Leaderboard


Popular Content

Showing most liked content on 01/04/15 in all areas

  1. 118 likes
    «Είμαι νέος αναβάτης και θέλω supersport!!!» Είναι μια ερώτηση που συναντάμε πολλές φορές. Είτε στα fora, είτε στα περιοδικά, είτε απλά σε συζητήσεις μεταξύ αναβατών (παλιών ή εκκολαπτόμενων). «Θέλω 1η μοτοσυκλέτα. Ποιο supersport μοντέλο να πάρω?» Να ξεκινήσω λέγοντας δύο κουβέντες, εκτός θέματος. Η πρώτη έχει να κάνει με το κείμενο που θα ακολουθήσει. Ένα κείμενο που ουσιαστικά φωτογραφίζει τις δικές μου σκέψεις και εμπειρίες. Σκέψεις που σε καμία περίπτωση δεν είναι αξιώματα και κατά συνέπεια η μόνη τους δουλειά είναι απλά να βάλουν τους αναγνώστες σε σκέψη και (ελπίζω) προβληματισμό. Η δεύτερη έχει να κάνει με τους ίδιους τους αναγνώστες. Αν το κείμενο διαβαστεί επιφανειακά και άνευ ενδιαφέροντος, δεν πρόκειται να βοηθήσει σε κάτι. Χρειάζεται να βοηθήσετε και εσείς, να δηλώσετε την παρουσία και την συμμετοχή σας στους προβληματισμούς, να μπείτε σε διαδικασία κουβέντας και κυρίως διαφωνίας, εποικοδομητικής και δυνατής. Όσα και να γράψω, χωρίς συμμετοχή, οι νέοι αναβάτες θα μείνουν απλά στην ανάγνωση, με στενούς ορίζοντες και χωρίς επεξεργασία. Πάμε στο θέμα μας...... Ξεκινάμε με κάτι απλό. Οποιοδήποτε Supersport μηχανάκι, 600άρι ή χειρότερα 750άρι ή ακόμα χειρότερα 1000άρι, δεν είναι σχεδιασμένο για άπειρους αναβάτες. Και μάλιστα, όσο πιο πρόσφατο μοντέλο είναι, τόσο χειρότερα είναι τα πράγματα για τον άπειρο αναβάτη. Αν προσπεράσουμε τους (νέους) αναβάτες με τάσεις αυτοκτονίας, οι οποίοι έχουν ήδη αποφασίσει πως θέλουν οι τελευταίες τους στιγμές εν ζωή να τους βρουν πάνω σε ένα σετ κλιπ-ονς, οι υπόλοιποι οφείλουν στους εαυτούς τους (αλλά και στα αγαπημένα τους πρόσωπα) να δεχθούν πως η απειρία τους ορθώνει ένα τεράστιο απαγορευτικό μπροστά στη σκέψη και μόνο απόκτησης ενός χειρουργικού εργαλείου όπως είναι τα ss μηχανάκια. Με μπαλτά αφενός δεν κάνεις χειρουργική επέμβαση, αφετέρου προκαλείς τεράστιες ζημιές και ανεπανόρθωτες καταστάσεις. «Μα δε θέλω ένα μικρό μηχανάκι που θα το βαρεθώ γρήγορα» Κάθε πράγμα στον καιρό του και ο κολιός τον Αύγουστο. Η μηδενική εμπειρία ενός νέου αναβάτη, υποχρεώνει τις επιλογές του να ακολουθήσουν μια ανοδική πορεία. Κανείς δεν ξεκίνησε μαθημένος, κανείς δεν χρειάστηκε το καλύτερο/ακριβότερο/τελειότερο όταν ξεκινούσε. Πόσο μάλλον όταν η αγορά αυτή μπορεί άνετα να γυρίσει εις βάρος της υγείας ή και της ζωής του χρήστη. Σε ένα παιδί δεν ξεκινάς κάνοντάς του δώρο ένα παζλ των 3000 τεμαχίων. Από την μία αποκλείεται να το ολοκληρώσει, από την άλλη πιθανότατα να χάσει το ενδιαφέρον του και να εγκαταλείψει το «άθλημα». Αν μάλιστα προσθέσουμε και την πιθανότητα τραυματισμού, τότε το πράγμα ξεφεύγει, αφού ο φόβος/τρόμος είναι εκ προοιμίου κακός σύμβουλος για όλους μας, σε οποιαδήποτε εργασία! Το μικρό μηχανάκι είναι μικρό μόνο στα χαρτιά. Ακόμα και ένα ταπεινό 250άρι είναι ικανό (λόγω λάθους χειρισμού) να μας δημιουργήσει προβλήματα, είτε ως νέο είτε ως παλιό αναβάτη. Για διαφορετικούς λόγους. Η ειδοποιός διαφορά ενός αυτοκινήτου και μιας μοτοσυκλέτας είναι πως το λάθος του χειρισμού συνήθως ακολουθείται από αυξημένη πιθανότητα τραυματισμού, σωματικού ή ψυχικού ή και των δύο ειδών ταυτόχρονα. Ένας νέος οδηγός, μπορεί να διαχειριστεί τα άλογα ενός φρέσκου τουρμπάτου αυτοκινήτου, την ίδια στιγμή που ένα ταπεινότατο δίκυκλο 20 ίππων μπορεί να τον στείλει στα εξωτερικά ιατρεία ενός νοσοκομείου. Κι αυτό γιατί η οδήγηση μοτοσυκλέτας απαιτεί πολλά παραπάνω από τον χειριστή και οποιοδήποτε λάθος μπορεί να αποβεί μοιραίο. Ακόμα κι ένα μικρό μοτοσυκλετάκι μπορεί να προσφέρει άπειρες ώρες ευχαρίστησης στον αναβάτη, ώρες εκπαίδευσης, ώρες δοκιμών με έναν κοινό συντελεστή: χαμηλές (σχετικά) ταχύτητες και μηχανικά μέρη που βοηθούν τον αναβάτη αφού «απορροφούν» τα λάθη του (σε υψηλό σχετικά βαθμό). Όταν, μετά από καιρό, ο αναβάτης καταφέρει να φθάσει στα όριά της τη μικρή μοτοσυκλέτα, ακόμα και τότε μια μικρή αλλαγή μπορεί να ανανεώσει την σχέση τους και να απομακρύνει κι άλλο την «ανάγκη» αντικατάστασης. Ένα νέο σετ ελαστικών, μια μικροβελτίωση αναρτήσεων, μια νέα τεχνική οδήγησης είναι ικανότατες συνθήκες να παλέψει ο αναβάτης άλλο ένα 6μηνο για να ξεχειλώσει τις ικανότητές του και την συνεργασία του με το «μικρό μηχανάκι» του. «Αν είναι να γεράσω για να πάρω αυτό που μου αρέσει.....» Ας σκεφτούμε κάθε τι με το οποίο καταπιαστήκαμε στη ζωή μας. Από τα μαθήματα στο σχολείο/σχολή μας, από τα αθλήματα που κάναμε, τα παιχνίδια που παίξαμε, ακόμα και τις μεθόδους μας απέναντι στο έτερο φύλο! Όλα προχωρούσαν αυξάνοντας τον βαθμό δυσκολίας και όσο τα χρόνια περνούσαν, τόσο ευκολότερα φαίνονται τα παλιά στο να γίνουν. Πάντα κάναμε αυτό που μας άρεσε, αλλά θέλαμε πάντα να υπάρχει κάτι «ψηλότερα» για να μας τραβήξει, να γίνουμε καλύτεροι, να ανέβουμε και στον επόμενο λόφο. Ακόμα και το πρώτο 50άρι μηχανάκι, ήταν διαστημόπλοιο μπροστά στο ποδήλατο. Και στο καπάκι, το 50άρι ήταν για κλωτσιές, όταν καβαλήσαμε το πρώτο μας 250άρι κοκ. Είναι προτιμότερο να πιάσω το όριο στο «χαμηλό» επίπεδο, παρά να υπολειτουργώ το «καλό». Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για μοτοσυκλέτες, με τις οποίες (ή καλύτερα εξαιτίας αυτών) πολλοί αναβάτες δεν πρόλαβαν καν να γεράσουν επειδή έκαναν αυτό που τους άρεσε. Κανείς δε γέρασε περιμένοντας. Δεν είπαμε να καθυστερούμε τις επιλογές μας, αλλά απλά να είμαστε ελαφρώς μετριοπαθείς στον τρόπο αναρρίχησης μας στις κατηγορίες. «Και να χάνω χρήματα για μικρά χρονικά διαστήματα?» Αφενός είναι περιττό έξοδο ένας νέος αναβάτης να πάρει καινούρια μοτοσυκλέτα. Μπορεί άνετα να βρει ελαφρώς μεταχειρισμένο, το ίδιο μοντέλο, στο 60% της αξίας του καινούριου και να πάρει το 100% της ευχαρίστησης. Με αποτέλεσμα η μεταπώληση να τον βλάψει πολύ λιγότερο. Αφετέρου, πάντα θα υπάρχει το αγοραστικό κοινό για την μεταχειρισμένη μικρή μοτοσυκλέτα μας όταν βγούμε στην αγορά για πώληση. Γιατί θα υπάρχουν πάντα οι νέοι αναβάτες που θα θέλουν να αγοράσουν το δικό μας μεταχειρισμένο για να μάθουν. Από την άλλη, ένα SS μηχανάκι, λόγω απειρίας θα μας κοστίσει πολλά παραπάνω από την «χασούρα» των μεταπωλήσεων. Κάτι η ακριβότερη συντήρηση, κάτι η πιθανότατη πτώση και ανάγκη αντικατάστασης ακριβών περιφερειακών και έχουμε ήδη «μπει μέσα». Ξεχάστε το οικονομικό. Είναι απλά δικαιολογία. «Νομίζω πως θα φαίνομαι σα noobάς πάνω στο 2.5αράκι» Φαντάζεσαι πόσο πιο noobάς θα φαίνεσαι πάνω στο ZX-6R ή το RR ή το R6? Που θα τρέμεις στην ιδέα και μόνο να ανοίξεις το γκάζι? Που θα σε κοιτούν οι διπλανοί και θα γελούν επειδή πας ρολαριστός και «τι το ήθελες το R6 ρε παλικάρι...Πάρε ένα YBR μπας και μάθεις» Που θα έχεις τα μαρσπιέ τέρμα ψηλά για να στρίβει το μηχανάκι και η μεγαλύτερη κλίση θα είναι των 10° επειδή δεν μπορείς να κάνεις γυροσκοπικό και να γύρεις με το μηχανάκι? Κανένα μηχανάκι δε θα σε κάνει να φαίνεσαι καλύτερος, γρηγορότερος, πιο μάγκας. Όμως κάθε μηχανάκι μπορεί άνετα να «ξεβρακώσει» τον αναβάτη αν αυτός είναι «λίγος». Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για μηχανάκια χειρουργικά εργαλεία που μπορούν να μας «κόψουν» λόγω μικρολαθών. Ο άπειρος αναβάτης ενός ss μπορεί άνετα να πέσει μπροστά στην καφετέρια με τα δεκάδες πιπίνια, επειδή μπλόκαρε τον εμπρός τροχό πάνω στον δρόμο σαπουνόπερα, καθαρά από απειρία. Ή να κάνει ένα high side, λόγω αποτυχημένου drift (ακούσιο ή εκούσιο). Και όλα αυτά μεγεθυμένα, επειδή ο απόλυτος χαρακτήρας των ss, κάνει τα λαθάκια χειρισμού μεγάλα λάθη, με ακόμα μεγαλύτερα (άσχημα) αποτελέσματα. «Μα είμαι εγκρατής. Θα προσέχω. Δεν θα τρέχω. Είμαι υπεύθυνος άνθρωπος» Ναι, ΟΚ. Χορτάσαμε υπευθυνότητα και εγκράτεια! Όλοι οδηγούμε συγκρατημένοι, όλοι μας είμαστε 100% προσεκτικοί, δεν τρέχουμε. Ξέρετε πιο είναι το βασικότερο μειονέκτημα ενός ss μηχανήματος στα χέρια άπειρου? Η «υποχρέωση» να αποδείξουμε εαυτόν και αλλήλους πως καβαλάμε γρήγορο μηχανάκι και «το έχουμε». Και το πρώτο ατύχημα (ή δυστύχημα) θα γίνει στο πρώτο φανάρι που θα σκάσει δίπλα μας κάποιο άλλο μηχανάκι, μεγαλύτερο-μικρότερο-πιο γρήγορο-πιο αργό, δεν έχει σημασία. Εκεί που εμείς, ως άπειροι αναβάτες αγοράσαμε το απίθανο 675 και απλά περιμένουμε στο φανάρι ήρεμοι μέχρι που σκάει δίπλα μας ένα TDM / Fazer/ Bandit και θα αρχίσει τις ξερογκαζιές. Γιατί αφενός εκείνος την έχει πιστέψει, γελάει με σένα που «κοίτα τον πήρε το 675 και νομίζει πως είναι ο Rossi» και σε τελική ανάλυση δεν έχει να χάσει τίποτα. Κυρίως αυτό. Γιατί ακόμα και να χάσει λόγω αργότερου μηχανήματος δεν θεωρείται ήττα, αν νικήσει θα είναι γαλόνια στο καφέ της επομένης...... Τι θα κάνει ο άπειρος? Θα βάλει τον εγωισμό μπροστά, σημαία του, και...