ότι τελικά ακολούθησα τη συμβουλή του @FlyingInADream και έκανα μια απλή εξαέρωση αγνοώντας το ABS. Η αίσθηση των φρένων επανήλθε και όσο και να το δοκίμασα σε μια βόλτα με απότομα φρεναρίσματα κτλ. δεν διαπίστωσα κάποιο πρόβλημα στη λειτουργία του ABS, οπότε τέλος καλό όλα καλά. Ευχαριστώ και πάλι όσους μπήκαν στον κόπο να μου απαντήσουν.
  48. 4 likes
    Είχα πάει, Λίμνη Πλαστήρα, 3ημερο. Έβρεχε συνέχεια, και ομίχλη, ορατότητα 5 μέτρα. Η άσφαλτος λάσπη χαμός. Πολλά ρυάκια έκοβαν κάθετα την άσφαλτο για να καταλήξουν στην λίμνη, ειδικά πάνω σε στροφές. Αλλά στα @@ μου, ήμουν με το αμάξι
  49. 4 likes
    Ας πει κάποιος στον Διατσιδη πως η Αυστραλία ΔΕΝ ανήκει στην Ασία αλλα στην Ωκεανία. Μας έχει ζαλίσει τόσο καιρό με τους τρεις αγώνες της Ασίας! !
  50. 4 likes
    Ένα είναι το βιντ με τους απόλυτους μαυροκάγκουρες.