θα ανοίξει. Και όταν ανοίγεις ένα 675, οφείλεις να αντιλαμβάνεσαι και τα km/h και το πως στρίβει και το πως μπορεί να φρενάρει από 3ψήφια km/h. Και ναι, ο άπειρος με το 675 είναι μια ωρολογιακή βόμβα, έτοιμη να εκραγεί και με χαλασμένο timer!!! Και δε φταίει το 675 γιαυτό...... Για να είναι ασφαλής η μετακίνηση/οδήγηση με ένα ss μηχανάκι, απαιτείται κάτι που ο άπειρος αναβάτης δεν δύναται να έχει!! Εμπειρία. Εμπειρία στο χειρισμό του γκαζιού, στη μανέτα του φρένου, στο γυροσκοπικό, στην εποπτεία του χώρου, στην πρόβλεψη καταστάσεων, στην οδήγηση σε πραγματικές συνθήκες. Και η εμπειρία έρχεται μόνο με τον καιρό και την θέληση. Αν κάτι από τα δύο απουσιάζει, απουσιάζει και η εμπειρία και κατά συνέπεια είναι απαγορευτική η οδήγηση και κατοχή μιας ss μοτοσυκλέτας. «Μα μπορεί να κάνω τα ίδια λάθη και με ένα ER. Τι αλλάζει?» Κι όμως αλλάζει. Στο ER οι μαλακές αναρτήσεις και πλαίσιο θα «μαζέψουν» μεγάλο ποσοστό από τα λάθη και συνήθως ο λάθος χειρισμός συνοδεύεται από τον κρύο ιδρώτα στη ραχοκοκκαλιά. Το ίδιο και το γκάζι, επειδή η καμπύλη της ροπής και ιπποδύναμης είναι πολύ πιο ομαλή και «ανεκτική» σε κακό χειρισμού της γκαζιέρας. Στον ίδιο χρόνο που το μεσαίο «εύκολο» μηχανάκι επιταγχύνει στα 70km/h, το ss ήδη ξεπερνά τα 120 και το κυριότερο, χωρίς να γίνονται αντιληπτά στον αναβάτη! Ένα λάθος σε μαλακό και εύκολο μηχανάκι μας οδηγεί σε προβληματισμό, όταν ξαπλώσουμε το βράδυ στο κρεβάτι μας. Ένα λάθος σε σκληρό και δύσκολο μηχανάκι μας οδηγεί σε βαρύ τροχαίο με επιπτώσεις που δεν μπορούν να προβλεφθούν. Το «εύκολο» μηχανάκι συγχωρεί τα λάθη. Το «δύσκολο» θα δαγκώσει. «Μα ο φίλος μου πήρε R6 στα 18 του», «τι πειράζει που θέλω να μάθω με κάτι που μ' αρέσει?» (κοκ) Μα τότε, γιατί ρωτάς φίλε μου? Κάνε του κεφαλιού σου, πάρε για 1ο μηχανάκι 1000άρι SS (2009+) και βγες σαν χειροβομβίδα απασφαλισμένη στους δρόμους!!! Και ελπίζω να μην πάρεις κι άλλους μαζί σου..... Ξέρεις όμως κάτι? Δυστυχώς ο εγωισμός σου, η αντίδρασή σου απέναντι στα λόγια ενός παλιότερου αναβάτη (που σε τελική ανάλυση δεν έχει κάτι να κερδίσει από τις επιλογές σου) μπορεί να είναι επιζήμια σε πολλούς άλλους συναδέλφους εκεί έξω. Η απειρία σου θα προσπαθήσει να ελέγξει ένα τέρας, σε συνθήκες δρόμου, με άλλα οχήματα (μικρά ή μεγάλα), πεζούς (ηλικιωμένους ή παιδιά) και εμπόδια ή δυσκολίες (κακοτεχνίες, λάθος συνθήκες κοκ). Και το βέβαιο λάθος σου, σε ένα μηχανάκι που δε συγχωρεί, θα δημιουργήσει ένα ατύχημα με συμμετέχοντες παραπάνω από έναν. Όχι, δεν θέλω να στεναχωρήσω ή να καταστρέψω τα όνειρα των άπειρων αναβατών. Θέλω απλά να τους εξηγήσω πως με ακατάλληλα χέρια και εμπειρία, η δουλειά είναι πιο χοντροκομμένη. Και απαιτεί αντίστοιχα «χοντροκομμένα» εργαλεία για να μη γίνει ζημιά. Θέλει υπομονή και επιμονή. Ο νέος αναβάτης, αφού φορέσει τον απαραίτητο εξοπλισμό ασφαλείας του (κράνος, μπουφάν, γάντια, μπότες τουλάχιστον) πρέπει να ανέβει στο μεταχειρισμένο «ήπιο» μηχανάκι του, να βοηθηθεί από την «μαλακότητα» ώστε να μάθει τα βασικά, να πάει σε μια σωστά επιλεγμένη σχολή για να μάθει τεχνικές οδήγησης που θα κάνουν τις βόλτες του ασφαλέστερες και απολαυστικότερες. Ναι, είναι πολύ όμορφο το ss μηχάνημα. Εντυπωσιακό σε εμφάνιση και προδιαγραφές και επιδόσεις. Αλλά δεν είναι για τώρα. Σε τελική ανάλυση, ο χρόνος και η θέληση θα δείξουν αν στο μέλλον μπορείς και έχεις τη διάθεση να ακολουθήσεις το δύσκολο μονοπάτι των SS μοτοσυκλετών. Καλή συνέχεια σε όλους μας. Και με τις καλύτερες επιλογές δίτροχων συντρόφων!
  2. 43 likes
    Πριν γυρίσουμε το κλειδί + πατήσουμε τη μίζα ή κατεβάσουμε τη μανιβέλα, η τελευταία μας κίνηση, ηταν να κλείσουμε το φερμουάρ του μπουφάν. Οκ, και να κλεισουμε και το λουρί του κράνους. Τι ειναι όμως το φερμουάρ ? Πως κατάργησε -σε μεγάλο βαθμό- τα κουμπιά, και έφερε επανάσταση στην ένδυση ? Ανακαλύφθηκε πριν 124 χρόνια. Η αρχη λειτουργίας του, εξαιρετικά απλή. 1 βαγονάκι-οδηγός, ενώνει 2 σειρές δοντιών που ειναι μόνιμα τοποθετημενες πάνω σε ύφασμα / πλαστικό. Τα πιο συνηθισμένα είδη (που μας ενδιαφερουν ως αναβάτες), ειναι τα 5άρια coil και τα 5άρια plastic. Η συνηθης ονομασία τους στην καθομιλουμενη, ειναι 5άρι πλαστικό = coil και 5αρι κοκκάλινο= plastic. Τα 8άρια, ειναι για τέντες οχημάτων, ενω τα 10άρια ειναι για σκάφη και άλλες εφαρμογές, όπου απαιτειται αντοχή + ανθεκτικότητα. Φυσικά, ειναι βαρύτερα και εντελως ακατάλληλα για ένδυση... Τα μεταλλικά ειναι τα πιο ανθεκτικά, αλλά χρειάζεται να ειναι καλής ποιότητας, αλλιως χαλάει γρήγορα. Όλα τα jeans, ειχαν κάποτε μόνο μεταλλικά φερμουάρ. Τα invisible = αόρατα, ειναι τα φερμουάρ που υπάρχουν σε φορέματα / φουστες και ειναι κατασκευασμενα, ωστε κλείνοντας τα, να υπάρχει μία σχεδόν αόρατη γραμμη ένωσης χωρις να φαίνονται τα δόντια. (ειναι και τα ακριβότερα...) Με τα χρόνια, η παραγωγή τους αυξηθηκε και εξελίχθηκαν σε διάφορες παραλλαγες, ανάλογα τη χρήση. Μια πολυεθνική-κολοσσός απο την Ιαπωνία, ειναι εδω και πολλά χρόνια η καλύτερη του είδους της. Η, ΥΚΚ. (Yoshida Kōgyō) Ειχε και εργαστάσιο στην Ελλάδα, στα Τρίκαλα όπου κάλυπτε ολη την εγχώρια ζήτηση και εκανε και εξαγωγή. Μόνο το βαφείο των φερμουάρ μεσα στο εργοστασιο, ειχε κόστος κάνα 50αρι εκ. δρχ. το 1996... Φυσικά, εκλεισε το 2009. Τα φερμουάρ χωρίζονται σε 2 κατηγορίες. Κλειστά και διαχωριζόμενα. Τα διαχωριζόμενα, μας ενδιαφέρουν άμεσα καθ'ότι ειναι τα πιο κρίσιμα φερμουαρ που υπάρχουν σε μπουφάν/τζάκετ/αδιαβροχα μοτό. Η κατασκευή τους, φερει ενα κουτί θηλυκό + μια περόνη αρσενική στο κατω μέρος, όπου απασφαλίζει τη γραμμη και ανοίγει το ρούχο. Άλλη μία διαφορά, ειναι τα βαγονάκια. Οι 2 παρακατω φωτό, δείχνουν δύο όμοια βαγονάκια,αλλά δεν είναι.... Το μπέζ, δεν εχει ασφάλεια = ανοίγει η γραμμή, αν απλά ασκησουμε πίεση και προσπαθησουμε να ανοιξουμε με τα χερια. πχ. τσάντες, σακίδια, βαλίτσες, σχολικές τσάντες, πορτοφόλια. Το νίκελ όμως, εχει εσωτερικά ενα έλασμα = όταν τραβηξουμε, τότε το έλασμα ανασηκώνει μιά ακίδα / δόντι μεταλλική ΚΑΙ απελευθερώνει το βαγονάκι απο τα δόντια του φερμουάρ. Φαινεται εύκολα ακομη και στο δικό σας μπουφάν, μόλις κάνετε κινηση να το ανοίξετε. Εχει εναν άξονα μπροστά, για να κινειται το έλασμα και να παραλαμβάνει κίνηση η ακίδα. Μια έξυπνη πατέντα, που χωρις αυτην θα ανοίγαν ευκολα με τον αερα ή την κινηση όλα τα ελευθερα φερμουάρ. Αυτοί οι οδηγοί / βαγονάκια, λέγονται αυτόματοι. Τελειώνοντας το αρχικό πόστ, να πω ότι η συνολική ποιότητα του φερμουάρ, έγκειται στα επιμέρους στοιχεία κατασκευής του. Η ταινία όπου εμφυτεύονται τα δόντια, το κράμα μεταλου του οδηγού, το κουτί και η περόνη στα διαχωριζόμενα, και η βαφή της ταινίας ειναι βασικά στοιχεία για την σωστη λειτουργία του στο πέρασμα του χρόνου. Αν χαλάσει γρηγορα, το ρούχο είναι άχρηστο. Το κόστος ενος ποιοτικού φερμουάρ, είναι υπολογίσιμο σε μια εταιρεία παραγωγής ρουχων / μπουφαν / υποδημάτων, και πολλοί κατασκευαστες επιλέγουν φθηνότερα κινεζικα φερμουάρ, που ανοιγουν για πλάκα.... Παρακάτω, θα δουμε ποιες ειναι οι αιτίες που χαλάει ενα φερμουάρ, και αν μπορει να σωθεί προσωρινά ωστε να μην χρειαστει να οδηγησουμε με ανοιχτό μπουφάν....
  3. 40 likes
    Πριν ενα χρονο, τετοια ακριβως εποχη, ετοιμαζα σιγα σιγα τις βαλιτσες μου για να ξενιτευτω για λιγο καιρο στην Ελβετια. Η ιστορια ελεγε πως θα εμενα εκει λιγους μηνες και μετα θα επεστρεφα. Εκει θα εμενα στην Βερνη, μια σχετικα μικρη αλλα ομορφη πολη. Φυσικα οι πρωτες μου σκεψεις ηταν πως, ναι ωραια θα ηταν εκει αλλα θα ηταν κριμα να βρισκομαι μολις 50χλμ απο τις Αλπεις και τα καλυτερα ευρωπαικα πασα και να μην εχω την μηχανη εκει. Τελικα εφτασα στην Βερνη και 2-3 μηνες μετα εφτασε με μεταφορικη και το CBR (ευχαριστω τα φιλαρακια μου που βοηθησαν να γινει αυτη η δουλεια ). Αφου μεσα σε 2 μηνες δεν εβαλα κωλο κατω και καταφερα να γραψω σχεδον 10.000 χλμ, ηταν πλεον καιρος να επιστρεψω στην Ελλαδα. Οι δουλειες στην Ελβετια ειχαν τελειωσει και ειχα την επιλογη να πεταξω παλι πισω και να στειλω την μηχανη με μεταφορικη, η να κατεβω οδικος. Οπου αυτο ηταν και το αρχικο σχεδιο. Να φυγω απο Βερνη και να κανω 4 μερες μια βολτα μεχρι Ανκονα οπου και θα εμπενα στο πλοιο για Πατρα. Τα περισσοτερα πραγματα τα ειχα στειλει πλεον ελλαδα και ειχα αφησει τα βασικα πισω. Βεβαια δεν υπολογισα σωστα τους αποθηκευτικους χορους του CBR οποτε... επρεπε να φωρτωθει για αλλη μια φορα σαν γαιδουρι κουβαλωντας την προικα μου Ειχε φτασει η μερα που θα φυγω, ξυπνησα αρκετα νωρις να ετοιμασω το CBR και να πιο το τελευταιο καφεδακι στον κηπο. Ο καιρος εδειχνε αρκετα καλος. Ειχε καποια συννεφα, αλλα οχι κατι τρομερο. Υπαρχει παντα μια αβεβαιοτητα ομως οταν μενεις διπλα στις Αλπεις. Ο καιρος μπορει να αλλαξει μεσα σε μερικες ωρες η και χιλιομετρα. Αρκετες φορες την ειχα πατησει φευγοντας με ηλιο και καταλιγοντας μεσα σε γερες μπορες πανω στα βουνα οπου μαζευονται συννεφα. Ειχα αρκετο αγχος ομολογω. Ναι ειχα κανει αρκετα χιλιομετρα πλεον εδω μονος αλλα για καποιο λογο αυτο ηταν χωρις επιστροφη. Ειχα στο μυαλο μου αρκετα πραγματα. Αν θα προλαβω τους ξενοδοχους η θα κοιμηθω εξω. Αν θα τα βγαλει περα το CBR, αν θα την παλεψω εγω τοσες μερες μονος και αλλες τετοιες μικρομαλακιες. Η ωρα ειχε περασει και ειχα καμια 500αρια χιλιομετρα μπροστα μου. Ολα ηταν στην θεση τους και ξεκινησα. Δεν προλαβα να κανω 30 χιλιομετρα και με το που φτανω στην πρωτη πολη μετα την Βερνη αρχιζω να τρωω τις πρωτες ψιχαλες... Ομορφα ειχε ξεκινησει σκεφτηκα. Εκανα στην ακρη και εβαλα τα αδιαβροχα. Σκεφτηκα πως αν στην πολη Thun βρεχει ηδη, στις Αλπεις απο τις οποιες εχω σκοπο να περασω θα γινεται... της Καλομοιρας . Οπως το ειπα ηταν λοιπον. Τα πρωτα χιλιομετρα εφυγαν με απλες ψιχαλες και οσο εφτανα στο βουνο ειχα ενα μαυρο πραγμα απο πανω μου και να τρωω κατι σταγονες τεραστιες. Στην αρχη νομιζα πως ηταν χαλαζι αφου ενιωθα τις σταγωνες στο σωμα μου ακομα και εξω απο το αδιαβροχο και το δερματινο. Τελικα εφτασα στους προποδες των Αλπεων και αρχισα την ανοδο μου. Σε καποια σημεια ειχε λιγο παγετο αλλα ηταν ελαχιστα αυτα τα σημεια, οποτε ακομα και με βροχη η ανοδος ηταν σχετικα γρηγορη. Πρωτη σταση για φωτογραφια ηταν το Grimselsee. Εκει βρισκεται απο τις υψηλοτερες και προσβασημες με οχημα λιμνη. Σταματωντας εκει ειδα στο βαθος ολα τα συννεφα και την μπορα που ειχα περασει. Εδω πανω πλεον ο καιρος ηταν καλος και ο δρομος στεγνος. Αυτο το σημειο και τα τριγυρο πασα τα ειχα περασει πλεον παρα πολλες φορες. Αφου ηταν μολις μερικα χιλιομετρα απο εκει που εμενα. Οποτε ηξερα οτι δεν εχει καμερες, γνωριζα τον δρομο και ετσι μπορουσα να παω με εναν πιο γρηγορο ρυθμο. Συνεχισα για μερικα χιλιομετρα πανω στις Αλπεις οπου και εκανα την πρωτη σταση για φαγητο βλεποντας για μια τελευταια φορα τις Ελβετικες Αλπεις. Απο εκει ξεκινουσε η καθοδος πλεον οπου μεσα απο το βουνο θα εφτανα στα Ιταλικα συνορα και συγκεκριμενα στο Varzo. Ο καιρος ειχε ανοιξει πλεον για τα καλα εδω και η θερμοκρασια εφτανε σχεδον τους 15 βαθμους. Ολα καλα σκεφτηκα. Λιγο πριν τα Ιταλικα συνορα ομως βλεπω αρκετα χιλιομετρα μποτιλιαρισματος. Το να περασω απο αριστερα δεν ηταν επιλογη αφου ηταν μονο μια λοριδα ανα κατευθυνση και υπηρχε παντου αστυνωμια. Κατεβηκα απο την μηχανη και εκανα ενα, δυο, τρια τσιγαρα... Δεν κουνιωταν τιποτα. 1 ωρα μετα σχεδον εμαθα πως ειχε ντελαπαρει μια νταλικα και ειχε παρει φωτια κλεινοντας ετσι και τα δυο ρευματα. Αφου ανοιξε ο δρομος και εχασα σχεδον 1.5 ωρα εφτασα επιτελους στα συνορα μπαινοντας Ιταλια. Σαν να μην μου εφταναν οι λιμνες, πριν βγω στην Autostrada για να παω προς Παρμα οπου και θα εμενα εκει το βραδυ, περασα μια γρηγορη βολτα απο την λιμνη D'Orta. Δεν αξιζε και τοσο τον κοπο τελικα, αλλα τουλαχιστον τωρα ξερω Τελικα καταφερα να φτασω στην ωρα μου στην Παρμα. Υπολογιζα ομως χωρις τον ξενοδοχο... Αφου δεν ηταν εκει. Μετα απο 5 τηλεφωνα και με σπαστα αγγλικα εκεινη καταφεραμε να συνενοιηθουμε. Ηταν εκτος πολης και θα επεστρεφε περιπου στις 8 και η ωρα ηταν σχεδον 6. Οποτε αναμονη με την μηχανη σε ενα καφε αφου δεν μπορουσα να παω πουθενα με ολα αυτα τα μπαγαζια. Τελικα η ξενοδοχος εμφανιστηκε, αφησα τα πραγματα μου και εκανα μια γρηγορη βολτα στο κεντρο της πολης. Εκει μεσα στα σοκακια, βρηκα και μια καφετερια/μπαρ. Ηπια τις μπυρες μου, χαλαρωσα , μου εφυγε και το πολυ αγχος και συνεχησα με τις φωτογραφιες. Φυσικα δεν θα μπορουσα να συνεχησω χωρις να δοκιμασω την σπεσιαλιτε της περιοχης. Το προσουτο. Αφου εγραψα μερικα χιλιομετρα ποδαρατος, γυρισα στο ξενοδοχειο. Η πρωτη βραδια ειχε περασει. Αναμικτα συνεσθηματα. Απο την μια χαιρομουν που εφευγα απο την Ελβετια, απο την αλλη ηξερα οτι ηδη μου ελειπαν οι υπεροχες διαδρομες εκει πανω. Οπως και να εχει... επεσα στο κρεβατι σαν τουβλο για να ετοιμαστω για την δευτερη ημερα πηγαινοντας προς Φλωρεντια. Θεωρητικα θα συναντουσα και την ομορφοτερη διαδρομη σε ολο το ταξιδι στην περιοχη της Τοσκανης... ΥΓ. Οι φωτογραφιες δεν ειναι πολλες, αφου οι στασεις και ο χρονοσ ηταν περιορισμενος ΥΓ2. Ναι ξερω μου πηρε λιγο καιρο να ανεβασω το θεμα
  4. 39 likes
    Κυριακάτικη βόλτα που τα είχε ΌΛΑ.... ΠΟΛΥ λάσπη ΠΟΛΥ σπρώξιμο ΠΟΛΥ δούλεμα ΠΟΛΥ τούμπα ΠΟΛΛΕΣ φωτογραφίες 5 ώρες βίντεο 1 μουλαρωμένο XR 1 Ιμάντα 1 κλειδαμπαρωμένη σιδερένια πόρτα στη μέση του πουθενά και πάνω απ'όλα ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ παρέα με ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Slide Show (watch in HD) Video (watch in HD) Καλή Χρονιά με πολλά όμορφα ταξίδια !!!! Γκαραγκούνης Βαγγέλης
  5. 33 likes
    Καλύτερα τώρα; :tooth: Oops έκανε σεισμό με το που πάτησα Προεπισκόπηση αχαχαχ
  6. 27 likes
    princess και μαλακίες....αν έγραφε biatch θα ήταν και γαμάτη.....ακούς εκεί princess...γράψε και εσύ στο φερινγκ Κεν-Κεν και θα σε βρει αυτή.
  7. 24 likes
  8. 19 likes
    Τελείως τυχαία βρέθηκα στις πρώην φυλακές Επταπυργίου. Το γνωστό Γεντί Κουλέ. Όποιοι φίλοι βρεθούν Θεσσαλονίκη αξίζει να κάνουν ενα πέρασμα. Ζητάω συγνώμη προκαταβολικά για την ποιότητα των φωτογραφιών ( κινητό γάρ )
  9. 19 likes
    Φίλε σου μιλάω σαν παντρεμένος.. Τζάμπα θα της πάρεις κράνος.. Δε παθαίνουν τίποτα.
  10. 18 likes
    Πολλοί αλλά σίγουρα δραματικά λιγότεροι από αναβάτες μικρών μοτοσυκλετών ή και παπιών που σκοτώθηκαν λόγω απειρίας (ποιος τους δίδαξε άλλωστε) είτε γιατί έκαναν πολλά km στην πόλη. Να απαγορεύσουμε και τα παπιά? Να απαγορεύσουμε και την μετακίνηση στις πόλεις? Ομοίως και με μεγάλα SUV ιδιαίτερα εκείνα με bull bars και σκαλοπάτια για να ανεβαίνει ο μάγκας άνετα στον Τζίπουρα. Το ίδιο βέβαια και με μικρά μηχανάκια (για να μην εστιάζω στα αυτοκίνητα). Είναι δραματικά περισσότεροι οι «ινδιάνοι» με τα καραφτιαγμένα παπιά, χωρίς πλαίσιο και αναρτήσεις και φρένα. Και το χειρότερο, είναι και παιδιά με πολύ μικρότερη εμπειρία και γνώση. Να μπει και εκεί απαγορευτικό? Δε θυμάσαι κάτι 996/R1/Srad. Θυμάσαι κάτι χεράδες αναβάτες που τα πήγαιναν τάπα. Δεν ήταν οι λίγοι ίπποι που τους έκαναν να πηγαίνουν τάπα, αλλά οι ικανότητές τους. Που σημαίνει πως οι ίδιοι αναβάτες, εν έτει 2014, με: καλύτερα λάστιχα καλύτερα πλαίσια καλύτερες (ίσως και ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενες) αναρτήσεις (πιθανότατα) και TC καλύτερο εξοπλισμό αναβάτη (φόρμες, κράνη κοκ) και καλύτερη εκπαίδευση (πχ CSS που τότε δεν υπήρχαν στην Ευρώπη ή τουλάχιστον δεν είχαν τόσους πολλούς εκπαιδευόμενους) θα πήγαιναν ακόμα καλύτερα με τα 200+ άλογα. Η ικανότητα χειρισμού ή επιδόσεων, επηρεάζεται μόνο από τον αναβάτη. Ο κουλός θα σέρνεται και με 100 και με 200 άλογα. Ο ικανός, θα πάει τάπα ό,τι κι αν του δώσεις Οι πωλήσεις πήγαν πάτο γιατί υπάρχει κρίση και αφαίμαξη από τις κυβερνήσεις. Τον συνδυασμό «2πλάσια ισχύς και πτώση πωλήσεων» θα ήθελα να μας τον εξηγήσεις! Τι εννοείς? Πως φοβάται ο κόσμος να πάρει μηχανάκια με 200 άλογα? Ή απλά ξεχνάς πως πλέον χρήμα έχουν οι πολύ φραγκάτοι οι οποίοι ήταν και είναι (εκ προοιμίου) πελάτες σε μηχανάκια τύπου GS Adventure? Το δικαίωμα στην επιλογή το έχουμε όλοι!! Είναι βασική αρχή του Συντάγματος. Όπως θες εσύ να έχεις το δικαίωμα να αγοράσεις μηχανάκι μέχρι 150 άλογα, έτσι θέλω να έχω και εγώ το δικαίωμα να μπορώ να αγοράσω μηχανάκι των 250 ίππων (πχ). Ακόμα κι αν με θεωρείς κουλό. Αν οι κυβερνήσεις θέλουν να με σώσουν, να βάλουν τον κώλο τους κάτω να βρουν άλλες λύσεις (σωστή εκπαίδευση, σωστοί δρόμοι, σωστή υγεία κοκ) Να απαγορεύσουν την πώληση τσιγάρων πχ. Ή αν θέλουν να κρατούν τις αναλογίες, περιορισμοί στα μηχανάκια να επιφέρουν περιορισμούς και στα αυτοκίνητα (σε ιπποδύναμη, απαγόρευση βελτιώσεων, κατηγοριοποίηση διπλωμάτων σα τις μοτοσυκλέτες κοκ) Αν δε τα κάνουν, τότε να κάτσουν στα αυγά τους, να αφήσουν τα μηχανάκια στη θέση τους. Καθόλου άκυρη η σύγκριση. Θα σου δώσω μια μεταβλητή (για αρχή). Σχολίασέ την και συνεχίζουμε και σε άλλες..... Στα 18 του, ένας νέος, έχει το δικαίωμα να ανέβει σε μηχανάκι μέχρι και 15 ίππους. Μέχρι τα 20 του. Δηλαδή, μέχρι και τα 20 του, ο νέος αυτός, που συνήθως δεν είναι γόνος πλουσίων, θα ανέβει σε μια μικρή μοτοσυκλετούλα με τελική 115km/h για να κυκλοφορήσει. Την ίδια στιγμή, στα πιο βόρεια προάστια, ο γόνος πλουσίων, την ημέρα των 18ων γενεθλίων του θα παραλάβει την Carrera/458/GT-R/M4/X6M. Αντιλαμβάνεσαι που το πάω, ε?
  11. 17 likes
    http://www.car.gr/cl...s/view/5824939/ Βάζω πολλές φωτογραφίες γιατί πρόκειται για απίστευτη δουλειά,είναι όλο μαμά.
  12. 15 likes
  13. 15 likes
  14. 15 likes
  15. 13 likes
  16. 13 likes
  17. 12 likes
    O καιρος σημερα ηταν φανταστικος, γυρω στους 13° και τερμα ηλιοφανεια, ετσι δεν αφησα την ευκαιρια να παει χαμενη. Εκανα τον γυρο του Κισσαβου (λαρισα-αγια-βελικα-στομιο-λαρισα) 120 χιλιομετρα περιπου, αρκετα να ξεφυγει ο νους. στο γυρισμο επαιξε φουλαρισμα και πλυσιμο γιατι απ τα νερα εγινε τατανα.
  18. 11 likes
    ROADSTAR HIF-1800 Vintage Πικάπ με CD/USB/Κασετόφωνο Πικάπ με ενισχυτή και ραδιόφωνο FM/ΑΜ Κασετόφωνο Αναπαραγωγή αρχείων MP3/WMA από CD ή USB Υποστήριξη CDA/CD-R/CD-RW και MP3 Στροφές: 33 / 45 με λειτουργία Auto Stop Ψηφιακή οθόνη LCD Ενσωματωμένα ηχεία ισχύος 35W PMPO Είσοδος AUX IN Τηλεχειριστήριο
  19. 11 likes
    Εδώ κάποιες φωτό και κάποια βίντεο απο βόλτα ( την τελευταία του χρόνου όπως αποδείχθηκε) στον Κόρφο. Εδώ το λιμανάκι στον Κόρφο Εδώ η παρέα. Και εδώ στο καφέ η θέα. Και όμως ο Μάρκος έπιασε πεταλίδες και τις έφαγε κιόλας. Εδώ σε μια στάση στα Ίσθμια περιμένοντας την γέφυρα να ανέβει. Γενικά ήταν μια καταπληκτική βόλτα με πολύ καλή παρέα. Να ευχαριστήσω την παρέα μου και εύχομαι και σύντομα σε επόμενη Εδώ και κάποια βίντεο. Η υγρασία πραγματικά πολύ και ύπουλη παραμονεύει σε όλα τα σκιερά σημεία κι έτσι
  20. 11 likes
    καλυτερη η οχι,μια φωτο απ τα παλια με κρυο,χιονι,λασπη,κρυο,ομιχλη,κρυο και λιγο κρυο με ομιχλη
  21. 11 likes
  22. 10 likes
  23. 10 likes
  24. 10 likes
  25. 9 likes
    Σπαω το κεφαλι να μου να θυμηθω αν τις εχω ανεβασει... Εψαξα στο θεμα και δεν θυμαμαι. Μερικες απο Ολλανδια. Δυο HDR για αρχη, οι υπολοιπες ειναι single shots.
  26. 9 likes
    Dell'Erimantho Κάπου μεταξύ Πανόπουλου-Διβρης(Λαμπειας)
  27. 9 likes
    Αγγελε να εισαι καλα φιλε
  28. 8 likes
    Ειμαι ı̸̸̸̸̸̸̸̸̸̸̸̸̸̸̸̸̸̸̨̨̨κανός να σας αναγκασω να σκουπίσετε την οθόνη σας...
  29. 8 likes
    Με αφορμή το θέμα του tre, σήμερα είχε βόλτα στο γεντί κουλέ.
  30. 8 likes
    Εκτός από το 750, πες μας και ότι θα ψηφίσεις ΓΑΠ γιατί θα σώσει την Ελλάδα, να δέσει το κουστούμι πλήρες.
  31. 8 likes
  32. 8 likes
    Από το car επίσης καταλαβαίνεις πόσος κόσμος φεύγει στο εξωτερικό.
  33. 8 likes
  34. 8 likes
  35. 8 likes
    Παιδιά, καλά κάνουν και υπάρχουν μηχανάκια με 200 και 200+ άλογα. Ανεξάρτητα του αν πάνε πίστες ή όχι. Αυτή την πλύση εγκεφάλου που ρίχνουν τα κλιμάκια της Ευρωπαϊκής ένωσης για να μας φορέσουν έναν ωραίο περιοριστή ισχύος, δε μου αρέσει που τα διαβάζω και από μέλη μιας κοινότητας μοτοσυκλετιστών. Ακούω χρόνια τώρα για περιορισμούς στους 150 ίππους και στους 100 κοκ. Και ψηφίσματα για απαγόρευση βελτιώσεων στα μηχανάκια και πολλές άλλες μπαρούφες. Κάποια στιγμή θα βρουν και «αξιόπιστη» μελέτη που θα λέει πως τα τροχαία οφείλονται στις υψηλές ταχύτητες και θα βάλουν και έναν περιορισμό στα 230km/h. Και έρχομαι και λέω. Όσο υπάρχουν αυτοκίνητα με 400+ άλογα (ή και 500 ή και 1000), με τελικές 300+ (ή και 400) και δυνατότητα παραγγελίας 4τροχου χωρίς περιορισμούς τελικής, άλλο τόσο οφείλουν να υπάρχουν μοτοσυκλέτες με 200 ή 220+ άλογα και με τελικής χωρίς κλειδώματα...... Ναι, είναι αντιληπτό πως τα τυπάκια με οχήματα των 600+ ίππων έχουν υψηλά ιστάμενες γνωριμίες, αλλά αυτό δε σημαίνει πως πρέπει μόνο «τα φτωχαδάκια» να την πληρώνουμε. Βέβαια, αν κρίνω και από όλες τις ανισότητες της ζωής, εύκολα θα βάλουν τους περιορισμούς. Ε, μη τους χτυπάμε και παλαμάκια και εμείς!!!
  36. 7 likes
  37. 7 likes
    Εναέριο κεμπάπ εθεάθη προ δίωρου πάνω από το Κορωπί.
  38. 7 likes
    Ξεχασα να βαλω την διαδρομη της πρωτης ημερας
  39. 7 likes
  40. 6 likes
  41. 6 likes
    Πάμε λοιπόν να δούμε, τις πιο συνήθεις ζημιές που μπορεί να συναντησουμε. Γενικά, κρατήστε ότι τα φερμουάρ ειναι σαν διακόπτες. Ή δουλεύει ή δεν δουλεύει = δεν υπάρχει ενδιάμεση κατάσταση. (θα μας χρειαστει αργότερα, αυτό) 1. Ανοίγει η γραμμή του φερμουάρ = 9/10 φορές, φταίει το βαγονάκι. Με την χρήση, στο βαγονάκι λυγίζουν ελαφρά τα πλαινά του κανάλια ή ανασηκώνεται πάλι λόγω λυγισμού το πίσω μέρος. Και τα 2, επιφέρουν ΜΗ κλείσιμο της γραμμής ή οριακό κλείσιμο που αμέσως θα ανοίξει... Ή μπορεί να ''πιάνει'' καλά στα τελευταία δόντια, και να μένει κατω ανοιχτό. Λύση. Πρέπει να φερουμε το βαγονάκι, τέρμα κάτω. Με προσοχή + χωρις ζόρι, ωστε να φτασουμε στην αρχή της γραμμης, ή να ανοιξει το διαχωριζόμενο = εχουμε πλέον ελευθερο το βαγονακι. Με ενα μολύβι ή ακομη καλύτερα με σπρέι σιλικόνης, λιπαίνουμε το βαγονακι και την γραμμή. Το σαπούνι, δεν κανει. Αφήνει αρκετά μεγάλα κομμάτια και μολις κρυωσουν, πετρώνουν ΜΕΣΑ στα δόντια... Με μια πένσα ή μυτοτσίμπιδο, ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ απαλά τα πλαινά του. Φαίνονται καθαρά, στο πίσω μέρος. Πρέπει ομως να κλείσουμε και το βαγονάκι στο πίσω μερος, εκτος απο τα πλαινά. Εκει, θα χρειαστει να ''τσιμπήσουμε'' ελαφρα + με λίγη δυναμη, ωστε να κλείσει και να έρθει ίσια. Μην το ξεκάνετε στη δύναμη, διοτι ειναι άχρηστο μετα... Αν ειναι κλειστό το φερμουάρ πχ. φούτερ, τότε η πένσα δεν θα κάνει τίποτα. Θέλουμε εναν ζουμπά ή κατι ίσιο σαν ράβδο, και σταθερη επιφάνεια = κοπάνημα ελαφρυ ΑΚΡΙΒΩΣ εκει πίσω, ωστε να κλείσει. Δοκιμάζουμε ΑΝ κλείνει πλέον, και καθαρίζουμε την γραμμη ελαφρά απο το μολύβι ή το σπρέι. Επίσης, ελέγχουμε ΑΝ υπάρχει κάτι που εμποδίζει την κίνηση του πχ. φόδρα εσωτερική, καμμιά κλωστη και το ψαλιδίζουμε. ΑΝ δεν δουλέψει, κατεβαζουμε πάλι κάτω + ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ άλλο 20% ακόμη. ΑΝ πάλι δεν δουλέψει, τότε το βαγονάκι έχει ''χάσει'' μέταλλο απο μέσα (λόγω πολύχρονης χρήσης) και ειναι άχρηστο. Ναι, μπορεί να αλλαχτεί ΧΩΡΙΣ να ξηλωθει όλο το φερμουάρ. Ειναι όμως μεσοβέζικη / βραχεία λύση, διότι και τα δόντια εχουν φθαρεί και σύντομα θα καταρρεύσει πάλι.
  42. 6 likes
    Αναχωρηση πριν τα διοδια Ελευσινας στις 10 30 αυστηροτατα κ με το 45ρη στον κροταφο! Σουβλακια σε Κορινθο η Λουτρακι. Χορηγοι 1.ΚωσταςΤ 2.Μπουμπουλινα 3.Σαραι-μπουγατσες 4.Boa Cafe Bar Restaurant
  43. 6 likes
  44. 6 likes
  45. 6 likes
    Τα 'κανα πάλι σκατά μα ποιον τον νοιάζει; Θα πουν “δεν πειράζει, άσ'τον να γράψει, άσ'τον να κλάψει, θα του περάσει. Σωστά;” Όχι μωρό μου, όχι αυτή τη φορά. Πνίγω το σύντομο σύνδρομο στέρησης έλλειψης του οξυγόνου που ανέκαθεν όριζε ζήτηση και προσφορά. Να ξέρεις για μένα θα είσαι πάντοτε μια σολ ελάσσονα το λέω άσεμνα – καλώς ή κακώς μα δεν είμαι ποιητής, απλά είμαι συναισθητικός. Χάνω τον άξονα της συμμετρίας κανένα παράπονο κι όσο μειώνεται της εντροπίας το μέτρο βυθίζομαι σε έδαφος άγονο. Πλέον τα βράδια στο σπίτι μου δεν κλαίει μόνο η γάτα τη φρίκη μου την κουμαντάρουνε τύποι με μαύρα κουστούμι, γραβάτα κι η θλίψη μου περνάει γαμάτα. Ανασφαλής, αφού η ασφάλεια ζητάει στοιχεία κι εγώ δε θυμάμαι πού μένω φοβάμαι – επιμένω σκέψεις αντικαθιστούν την απουσία γαμώτο αφήστε με ήσυχο έχω ακόμα ένα δίστιχο αλλά όσα κι αν έγραψα μ'αυτό που είδα στα μάτια σου δε βρήκα κάτι αντίστοιχο. Φαίνεται δύσκολο – κι είναι ένα περίστροφο γίνε να σ'αγκαλιάσω και να με σκοτώσεις ή το αντίστροφο.
  46. 6 likes
    Καινούργιο βίντεο με τη νέα μου XOIPO. Aμέσως φαίνεται η διαφορά σε σχέση με τη 2 που είχα(και έχω ακόμα)... Καλορίζικη και καλές λήψεις να έχω ^_^
  47. 6 likes
  48. 5 likes
  49. 5 likes
    τέτοιου είδους θέματα γιατί μένουν ανοιχτά?γιατί δεν τρώει ένα αιώνιο ban ένα άτομο που μόλις γράφτηκε μιλάει ειρωνικά στα άλλα μέλη? γιατί φοβόμαστε να γίνουμε χειρούργοι? μαχαίρι με την μία! μπας και δούμε και λίγη ποιότητα. έτσι και αλλιώς το έχει παραγγείλει εύχομαι μόνο να μήν δούμε κανένα άρθρο σε εφημερίδα νεκρή 18χρονη κοπέλα σε τροχαίο λόγω υπερβολικής ταχύτητας...μπλά μπλά χωρίς κράνος...μπλά μπλά θρήνος...μπλά μπλά.. το αν θα σκοτωθεί το παλικάρι πραγματικά δν με συγκινεί καθόλου κανέναν άλλον να μήν πάρει στο λαιμό του και δικαίωμα του με ποιον τρόπο θέλει να αυτοκτονήσει ή όχι.
  50. 5 likes